Atos 10

Chipaya NT (CAP_SBB) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Cesarea wajtquiz tsjii Cornelio cjita z̈oñi z̈elatc̈ha. Niiqui zultatz̈ jiliritac̈ha, Italian cjita regimientoquiztan.
1 Na cidade de Cesareia havia um homem chamado Cornélio, que era comandante de um batalhão romano chamado “Batalhão Italiano”.
2 Jalla nii jiliriqui niiz̈ familianacz̈tanpacha arajpach Yooz rispitñitac̈ha. Niz̈aza Yoozquin mayiziñitac̈ha. Niz̈aza pori judío z̈oñinacz̈quiz walja paaztan yanapt'ichic̈ha.
2 Ele era um homem religioso; ele e todas as pessoas da sua casa adoravam a Deus. Cornélio ajudava muito os judeus pobres e orava sempre a Deus.
3 Tsjii noojiqui majñakak ora chjuuz̈taz̈okaz tsjii Yooz anjila cherzic̈ha, kjanapacha. Nii anjilaqui niiz̈quin tjonz̈quichic̈ha tuz̈ cjican: —¡Cornelio!
3 Um dia, ali pelas três horas da tarde , Cornélio teve uma visão. Ele viu claramente um anjo de Deus, que chegou perto dele e disse: — Cornélio!
4 Corneliuzti tsucchi anjilz̈ kjutñi cherzic̈ha. Nekztan pewczic̈ha: —Wejt Jiliri, ¿c̈hjulutaya? —cjican. Nekztanaqui nii anjilaqui kjaazic̈ha, tuz̈ cjican: —Amqui Yooz Ejpz̈quin mayiziñamc̈ha. Nuz̈ naychic̈ha Yooz Ejpqui. Niz̈aza am t'akjir z̈oñinacz̈quiz yanaptanaca naychic̈ha. Jalla nuz̈ nayz̈cu, Yooz Ejpqui cuntintuc̈ha. Niz̈aza am cjuñz̈a.
4 Ele ficou olhando para o anjo e, com muito medo, perguntou: — O que é, senhor? O anjo respondeu: — Deus aceitou as suas orações e a ajuda que você tem dado aos pobres e ele não esqueceu você.
5 Jaziqui Jope wajtquin z̈oñinaca cuchanz̈ca, Simona kjawzjapa. Nii Simonaqui Pedro cjitazakazza.
5 Agora mande alguns homens até a cidade de Jope para buscarem o homem chamado Simão Pedro.
6 Pedruqui yekja Simonz̈tan alujtac̈ha. Nii yekja Simonaqui zkizi koñz langzñi z̈oñic̈ha. Niiz̈ kjuya pajk kot z̈cati z̈ejlc̈ha. Nii Pedruz̈ amquiz chiyaquic̈ha, c̈hjulut am paas cjec̈haja, jalla nii. —Jalla nuz̈ chiichic̈ha nii anjilaqui.
6 Ele está hospedado na casa de outro Simão, um curtidor de couros que mora na beira do mar.
7 Nii anjilaz̈ ojktanaqui, Corneliuqui pucultan piyunanaca kjawzic̈ha. Niz̈aza atintiñi zultatunacz̈quiztan tsjii zuma cumpliñi zultatu kjawzic̈ha. Nii zultatuqui Yoozquin kuzzizzakaztac̈ha.
7 Quando o anjo foi embora, Cornélio imediatamente chamou dois empregados e um soldado que estava a seu serviço e que era um homem religioso.
8 Nekztanaqui Corneliuqui nii kjawz̈ta z̈oñinacz̈quiz tjapa quint'ichic̈ha. Jalla nekztan Jope wajtquin cuchanchic̈ha.
8 Cornélio contou a eles tudo o que havia acontecido e mandou que fossem a Jope.
9 Niiz̈ jaka taz̈uqui nii c̈hjepultan cuchanta z̈oñinaca Jope kjutñi ojkchic̈ha. Jope watja z̈catiz̈ cjen, nii oraqui Pedruqui kjuy juntuñta patiuquin yawchic̈ha Yoozquin mayizi. Nii oraqui taypurutac̈ha.
9 No dia seguinte, ao meio-dia, Pedro subiu ao terraço para orar. Enquanto isso, os homens vinham pelo caminho, já perto de Jope.
10 Jaziqui Pedruqui ancha c̈hjeri eecskatatc̈ha, lujlz pecatc̈ha. Jalla nuz̈ c̈hjeri kisan, Pedruqui nii tsewcta patiuquin tsjii chjuuz̈taz̈okaz cherzic̈ha.
10 Pedro ficou com fome e quis comer alguma coisa. Enquanto o almoço estava sendo feito, ele teve uma visão.
11 Jalla tuz̈ cherzic̈ha: arajpacha cjetzi tsjii pajk mantilaz̈takaz chjijwz̈quichic̈ha yokquin. Nii mantilaqui pajkpic punta z̈cucz̈intac̈ha.
11 Viu o céu aberto e uma coisa parecida com um grande lençol amarrado pelas quatro pontas, que descia até o chão.
12 Jalla nii mantiliquiz tjapaman pajkpic kjojchanacchiz animalanacami, zkoranacami, wez̈lanacami z̈elatc̈ha.
12 Dentro daquilo havia todos os tipos de animais de quatro patas, de animais que se arrastam pelo chão e de aves.
13 Nekztanaqui Pedruqui tsjii jora nonzic̈ha, tuz̈ cjican: —Pedru, tsijtsna. Conz̈na. Lujlzna.
13 Então Pedro ouviu uma voz, que dizia:
14 Pedruzti kjaazic̈ha, tuz̈ cjican: —Wejt Jiliri, niz̈ta anal paasac̈ha. Nii punta animalanaca ana lulasac̈ha. Lii quintrac̈ha. Jaziqui niz̈ta anal lulasac̈ha wejrqui.
14 Pedro respondeu: — De jeito nenhum, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a
15 Jalla nuz̈ kjaaztiquiztanaqui nii joraqui wilta chiiz̈quichic̈ha, tuz̈ cjican: —Yoozqui amquiz chiichic̈ha, “Zumac̈ha niiqui, lujlzjapa” cjican. Jalla nii Yooziz̈ chiita taku anam amqui nicasac̈ha, “Ana zumac̈ha lujlzjapa. Lii quintrac̈ha” cjicanaqui.
15 A voz falou de novo com ele:
16 Jalla tiz̈ta c̈hjep wilta watchic̈ha. Nekztanaqui nii mantilaqui arajpach kjutñi waytitatac̈ha.
16 Isso aconteceu três vezes. Em seguida a coisa que parecia um lençol foi levada de volta para o céu.
17 Nekztanaqui Pedruz̈ kuzquiz pinsichic̈ha, tuz̈ cjican: “Nii chjuuz̈takaz cherta ¿jaknuz̈t cjii? ¿C̈hjulut Yoozqui wejtquiz intintiskatz̈ pec?” Nii orapacha Simonz̈ kjuya pewcpewczic̈ha Corneliuz̈ cuchanz̈quita z̈oñinacaqui. Nekztanaqui Simonz̈ kjuy zanquin irantichic̈ha.
17 Pedro começou a perguntar a si mesmo o que aquela visão queria dizer. E naquele momento os homens que Cornélio havia mandado já tinham se informado sobre onde ficava a casa de Simão e estavam na porta.
18 Irantiz̈cu, nii z̈oñinacaqui altu jorz̈tan pewczic̈ha, tuz̈ cjican: —¿Simón anaj tekz alujya? Simonz̈ tsjii tjuuqui Pedro cjitac̈ha.
18 Eles chamaram alguém da casa e perguntaram: — Por acaso um homem chamado Simão Pedro está hospedado aqui?
19 Pedruqui tirapanz̈ pinsatc̈ha nii chjuuz̈ta puntuquiztan. Jalla nuz̈ pinsan, Espíritu Santuqui niiz̈ kuzquiz cjichic̈ha: —Cherz̈ca, Pedro. C̈hjepultan z̈oñinaca am kjurc̈ha.
19 Pedro ainda estava pensando na visão, quando o Espírito Santo disse: — Escute! Estão aí três homens procurando você.
20 Tsijtsna. Chjijwz̈ca. Ana paysnakcan ninacz̈tan oka. Wejrtc̈ha ninaca cuchanz̈quichintqui.
20 Agora apronte-se, desça e vá com eles. Vá tranquilo porque fui eu que mandei que eles viessem aqui.
21 Jalla nekztanaqui Pedruqui chjijwz̈quichic̈ha, nii Corneliuz̈ cuchanz̈quita z̈oñinacz̈tan zali. Ninacz̈quiz cjichic̈ha: —Anc̈hucqui tsjii z̈oñi kjurc̈ha. Wejrtc̈ha niitqui. ¿C̈hjulquin anc̈hucqui tjonchinc̈huctay?
21 Então Pedro desceu e disse aos homens: — Eu sou a pessoa que vocês estão procurando. Por que vieram aqui?
22 Nekztan ninacaqui kjaazic̈ha, tuz̈ cjican: —Cornelio cjita zultatz̈ jiliriz̈ cuchanz̈quita tjonuc̈ha wejrnacqui. Niiqui walja rispitta z̈oñic̈ha. Niz̈aza niiqui Yooz rispitñic̈ha. Tjapa judío z̈oñinacaqui niiz̈ zuma kamañ wira quint'iñic̈ha. Tsjii Yooz anjilaqui niiz̈quin mantichic̈ha, tuz̈ cjican: “Z̈oñinaca cuchna, Pedro cjitaqui tekz am kjuyquiz kjawzjapa. Pedruz̈ chiita taku nonz̈na amqui”. Jalla nuz̈ Corneliuz̈quiz cjichic̈ha nii Yooz anjilaqui.
22 Eles responderam: — Nós fomos mandados pelo comandante Cornélio. Ele é um homem bom,
23 Nekztanaqui Pedruqui kjuyquiz kjawzic̈ha atintita cjisjapa. Tsjii arama nekz tjajz̈inchic̈ha. Jaka taz̈uqui Pedruqui ninacz̈tan ojkchic̈ha. Niz̈aza tsjii kjaz̈ Jope wajtchiz hermanonacaqui niiz̈tan chica ojkchic̈ha.
23 Então Pedro convidou os homens para entrarem, e os hospedou ali naquela noite. No dia seguinte Pedro se aprontou e foi com eles, e alguns irmãos que moravam em Jope também foram.
24 Niiz̈ kat taz̈u Cesarea watja irantichic̈ha, Corneliuz̈ kjuyquin. Jalla nicju Corneliuqui tjewznatc̈ha niiz̈ parintinacz̈tan, niz̈aza tsjii zuma mazinacz̈tan. Corneliuqui ninaca kjawzic̈ha, ninacazakaz Pedruz̈ taku nonzjapa.
24 No outro dia chegaram à cidade de Cesareia. Cornélio e os parentes e amigos mais íntimos que ele tinha convidado já estavam esperando Pedro.
25 Pedruz̈ kjuyquin luztan Corneliuqui niiz̈tan zalchic̈ha. Nekztan Pedruz̈ yujcquiz quillzic̈ha, nii amzjapa.
25 Quando Pedro ia entrando, Cornélio veio ao seu encontro, ajoelhou-se e curvou a cabeça diante dele.
26 Pedruzti tsijtskatchic̈ha, tuz̈ cjican: —Tsijtsna amqui. Wejrmi am irat z̈oñizakaztc̈ha. Anac̈ha Yooztakaztc̈ha.
26 Mas Pedro fez com que ele se levantasse e disse: — Fique de pé, pois eu sou apenas um homem como você.
27 Jalla pucultan parlican, luzzic̈ha. Nii kjuyquin walja ajczi z̈oñinaca zalchic̈ha.
27 Enquanto conversava com Cornélio, Pedro entrou na casa e encontrou muita gente reunida ali.
28 Pedruqui ninacz̈quiz cjichic̈ha: —Anc̈hucqui zizza. Tsjii judío z̈oñiqui yekja wajtchiz z̈oñz̈tan anaz̈ mazi cjisnasac̈ha, anaz̈ ninacz̈tan ajcznasac̈ha. Niz̈aza yekja wajtchiz z̈oñz̈ kjuyquin anaz̈ tjonznasac̈ha. Jalla nuz̈ judioz̈ lii cjic̈ha. Pero Yoozqui wejr intintiskatchic̈ha. Anziqui c̈hjul z̈oñimi Yooz partiquiz cjesac̈ha, nii. Jalla niz̈tiquiztan wejrqui anal chiiz waquizuc̈ha, “Nii z̈oñiqui ana Yooz partiquiz cjesac̈ha” cjicanaqui.
28 Então disse a todos: — Vocês sabem muito bem que a religião dos judeus não permite que eles façam amizade com não judeus ou entrem nas casas deles. Mas Deus me mostrou que eu não devo chamar ninguém de impuro ou de sujo.
29 Nekztan amiz̈ kjawz̈tiquiztan wejrqui ana kjaz̈ chiiz̈cu tjonchinc̈ha; judionacz̈ lii quintra cjenami ana nicchinc̈ha. Pero ziz pecuc̈ha, ¿kjaz̈tiquiztan wejr kjawzinc̈hucta anc̈hucqui?
29 Por isso, quando vocês me chamaram, eu vim de boa vontade. Agora quero saber por que foi que vocês mandaram me chamar.
30 Jalla nekztanaqui Corneliuqui kjaazic̈ha tuz̈ cjican: —Az̈k pajkpic tjuñi wattan tii majñakak ora wejrqui kjuyquiz z̈elatuc̈ha, Yoozquin mayizican, niz̈aza ayunazcan. Jalla nuz̈ z̈elan, tsjii walja llijñi zquitchiz z̈oñiqui wejtquiz jecz̈quichic̈ha.
30 Cornélio respondeu: — Três dias atrás, às três horas da tarde, eu estava orando aqui em casa. De repente, um homem vestido com roupas brancas apareceu na minha frente
31 Niz̈aza wejtquiz cjichic̈ha: “Cornelio, Yoozqui am mayizita nonzic̈ha. Niz̈aza amiz̈ t'akjir z̈oñinacz̈quiz okztanaca cjuñzic̈ha.
31 e disse: “Cornélio, Deus ouviu as suas orações e lembrou do que você tem feito para ajudar os pobres.
32 Jaziqui Jope wajtquin z̈oñinaca cuchna, Simona zjijcajo. Niz̈aza niiz̈ tsjii tjuuqui Pedro cjitac̈ha. Yekja Simonz̈ kjuyquiz alujazi z̈ejlpachac̈ha, pajk kot z̈cati. Nii yekja Simonaqui zkizi koñz langzñi z̈oñic̈ha. Nii Pedruqui tjonz̈cu, amtanz̈ parlaquic̈ha”. Jalla nuz̈ wejtquiz chiichic̈ha nii anjilaqui.
32 Mande alguém até Jope a fim de buscar Simão, que também é chamado de Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, o curtidor, que mora na beira do mar.”
33 Jalla nuz̈ nii chiita tawk jaru, apura cuchanchinc̈ha am kjuri. Walim tjonchamc̈ha. Jaziqui tekzi tjappacha wejrnacqui Yooz Ejpz̈ yujcquiz z̈ejlc̈ha. Jaknuz̈t Yoozqui wejrnacalta amquiz cjitc̈haja, jalla nii tjappacha nonz pecasuc̈ha wejrnacqui.
33 Então eu mandei chamar você logo, e você fez muito bem em vir. Agora estamos todos reunidos aqui na presença de Deus, prontos para ouvir o que o Senhor mandou você dizer.
34 Jalla nekztanaqui Pedruqui paljayi kallantichic̈ha, tuz̈ cjican: —Jaziqui intintazuc̈ha. Ultim weraraz̈, Yoozqui tii muntuquiz z̈ejlñi z̈oñinaca anaz̈ yekja yekja illillza.
34 Então Pedro começou a falar. Ele disse: — Agora eu sei que, de fato, Deus trata a todos de modo igual,
35 Yoozquin rispitznaquiz̈ niiqui, niz̈aza Yooz kuzcama kamaquiz̈ niiqui, Yoozqui jakzilta c̈hjul wajtchiz z̈oñz̈quizimi asiptasac̈ha. Anziqui jalla nuz̈ intintazuc̈ha.
35 pois ele aceita todos os que o temem e fazem o que é direito, seja qual for a sua raça.
36 Yooz Ejpqui Israel z̈oñinacz̈quiz amigo pajassic̈ha. Nekztan niiz̈ zuma kamañ puntu zizkatchic̈ha. Jesucristuz̈ cjen zuma cuntintu kuzziz cjisñi atasac̈ha, jalla nii. Jesucristuc̈ha c̈hjulquiztanami chekan Jiliriqui, wali azziz.
36 Vocês conhecem a mensagem que Deus mandou ao povo de Israel, anunciando a boa notícia de paz por meio de Jesus Cristo, que é o Senhor de todos.
37 Anc̈hucqui zumapanz̈ zizza, jaknuz̈t judío yokquiz watc̈haja, jalla nii. Primero Juanqui Yooz taku mazmazzic̈ha. Niz̈aza z̈oñinaca bautissic̈ha. Nekztanaqui Jesucristuqui niiz̈ persun Galilea yokquiz obranaca tjeezñi kallantichic̈ha.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a terra de Israel, começando na Galileia, depois que João pregou a sua mensagem a respeito do batismo.
38 Jesusaqui Nazaret wajtchiz z̈oñitac̈ha. Yooz Ejpqui niiz̈quiz walja Espíritu Santuz̈ azi tjaachic̈ha. Jalla niz̈tiquiztan ojklaychic̈ha, walinaca paacan, niz̈aza zajraz̈ tanta z̈oñinaca liwriican. Jalla nuz̈ paachic̈ha, Yooz Ejpz̈tan niiz̈tan chicapachaz̈ nuz̈ cjen.
38 Sabem também como Deus derramou o Espírito Santo sobre Jesus de Nazaré e lhe deu poder. Jesus andou por toda parte fazendo o bem e curando todos os que eram dominados pelo Diabo, porque Deus estava com ele.
39 Tjapa Jesusaz̈ ojklaytanacami paatanacami cherz̈cu, jalla nii maznasac̈ha wejrnacqui, Judea yokaran ojklaytanacami, niz̈aza Jerusalén watjaran ojklaytanacami. Wiruñaqui Jesusaqui cruzquiz ch'awctiquiztan conta ticzic̈ha.
39 Nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra de Israel, inclusive em Jerusalém. E depois o mataram, pregando-o numa cruz.
40 Jalla nuz̈ contiquiztan c̈hjep majquiztan Yooz Ejpqui Jesusa jacatatskatchic̈ha. Jacatatskatz̈cu Yoozqui wejtnacaquiz parizizkatchic̈ha.
40 Pedro continuou: — Porém Deus ressuscitou Jesus no terceiro dia e também fez com que ele aparecesse a nós.
41 Jesusaqui parti z̈oñinacz̈quiziqui ana parizichic̈ha. Antiz wejtnacaquiz alaja parizichic̈ha. Niz̈aza jecnacat Yooz Ejp illztc̈haja, jalla ninacz̈quiz parizichic̈ha Jesusaqui. Niz̈aza wejrnacmi Jesusaz̈ jacatattiquiztan niiz̈tan juntu lulassinc̈ha, niz̈aza kjazmi juntu licassinc̈ha.
41 Ele não foi visto por todo o povo, mas somente por nós, que somos as testemunhas que Deus já havia escolhido. Nós comemos e bebemos com ele depois que Deus o ressuscitou.
42 Nekztanaqui Yooz Ejpqui tii Jesusapacha wali Juez Jilirz̈quin utchic̈ha. Juez cjen nii Jesús chawc Jiliriqui z̈ejtñi z̈oñimi ticzi z̈oñimi juzjizaquic̈ha. Jalla nii mazmazñijapa wejrnac cuchanz̈quichic̈ha Jesusaqui.
42 Jesus nos mandou anunciar o evangelho ao povo e testemunhar que ele foi posto por Deus como Juiz dos vivos e dos mortos.
43 Niz̈aza tuquitanpacha Yooz taku parliñinacaqui Jesusiz̈ puntuquiztan parlichipanc̈ha, tuz̈ cjican: “Jakziltat nii Jesusiz̈quiz tjapa kuztan criyac̈haj niiqui ujnacquiztan pertuntaz̈ cjequic̈ha”.
43 Todos os profetas falaram a respeito de Jesus, dizendo que os que creem nele recebem, por meio dele, o perdão dos pecados.
44 Jalla nuz̈ Pedruz̈ chiyan, Espíritu Santuqui tjapa niiz̈ chiita taku nonzñi z̈oñinacz̈quiz luzzic̈ha.
44 Quando Pedro ainda estava falando, o Espírito Santo desceu sobre todos os que estavam ouvindo a mensagem.
45 Jalla nuz̈ cjen nii Pedruz̈tan tjonchi judío z̈oñinacaqui ispantichi quirchic̈ha, Espíritu Santuqui tjaatazakaztac̈ha ana judío z̈oñinacz̈quiziqui.
45 Os judeus seguidores de Jesus que tinham vindo de Jope com Pedro ficaram admirados por Deus ter derramado o dom do Espírito Santo sobre os não judeus.
46 Espíritu Santo tanz̈cu, nii z̈oñinacaqui yekja ana pajta taku chiichiyatc̈ha. Niz̈aza Yoozquin waljaz̈ alawatc̈ha. Jalla niz̈tiquiztan ispantichi cjissic̈ha nii z̈ejlñi judionacaqui.
46 Pois eles ouviam os não judeus falarem em línguas estranhas e louvarem a grandeza de Deus. Então Pedro disse:
47 Nekztanaqui Pedruqui cjichic̈ha: —Wejtnacaquiz Espíritu Santo tjaatac̈ha. Niz̈aza tinacz̈quiz Espíritu Santo tjaatazakazza. Jaziqui tinaca bautista cjisjapa, ¿jec z̈oñit atajas?
47 — Estas pessoas receberam o Espírito Santo como nós também recebemos. Será que alguém vai proibir que sejam batizadas com água?
48 Jalla nekztanaqui Pedruqui mantichic̈ha, Jesucristuz̈ tjuuquiz tinaca bautista cjeyajo. Nekztanaqui nii z̈oñinacaqui Pedruz̈quiz rocchic̈ha tsjii kjaz̈ maj ninacz̈quiz kamt'ajo.
48 Então mandou que aquelas pessoas fossem batizadas em nome de Jesus Cristo. E elas pediram a Pedro que ficasse ali alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.