2 Coríntios 7
Chipaya NT (CAP_SBB) vs VC
1 Munazita jilanaca, cullaquinaca. Yoozqui uc̈humnacaquiz niiz̈ chiita takunaca tjaachic̈ha. Jalla niz̈tiquiztan uc̈humqui tjapaman ana walinacquiztanami niz̈aza tjapaman ana zum kamañanacquiztanami jaytistanc̈ha, zuma kamañchizpan cjisjapa, curpumi kuzmi zuma cjisjapa. Yoozquin ekscan, niz̈aza rispitcan, tjapa ana walinacquiztan jaytistanc̈ha, juc'ant juc'ant walja zuma lijituma cjisjapa, Yooz kamañchizpan cjisjapa.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Wejttan zuma munaziñi cjee, tjapa kuztan. Ana jakziltiz̈ quintra c̈hjulumi paachinc̈ha. Niz̈aza ana jakziltiz̈quizimi tsjii kjutñi chjitchinc̈ha. Niz̈aza ana jakziltiz̈quizimi incallchinc̈ha, cusasanaca tanzjapa.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Jalla nuz̈ chiican, anc̈hucaquiz uj tjojtunz ana pecuc̈ha. Tjapa kuztan anc̈hucatan zuma munazuc̈ha. Tuqui nuz̈ cjetuc̈ha. Anac̈ha wejr anc̈huca quintraqui. Ticz cjenami, z̈ejtz cjenami tirapan anc̈hucatan zuma munazuc̈ha.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Wejr cjiwc̈ha, anc̈hucqui tirapan Yoozquin tjurt'iñi kuzziz cjequic̈ha. Anc̈hucaz̈ cjen ancha cuntintutc̈ha. Anc̈huca honora waytuc̈ha. Anc̈huca quintu nonz̈cu zuma kuztaz̈ wejrqui. Ancha sufrita cjenami anchal chipuc̈ha anc̈hucaz̈ cjen.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Macedonia yokquin irantiz̈cu, ana jeejzñi atchinc̈ha. Tjapa kjutñi walja sufrisnaca z̈elatc̈ha. Tjapa kjuttan quintranaca z̈elatc̈ha. Wejt kuzqui turwaysnatc̈ha, “Criichi z̈oñinacaqui quejpsnaa”, cjichinc̈ha. Llaquita kuzziztac̈ha wejrqui.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Pero Yoozqui llaquita z̈oñinacz̈quiz kuzñipanc̈ha. Yoozqui wejr kuzzic̈ha, Tituz̈ tjontiquiztan.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Niz̈aza Titz̈quiztan anc̈huca quintu nonz̈cu, wejrqui zuma kuztatac̈ha. Tituqui anc̈hucaz̈ cjen llaquita cjissitac̈ha. Nekztan anc̈hucaquiz tjonz̈cu, niz̈aza anc̈hucaz̈ zuma kamta cherz̈cu, kuztatac̈ha. Niz̈aza Tituqui quint'ichic̈ha, anc̈hucqui wejr ancha cherz pecatc̈ha, niz̈aza weriz̈ llaquita cjen anc̈hucqui llaquitazakaz cjissinc̈hucc̈ha. Nekztan wejtquiz tjurt'iz̈inchinc̈hucc̈ha. Jalla nii nonz̈cu juc'anti cuntintu cjissinc̈ha.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Weriz̈ cjijrta cartaqui anc̈huc llaquita cjiskatchic̈ha. Jalla nuz̈ cjenami, anziqui ana llactazzinc̈ha. Pero tuquiqui llactazzinc̈ha; nii anc̈hucaquiz chiiz̈inta ana cjijrz pecatuc̈ha. Pero anc̈huc tsjii upacamakaz llaquiskatchinc̈ha.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Anc̈hucqui llaquiskattiquiztan anazuma kamznaca ecchinc̈hucc̈ha. Jalla niz̈tiquiztan wejrqui cuntintuc̈ha. Anc̈hucaz̈ llactaztiquiztan wejrqui anatac̈ha cuntintu. Antiz anc̈hucaz̈ anazuma kamznaca ectiquiztan jalla nekztantac̈ha wejrqui cuntintu. Anc̈hucaz̈ anazuma kamtiquiztan Yoozqui anc̈hucaquiz uj cjuñkatchic̈ha. Jaziqui weriz̈ cjen anc̈hucqui ana ina llaquissinc̈hucc̈ha.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Yoozqui z̈oñz̈quiz uj cjuñkatc̈ha kuz campiita cjeyajo. Jequit kuz campiic̈haja, jalla niiqui liwriita cjesac̈ha, zuma kamañchiz cjisjapa. Niz̈aza liwriita z̈oñinacaqui cuntintuc̈ha. Ana criichi z̈oñinacaqui ujnaca cjuñz̈can niz̈aza llactazcan ana kuz campiyaquiz̈ niiqui chojru kuzziz cjissa. Ultimu infiernuquin okaquic̈ha.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Anc̈huczti uj cjuñz̈cu Yoozquin juc'anti kuzziz cjissinc̈hucc̈ha; oralla kuz campiichinc̈hucc̈ha. Niz̈aza tjapa kuz tjaachinc̈hucc̈ha ana wali kamznaca azquichjapa. Nii uj paañi z̈oñz̈ quintra ancha z̈awjchinc̈hucc̈ha. Niz̈aza nii ujquiztan tsucchinc̈hucc̈ha. Niz̈aza wejttan ancha zalz pecchinc̈hucc̈ha. Niz̈aza nii uj paañi z̈oñi ancha casticz pecchinc̈hucc̈ha. Niz̈aza ultimu nii uj paañi z̈oñi casticchinc̈hucpanc̈ha. Jalla niz̈tiquiztan anc̈hucqui kjanapacha tjeezinc̈hucpanc̈ha, zuma kuzzizc̈hucc̈ha, ana tira ujchiz.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Nii uj paata puntuquiztan nonz̈cu anc̈hucaquiz c'aripacha cjijrz̈quichinc̈ha. Anatac̈ha nii uj paañi z̈oñz̈japakaz cjijrz̈quichinqui. Niz̈aza anatac̈ha nii quintra uj paaz̈inta z̈oñz̈japakaz cjijrz̈quichinqui. Antiz anc̈hucajapazakaz cjijrz̈quichinc̈ha, Yooz yujcquiz anc̈hucaquiz tjeezjapa, anc̈hucqui wejttan munaziñi kuzzizza, jalla nii.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Ultimquiziqui tjappacha walikaz cjissic̈ha. Jalla niz̈tiquiztan wejrqui cuntintu cjissinc̈ha. Anc̈hucaz̈ wilta zuma kamtiquiztan Tituqui wilta llan kuzziz cjissic̈ha. Niz̈aza Tito cuntintu cjissiz̈ cjen, wejr zakaz juc'ant cuntintu cjissinc̈ha.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Wejrqui Titz̈quiz anc̈huca honora waytichinc̈ha, “Ninacaqui zumac̈ha”, cjican. Jalla nuz̈ cjican ultimquiziqui anc̈hucaz̈ cjen ana azkatchinc̈ha. Anc̈hucatan z̈ejlcan werar razunakaz chiichinc̈ha. Niz̈aza Titz̈quiz chiita razuna werara zakazza anc̈huca puntuquiztan.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Tituz̈ tjaajintacama zuma kamchinc̈hucc̈ha. Niz̈aza Tito zuma risiwchinc̈hucc̈ha, humilde kuztan, niz̈aza rispitñi kuztan. Tjapa niz̈ta cjuñz̈cu Tituqui anc̈hucaquin juc'antiz̈ munazic̈ha.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Anc̈hucaz̈ cjen wejrqui zakaz ancha cuntintutc̈ha. Niz̈aza anc̈huca puntuquiztan cjiwc̈ha, ancha zuma kamañchiz, jalla nii.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.