2 Coríntios 7
Chipaya NT (CAP_SBB) vs NAA
1 Munazita jilanaca, cullaquinaca. Yoozqui uc̈humnacaquiz niiz̈ chiita takunaca tjaachic̈ha. Jalla niz̈tiquiztan uc̈humqui tjapaman ana walinacquiztanami niz̈aza tjapaman ana zum kamañanacquiztanami jaytistanc̈ha, zuma kamañchizpan cjisjapa, curpumi kuzmi zuma cjisjapa. Yoozquin ekscan, niz̈aza rispitcan, tjapa ana walinacquiztan jaytistanc̈ha, juc'ant juc'ant walja zuma lijituma cjisjapa, Yooz kamañchizpan cjisjapa.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Wejttan zuma munaziñi cjee, tjapa kuztan. Ana jakziltiz̈ quintra c̈hjulumi paachinc̈ha. Niz̈aza ana jakziltiz̈quizimi tsjii kjutñi chjitchinc̈ha. Niz̈aza ana jakziltiz̈quizimi incallchinc̈ha, cusasanaca tanzjapa.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 Jalla nuz̈ chiican, anc̈hucaquiz uj tjojtunz ana pecuc̈ha. Tjapa kuztan anc̈hucatan zuma munazuc̈ha. Tuqui nuz̈ cjetuc̈ha. Anac̈ha wejr anc̈huca quintraqui. Ticz cjenami, z̈ejtz cjenami tirapan anc̈hucatan zuma munazuc̈ha.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Wejr cjiwc̈ha, anc̈hucqui tirapan Yoozquin tjurt'iñi kuzziz cjequic̈ha. Anc̈hucaz̈ cjen ancha cuntintutc̈ha. Anc̈huca honora waytuc̈ha. Anc̈huca quintu nonz̈cu zuma kuztaz̈ wejrqui. Ancha sufrita cjenami anchal chipuc̈ha anc̈hucaz̈ cjen.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 Macedonia yokquin irantiz̈cu, ana jeejzñi atchinc̈ha. Tjapa kjutñi walja sufrisnaca z̈elatc̈ha. Tjapa kjuttan quintranaca z̈elatc̈ha. Wejt kuzqui turwaysnatc̈ha, “Criichi z̈oñinacaqui quejpsnaa”, cjichinc̈ha. Llaquita kuzziztac̈ha wejrqui.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Pero Yoozqui llaquita z̈oñinacz̈quiz kuzñipanc̈ha. Yoozqui wejr kuzzic̈ha, Tituz̈ tjontiquiztan.
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 Niz̈aza Titz̈quiztan anc̈huca quintu nonz̈cu, wejrqui zuma kuztatac̈ha. Tituqui anc̈hucaz̈ cjen llaquita cjissitac̈ha. Nekztan anc̈hucaquiz tjonz̈cu, niz̈aza anc̈hucaz̈ zuma kamta cherz̈cu, kuztatac̈ha. Niz̈aza Tituqui quint'ichic̈ha, anc̈hucqui wejr ancha cherz pecatc̈ha, niz̈aza weriz̈ llaquita cjen anc̈hucqui llaquitazakaz cjissinc̈hucc̈ha. Nekztan wejtquiz tjurt'iz̈inchinc̈hucc̈ha. Jalla nii nonz̈cu juc'anti cuntintu cjissinc̈ha.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Weriz̈ cjijrta cartaqui anc̈huc llaquita cjiskatchic̈ha. Jalla nuz̈ cjenami, anziqui ana llactazzinc̈ha. Pero tuquiqui llactazzinc̈ha; nii anc̈hucaquiz chiiz̈inta ana cjijrz pecatuc̈ha. Pero anc̈huc tsjii upacamakaz llaquiskatchinc̈ha.
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 Anc̈hucqui llaquiskattiquiztan anazuma kamznaca ecchinc̈hucc̈ha. Jalla niz̈tiquiztan wejrqui cuntintuc̈ha. Anc̈hucaz̈ llactaztiquiztan wejrqui anatac̈ha cuntintu. Antiz anc̈hucaz̈ anazuma kamznaca ectiquiztan jalla nekztantac̈ha wejrqui cuntintu. Anc̈hucaz̈ anazuma kamtiquiztan Yoozqui anc̈hucaquiz uj cjuñkatchic̈ha. Jaziqui weriz̈ cjen anc̈hucqui ana ina llaquissinc̈hucc̈ha.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Yoozqui z̈oñz̈quiz uj cjuñkatc̈ha kuz campiita cjeyajo. Jequit kuz campiic̈haja, jalla niiqui liwriita cjesac̈ha, zuma kamañchiz cjisjapa. Niz̈aza liwriita z̈oñinacaqui cuntintuc̈ha. Ana criichi z̈oñinacaqui ujnaca cjuñz̈can niz̈aza llactazcan ana kuz campiyaquiz̈ niiqui chojru kuzziz cjissa. Ultimu infiernuquin okaquic̈ha.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Anc̈huczti uj cjuñz̈cu Yoozquin juc'anti kuzziz cjissinc̈hucc̈ha; oralla kuz campiichinc̈hucc̈ha. Niz̈aza tjapa kuz tjaachinc̈hucc̈ha ana wali kamznaca azquichjapa. Nii uj paañi z̈oñz̈ quintra ancha z̈awjchinc̈hucc̈ha. Niz̈aza nii ujquiztan tsucchinc̈hucc̈ha. Niz̈aza wejttan ancha zalz pecchinc̈hucc̈ha. Niz̈aza nii uj paañi z̈oñi ancha casticz pecchinc̈hucc̈ha. Niz̈aza ultimu nii uj paañi z̈oñi casticchinc̈hucpanc̈ha. Jalla niz̈tiquiztan anc̈hucqui kjanapacha tjeezinc̈hucpanc̈ha, zuma kuzzizc̈hucc̈ha, ana tira ujchiz.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 Nii uj paata puntuquiztan nonz̈cu anc̈hucaquiz c'aripacha cjijrz̈quichinc̈ha. Anatac̈ha nii uj paañi z̈oñz̈japakaz cjijrz̈quichinqui. Niz̈aza anatac̈ha nii quintra uj paaz̈inta z̈oñz̈japakaz cjijrz̈quichinqui. Antiz anc̈hucajapazakaz cjijrz̈quichinc̈ha, Yooz yujcquiz anc̈hucaquiz tjeezjapa, anc̈hucqui wejttan munaziñi kuzzizza, jalla nii.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 Ultimquiziqui tjappacha walikaz cjissic̈ha. Jalla niz̈tiquiztan wejrqui cuntintu cjissinc̈ha. Anc̈hucaz̈ wilta zuma kamtiquiztan Tituqui wilta llan kuzziz cjissic̈ha. Niz̈aza Tito cuntintu cjissiz̈ cjen, wejr zakaz juc'ant cuntintu cjissinc̈ha.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Wejrqui Titz̈quiz anc̈huca honora waytichinc̈ha, “Ninacaqui zumac̈ha”, cjican. Jalla nuz̈ cjican ultimquiziqui anc̈hucaz̈ cjen ana azkatchinc̈ha. Anc̈hucatan z̈ejlcan werar razunakaz chiichinc̈ha. Niz̈aza Titz̈quiz chiita razuna werara zakazza anc̈huca puntuquiztan.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 Tituz̈ tjaajintacama zuma kamchinc̈hucc̈ha. Niz̈aza Tito zuma risiwchinc̈hucc̈ha, humilde kuztan, niz̈aza rispitñi kuztan. Tjapa niz̈ta cjuñz̈cu Tituqui anc̈hucaquin juc'antiz̈ munazic̈ha.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 Anc̈hucaz̈ cjen wejrqui zakaz ancha cuntintutc̈ha. Niz̈aza anc̈huca puntuquiztan cjiwc̈ha, ancha zuma kamañchiz, jalla nii.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.