João 4
Tii Iitihi: Élele Iitihi na mwo Coho (CAM) vs ARIB
1 — ausente —
1 Quando, pois, o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos do que João
2 — ausente —
2 {ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos}
3 ke e engen mu *Judé, ke e mwojuia ne mwo Galilé.
3 deixou a Judéia, e foi outra vez para a Galiléia.
4 Ke wâé heme e pitahagéi a amu *Samari.
4 E era-lhe necessário passar por Samária.
5 Ke e tuie nge ha amu Samari, ha a céiu duaan na pii kon pie Sichar, cebwo a apwoamu na e ne wo Iakobo te Josef, pa naîn [ha a céiu benaamwon].
5 Chegou, pois, a uma cidade de Samária, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó dera a seu filho José;
6 E lang a pwomiidu te Iakobo. Caa mwaale Iésu ko a engen, ke e tebwo ko a jije a pwomiidu. Be caa goahen.
6 achava-se ali o poço de Jacó. Jesus, pois, cansado da viagem, sentou-se assim junto do poço; era cerca da hora sexta.
7 — ausente —
7 Veio uma mulher de Samária tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Ke e pii ten wo êje pie: «É mu ko ade, na wogo pa *Juif, ke go ileéo me é ne ace ûdem, woéo ê toomwo Samari?» Be time uce pibéé ni Juif me ni apulie Samari.
9 Disse-lhe então a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? {Porque os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Ke e hegi ne ten wo Iésu pie: «Hemepie go te temehi a âpipati te Padué, ke wo pana e pii tem pie: “Nebé ace ûdong”, ke é nelang, ke me go ileeng me e ne ace ûdem, ke e o ne tem a tabe mulip.»
10 Respondeu-lhe Jesus: Se tivesses conhecido o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe terias pedido e ele te haveria dado água viva.
11 E pii ten êgi toomwo pie: «Pa daame, te tice mwotai tabe tem, kehe a pwomiidu, ke te junihe tebwolu. He é mu wé he celi go o pé mulang a tabe mulie na go ko pii?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que tirá-la, e o poço é fundo; donde, pois, tens essa água viva?
12 He piubwo go koja pa caa teme Iakobo, na e ne teme a pwomiidu ce? E caa ûdu mu kon me lépwo naîn, me ni wota ten.»
12 És tu, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual também ele mesmo bebeu, e os filhos, e o seu gado?.
13 Ke e hegi ne ten wo Iésu pie: «Mepie go ûdu mu ko a tabe ce, ke o mwo te nimem me go ûdu mwo.
13 Replicou-lhe Jesus: Todo o que beber desta água tornará a ter sede;
14 Kehe wo paceli e ûdu a tabe na é ne ten, ke o caa time uce nimen me e ûdu, be a tabe na é ne ten, ke pwohewii acaamatabe na e taawie, ke e tee téte dieli mwo.»
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água que jorre para a vida eterna.
15 Ke e pii mwo ten êgi toomwo pie: «Pa daame, go ne tong a tabe naa, beme time bo uce nimung mwo me é ûdu, ke me time é bo uce âmwobé tai éni.»
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede, nem venha aqui tirá-la.
16 Ke e pii ten wo Iésu pie: «Go â tode pa aiu hem, ke geu âbé ne éni.»
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Ke e pii ten êgi toomwo pie: «Te tice aiu hung.»
17 Respondeu a mulher: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido;
18 Be nim ni aiu hem, ke wo pana geu mu jenaa, ke time uce pa aiu hem. É ko anaa, ke go pii a juuju.»
18 porque cinco maridos tiveste, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Ke e pii êgi toomwo pie: «Pa daame, é alihi pie wogo, ke pa *péroféta.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Ni caa teme, ke lé pipaunu Padué ne pwo a juwole ce, ke geé pii wogewé lépwo Juif pie, a duaan na me genye pipaunu Padué ne hen, ke é *Iérusaléma.»
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 E hegi ne ten wo Iésu pie: «Êje, go céihi ne ko ana é pii, be o caa tuie a benaamwon na caa time o uce é pwo a juwole ce, ai é ne Iérusaléma, na geé pipaunu Caa.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Be wogewé ni Samari, ke geé pipaunu pana time geé uce temehieng. Kehe wogeme ni Juif, ke geme pipaunu pana geme temehieng, be a bwo *celuimi ne ni apulie, ke e âbé mu ko ni Juif.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos; porque a salvação vem dos judeus.
23 Kehe o caa tuie a benaamwon, ke caa éni, he na lé o pipaunu Caa ne ni apulie, ha a *Jenen Iitihi ke a juuju. Be anaa kuti a pipwoun na nime Caa kon.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 Be wo Padué, ke te a Jenen. Ke wâé heme nina lé pipaunueng, ke lé pipaunueng ne ha a Jenen Iitihi ke a *juuju.»
24 Deus é Espírito, e é necessário que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Ke e pii ten êgi toomwo pie: «É te temehi pie e o tuie pa *Mesia na pii kon pie Kériso. Hemepie e bo tuie, ke e bo patemehi tenye ati ni naado.»
25 Replicou-lhe a mulher: Eu sei que vem o Messias {que se chama o Cristo}; quando ele vier há de nos anunciar todas as coisas.
26 E pii ten wo Iésu pie: «Woéo kuti pana é ko cihe tem.»
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 É he lu mwo ko picihe, ke lé tuiebé ne ni acémun den. Ke lé te nihe téele ko ana e pacihe ê toomwo. Ke te tice paceli e tahimwoeng pie: «Ade aceli go tahimwoeng kon?» ai «Ade aceli geu pipii?»
27 E nisto vieram os seus discípulos, e se admiravam de que estivesse falando com uma mulher; todavia nenhum lhe perguntou: Que é que procuras? ou: Por que falas com ela?
28 Ke e necu lang a mwotabe ten êgi toomwo. Ke e â ha a mwopopwaalé ten, ke e pii te ni apulie pie:
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 «Geé âbé ali pa apulie na e pii tong ati ni naado na é pwo. Wieli wo pa Mesia?»
29 Vinde, vede um homem que me disse tudo quanto eu tenho feito; será este, porventura, o Cristo?
30 Lé tai wie mu ha a mwopopwaalé telé, ke lé âbé céii Iésu.
30 Saíram, pois, da cidade e vinham ter com ele.
31 É ha a benaamwon naa, ke ni acémun den, ke lé wâgo kon, ke lé pii ten pie: «Pa apipune, go wiinaado!»
31 Entrementes os seus discípulos lhe rogavam, dizendo: Rabi, come.
32 Ke e pii telé pie: «A wiinaado na é wii, ke time geé uce temehi.»
32 Ele, porém, respondeu: Uma comida tenho para comer que vós não conheceis.
33 Ke lé pitahimwolé ne ni acémun den pie: «He wo paceli e pébé céiieng ce wiinaado?»
33 Então os discípulos diziam uns aos outros: Acaso alguém lhe trouxe de comer?
34 Ke e pii telé wo Iésu pie: «A wiinaado tong, ke me é pwo ana nime Padué kon, pana e pahedeéo, ke me é pwo ni penem na e ne tong.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 «Geé mu pii pie: “O mwo paa ni wole, ke o caa a pitii âdaanu\+ord †\+ord*.” Kehe é pii tewé pie: Geé eti ni naamiiwé, me geé alihi ni apwoamu, be caa a benaamwon ko pitii âdaanu.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Ora, eu vos digo: levantai os vossos olhos, e vede os campos, que já estão brancos para a ceifa.
36 «Wo pana e pitii âdaanu, ke pwo a cemen, ke e taineibuhi ni acehin ne ko a mulie na tice anebwén kon. Be lu tai pipwodéén ibu wo pana e cemi me pana e tii.
36 Quem ceifa já está recebendo recompensa e ajuntando fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa juntamente se regozijem.
37 É ko anaa, ke a juuju: “E cemi wo pa céiu, ke e tii wo pa céiu.”
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro o que ceifa.
38 «É pahedekewé me geé â tii âdaanu he na time geé uce penem lang. Lé penem ne ni béén, ke wogewé, ke geé bo uce pitii âdaanu.»
38 Eu vos enviei a ceifar onde não trabalhaste; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Hiwon ni apulie Samari mu ha a mwopopwaalé naa, na lé céihi ne ko Iésu, wonaa mu ko ana e pii wo êgi toomwo pie: «E pii tong ati ni naado na é pwo.»
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificava: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Lé âbé tooeng ni apulie Samari, ke lé cuwokon me e mwo mu pelelé. Ke e mu pelelé he na alo ni tan.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Te nihe hiwon mwo ni apulie na lé céihi mu ko a pwooti ten.
41 E muitos mais creram por causa da palavra dele;
42 Ke lé pii te êgi toomwo pie: «Time uce é mu ko nina go pii teme cehi na geme céihi. Be geme caa téne temehi pie te ju weeng kuti pa apulie na e celuimi a bwohemwo!»
42 e diziam à mulher: Já não é pela tua palavra que nós cremos; pois agora nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Alecehe lupwo tan naa, ke e engen mulang wo Iésu beme e â Galilé.
43 Passados os dois dias partiu dali para a Galiléia.
44 Be e caa pii pie: «Wo pa péroféta, ke time lé uce paciitieng ne ha amu ten.»
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não recebe honra na sua própria pátria.
45 Ke e âbé ne Galilé, ke lé hegieng ehi nelang. Be lé alihi ati ni naado li e pwo ne Iérusaléma ha a tan ko *Pacika, be lé mu lang ha a tan naa.
45 Assim, pois, que chegou à Galiléia, os galileus o receberam, porque tinham visto todas as coisas que fizera em Jerusalém na ocasião da festa; pois também eles tinham ido à festa.
46 E mwojuia ne mwo Kana é Galilé, he li e taatééhi nelang a tabe beme a tabe megele. E mu lang wo pace céiu apulie na piubwo nang, pa apihuô te pa daame *Érode. Ke cunu pa naîn ne ha a mwopopwaalé Kapernaüm.
46 Foi, então, outra vez a Caná da Galiléia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 E téne pie wo Iésu ke e âbé mu Judé ke e tuiebé Galilé. Ke e âbé beniieng ke e ileeng me e ole, ke me e pwo me wâé pa naîn, be ubwo a cunu kon.
47 Quando ele soube que Jesus tinha vindo da Judéia para a Galiléia, foi ter com ele, e lhe rogou que descesse e lhe curasse o filho; pois estava à morte.
48 Ke e pii ten wo Iésu pie: «Me time geé uce alihi ni *inenaado na pwojunuun, ke time geé o uce céihi!»
48 Então Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e prodígios, de modo algum crereis.
49 Pa apihuô, ke e pii te Iésu pie: «Padaame, go ole pelong ânebuhe a bwo mele te pa naîng!»
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra.
50 Ke e hegi ne ten wo Iésu pie: «Go âmwo pelem, be caa wâé pa naîm.»
50 Respondeu-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe dissera, e partiu.
51 É he e mwo ko â he pwaaden, ke lé âbé beniieng ne ni apenem den me lé pii ten pie: «Pa naîm, ke caa wâé nang.»
51 Quando ele já ia descendo, saíram-lhe ao encontro os seus servos, e lhe disseram que seu filho vivia.
52 Ke e tahimwolé pie: «He ade inetéale celi wâé nang hen?» Ke lé hegi ne ten pie: «É haabwén, ko céiu inetéale ko alecehe goahen, na tieden kojaeng ali pilijing.»
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora começara a melhorar; ao que lhe disseram: Ontem à hora sétima a febre o deixou.
53 Ke e temehi wo caa ten pie ha a inetéale naa, na e pii ten wo Iésu pie: «Pa naîm, ke caa wâé nang.» Ke lé tai céihi ne ko Iésu, weeng me a pomwa ten.
53 Reconheceu, pois, o pai ser aquela hora a mesma em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Weengaa a béalohe inenaado na pwojunuun na e pwo wo Iésu, he e mwojuia mu Judé ne Galilé.
54 Foi esta a segunda vez que Jesus, ao voltar da Judéia para a Galiléia, ali operou sinal.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.