Mateus 22

Ri c'ac'ac' Testamento pa kach'ab'al (CAKSNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Y ri Jesús xchꞌoꞌ chic chica ri vinak, y xaꞌrucusaj nicꞌaj chic parábolas (cꞌambꞌal-tzij). Jajaꞌ xuꞌej:
1 Jesus lhes contou outras parábolas. Disse ele:
2 Ri reino ri cꞌo chicaj can junan riqꞌuin jun namakꞌej ri xuꞌon jun rey antok xcꞌulieꞌ ri rucꞌajuol.
2 “O reino dos céus pode ser ilustrado com a história de um rei que preparou um grande banquete de casamento para seu filho.
3 Y xaꞌrutak-el ri ru-siervos chi xaꞌbꞌacayuoj quinojiel ri i-rubꞌanun invitar richin ri cꞌulubꞌic. Pero ri i-bꞌanun invitar xquiꞌej-pa chi man ncaꞌpa ta.
3 Quando o banquete estava pronto, o rei enviou seus servos para avisar os convidados, mas todos se recusaram a vir.
4 Y ri rey xaꞌrutak chic el nicꞌaj ru-siervos y xuꞌej-el chica: Tiꞌej chica quinojiel ri i-nubꞌanun invitar, chi nojiel cꞌo chic listo chi nkuvaꞌ. Ri nu-tuora y ri nicꞌaj chic vavaj ri i-tiꞌuoj chi ncaꞌcꞌatzin chupan ri kꞌij va, ya xaꞌquimisas. Can nojiel cꞌo chic, quixam-pa ri pa cꞌulubꞌic, quixchaꞌ chica.
4 “Então ele enviou outros servos para lhes dizer: ‘Já preparei o banquete; os bois e novilhos gordos foram abatidos, e tudo está pronto. Venham para a festa!’.
5 Pero ri i-bꞌanun invitar, man xaꞌniman ta chi xaꞌpa. Icꞌo xaꞌa pan avan, y icꞌo xaꞌbꞌacꞌayin y xaꞌbꞌalakꞌoꞌ.
5 Mas os convidados não lhes deram atenção e foram embora: um para sua fazenda, outro para seus negócios.
6 Y ri nicꞌaj chic, xa xaꞌquitzꞌom ri siervos ri i-rutakuon-el ri rey y xaꞌquiquimisaj; ruma chiquivach ijejeꞌ ri siervos reꞌ xa man jun quikalien.
6 Outros, ainda, agarraram os mensageiros, os insultaram e os mataram.
7 Antok xraꞌxaj ri rey ri xbꞌanataj, xyacataj royoval. Rumareꞌ xaꞌrutak ru-soldados chiquij chi xaꞌruqꞌuis ri aj-quimisaniel, y chi xparox jeꞌ ri quitanamit.
7 “O rei ficou furioso e enviou seu exército para destruir os assassinos e queimar a cidade deles.
8 Cꞌajareꞌ ri rey xchꞌoꞌ chic chica ri ru-siervos y xuꞌej: Can ketzij chi nojiel cꞌo chic chi niꞌan ri cꞌulubꞌic, pero ri xaꞌnꞌan invitar man ncaꞌrucꞌul ta chi xaꞌlka.
8 Disse a seus servos: ‘O banquete de casamento está pronto, e meus convidados não são dignos dessa honra.
9 Quixꞌin pa tak bꞌay ri ncaꞌiel-el pa tanamet, quiꞌivayuoj-pa quinojiel ri xquiꞌvil chi ncaꞌpa chupan ri cꞌulubꞌic va, xchaꞌ chica.
9 Agora, saiam pelas esquinas e convidem todos que vocês encontrarem’.
10 Y antok ri siervos xaꞌa pa tak bꞌay, xaꞌcayuoj-pa chica-na vinak, ri otz y ri man otz ta quicꞌaslien. Y ri jay pacheꞌ xꞌan-ve ri cꞌulubꞌic, xnuoj.
10 Então os servos trouxeram todos que encontraram, tanto bons como maus, e o salão do banquete se encheu de convidados.
11 Y ri rey xuoc chi xaꞌrutzꞌat quinojiel ri xaꞌrayuoj. Y jajaꞌ xutzꞌat chi cꞌo jun ache chireꞌ ri man rucusan ta ri tziak ri nicusas chupan ri cꞌulubꞌic.
11 “Quando o rei entrou para recebê-los, notou um homem que não estava vestido de forma apropriada para um casamento
12 Ri rey xucꞌutuj cha ri ache reꞌ: Amigo, ¿cheꞌl xatuoc-pa vaveꞌ, ruma man ja ta ri tziak ri nicusas chupan ri cꞌulubꞌic acusan? xchaꞌ ri rey cha. Y ri ache manak kax xuꞌej.
12 e perguntou-lhe: ‘Amigo, como é que você se apresenta sem a roupa de casamento?’. O homem não teve o que responder.
13 Y jareꞌ antok ri rey xuꞌej chica ri ru-siervos: Tixima-el rukꞌa-rakan ri jun ache ri man rucusan ta ri tziak richin ri cꞌulubꞌic, tivalasaj-el y ticꞌakaꞌ pa kꞌakuꞌn. Chireꞌ xa xtituokꞌ y xtukꞌachꞌachꞌiej roray.
13 Então o rei disse: ‘Amarrem-lhe as mãos e os pés e lancem-no para fora, na escuridão, onde haverá choro e ranger de dentes’.
14 Y mesque iqꞌuiy ri ncaꞌyox, man quinojiel ta xcaꞌchoꞌx, xchaꞌ ri Jesús.
14 “Pois muitos são chamados, mas poucos são escolhidos”.
15 Y ri achiꞌaꞌ fariseos xaꞌa; y xquiꞌej chiquivach chi chica manera niquiꞌan cha ri Jesús chi nitzak pa quikꞌaꞌ riqꞌuin ri nuꞌej.
15 Então os fariseus se reuniram para tramar um modo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
16 Y ijejeꞌ xaꞌquitak qui-discípulos y nicꞌaj ruvinak ri rey Herodes riqꞌuin ri Jesús; y antok xaꞌbꞌaka, xquiꞌej cha: Maestro, ojreꞌ kataꞌn chi joꞌc ri ketzij ri nika chavach y nacꞌut ri ruchꞌabꞌal ri Dios y can ja-ve rubꞌixic naꞌan cha, ruma atreꞌ man naxiꞌij ta aviꞌ choch jun vinak mesque altíra rukꞌij.
16 Enviaram alguns de seus discípulos, junto com os partidários de Herodes, para se encontrarem com ele. Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. É imparcial e não demonstra favoritismo.
17 Ojreꞌ vacame nakajoꞌ nakaxaj ri chica xtaꞌej: ¿Otz nakatoj ri impuestos ri nuꞌej ri rey César, o xa man otz ta? xaꞌchaꞌ cha.
17 Agora, diga-nos o que o senhor pensa a respeito disto: É certo pagar impostos a César ou não?”.
18 Pero ri Jesús can rataꞌn ri man otz ta ri niquiꞌan pensar chirij, rumareꞌ jajaꞌ xuꞌej chica: Ixreꞌ xa caꞌyeꞌ ipalaj. ¿Karruma nquiniꞌan tentar?
18 Jesus, porém, sabia de sua má intenção e disse: “Hipócritas! Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha?
19 Ticꞌutu-pa ri moneda ri nicusas chi nituoj ri impuestos, xchaꞌ chica. Y ijejeꞌ xquicꞌut-apa jun denario choch.
19 Mostrem-me a moeda usada para pagar o imposto”. Quando lhe deram uma moeda de prata,
20 Y jajaꞌ xucꞌutuj chica: ¿Choj palaj y choj bꞌeꞌ ri cꞌo choch? xchaꞌ chica.
20 ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”.
21 Y ijejeꞌ xquiꞌej cha: Richin ri rey César, xaꞌchaꞌ cha. Y ri Jesús xuꞌej chica: Tiyaꞌ cꞌa cha ri César ri can richin ri César, y tiyaꞌ cha ri Dios ri can richin ri Dios, xchaꞌ ri Jesús chica.
21 “De César”, responderam. “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
22 Y antok ri achiꞌaꞌ reꞌ xcaꞌxaj ri xuꞌej ri Jesús, can vor chica xquinaꞌ. Y rumareꞌ ijejeꞌ xquiyaꞌ can ri Jesús y xaꞌa.
22 Sua resposta os deixou admirados, e eles foram embora.
23 Y ri kꞌij reꞌ icꞌo achiꞌaꞌ saduceos xaꞌlka riqꞌuin ri Jesús. Ri achiꞌaꞌ reꞌ man niquinimaj ta chi ri quiminakiꞌ can xcaꞌcꞌastaj-pa, y rumareꞌ ijejeꞌ xquicꞌutuj cha ri Jesús:
23 No mesmo dia, vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
24 Maestro, ri Moisés rutzꞌibꞌan can chika: Xa cꞌo jun ache nicon-el y xa man jun ralcꞌual nicꞌujieꞌ can, jun ruchakꞌ o runimal ticꞌulieꞌ riqꞌuin ri raxjayil, richin quireꞌ ncaꞌcꞌujieꞌ ralcꞌual ri quiminak chic el.
24 e perguntaram: “Mestre, Moisés disse: ‘Se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho, que dará continuidade ao nome do irmão’.
25 Y ijejeꞌ xquiꞌej cꞌa: Xaꞌcꞌujieꞌ i-siete (ivukuꞌ) ri quichakꞌ-quinimal-quiꞌ chikacajol ojreꞌ. Ri naꞌay xcꞌulieꞌ, pero xcon-el y man jun ralcꞌual xcꞌujieꞌ can. Ri raxjayil xcꞌulieꞌ chic riqꞌuin jun ruchakꞌ ri ache ri xcon-el choch.
25 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos, de modo que seu irmão se casou com a viúva.
26 Ri rucaꞌn, can quireꞌ jeꞌ mismo xuꞌon, jajaꞌ xcon-el y man jun ralcꞌual xcꞌujieꞌ can. Ri ruox, can quireꞌ jeꞌ mismo xuꞌon. Y quireꞌ xquiꞌan-el ri i-siete (ivukuꞌ) ri quichakꞌ-quinimal-quiꞌ.
26 O segundo irmão também morreu, e o terceiro irmão se casou com ela. E assim por diante, até o sétimo irmão.
27 Y antok i-quiminak chic el ri i-siete (ivukuꞌ) ri quichakꞌ-quinimal-quiꞌ, después xcon jeꞌ ri ixok.
27 Por fim, a mulher também morreu.
28 Y ri achiꞌaꞌ saduceos xquicꞌutuj cha ri Jesús: Antok xtalka ri kꞌij chi xcaꞌcꞌastaj-pa ri quiminakiꞌ, ¿choj axjayil xtuoc ri ixok reꞌ? Ruma ri i-siete (ivukuꞌ) ri quichakꞌ-quinimal-quiꞌ xuoc caxjayil, xaꞌchaꞌ cha.
28 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
29 Entonces ri Jesús xuꞌej chica: Ixreꞌ xa ix-sachnak riqꞌuin ri xiꞌej. Man ivataꞌn ta ri nuꞌej ri ruchꞌabꞌal ri Dios. Y man ivataꞌn ta jeꞌ ri ru-poder ri Dios.
29 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus,
30 Ruma antok xtalka ri kꞌij chi ri quiminakiꞌ xcaꞌcꞌastaj-el, man xcaꞌcꞌulieꞌ ta chic, ni man xcaꞌyoꞌx ta chi xcaꞌcꞌulieꞌ. Ijejeꞌ xa xcaꞌuoc incheꞌl ri ru-ángeles ri Dios ri icꞌo chicaj.
30 pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
31 Pero riqꞌuin ri quiminakiꞌ ri xcaꞌcꞌastaj-pa, ¿man itzꞌatuon ta cꞌa ri ruchꞌabꞌal ri Dios ri yoꞌn can pan ikꞌaꞌ? Chireꞌ ri Dios nuꞌej:
31 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nas Escrituras? Deus disse:
32 Inreꞌ in Ru-Dios ri Abraham, in Ru-Dios ri Isaac y in Ru-Dios ri Jacob. Quireꞌ xuꞌej ri Dios ojier can. Ri Dios man Qui-Dios ta ri quiminakiꞌ, xa Qui-Dios ri icꞌas, xchaꞌ ri Jesús.
32 ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’. Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos”.
33 Y antok ri vinak caxan chic ri tzij ri xucꞌut ri Jesús, can vor chica xquinaꞌ, ruma man jun bꞌay caxan quireꞌ.
33 Quando as multidões o ouviram, ficaram admiradas com seu ensino.
34 Y ri achiꞌaꞌ fariseos can chaꞌnin xquimol-quiꞌ chi niquiꞌan pensar ri chica xtiquiꞌan, ruma xcaꞌxaj chi ri Jesús can xutzꞌapij quichiꞌ ri achiꞌaꞌ saduceos riqꞌuin ri xuꞌej.
34 Sabendo os fariseus que Jesus tinha calado os saduceus com essa resposta, reuniram-se novamente para interrogá-lo.
35 Xpa jun chiquivach ri maestros richin ri ley, joꞌc chi nuꞌon tentar ri Jesús, xucꞌutuj cha:
35 Um deles, especialista na lei, tentou apanhá-lo numa armadilha com a seguinte pergunta:
36 Maestro, ¿chica chiquivach ri mandamientos ri xuyaꞌ ri Dios cha ri Moisés, ri más nem?
36 “Mestre, qual é o mandamento mais importante da lei de Moisés?”.
37 Y ri Jesús xuꞌej cha: Can tavajoꞌ ri Avajaf Dios, tavajoꞌ riqꞌuin nojiel avánima, tavajoꞌ riqꞌuin nojiel ri acꞌaslien y tavajoꞌ jeꞌ riqꞌuin nojiel ri anoꞌj.
37 Jesus respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma e de toda a sua mente’.
38 Jareꞌ ri naꞌay y más nem mandamiento.
38 Este é o primeiro e o maior mandamento.
39 Y cꞌo chic jun rucaꞌn mandamiento ri casi junan riqꞌuin ri naꞌay. Y ri mandamiento reꞌ nuꞌej: Can incheꞌl ri navajo-ka-aviꞌ atreꞌ, can quireꞌ jeꞌ mismo tavajoꞌ ri a-prójimo.
39 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’.
40 Ri caꞌyeꞌ mandamientos reꞌ jareꞌ rucꞌuꞌx nojiel ri ley ri xuyaꞌ ri Dios cha ri Moisés y nojiel ri quiꞌeꞌn can ri profetas ri xaꞌcꞌujieꞌ ojier can tiempo, xchaꞌ ri Jesús.
40 Toda a lei e todas as exigências dos profetas se baseiam nesses dois mandamentos”.
41 Y antok cꞌa quimaluon-quiꞌ ri achiꞌaꞌ fariseos, xpa ri Jesús xucꞌutuj chica:
41 Então, rodeado pelos fariseus, Jesus lhes fez a seguinte pergunta:
42 ¿Chica ntiꞌan pensar ixreꞌ chirij ri Cristo? ¿Choj ralcꞌual jajaꞌ? Y ri achiꞌaꞌ fariseos xquiꞌej: Ralcꞌual ri rey David, xaꞌchaꞌ.
42 “O que vocês pensam do Cristo? De quem ele é filho?”. Eles responderam: “É filho de Davi”.
43 Y ri Jesús xuꞌej chica: ¿Pero karruma ri rey David xuꞌej Vajaf cha ri Cristo? Ruma ja ri Espíritu Santo ri xꞌeꞌn cha, y rumareꞌ xuꞌej:
43 Jesus perguntou: “Então por que Davi, falando por meio do Espírito, chama o Cristo de ‘meu Senhor’? Pois Davi disse:
44 Ri Ajaf Dios xuꞌej cha ri Vajaf:
44 ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
45 Y xa ri rey David xuꞌej Vajaf cha ri Cristo, ¿karruma niꞌeꞌx chi ri Cristo xa choj jun rumáma can ri rey David? xchaꞌ ri Jesús.
45 Portanto, se Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
46 Y man jun chic cꞌa xꞌeꞌn-apa jun tzij cha ri Jesús chirij ri xucꞌutuj chica. Can ja kꞌij reꞌ antok man jun chic xutzꞌom rucovil chi cꞌo ta ri chica xucꞌutuj más cha ri Jesús.
46 Ninguém conseguiu responder e, depois disso, não se atreveram a lhe fazer mais perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.