Atos 27
Ri c'ac'ac' Testamento pa kach'ab'al (CAKSNT) vs ARA
1 Y antok eꞌn chic chi ri Pablo y nicꞌaj chic ri icꞌo pa cárcel ncaꞌtak-el cꞌa Roma, ri cꞌo chupan ri nación Italia, xaꞌjach-el pa rukꞌaꞌ jun ache rubꞌinan Julio. Ri Julio capitán quichin cien soldados ri icꞌo chupan ri compañía Augusta rubꞌeꞌ.
1 Quando foi decidido que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, da Coorte Imperial.
2 Y xojꞌa riqꞌuin ri Pablo y cꞌo kiqꞌuin ri Aristarco ri patanak pa tanamet Tesalónica ri cꞌo Macedonia. Xojuoc-el chupan jun barco ri patanak pa tanamet Adramitio, y nakꞌax nicꞌaj chic tanamet ri icꞌo chuchiꞌ ri mar ri icꞌo chupan ri Asia.
2 Embarcando num navio adramitino, que estava de partida para costear a Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Chucaꞌn kꞌij xojbꞌaka pa tanamet Sidón. Y chireꞌ, ri Julio ri capitán xuꞌon jun favor cha ri Pablo, ruma xuꞌon permitir chi xꞌa quiqꞌuin ri ru-amigos chi xquito-pa.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu-lhe ir ver os amigos e obter assistência.
4 Xojuoc chic el chupan ri barco, y xkayaꞌ can ri tanamet Sidón. Y antok oj-bꞌanak, xbꞌakacꞌuluꞌ jun nem cakꞌiekꞌ ri patanak, y rumareꞌ xojakꞌax jun lado ri isla rubꞌinan Chipre, ruma chireꞌ man can ta rubꞌiey cakꞌiekꞌ.
4 Partindo dali, navegamos sob a proteção de Chipre, por serem contrários os ventos;
5 Y antok kakꞌasan chic nojiel ri mar ri cꞌo chiquivach ri Cilicia y ri Panfilia, xojbꞌaka pa tanamet Mira, ri cꞌo chupan ri lugar rubꞌinan Licia.
5 e, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Y chireꞌ pa tanamet Mira, ri Julio ri capitán xbꞌarilaꞌ jun barco ri patanak pa tanamet Alejandría, y niꞌa cꞌa Italia. Y chupan chic ri barco reꞌ xojrucusaj-el.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, nele nos fez embarcar.
7 Y qꞌuiy kꞌij ri akal xojꞌa. Y cuesta chi xojbꞌaka choch ri tanamet Gnido, ruma ri cakꞌiekꞌ chakavach patanak-ve y can nutzoliej chikij. Rumareꞌ xojbꞌaka choch ri Salmón, y xkayaꞌ vielta chirij ri isla rubꞌinan Creta chi xojakꞌax.
7 Navegando vagarosamente muitos dias e tendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos sob a proteção de Creta, na altura de Salmona.
8 Y can cuesta oj-bꞌanak, kucꞌuan-el ri ruchiꞌ ri mar. Y antok xbꞌakilaꞌ ri lugar rubꞌinan Buenos Puertos, chireꞌ xojcꞌujie-ve-ka. Ri lugar reꞌ cꞌo cierca ri tanamet Lasea.
8 Costeando-a, penosamente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Y qꞌuiy tiempo takꞌax, rumareꞌ ya peligro chic ncaꞌa paroꞌ ri mar, ruma ya xakꞌax ri kꞌij richin ri ayuno. Y rumareꞌ ri Pablo ncaꞌruꞌon aconsejar ri i-cꞌuayuon quichin.
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, admoestava-os Paulo,
10 Jajaꞌ xuꞌej chica: Inreꞌ nitzꞌat vi xa nkuꞌa chic paroꞌ ri mar, man joꞌc ta ri barco niqꞌuis, xa niqꞌuis ri akaꞌn ri rucꞌuan, y xa xkojqꞌuis jeꞌ ojreꞌ, xchaꞌ.
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Pero ri Julio ri capitán man xunimaj ta ri xuꞌej ri Pablo cha. Xa ja ri xuꞌej ri rajaf ri barco y ri xuꞌej ri ache ri cꞌuayuon richin ri barco, xa jareꞌ ri xunimaj.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Ruma chireꞌ man otz ta chi ncaꞌcꞌujie-ka pa ru-tiempo ri cakꞌiekꞌ, rumareꞌ jubꞌaꞌ ma quinojiel xquiꞌan pensar, chi más otz niquiyaꞌ can ri lugar reꞌ y a ver xa ncaꞌtiquir ncaꞌbꞌaka Fenice, ri puerto ri cꞌo jeꞌ chireꞌ Creta. Ruma ri Fenice cꞌo ri lado noreste y sudeste y chireꞌ nakakꞌasaj ri tiempo richin ri cakꞌiekꞌ.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que partissem dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, o qual olhava para o nordeste e para o sudeste.
13 Y antok xpa jubꞌaꞌ cakꞌiekꞌ ri patanak sur, ijejeꞌ xquiꞌan pensar chi otz nkuꞌa Fenice. Antok xojiel-el, xa joꞌc xkacꞌuaj ri ruchiꞌ ri mar richin ri Creta.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Pero cꞌa jubꞌaꞌ oc kojiel-el chireꞌ, xkacꞌul jun nem cakꞌiekꞌ ri niꞌeꞌx Euroclidón cha, ri patanak paroꞌ ri mar, jun cakꞌiekꞌ ri can qꞌuiy ruchukꞌaꞌ, y nalrutzꞌaja-riꞌ chirij ri barco ri pacheꞌ oj-bꞌanak-ve.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão;
15 Y ruma altíra ruchukꞌaꞌ ri cakꞌiekꞌ, can xojrucꞌuaj y man nkojtiquir ta nkuꞌin chakavach, rumareꞌ xkayaꞌ lugar cha chi xojrucꞌuaj.
15 e, sendo o navio arrastado com violência, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Xojakꞌax chirij jun isla rubꞌinan Clauda. Y chireꞌ manak más ruchukꞌaꞌ ri cakꞌiekꞌ, pero cuesta xuꞌon chika chi xkajotobꞌa-el ri lancha ri ruchiririen ri barco ri pacheꞌ oj-bꞌanak-ve.
16 Passando sob a proteção de uma ilhota chamada Cauda, a custo conseguimos recolher o bote;
17 Y antok ri lancha cꞌo chic chupan ri barco, ri achiꞌaꞌ ri ncaꞌsamaj chupan ri barco xquixim rij ri barco cha nimaꞌk tak caloꞌ chi xquitoꞌ jubꞌaꞌ. Y ruma quixiꞌin-quiꞌ, xaꞌquikasaj-ka ri nimaꞌk tak tziak, chi quireꞌ man xaꞌbꞌaka ta pacheꞌ man nem ta kajnak ri yaꞌ ri rubꞌinan Sirte, y xquiyaꞌ lugar chi xaꞌcꞌuax ruma ri cakꞌiekꞌ.
17 e, levantando este, usaram de todos os meios para cingir o navio, e, temendo que dessem na Sirte, arriaram os aparelhos, e foram ao léu.
18 Y chucaꞌn kꞌij, ruma ri cakꞌiekꞌ-jobꞌ cꞌa ja roch, mareꞌ xaꞌquicꞌak can pa yaꞌ ri akaꞌn ri rucꞌuan ri barco.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte, já aliviavam o navio.
19 Y chi ruox kꞌij, ruma ri cakꞌiekꞌ-jobꞌ cꞌa cꞌo ruchukꞌaꞌ, can xojtoꞌn ojreꞌ jeꞌ, chi xkacꞌak can nicꞌaj kax richin ri barco.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Y ruma cꞌa nem ri cakꞌiekꞌ-jobꞌ ri nimiyuon kichin, y qꞌuiy yan kꞌij ri man katzꞌatuon ta ri kꞌij ni ri estrellas (chꞌumil), rumareꞌ joꞌc chic ri kacamic kayoꞌien; can man nkojcolotaj ta chic xkanaꞌ.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Y ruma qꞌuiy yan kꞌij ri man oj-viꞌnak ta, ri Pablo xpiꞌieꞌ chiquicajol quinojiel, y xuꞌej chica: Xinimaj ta jubꞌaꞌ ri xinꞌej chiva antok cꞌa ojcꞌo Creta, y man ta xojiel-pa, man ta xkaꞌan perder ri akaꞌn ri rucꞌamun-pa, y ri nicꞌaj kax richin ri barco.
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Pero vacame niꞌej chiva: Man tixiꞌij-iviꞌ, ruma man jun xticon, joꞌc ri barco xtiqꞌuis can.
22 Mas, já agora, vos aconselho bom ânimo, porque nenhuma vida se perderá de entre vós, mas somente o navio.
23 Ruma chakꞌaꞌ xucꞌut-riꞌ chinoch jun ángel ri rutakuon-pa ri Dios, ri Dios ri niꞌan ri rusamaj.
23 Porque, esta mesma noite, um anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Y ri ángel reꞌ xuꞌej chuva: Pablo, man taxiꞌij-aviꞌ. Atreꞌ can nicꞌatzin ncabꞌaka pa tanamet Roma choch ri César. Y avuma atreꞌ, ri Dios xcaꞌrucol jeꞌ ri i-bꞌanak aviqꞌuin chupan ri barco, xinucheꞌx.
24 dizendo: Paulo, não temas! É preciso que compareças perante César, e eis que Deus, por sua graça, te deu todos quantos navegam contigo.
25 Rumareꞌ man tixiꞌij-iviꞌ, ruma inreꞌ can vataꞌn chi ri Dios can xkojrucol incheꞌl ri xuꞌej can ri ángel chuva.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo! Pois eu confio em Deus que sucederá do modo por que me foi dito.
26 Pero chuchiꞌ jun isla xkubꞌaka-ve, xchaꞌ ri Pablo chica quinojiel ri achiꞌaꞌ ri i-bꞌanak chupan ri barco.
26 Porém é necessário que vamos dar a uma ilha.
27 Y caꞌyeꞌ semanas titiquir-pa ri cakꞌiekꞌ paroꞌ ri mar, y xojrucꞌuaj chupan ri mar Adriático. Y pa nicꞌaj-akꞌaꞌ, ri achiꞌaꞌ ri ncaꞌsamaj chupan ri barco xquinaꞌ chi cierca chic ojcꞌo-ve chi nikil ulief.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite, pressentiram os marinheiros que se aproximavam de alguma terra.
28 Y ijejeꞌ xcataj janeꞌ (jaroꞌ) kajnak ri yaꞌ, y xquitzꞌat chi treinta y seis metros ri kajnak. Y xojꞌin chic jubꞌaꞌ y xcataj chic y xa más cierca kajnak ri yaꞌ, joꞌc chic veintisiete metros.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Y ruma niquixiꞌij-quiꞌ chi ri barco nuquiraj-riꞌ choch abꞌaj, xaꞌquiya-ka pa yaꞌ cajeꞌ chꞌichꞌ i-al ri niꞌeꞌx ancla chica, chi quireꞌ ri barco man niꞌin ta más. Ri cajeꞌ anclas reꞌ chirij can ri barco xaꞌyoꞌx-ve. Ijejeꞌ nicajoꞌ ta chi nisakar-pa chaꞌnin.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Ri achiꞌaꞌ ri ncaꞌsamaj chupan ri barco nicajoꞌ ncaꞌnumaj, rumareꞌ xquikasaj-ka ri lancha pa yaꞌ. Niquiꞌan cꞌa incheꞌl xa ja ri nicꞌaj chic anclas ri icꞌo choch ri barco ri ncaꞌquikasaj-ka.
30 Procurando os marinheiros fugir do navio, e, tendo arriado o bote no mar, a pretexto de que estavam para largar âncoras da proa,
31 Rumareꞌ ri Pablo xuꞌej cha ri Julio ri capitán y chica jeꞌ ri soldados: Xa xtiyaꞌ lugar chi ncaꞌnumaj ri ncaꞌcꞌuan ri barco, man jun chivach ixreꞌ ri xticꞌasieꞌ.
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não permanecerem a bordo, vós não podereis salvar-vos.
32 Rumareꞌ xaꞌpa ri soldados xaꞌquikupij ri caloꞌ ri choj cha quiximuon-ve ri lancha choch ri barco, chi quireꞌ ticꞌujieꞌ can ri lancha.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Y antok ja nisakar-pa, ri Pablo xuꞌej cꞌa chica quinojiel chi caꞌvaꞌ. Quireꞌ ri xuꞌej jajaꞌ: Vacame nitzꞌakat caꞌyeꞌ semanas ri man ix-varnak ta, y man ix-viꞌnak ta jeꞌ.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: Hoje, é o décimo quarto dia em que, esperando, estais sem comer, nada tendo provado.
34 Rumareꞌ niꞌej chiva vacame, chi quixvaꞌ chi nicꞌujieꞌ ivuchukꞌaꞌ. Ruma can xkojcolotaj konojiel, y man jun iveꞌ ri xtitzak can, incheꞌl ri xꞌeꞌx chuva.
34 Eu vos rogo que comais alguma coisa; porque disto depende a vossa segurança; pois nenhum de vós perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Y antok ri Pablo ruꞌeꞌn chic ri tzij reꞌ chica, jajaꞌ xutzꞌom jun simíta, xuyaꞌ tiox bꞌaꞌ cha ri Dios chireꞌ chiquivach quinojiel, xuper y xucꞌux-ka.
35 Tendo dito isto, tomando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Y quinojiel más xcꞌujieꞌ ruchukꞌaꞌ cánima, rumareꞌ ja xaꞌva-ka jeꞌ.
36 Todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Y konojiel ri oj-bꞌanak chupan ri barco, oj doscientos setenta y seis.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Y antok ya i-viꞌnak chic otz, xquitzꞌom rucꞌakic ri trigo pa yaꞌ, chi quireꞌ nika-ka jubꞌaꞌ ralal ri barco.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Antok xsakar-pa, ri achiꞌaꞌ ri ncaꞌsamaj chupan ri barco man cataꞌn ta ri chica lugar xojbꞌaka-ve. Joꞌc xquitzꞌat chi cꞌo jutzꞌit mar acunak-oc chupan ri ulief, y jaꞌal ri ruchiꞌ. Rumareꞌ xquiꞌan pensar chi xa ncaꞌcovin niquicꞌuaj-apa ri barco chireꞌ.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia praia; então, consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Rumareꞌ xaꞌquikupij ri caloꞌ richin ri anclas, y ri anclas xaꞌa-ka chuxieꞌ ri mar. Y xaꞌquiquir can ri paletas ri ncaꞌcꞌuan richin ri barco. Cꞌajareꞌ xquijotobꞌaꞌ ri jun mamaꞌ tziak ri cꞌo choch ri barco, y ri cakꞌiekꞌ xutzꞌom runimic ri barco chuchiꞌ ri mar.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Y cꞌa naj ojcꞌo chi nikil ruchiꞌ ri mar, antok xbꞌakilaꞌ jun tanatic sanayeꞌ cꞌo chuxieꞌ ri mar, y chireꞌ xbꞌakꞌatie-ve ruxieꞌ rutzaꞌn ri barco. Can man xsiluon ta chic. Y ri rij ri barco can nikꞌaj bꞌanak, ruma ri mar can riqꞌuin nojiel ruchukꞌaꞌ nuquiraj-riꞌ chirij.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se abria pela violência do mar.
42 Rumareꞌ ri soldados xquiꞌan pensar chi ncaꞌquiquimisaj quinojiel ri priexa, chi quireꞌ man jun xtuꞌon nadar chi ninumaj-el.
42 O parecer dos soldados era que matassem os presos, para que nenhum deles, nadando, fugisse;
43 Pero ri capitán man xrajoꞌ ta, chi quireꞌ nicolotaj ri Pablo. Xa xuꞌej chi ri janeꞌ (jaroꞌ) ncaꞌtiquir niquiꞌan nadar, caꞌa naꞌay chi ncaꞌiel-el chuchiꞌ ri mar.
43 mas o centurião, querendo salvar a Paulo, impediu-os de o fazer; e ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Y ri nicꞌaj chic ri man ncaꞌtiquir ta, xuꞌej chica chi tiquitzꞌamaꞌ jujun tabla o chica-na ri i-kꞌajnak-el richin ri barco, chi quireꞌ man ncaꞌjiekꞌ ta. Y can quireꞌ xkaꞌan chi xojiel-el cꞌa chuchiꞌ ri mar, y man jun xcon.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.