Atos 25

Ri c'ac'ac' Testamento pa kach'ab'al (CAKSNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Y ri Festo xalka cꞌa Cesarea chi nutzꞌom ri rusamaj, ruma jajaꞌ ri ntuoc can gobernador. Y oxeꞌ kꞌij tutzꞌom ri rusamaj, jajaꞌ xꞌa-el pa tanamet Jerusalén.
1 Três dias depois que Festo chegou a Cesareia para assumir suas novas responsabilidades no governo da província, partiu para Jerusalém,
2 Y antok cꞌo chic chireꞌ Jerusalén, ri principales sacerdotes y ri vinak israelitas ri más importantes, xaꞌbꞌaka riqꞌuin chi xbꞌaquiꞌej ri qui-acusación chirij ri Pablo, y xquicꞌutuj favor cha ri Festo
2 onde os principais sacerdotes e outros líderes judeus se reuniram com ele e lhe apresentaram as acusações contra Paulo.
3 chi ticꞌamar-pa ri Pablo chupan Jerusalén, ruma ijejeꞌ canun pensar chi antok xticꞌamar-pa, ja niquiyoꞌiej pa bꞌay chi niquiquimisaj.
3 Pediram a Festo, como favor, que transferisse Paulo para Jerusalém, pois planejavam armar uma emboscada para matá-lo no caminho.
4 Pero ri Festo xa xuꞌej chica: Ri Pablo tzꞌapal pa cárcel chila Cesarea, y inreꞌ xa ya nquitzalaj-ka.
4 Festo respondeu que Paulo estava em Cesareia e que ele próprio voltaria para lá em breve.
5 Más otz nquiꞌcha-el ri vinak ri más importantes chiꞌicajol, y ncaꞌa-ka viqꞌuin cꞌa Cesarea, chi quireꞌ chireꞌ tiꞌquiꞌej chuva ri ruchꞌoꞌj ri i-rubꞌanun ri ache reꞌ, xchaꞌ ri Festo chica.
5 “Alguns de vocês que têm autoridade voltem comigo”, disse ele. “Se Paulo tiver feito algo de errado, vocês poderão apresentar suas acusações.”
6 Y jajaꞌ joꞌc jun ocho (vakxakiꞌ) o diez (lajuj) kꞌij ri xcꞌujieꞌ Jerusalén, y ja xꞌa-ka Cesarea. Chucaꞌn kꞌij, jajaꞌ xbꞌatzꞌuye-pa pa tribunal, y xuꞌej chi ticꞌamar-pa ri Pablo.
6 Oito ou dez dias depois, Festo voltou a Cesareia e, no dia seguinte, convocou o tribunal e mandou que trouxessem Paulo.
7 Y antok ri Pablo xalka, ri vinak israelitas ri i-patanak Jerusalén xquimol-quiꞌ chirij, y niquiꞌan-apa acusar riqꞌuin qꞌuiy y grave ruchꞌoꞌj. Pero antok xcꞌutux chica, man xaꞌtiquir ta xquiꞌej-apa xa ketzij chi i-rubꞌanun ri chꞌoꞌj reꞌ.
7 Quando Paulo chegou, os líderes judeus vindos de Jerusalém se juntaram ao seu redor e fizeram várias acusações graves que não podiam provar.
8 Rumareꞌ ri Pablo, chi nuꞌon defender-riꞌ, xchꞌo-apa y xuꞌej: Inreꞌ man jun nuchꞌoꞌj nubꞌanun choch ri ka-ley ojreꞌ israelitas, ni man jun kax itziel nubꞌanun ri pa templo ri cꞌo Jerusalén, y man jun nuchꞌoꞌj nubꞌanun jeꞌ choch ri ley ri yoꞌn ruma ri César, xchaꞌ ri Pablo.
8 Paulo se defendeu: “Não sou culpado de nenhum crime contra as leis judaicas, nem contra o templo, nem contra o governo romano”.
9 Y ruma ri Festo nrajoꞌ chi otz nitzꞌiet cuma ri israelitas, xucꞌutuj cha ri Pablo: ¿Navajoꞌ ncaꞌa Jerusalén y chireꞌ nakaꞌan arreglar ri acusación ri najin chavij? xchaꞌ ri Festo.
9 Então Festo, querendo agradar aos judeus, perguntou: “Você está disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado diante de mim?”.
10 Pero ri Pablo xuꞌej cha: Can pa ru-tribunal ri César incꞌo-ve y ja ri vaveꞌ ri otz chi nquinaꞌan juzgar. Y atreꞌ jeꞌ jaꞌal avataꞌn chi inreꞌ man jun kax itziel ri nubꞌanun chica ri nuvanakil israelitas.
10 Paulo respondeu: “Este é um tribunal oficial romano, portanto devo ser julgado aqui mesmo. O senhor sabe muito bem que não fiz nenhum mal aos judeus.
11 Y xa ta cꞌo nuchꞌoꞌj ri i-nubꞌanun y ruma ta reꞌ nicꞌatzin nquiquimisas, inreꞌ man niꞌej ta jeꞌ chi man quiquimisas. Pero xa man ketzij ta ri niquiꞌej chuvij chi i-nubꞌanun, man jun cꞌo rukꞌaꞌ chuva chi nquirujach chica. Rumareꞌ nivajoꞌ chi ja ri César ri tibꞌano juzgar vichin, xchaꞌ ri Pablo cha ri Festo.
11 Se fiz algo para merecer a pena de morte, não me recuso a morrer. Mas, se sou inocente, ninguém tem o direito de me entregar a estes homens. Eu apelo para César”.
12 Rumareꞌ ri Festo xtzijuon quiqꞌuin ri achiꞌaꞌ ri niquiyaꞌ runoꞌj, y cꞌajareꞌ xuꞌej cha ri Pablo: Atreꞌ xacꞌutun chi ja ri César tibꞌano juzgar avichin; rumareꞌ vacame ncaꞌa cꞌa pa tanamet Roma choch ri César, xucheꞌx ri Pablo.
12 Festo consultou seus conselheiros e, por fim, respondeu: “Muito bem, você apelou para César, então irá para César”.
13 Y antok kꞌaxnak chic jun janeꞌ (jaroꞌ) kꞌij, ri rey Agripa y ri Berenice xaꞌlka Cesarea chi niquiꞌan saludar ri Festo.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa chegou com sua irmã, Berenice, para visitar Festo.
14 Y ruma ri rey Agripa y ri Berenice qꞌuiy kꞌij ri xaꞌcꞌujie-ka chireꞌ, ri Festo xuꞌej cha ri rey ri ru-caso ri Pablo. Y xuꞌej: Vaveꞌ cꞌo jun ache ri yoꞌn can pa cárcel ruma ri Félix.
14 Durante a estada deles, que durou vários dias, Festo discutiu o caso de Paulo com o rei. “Tenho aqui um prisioneiro que Félix deixou para mim”, disse ele.
15 Y antok inreꞌ xiꞌa Jerusalén, ri principales sacerdotes y ri mamaꞌaꞌ tak achiꞌaꞌ ri niquiꞌan gobernar chiquicajol ri israelitas, xaꞌlka viqꞌuin y xquicꞌutuj chuva chi niꞌan cha chi nika nojiel ri ley paroꞌ.
15 “Quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e líderes judeus apresentaram acusações contra ele e pediram que eu o condenasse.
16 Pero inreꞌ xinꞌej chica chi ri ka-ley ojreꞌ romanos man nuyaꞌ ta lugar chi choj niquimisas jun vinak. Ri ka-ley ojreꞌ nuꞌej chi ri niꞌan acusar, can tiyoꞌx lugar cha chi nichꞌoꞌ quiqꞌuin ri ncaꞌbꞌano acusar richin, chi quireꞌ nuꞌon defender-riꞌ chiquivach.
16 Eu lhes disse que a lei romana não condena ninguém sem julgamento. O acusado deve ter a oportunidade de confrontar seus acusadores e se defender.
17 Rumareꞌ, cꞌa xaꞌlka vaveꞌ, man xinyaꞌ ta más tiempo cha, xa chucaꞌn kꞌij xibꞌatzꞌuyeꞌ pa tribunal y xinꞌej chi ticꞌamar-pa ri ache.
17 “Quando eles vieram aqui para o julgamento, não me demorei. Convoquei o tribunal logo no dia seguinte e mandei chamar Paulo.
18 Y ri ncaꞌbꞌano acusar, xa manak xquiꞌej ri incheꞌl nubꞌanun pensar inreꞌ.
18 Os judeus, porém, não o acusaram de nenhum dos crimes que eu esperava.
19 Ruma ri xquiꞌej ijejeꞌ ri i-rubꞌanun, xa chirij ri qui-religión, y xquinataj jeꞌ jun Jesús. Pero ri Jesús reꞌ xa quiminak chic, y ri Pablo nuꞌej chi xcꞌastaj chic.
19 Ao contrário, era algo relacionado à sua religião e a um morto chamado Jesus, que Paulo insiste que está vivo.
20 Y ruma inreꞌ man nivil ta chica niꞌan riqꞌuin ri acusación reꞌ, xincꞌutuj cha ri Pablo: ¿Navajoꞌ ncaꞌa Jerusalén y chireꞌ nakaꞌan arreglar ri acusación ri najin chavij?
20 Sem saber como investigar essas questões, perguntei a Paulo se estava disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado por essas acusações,
21 Y ri Pablo xuꞌej chi ja ri Augusto César ri nrajoꞌ chi nibꞌano juzgar. Y rumareꞌ inreꞌ cꞌa nuyoꞌn pa cárcel, hasta cꞌa xtintak-na-el pa tanamet Roma choch ri Augusto César, xchaꞌ ri Festo.
21 mas ele apelou ao imperador para que julgue seu caso. Por isso, ordenei que fosse mantido sob custódia até eu tomar as providências necessárias para enviá-lo a César.”
22 Y ri rey Agripa xuꞌej cha ri Festo: Inreꞌ nivajoꞌ jeꞌ nivaꞌxaj ri chica nuꞌej ri jun ache reꞌ. Y ri Festo xuꞌej cha ri rey Agripa: Chuaꞌk xtavaxaj ri ache reꞌ, xchaꞌ.
22 Então Agripa disse a Festo: “Gostaria de ouvir esse homem pessoalmente”. E Festo respondeu: “Amanhã poderá ouvi-lo!”.
23 Y chucaꞌn kꞌij, riqꞌuin namakꞌej xaꞌcꞌul-apa ri rey Agripa y ri Berenice. Ijejeꞌ y ri achiꞌaꞌ ri i-comandantes quichin ri soldados y ri achiꞌaꞌ principales chireꞌ Cesarea, xaꞌuoc chupan ri jay ri pacheꞌ niquimol-ve-quiꞌ. Y cꞌajareꞌ ri Festo xuꞌej chi ticꞌamar-pa ri Pablo.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice chegaram à sala de audiência com grande pompa, acompanhados de oficiais militares e homens importantes da cidade. Festo mandou trazer Paulo e,
24 Y ri Festo xuꞌej: Rey Agripa y ixvonojiel ixreꞌ ri imaluon-pa-iviꞌ kiqꞌuin vacame, ja ache va ri Pablo rubꞌeꞌ. Ri vinak israelitas ri icꞌo Jerusalén y ri xaꞌquitak-pa viqꞌuin vaveꞌ, can riqꞌuin quichukꞌaꞌ xalquicꞌutuj chuva chi tiquimisas.
24 em seguida, disse: “Rei Agripa e demais presentes, este é o homem cuja morte é exigida pelos judeus tanto daqui como de Jerusalém.
25 Pero inreꞌ xintzꞌat chi ri jun ache reꞌ man jun kax itziel rubꞌanun chi niquimisas. Y ruma jajaꞌ xcꞌutun chuva chi ja ri Augusto César tibꞌano juzgar richin, rumareꞌ inreꞌ nitak-el riqꞌuin ri Augusto César cꞌa pa tanamet Roma.
25 Em minha opinião, ele não fez coisa alguma para merecer a morte. Contudo, uma vez que apelou ao imperador para que julgue seu caso, decidi enviá-lo a Roma.
26 Y ruma man vataꞌn ta ri chica niꞌej-el cha ri vajaf ri rey César, rumareꞌ nupabꞌan chivach vacame, y chavach cꞌa atreꞌ rey Agripa, chi quireꞌ nacꞌutuj cha ri chica i-rubꞌanun, chi quireꞌ jareꞌ ri nitzꞌibꞌaj-el cha ri César.
26 “Não sei, porém, o que escrever ao imperador, pois não há nenhuma acusação clara contra ele. Por isso eu o trouxe hoje diante dos senhores, especialmente do rei Agripa, para que, depois de o interrogarmos, eu tenha algo para escrever.
27 Ruma chinoch inreꞌ, man otz ta nitak-el jun ri cꞌo pa cárcel y man nitak ta el rubꞌixic ri chica ruchꞌoꞌj ri niꞌeꞌx chi i-rubꞌanun, xchaꞌ ri Festo cha ri rey Agripa.
27 Pois não faz sentido enviar um prisioneiro ao imperador sem especificar as acusações contra ele”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.