Atos 21
Ri c'ac'ac' Testamento pa kach'ab'al (CAKSNT) vs NVT
1 Y antok kajachuon chic kiꞌ quiqꞌuin ri hermanos, choj xojꞌa chupan jun isla rubꞌinan Cos. Y chucaꞌn kꞌij xojiel-el chireꞌ, xojbꞌaka chupan ri isla rubꞌinan Rodas. Y antok xojiel-el chireꞌ, xojbꞌaka pa tanamet Pátara.
1 Depois de nos despedirmos, navegamos em direção à ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes e, então, a Pátara.
2 Y chireꞌ xbꞌakilaꞌ jun barco ri niꞌa cꞌa Fenicia. Xojuoc-el chupan y xojꞌa.
2 Ali, embarcamos num navio que partia para a Fenícia.
3 Y jareꞌ antok xkatzꞌat ri isla rubꞌinan Chipre ri lado izquierda, ruma ri barco ri cꞌuayuon kichin, xa choj niꞌa cꞌa Siria. Y pa tanamet Tiro xojbꞌaka-ve, ruma ri barco rucꞌuan akaꞌn chi nuyaꞌ can chireꞌ.
3 Avistamos a ilha de Chipre, passamos por ela à nossa esquerda e aportamos em Tiro, na Síria, onde o navio deixaria sua carga.
4 Y xaꞌkacanuj ri discípulos ri icꞌo chireꞌ, y siete (vukuꞌ) kꞌij ri xojcꞌujieꞌ chireꞌ quiqꞌuin. Y ijejeꞌ xquiꞌej cꞌa cha ri Pablo chi man tiꞌa Jerusalén, ruma ri Espíritu Santo ruꞌeꞌn chica chi cꞌo chica xtiꞌan cha chireꞌ.
4 No desembarque, encontramos os discípulos que ali viviam e ficamos com eles por uma semana. Pelo Espírito, eles advertiam Paulo de que não fosse a Jerusalém.
5 Y antok xaꞌkꞌax ri siete (vukuꞌ) kꞌij reꞌ, ja xkachojmij-kiꞌ chi nkuꞌa. Y quinojiel ri discípulos, ri quixjayil y ri calcꞌual, xojbꞌaquiyaꞌ cꞌa chuchiꞌ ri mar. Y chireꞌ chuchiꞌ ri mar, xojxuquieꞌ y xkaꞌan orar.
5 Ao fim de nosso tempo ali, voltamos ao navio, e toda a congregação, incluindo mulheres e crianças, saiu da cidade e nos acompanhou até a praia. Ali nos ajoelhamos, oramos
6 Y chi xkajach-kiꞌ, xkakꞌatiej-kiꞌ; ojreꞌ xojuoc-el chupan ri barco, y ijejeꞌ xaꞌtzalaj pa tak cachuoch.
6 e nos despedimos. Então subimos a bordo, e eles voltaram para casa.
7 Y antok xojiel Tiro y xojꞌa Tolemaida, jareꞌ ri ruqꞌuisbꞌal kꞌij ri xkaꞌan paroꞌ ri mar. Chireꞌ Tolemaida xaꞌkaꞌan saludar ri hermanos y xojcꞌujieꞌ jun kꞌij quiqꞌuin.
7 Depois que partimos de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia.
8 Y chucaꞌn kꞌij, ri Pablo y ri oj-bꞌanak riqꞌuin xojiel-el Tolemaida, y xojꞌa pa tanamet Cesarea. Antok xojbꞌaka, xojꞌa chirachuoch ri Felipe ri evangelista. Jajaꞌ jun cꞌa chiquivach ri i-siete (ivukuꞌ) diáconos ri icꞌo Jerusalén. Y xojcꞌujieꞌ cꞌa chirachuoch jajaꞌ.
8 No dia seguinte, prosseguimos para Cesareia e nos hospedamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete que tinham servido na igreja em Jerusalém.
9 Y jajaꞌ icꞌo icajeꞌ rumiꞌal ri cꞌa xtaniꞌ ri niquiꞌej ri niꞌeꞌx chica ruma ri Dios.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Y qꞌuiy kꞌij kojcꞌujie-ka chireꞌ pa tanamet, antok xalka jun profeta rubꞌinan Agabo, ri Judea patanak-ve.
10 Muitos dias depois, chegou da Judeia um profeta chamado Ágabo.
11 Y antok jajaꞌ xalka chikatzꞌatic, xutzꞌom ri cinta ri choj cha nuxim-ve rupan ri Pablo, y riqꞌuin reꞌ xuxim-ka rukꞌa-rakan jajaꞌ mismo, y xuꞌej: Ri Espíritu Santo ruꞌeꞌn chuva chi ri rajaf va cinta va, quireꞌ xtiꞌan cha cuma ri israelitas antok xtibꞌaka Jerusalén, y xtiquijach pa quikꞌaꞌ vinak ri man israelitas ta, xchaꞌ.
11 Ele veio ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e com ele amarrou os próprios pés e as mãos. Em seguida, disse: “O Espírito Santo declara: ‘Assim o dono deste cinto será amarrado pelos judeus, em Jerusalém, e entregue aos gentios’”.
12 Y antok xkaxaj quireꞌ, ojreꞌ y ri icꞌo Cesarea xkaꞌan rogar choch ri Pablo chi man tiꞌa Jerusalén.
12 Ao ouvir isso, nós e os irmãos dali suplicamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Pero ri Pablo xuꞌej chika: ¿Karruma ixreꞌ ntiya-pa bꞌis pa vánima ruma nquixuokꞌ? Inreꞌ niyaꞌ nutzij chi xquixim pa tanamet Jerusalén, y chi nquiquimisas ruma nitzijuoj ri ruchꞌabꞌal ri Ajaf Jesús, xchaꞌ ri Pablo.
13 Ele, porém, disse: “Por que todo esse choro? Assim vocês me partem o coração! Estou pronto não apenas para ser preso em Jerusalém, mas para morrer pelo Senhor Jesus”.
14 Y ruma man xojtiquir ta xkaꞌan cha chi man tiꞌa Jerusalén, joꞌc cꞌa xkaꞌej: Ja ta cꞌa ri nrajoꞌ ri Ajaf ri nibꞌanataj, xojchaꞌ.
14 Quando ficou evidente que não conseguiríamos fazê-lo mudar de ideia, desistimos e dissemos: “Que seja feita a vontade do Senhor”.
15 Después reꞌ, xkachojmij-kiꞌ y xojꞌa-el Jerusalén.
15 Depois disso, arrumamos nossas coisas e partimos para Jerusalém.
16 Y can icꞌo discípulos aj-Cesarea ri xaꞌa kiqꞌuin. Y chiquicajol ijejeꞌ bꞌanak jun ri aj-Chipre, ri rubꞌinan Mnasón. Jajaꞌ cꞌo yan tiempo runiman ri Ajaf Jesús, y cꞌo jun rachuoch Jerusalén, y chireꞌ xojcꞌujie-ve.
16 Alguns discípulos de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, nascido em Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 Y antok xojbꞌaka Jerusalén, ri hermanos can ncaꞌquicuot xojquiꞌan recibir.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos deram calorosas boas-vindas.
18 Y chucaꞌn kꞌij xojꞌa riqꞌuin ri Pablo chi xbꞌakatzꞌataꞌ ri Jacobo. Antok xojbꞌaka riqꞌuin ri Jacobo, quinojiel ri ancianos richin ri iglesia quimaluon-quiꞌ chireꞌ.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco a um encontro com Tiago, e todos os presbíteros da igreja de Jerusalém estavam presentes.
19 Ri Pablo xaꞌruꞌon saludar quinojiel, y después chijujun-chijujun xutzijuoj nojiel ri xuꞌon ri Dios chiquicajol ri vinak ri man israelitas ta, ruma ri rusamaj jajaꞌ.
19 Depois que Paulo os cumprimentou, relatou em detalhes o que Deus havia realizado entre os gentios por meio de seu ministério.
20 Y antok xcaꞌxaj ri xuꞌej ri Pablo chica, xquiyaꞌ rukꞌij ri Dios rumareꞌ, y xquiꞌej cha ri Pablo: Hermano, atreꞌ avataꞌn chi can i-miles ri israelitas ri quiniman ri Jesucristo, y ijejeꞌ ncaꞌeꞌn chi nicꞌatzin niꞌan ri nuꞌej chupan ri ley richin ri Moisés.
20 Quando ouviram isso, louvaram a Deus e disseram: “Você sabe, irmão, quantos milhares de judeus também creram, e todos eles seguem à risca a lei de Moisés.
21 Y eꞌn chica, chi atreꞌ naꞌej chica ri israelitas ri icꞌo nicꞌaj chic lugares, chi man tiquiꞌan ri nuꞌej ri ley richin ri Moisés, chi man tiquiꞌan ri circuncisión chica ri calcꞌual, y man tiquiꞌan jeꞌ ri nicꞌaj chic kax ri xuꞌej ri Dios cha ri Moisés.
21 Mas eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a abandonarem a lei de Moisés. Ouviram que você os instrui a não circuncidarem os filhos nem seguirem os costumes judaicos.
22 ¿Chica xtakaꞌan vacame? Ruma antok ijejeꞌ xtiquinaꞌiej chi atcꞌo, xtiquimol-pa-quiꞌ.
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou.
23 Más otz tabꞌanaꞌ ri xtakaꞌej chava: Icꞌo icajeꞌ achiꞌaꞌ chikacajol ri cꞌo quiꞌeꞌn cha ri Dios chi niquiꞌan.
23 “Queremos que você faça o seguinte. Temos aqui quatro homens que cumpriram um voto.
24 Caꞌvucꞌuaj, y tibꞌanaꞌ purificar-iviꞌ junan quiqꞌuin ijejeꞌ y tiyaꞌ cha ri Dios ri nuꞌej ri ru-ley ri Moisés. Y tatajoꞌ jeꞌ atreꞌ chi niquisocaj-el ri quiveꞌ. Xa atreꞌ xtaꞌan nojiel ri xkaꞌej chava, ri vinak xtiquitzꞌat chi man ketzij ta ri nitzijos chavij chi atreꞌ man naꞌan ta ri nuꞌej ri ru-ley ri Moisés, xa xtiquiꞌej chi can nanimaj ri ley.
24 Vá com eles ao templo e participe da cerimônia de purificação. Pague as despesas para realizarem o ritual de raspar a cabeça. Então todos saberão que os rumores são falsos e que você mesmo cumpre as leis judaicas.
25 Y chica ri man israelitas ta ri quiniman ri Jesucristo, xkatak yan el jun carta quiqꞌuin y xkaꞌej-el chi man nicꞌatzin ta niquiꞌan nojiel ri nuꞌej ri ley richin ri Moisés. Joꞌc xkaꞌej-el chi man tiquitej kax ri xyoꞌx chiquivach ri ídolos, man tiquitej quicꞌ, man tiquitej jun chicop ri xcon ruma xjitzꞌ chukul, y quireꞌ jeꞌ ri achiꞌaꞌ y ri ixokiꞌ man tiquicanuj-quiꞌ chi niquiꞌan pecado, xaꞌchaꞌ cha.
25 “Quanto aos convertidos gentios, devem fazer aquilo que pedimos por carta: abster-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados e de praticar a imoralidade sexual”.
26 Y ri Pablo xaꞌrucꞌuaj ri icajeꞌ achiꞌaꞌ reꞌ, y chucaꞌn kꞌij xquitzꞌuc-el chi niquiꞌan purificar-quiꞌ, y xaꞌa pa templo chi xiꞌquiꞌej ri chica kꞌij xtitzꞌakat chi niquiꞌan purificar-quiꞌ y chiquijunal xtiquiyaꞌ ri quiꞌeꞌn chi niquiyaꞌ cha ri Dios.
26 No dia seguinte, Paulo se purificou junto com aqueles homens e entrou no templo. Declarou quando terminariam os dias da purificação e quando seria oferecido o sacrifício em favor deles.
27 Pero antok ya nitzꞌakat ri siete (vukuꞌ) kꞌij chi niquijoskꞌij-quiꞌ, ri Pablo cꞌo chireꞌ pa templo, y xtzꞌiet cuma nicꞌaj israelitas ri aj-Asia. Y ri israelitas reꞌ xaꞌquitakcheꞌj ri nicꞌaj chic israelitas chi xquitzꞌom ri Pablo.
27 Estando os sete dias quase no fim, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo no templo e incitaram a multidão contra ele. Agarraram-no,
28 Y antok quitzꞌamuon chic, can ncaꞌsiqꞌuin niquiꞌej: ¡Kojitoꞌ! ¡Kojitoꞌ, achiꞌaꞌ israelitas! Ja ache va ri nojiel tanamet ncaꞌrutijuoj ri vinak chi man tiquiꞌan ri nuꞌej chupan ri ley richin ri Moisés, y itziel jeꞌ nichꞌoꞌ chirij ri templo. Qꞌuiy jeꞌ ri nuꞌej chikij ojreꞌ ri oj israelitas, y vacame i-rucusan-pa ri man israelitas ta chupan ri templo, y tzꞌil cꞌa xuꞌon cha ri santo lugar va.
28 gritando: “Homens de Israel, ajudem-nos! Este é o homem que fala contra nosso povo em toda parte e ensina todos a desobedecerem às leis judaicas. Fala contra o templo e até profana este santo lugar, trazendo gentios para dentro dele”.
29 Quireꞌ niquiꞌej ri vinak reꞌ, ruma antes quitzꞌatuon ri Pablo junan bꞌanak riqꞌuin ri jun ache Trófimo rubꞌeꞌ chireꞌ pa tanamet, y ri Trófimo xa aj-Efeso, y ijejeꞌ xquiꞌan pensar chi ri Pablo rucꞌuan jeꞌ ri Trófimo pa templo.
29 Antes tinham visto Paulo na cidade com Trófimo, um gentio de Éfeso, e concluíram que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Y quinojiel ri vinak pa tanamet xaꞌbꞌayacataj-pa, y jun-anin xaꞌpa; y xquichiririej ri Pablo, xquilasaj-pa chireꞌ pa templo, y xaꞌquitzꞌapij can ri puertas.
30 Toda a cidade se agitou com essas acusações, e houve grande tumulto. A multidão agarrou Paulo e o arrastou para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Ijejeꞌ nicajoꞌ niquiquimisaj ri Pablo. Pero chaꞌnin xꞌeꞌx cha ri comandante quichin ri soldados romanos chi quinojiel ri vinak ri icꞌo Jerusalén i-yacatajnak.
31 Quando procuravam matar Paulo, chegou ao comandante do regimento romano a notícia de que toda a Jerusalém estava em rebuliço.
32 Rumareꞌ ri ache reꞌ can chaꞌnin xaꞌrumol ri soldados y ri capitanes, y jun-anin xaꞌa pacheꞌ quimaluon-ve-quiꞌ ri vinak. Y antok ri vinak xaꞌquitzꞌat, xquitanabꞌaꞌ ruchꞌayic ri Pablo.
32 No mesmo instante, ele chamou seus soldados e oficiais e correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os soldados se aproximarem, pararam de espancar Paulo.
33 Y ri comandante xbꞌaka cꞌa riqꞌuin ri Pablo, xbꞌarutzꞌama-pa, y xuꞌej chi titzꞌam cha caꞌyeꞌ cadenas (yariena). Y cꞌajareꞌ xucꞌutuj chica ache jajaꞌ, y chica ruchꞌoꞌj xuꞌon.
33 Então o comandante o prendeu e mandou que o amarrassem com duas correntes. Em seguida, perguntou à multidão quem era ele e o que havia feito.
34 Y ruma ri vinak chica-na ncaꞌquiꞌej-apa, ri comandante man jun xiꞌka paroꞌ (xuꞌon entender). Can iqꞌuiy ri vinak y can ncaꞌsiqꞌuin ncaꞌchꞌo-apa. Rumareꞌ ri comandante xuꞌej chi tucꞌuax ri Pablo pa cuartel.
34 Uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não conseguindo descobrir a verdade no meio de todo o tumulto, ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza.
35 Y antok xaꞌbꞌaka choch ri gradas richin ri cuartel, ri soldados xquipilisaj ri Pablo chicaj, ruma ri vinak más xyacataj quiyoval.
35 Quando Paulo chegou às escadas, o povo se tornou tão violento que os soldados tiveram de levantá-lo nos ombros para protegê-lo.
36 Y quinojiel ri vinak reꞌ can i-tzakal-el chiquij, y altíra pa quichiꞌ niquiꞌan y niquiꞌej: ¡Tiquimisas ri Pablo! ncaꞌchaꞌ.
36 E a multidão foi atrás, gritando: “Matem-no! Matem-no!”.
37 Y antok ya nicusas-oc ri Pablo pa cuartel, jajaꞌ xuꞌej cha ri comandante: ¿Cꞌo cheꞌl nquichꞌoꞌ jubꞌaꞌ aviqꞌuin? xchaꞌ. Y ri ache xuꞌej cha ri Pablo: ¿Avataꞌn jeꞌ ri chꞌabꞌal griego?
37 Quando Paulo estava para ser levado à fortaleza, disse ao comandante: “Posso ter uma palavra com o senhor?”. Surpreso, o comandante perguntou: “Você fala grego?
38 ¿Man atreꞌ ta cꞌa ri ache aj-Egipto ri cꞌo yan jun tiempo xpalaj chirij ri gobierno y cajeꞌ mil quimisaniel tak achiꞌaꞌ ri xaꞌrumol pa desierto? xchaꞌ cha.
38 Não é você o egípcio que liderou uma rebelião algum tempo atrás e levou consigo ao deserto quatro mil assassinos?”.
39 Pero ri Pablo xuꞌej: Inreꞌ in jun israelita ri xinalax Tarso, ri jun nem tanamet ri cꞌo chupan Cilicia. Y nicꞌutuj favor chava chi tayaꞌ permiso chuva chi nquichꞌoꞌ chica ri vinak.
39 “Não”, respondeu Paulo. “Sou judeu e cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Por favor, permita-me falar a esta gente.”
40 Y ri comandante xuyaꞌ permiso cha chi xchꞌoꞌ. Y ri Pablo xpiꞌieꞌ chireꞌ choch ri gradas, y xuꞌon-pa seña cha rukꞌaꞌ chica ri vinak chi caꞌtanie-ka. Y antok man jun chic xchꞌoꞌ, jajaꞌ xchꞌo-pa chiquivach pa chꞌabꞌal hebreo, y xuꞌej:
40 O comandante concordou, de modo que Paulo ficou em pé na escadaria e fez sinal para o povo se calar. Logo, um silêncio profundo envolveu a multidão, e ele lhes falou em aramaico, o idioma deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.