Atos 21
Ri c'ac'ac' Testamento pa kach'ab'al (CAKSNT) vs NTLH
1 Y antok kajachuon chic kiꞌ quiqꞌuin ri hermanos, choj xojꞌa chupan jun isla rubꞌinan Cos. Y chucaꞌn kꞌij xojiel-el chireꞌ, xojbꞌaka chupan ri isla rubꞌinan Rodas. Y antok xojiel-el chireꞌ, xojbꞌaka pa tanamet Pátara.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Y chireꞌ xbꞌakilaꞌ jun barco ri niꞌa cꞌa Fenicia. Xojuoc-el chupan y xojꞌa.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 Y jareꞌ antok xkatzꞌat ri isla rubꞌinan Chipre ri lado izquierda, ruma ri barco ri cꞌuayuon kichin, xa choj niꞌa cꞌa Siria. Y pa tanamet Tiro xojbꞌaka-ve, ruma ri barco rucꞌuan akaꞌn chi nuyaꞌ can chireꞌ.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 Y xaꞌkacanuj ri discípulos ri icꞌo chireꞌ, y siete (vukuꞌ) kꞌij ri xojcꞌujieꞌ chireꞌ quiqꞌuin. Y ijejeꞌ xquiꞌej cꞌa cha ri Pablo chi man tiꞌa Jerusalén, ruma ri Espíritu Santo ruꞌeꞌn chica chi cꞌo chica xtiꞌan cha chireꞌ.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Y antok xaꞌkꞌax ri siete (vukuꞌ) kꞌij reꞌ, ja xkachojmij-kiꞌ chi nkuꞌa. Y quinojiel ri discípulos, ri quixjayil y ri calcꞌual, xojbꞌaquiyaꞌ cꞌa chuchiꞌ ri mar. Y chireꞌ chuchiꞌ ri mar, xojxuquieꞌ y xkaꞌan orar.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 Y chi xkajach-kiꞌ, xkakꞌatiej-kiꞌ; ojreꞌ xojuoc-el chupan ri barco, y ijejeꞌ xaꞌtzalaj pa tak cachuoch.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 Y antok xojiel Tiro y xojꞌa Tolemaida, jareꞌ ri ruqꞌuisbꞌal kꞌij ri xkaꞌan paroꞌ ri mar. Chireꞌ Tolemaida xaꞌkaꞌan saludar ri hermanos y xojcꞌujieꞌ jun kꞌij quiqꞌuin.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Y chucaꞌn kꞌij, ri Pablo y ri oj-bꞌanak riqꞌuin xojiel-el Tolemaida, y xojꞌa pa tanamet Cesarea. Antok xojbꞌaka, xojꞌa chirachuoch ri Felipe ri evangelista. Jajaꞌ jun cꞌa chiquivach ri i-siete (ivukuꞌ) diáconos ri icꞌo Jerusalén. Y xojcꞌujieꞌ cꞌa chirachuoch jajaꞌ.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 Y jajaꞌ icꞌo icajeꞌ rumiꞌal ri cꞌa xtaniꞌ ri niquiꞌej ri niꞌeꞌx chica ruma ri Dios.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Y qꞌuiy kꞌij kojcꞌujie-ka chireꞌ pa tanamet, antok xalka jun profeta rubꞌinan Agabo, ri Judea patanak-ve.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 Y antok jajaꞌ xalka chikatzꞌatic, xutzꞌom ri cinta ri choj cha nuxim-ve rupan ri Pablo, y riqꞌuin reꞌ xuxim-ka rukꞌa-rakan jajaꞌ mismo, y xuꞌej: Ri Espíritu Santo ruꞌeꞌn chuva chi ri rajaf va cinta va, quireꞌ xtiꞌan cha cuma ri israelitas antok xtibꞌaka Jerusalén, y xtiquijach pa quikꞌaꞌ vinak ri man israelitas ta, xchaꞌ.
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Y antok xkaxaj quireꞌ, ojreꞌ y ri icꞌo Cesarea xkaꞌan rogar choch ri Pablo chi man tiꞌa Jerusalén.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Pero ri Pablo xuꞌej chika: ¿Karruma ixreꞌ ntiya-pa bꞌis pa vánima ruma nquixuokꞌ? Inreꞌ niyaꞌ nutzij chi xquixim pa tanamet Jerusalén, y chi nquiquimisas ruma nitzijuoj ri ruchꞌabꞌal ri Ajaf Jesús, xchaꞌ ri Pablo.
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Y ruma man xojtiquir ta xkaꞌan cha chi man tiꞌa Jerusalén, joꞌc cꞌa xkaꞌej: Ja ta cꞌa ri nrajoꞌ ri Ajaf ri nibꞌanataj, xojchaꞌ.
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Después reꞌ, xkachojmij-kiꞌ y xojꞌa-el Jerusalén.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Y can icꞌo discípulos aj-Cesarea ri xaꞌa kiqꞌuin. Y chiquicajol ijejeꞌ bꞌanak jun ri aj-Chipre, ri rubꞌinan Mnasón. Jajaꞌ cꞌo yan tiempo runiman ri Ajaf Jesús, y cꞌo jun rachuoch Jerusalén, y chireꞌ xojcꞌujie-ve.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 Y antok xojbꞌaka Jerusalén, ri hermanos can ncaꞌquicuot xojquiꞌan recibir.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Y chucaꞌn kꞌij xojꞌa riqꞌuin ri Pablo chi xbꞌakatzꞌataꞌ ri Jacobo. Antok xojbꞌaka riqꞌuin ri Jacobo, quinojiel ri ancianos richin ri iglesia quimaluon-quiꞌ chireꞌ.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 Ri Pablo xaꞌruꞌon saludar quinojiel, y después chijujun-chijujun xutzijuoj nojiel ri xuꞌon ri Dios chiquicajol ri vinak ri man israelitas ta, ruma ri rusamaj jajaꞌ.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Y antok xcaꞌxaj ri xuꞌej ri Pablo chica, xquiyaꞌ rukꞌij ri Dios rumareꞌ, y xquiꞌej cha ri Pablo: Hermano, atreꞌ avataꞌn chi can i-miles ri israelitas ri quiniman ri Jesucristo, y ijejeꞌ ncaꞌeꞌn chi nicꞌatzin niꞌan ri nuꞌej chupan ri ley richin ri Moisés.
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 Y eꞌn chica, chi atreꞌ naꞌej chica ri israelitas ri icꞌo nicꞌaj chic lugares, chi man tiquiꞌan ri nuꞌej ri ley richin ri Moisés, chi man tiquiꞌan ri circuncisión chica ri calcꞌual, y man tiquiꞌan jeꞌ ri nicꞌaj chic kax ri xuꞌej ri Dios cha ri Moisés.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 ¿Chica xtakaꞌan vacame? Ruma antok ijejeꞌ xtiquinaꞌiej chi atcꞌo, xtiquimol-pa-quiꞌ.
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 Más otz tabꞌanaꞌ ri xtakaꞌej chava: Icꞌo icajeꞌ achiꞌaꞌ chikacajol ri cꞌo quiꞌeꞌn cha ri Dios chi niquiꞌan.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Caꞌvucꞌuaj, y tibꞌanaꞌ purificar-iviꞌ junan quiqꞌuin ijejeꞌ y tiyaꞌ cha ri Dios ri nuꞌej ri ru-ley ri Moisés. Y tatajoꞌ jeꞌ atreꞌ chi niquisocaj-el ri quiveꞌ. Xa atreꞌ xtaꞌan nojiel ri xkaꞌej chava, ri vinak xtiquitzꞌat chi man ketzij ta ri nitzijos chavij chi atreꞌ man naꞌan ta ri nuꞌej ri ru-ley ri Moisés, xa xtiquiꞌej chi can nanimaj ri ley.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 Y chica ri man israelitas ta ri quiniman ri Jesucristo, xkatak yan el jun carta quiqꞌuin y xkaꞌej-el chi man nicꞌatzin ta niquiꞌan nojiel ri nuꞌej ri ley richin ri Moisés. Joꞌc xkaꞌej-el chi man tiquitej kax ri xyoꞌx chiquivach ri ídolos, man tiquitej quicꞌ, man tiquitej jun chicop ri xcon ruma xjitzꞌ chukul, y quireꞌ jeꞌ ri achiꞌaꞌ y ri ixokiꞌ man tiquicanuj-quiꞌ chi niquiꞌan pecado, xaꞌchaꞌ cha.
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Y ri Pablo xaꞌrucꞌuaj ri icajeꞌ achiꞌaꞌ reꞌ, y chucaꞌn kꞌij xquitzꞌuc-el chi niquiꞌan purificar-quiꞌ, y xaꞌa pa templo chi xiꞌquiꞌej ri chica kꞌij xtitzꞌakat chi niquiꞌan purificar-quiꞌ y chiquijunal xtiquiyaꞌ ri quiꞌeꞌn chi niquiyaꞌ cha ri Dios.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Pero antok ya nitzꞌakat ri siete (vukuꞌ) kꞌij chi niquijoskꞌij-quiꞌ, ri Pablo cꞌo chireꞌ pa templo, y xtzꞌiet cuma nicꞌaj israelitas ri aj-Asia. Y ri israelitas reꞌ xaꞌquitakcheꞌj ri nicꞌaj chic israelitas chi xquitzꞌom ri Pablo.
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 Y antok quitzꞌamuon chic, can ncaꞌsiqꞌuin niquiꞌej: ¡Kojitoꞌ! ¡Kojitoꞌ, achiꞌaꞌ israelitas! Ja ache va ri nojiel tanamet ncaꞌrutijuoj ri vinak chi man tiquiꞌan ri nuꞌej chupan ri ley richin ri Moisés, y itziel jeꞌ nichꞌoꞌ chirij ri templo. Qꞌuiy jeꞌ ri nuꞌej chikij ojreꞌ ri oj israelitas, y vacame i-rucusan-pa ri man israelitas ta chupan ri templo, y tzꞌil cꞌa xuꞌon cha ri santo lugar va.
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 Quireꞌ niquiꞌej ri vinak reꞌ, ruma antes quitzꞌatuon ri Pablo junan bꞌanak riqꞌuin ri jun ache Trófimo rubꞌeꞌ chireꞌ pa tanamet, y ri Trófimo xa aj-Efeso, y ijejeꞌ xquiꞌan pensar chi ri Pablo rucꞌuan jeꞌ ri Trófimo pa templo.
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Y quinojiel ri vinak pa tanamet xaꞌbꞌayacataj-pa, y jun-anin xaꞌpa; y xquichiririej ri Pablo, xquilasaj-pa chireꞌ pa templo, y xaꞌquitzꞌapij can ri puertas.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Ijejeꞌ nicajoꞌ niquiquimisaj ri Pablo. Pero chaꞌnin xꞌeꞌx cha ri comandante quichin ri soldados romanos chi quinojiel ri vinak ri icꞌo Jerusalén i-yacatajnak.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Rumareꞌ ri ache reꞌ can chaꞌnin xaꞌrumol ri soldados y ri capitanes, y jun-anin xaꞌa pacheꞌ quimaluon-ve-quiꞌ ri vinak. Y antok ri vinak xaꞌquitzꞌat, xquitanabꞌaꞌ ruchꞌayic ri Pablo.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 Y ri comandante xbꞌaka cꞌa riqꞌuin ri Pablo, xbꞌarutzꞌama-pa, y xuꞌej chi titzꞌam cha caꞌyeꞌ cadenas (yariena). Y cꞌajareꞌ xucꞌutuj chica ache jajaꞌ, y chica ruchꞌoꞌj xuꞌon.
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Y ruma ri vinak chica-na ncaꞌquiꞌej-apa, ri comandante man jun xiꞌka paroꞌ (xuꞌon entender). Can iqꞌuiy ri vinak y can ncaꞌsiqꞌuin ncaꞌchꞌo-apa. Rumareꞌ ri comandante xuꞌej chi tucꞌuax ri Pablo pa cuartel.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 Y antok xaꞌbꞌaka choch ri gradas richin ri cuartel, ri soldados xquipilisaj ri Pablo chicaj, ruma ri vinak más xyacataj quiyoval.
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 Y quinojiel ri vinak reꞌ can i-tzakal-el chiquij, y altíra pa quichiꞌ niquiꞌan y niquiꞌej: ¡Tiquimisas ri Pablo! ncaꞌchaꞌ.
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Y antok ya nicusas-oc ri Pablo pa cuartel, jajaꞌ xuꞌej cha ri comandante: ¿Cꞌo cheꞌl nquichꞌoꞌ jubꞌaꞌ aviqꞌuin? xchaꞌ. Y ri ache xuꞌej cha ri Pablo: ¿Avataꞌn jeꞌ ri chꞌabꞌal griego?
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 ¿Man atreꞌ ta cꞌa ri ache aj-Egipto ri cꞌo yan jun tiempo xpalaj chirij ri gobierno y cajeꞌ mil quimisaniel tak achiꞌaꞌ ri xaꞌrumol pa desierto? xchaꞌ cha.
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 Pero ri Pablo xuꞌej: Inreꞌ in jun israelita ri xinalax Tarso, ri jun nem tanamet ri cꞌo chupan Cilicia. Y nicꞌutuj favor chava chi tayaꞌ permiso chuva chi nquichꞌoꞌ chica ri vinak.
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 Y ri comandante xuyaꞌ permiso cha chi xchꞌoꞌ. Y ri Pablo xpiꞌieꞌ chireꞌ choch ri gradas, y xuꞌon-pa seña cha rukꞌaꞌ chica ri vinak chi caꞌtanie-ka. Y antok man jun chic xchꞌoꞌ, jajaꞌ xchꞌo-pa chiquivach pa chꞌabꞌal hebreo, y xuꞌej:
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.