Atos 15
Ri c'ac'ac' Testamento pa kach'ab'al (CAKSNT) vs NVT
1 Y icꞌo nicꞌaj ri i-patanak Judea xaꞌlka Antioquía; ijejeꞌ niquiꞌej chica ri hermanos: Xa man niꞌan ta ri circuncisión chiva incheꞌl ri nuꞌej chupan ri ru-ley ri Moisés, man nquixcolotaj ta.
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 Y ri Pablo y ri Bernabé xquitzꞌom-quiꞌ chi tzij quiqꞌuin ri ncaꞌeꞌn quireꞌ. Rumareꞌ, ri hermanos ri icꞌo chireꞌ xaꞌquichaꞌ ri Pablo y ri Bernabé y nicꞌaj chic chi ncaꞌa pa tanamet Jerusalén quiqꞌuin ri apóstoles y ri ancianos, chi ncaꞌtzijuon chirij ri asunto reꞌ.
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 Y ri iglesia xaꞌquitak cꞌa el ri xaꞌquichaꞌ chi ncaꞌa cꞌa Jerusalén. Y antok i-bꞌanak, xaꞌkꞌax pa tak tanamet ri icꞌo Fenicia y Samaria, y niquitzijuoj can chica ri hermanos ri icꞌo chireꞌ, chi iqꞌuiy vinak ri man israelitas ta ri xquinimaj ri Jesucristo y xcꞌaxtaj quicꞌaslien. Y ri hermanos can altíra xquicuot ri cánima.
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 Y antok xaꞌbꞌaka cꞌa Jerusalén ri i-takuon-el, can xaꞌan recibir cuma ri iglesia, cuma ri apóstoles ri icꞌo chireꞌ, y cuma jeꞌ ri ancianos. Y ri Pablo y ri Bernabé xquitzijuoj chica, nojiel ri samaj ri rubꞌanun ri Dios quiqꞌuin.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 Y icꞌo achiꞌaꞌ fariseos ri quiniman chic ri Jesucristo ri xaꞌbꞌapiꞌie-pa y xquiꞌej: Nicꞌatzin chi ri hermanos ri man israelitas ta tiquibꞌanaꞌ ri circuncisión y tiquibꞌanaꞌ jeꞌ ri nuꞌej chupan ri ley richin ri Moisés, xaꞌchaꞌ.
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 Y rumareꞌ ri apóstoles y ri ancianos, xquimol-quiꞌ chi niquiꞌan pensar chirij ri asunto reꞌ.
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 Y antok qꞌuiy yan quiꞌeꞌn chirij reꞌ, ri Pedro xpiꞌieꞌ y xuꞌej: Hermanos, ixreꞌ ivataꞌn chi cꞌo yan bꞌaꞌ tiempo ri Dios xiruchaꞌ chiꞌicajol chi nitzijuoj ri evangelio chiquivach ri vinak ri man israelitas ta, chi niquinimaj jeꞌ ijejeꞌ.
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 Ri Dios can nutzꞌat cánima quinojiel y jajaꞌ xucꞌut chi ncaꞌrajoꞌ ri man israelitas ta, mareꞌ xuya-pa ri Espíritu Santo pa quiveꞌ, can incheꞌl xuꞌon chika ojreꞌ.
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 Can junan xuꞌon chika konojiel. Ijejeꞌ xquicukubꞌaꞌ quicꞌuꞌx riqꞌuin ri Jesucristo, rumareꞌ ri Dios sak xuꞌon cha ri cánima.
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 Y ixreꞌ, ¿karruma nakꞌax itzij paroꞌ ri Dios chi ntiyaꞌ jun akaꞌn chiquij ri discípulos ri man israelitas ta? Ruma ri ley richin ri Moisés xa man xaꞌtiquir ta xquiꞌan ri kateꞌt-kamamaꞌ can, ni ojreꞌ jeꞌ man nkojtiquir ta nakaꞌan.
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Ojreꞌ kaniman chi xojcolotaj ruma ri ru-favor ri Ajaf Jesús, y quireꞌ jeꞌ xaꞌcolotaj ri man israelitas ta, xchaꞌ ri Pedro.
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 Y rumareꞌ quinojiel ri quimaluon-quiꞌ chireꞌ man chic xaꞌchꞌoꞌ ta apa, joꞌc xcaꞌxaj ri niquitzijuoj ri Bernabé y ri Pablo. Ijejeꞌ niquitzijuoj ri señales y ri milagros ri man jun bꞌay i-tzꞌatuon, ri xaꞌquiꞌan chiquivach ri vinak ri man israelitas ta, ruma ja ri Dios ri xyoꞌn qui-poder.
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 Y antok ri Bernabé y ri Pablo xaꞌtanie-ka, ri Jacobo xuꞌej: Quinivaxaj cꞌa, hermanos:
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 Ri Simón Pedro rutzijuon chika chi ri Dios can xujoyovaj quivach ri man israelitas ta. Can xaꞌruchaꞌ nicꞌaj chi ncaꞌuoc rutanamit chi quireꞌ niquiyaꞌ rukꞌij.
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 Can ketzij ntiel ri quitzꞌibꞌan can ri profetas ri xaꞌcꞌujieꞌ ojier can tiempo. Ri quitzꞌibꞌan can, nuꞌej:
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 Después xquitzalaj chic pa quiqꞌuin ri israelitas
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 Y inreꞌ ri Ajaf xtinꞌan quireꞌ chica, chi quireꞌ ri nicꞌaj chic vinak xquinquicanuj.
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 Can quireꞌ ri ruꞌeꞌn-pa ri Ajaf Dios ojier can.
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 Y ri Jacobo xuꞌej jeꞌ: Inreꞌ niꞌej, más otz man caꞌkanak ri man israelitas ta ri quiniman chic ri Dios.
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 Joꞌc ri más nicꞌatzin niquiꞌan kaꞌej-el chica chupan jun carta, chi man caꞌquitej kax ri man otz ta chi ncaꞌtij ruma i-yoꞌn chic chiquivach ri ídolos, y ri achiꞌaꞌ y ri ixokiꞌ man tiquicanuj-quiꞌ chi niquiꞌan pecado, y man tiquitej jun chicop ri xcon ruma xjitzꞌ chukul, ni man tiquitej quicꞌ, kucha-el chupan ri carta.
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Ruma xa-jan pa ru-tiempo ri Moisés tzꞌucutajnak-pa, chi chupan nojiel tanamet, icꞌo ri ncaꞌcꞌutu ri ley pa tak sinagogas. Ruma nojiel kꞌij richin uxlanien niꞌan leer chiquivach quinojiel, xchaꞌ ri Jacobo.
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 Y ri apóstoles y ri ancianos y quinojiel ri hermanos richin ri iglesia, xquiꞌan pensar chi otz chi ncaꞌquicha-el nicꞌaj chiquicajol chi ncaꞌa cꞌa Antioquía quiqꞌuin ri Pablo y ri Bernabé. Ri xaꞌquicha-el cꞌa, ja ri Judas ri niꞌeꞌx jeꞌ Barsabás cha y ri Silas. Ri icaꞌyeꞌ can i-principales chiquicajol ri nicꞌaj chic hermanos.
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 Y xꞌan-el jun carta y xjach-el chica chi niquicꞌuaj chica ri hermanos. Y ri carta reꞌ nuꞌej: Ojreꞌ ri apóstoles, ojreꞌ ri ancianos, y quinojiel ri hermanos richin ri iglesia, nakatak-el saludos chiva ixreꞌ hermanos ri man ix israelitas ta, ri ixcꞌo Antioquía y nicꞌaj chic tanamet richin ri Siria y ri Cilicia jeꞌ.
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 Ojreꞌ xkaxaj chi icꞌo xaꞌbꞌaka iviqꞌuin, y vaveꞌ i-alanak-ve-el, pero man ja ta ojreꞌ oj-takayuon-el quichin. Ijejeꞌ xa jun-ve chic kax xquiꞌej chiva y rumareꞌ nquixquisach riqꞌuin ri iniman, ruma ijejeꞌ niquiꞌej chi can tiꞌan ri circuncisión chiva, y can tibꞌanaꞌ jeꞌ ri nicꞌaj chic kax ri nuꞌej chupan ri ley richin ri Moisés.
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 Rumareꞌ ojreꞌ xkaꞌan pensar chi otz ncaꞌkacha-el icaꞌyeꞌ chi ncaꞌkatak-el chiꞌitzꞌatic. Y ri icaꞌyeꞌ reꞌ ncaꞌa quiqꞌuin ri Bernabé y ri Pablo ri altíra ncaꞌkajoꞌ.
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 Y can kataꞌn chi ri Bernabé y ri Pablo jubꞌaꞌ ma i-quimisan ruma niquitzijuoj ri ruchꞌabꞌal ri Kajaf Jesucristo.
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Ojreꞌ ncaꞌkatak-el ri Judas y ri Silas chi xcaꞌbꞌachꞌoꞌ iviqꞌuin, y xtiquiꞌej ri tzij ri katzꞌibꞌan-el chiva.
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 Y ri nrajoꞌ ri Espíritu Santo, ja jeꞌ reꞌ nakajoꞌ ojreꞌ chiva, chi man ta nakayaꞌ más akaꞌn chivij, sino joꞌc ri kax ri más nicꞌatzin:
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 Man titej kax ri xyoꞌx chiquivach ri ídolos, man titej quicꞌ, man titej jun chicop ri xcon ruma xjitzꞌ chukul, y quireꞌ jeꞌ ri achiꞌaꞌ y ri ixokiꞌ man tiquicanuj-quiꞌ chi niquiꞌan pecado. Xa nojiel reꞌ xtinimaj, otz cꞌa xquixꞌin. Ri Dios cꞌa tichajin ivichin.
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 Y ri xaꞌtak-el xaꞌbꞌaka pa tanamet Antioquía, xaꞌquimol ri hermanos y xquijach ri carta chica.
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 Y antok xquiꞌan leer ri carta, can xaꞌquicuot ruma ri consuelo ri xquiꞌan recibir.
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 Y ri Judas y ri Silas qꞌuiy kax xquiꞌej chica ri hermanos chi xaꞌquiꞌan consolar y xquiyaꞌ ruchukꞌaꞌ cánima, ruma ri icaꞌyeꞌ can i-profetas.
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Ijejeꞌ xaꞌcꞌujie-ka qꞌuiy kꞌij quiqꞌuin ri hermanos chireꞌ Antioquía. Y antok xquiꞌan pensar ncaꞌtzalaj chic Jerusalén quiqꞌuin ri i-takayuon-el quichin, ri hermanos aj-Antioquía xaꞌquiꞌan-el despedir, y xquiꞌej-el chica chi ticꞌujieꞌ ri paz pa cánima.
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 Pero ri Silas man xꞌa ta, xa xuꞌon pensar chi más otz nicꞌujieꞌ can chireꞌ.
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 Y ri Pablo y ri Bernabé quireꞌ xaꞌcꞌujieꞌ chireꞌ Antioquía. Junan quiqꞌuin iqꞌuiy chic hermanos, xaꞌquitijuoj ri hermanos riqꞌuin ri ruchꞌabꞌal ri Ajaf, y xquitzijuoj jeꞌ ri evangelio.
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 Y antok kꞌaxnak chic qꞌuiy kꞌij caꞌcꞌujieꞌ chireꞌ, ri Pablo xuꞌej cha ri Bernabé: Joꞌ chiquitzꞌatic ri hermanos ri icꞌo nojiel tanamet ri pacheꞌ katzijuon-ve can ri ruchꞌabꞌal ri Ajaf chi ncaꞌkatzꞌat cheꞌl canun, xchaꞌ cha.
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 Y ri Bernabé nrajoꞌ chi niquicꞌuaj chic jun bꞌay ri Juan ri niꞌeꞌx jeꞌ Marcos cha.
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 Pero ri Pablo man nrajoꞌ ta, ruma antok xquicꞌuaj ri naꞌay mul, xaꞌruyaꞌ can chupan ri lugar Panfilia rubꞌeꞌ, y man xꞌa ta quiqꞌuin chi xuꞌon ri samaj.
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 Y xquichꞌolila-ka-quiꞌ chiquivach; rumareꞌ ja xquijach-quiꞌ. Ri Bernabé xucꞌuaj ri Marcos, y xaꞌuoc-el chupan jun barco chi xaꞌa chupan ri isla rubꞌinan Chipre.
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 Y ri Pablo xuchaꞌ ri Silas chi xꞌa riqꞌuin. Y ri hermanos aj-Antioquía xaꞌquijach-el pa rukꞌaꞌ ri Dios.
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 Y antok i-bꞌanak, xaꞌkꞌax chupan ri lugar quibꞌinan Siria y Cilicia, niquiyaꞌ can ruchukꞌaꞌ cánima ri hermanos ri icꞌo pa tak iglesias.
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.