Atos 15

Ri c'ac'ac' Testamento pa kach'ab'al (CAKSNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Y icꞌo nicꞌaj ri i-patanak Judea xaꞌlka Antioquía; ijejeꞌ niquiꞌej chica ri hermanos: Xa man niꞌan ta ri circuncisión chiva incheꞌl ri nuꞌej chupan ri ru-ley ri Moisés, man nquixcolotaj ta.
1 Alguns homens foram da região da Judeia para a cidade de Antioquia e começaram a ensinar aos irmãos que eles não poderiam ser salvos se não fossem circuncidados , como manda a Lei de Moisés.
2 Y ri Pablo y ri Bernabé xquitzꞌom-quiꞌ chi tzij quiqꞌuin ri ncaꞌeꞌn quireꞌ. Rumareꞌ, ri hermanos ri icꞌo chireꞌ xaꞌquichaꞌ ri Pablo y ri Bernabé y nicꞌaj chic chi ncaꞌa pa tanamet Jerusalén quiqꞌuin ri apóstoles y ri ancianos, chi ncaꞌtzijuon chirij ri asunto reꞌ.
2 Paulo e Barnabé não concordaram e tiveram uma discussão muito forte com eles a respeito disso. Aí foi resolvido que Paulo e Barnabé e mais alguns irmãos fossem para Jerusalém, a fim de estudar esse assunto com os apóstolos e os presbíteros da igreja.
3 Y ri iglesia xaꞌquitak cꞌa el ri xaꞌquichaꞌ chi ncaꞌa cꞌa Jerusalén. Y antok i-bꞌanak, xaꞌkꞌax pa tak tanamet ri icꞌo Fenicia y Samaria, y niquitzijuoj can chica ri hermanos ri icꞌo chireꞌ, chi iqꞌuiy vinak ri man israelitas ta ri xquinimaj ri Jesucristo y xcꞌaxtaj quicꞌaslien. Y ri hermanos can altíra xquicuot ri cánima.
3 Então a igreja de Antioquia mandou que eles fossem. Eles passaram pelas regiões da Fenícia e da Samaria, contando como os não judeus estavam se convertendo a Deus. E todos os irmãos ficaram muito alegres com essa notícia.
4 Y antok xaꞌbꞌaka cꞌa Jerusalén ri i-takuon-el, can xaꞌan recibir cuma ri iglesia, cuma ri apóstoles ri icꞌo chireꞌ, y cuma jeꞌ ri ancianos. Y ri Pablo y ri Bernabé xquitzijuoj chica, nojiel ri samaj ri rubꞌanun ri Dios quiqꞌuin.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e lhes contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles.
5 Y icꞌo achiꞌaꞌ fariseos ri quiniman chic ri Jesucristo ri xaꞌbꞌapiꞌie-pa y xquiꞌej: Nicꞌatzin chi ri hermanos ri man israelitas ta tiquibꞌanaꞌ ri circuncisión y tiquibꞌanaꞌ jeꞌ ri nuꞌej chupan ri ley richin ri Moisés, xaꞌchaꞌ.
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que também haviam crido se levantaram e disseram: — Os não judeus têm de ser circuncidados e têm de obedecer à Lei de Moisés.
6 Y rumareꞌ ri apóstoles y ri ancianos, xquimol-quiꞌ chi niquiꞌan pensar chirij ri asunto reꞌ.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para estudar o assunto.
7 Y antok qꞌuiy yan quiꞌeꞌn chirij reꞌ, ri Pedro xpiꞌieꞌ y xuꞌej: Hermanos, ixreꞌ ivataꞌn chi cꞌo yan bꞌaꞌ tiempo ri Dios xiruchaꞌ chiꞌicajol chi nitzijuoj ri evangelio chiquivach ri vinak ri man israelitas ta, chi niquinimaj jeꞌ ijejeꞌ.
7 Depois de muita discussão, Pedro se levantou e disse: — Meus irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu entre vocês para anunciar o
8 Ri Dios can nutzꞌat cánima quinojiel y jajaꞌ xucꞌut chi ncaꞌrajoꞌ ri man israelitas ta, mareꞌ xuya-pa ri Espíritu Santo pa quiveꞌ, can incheꞌl xuꞌon chika ojreꞌ.
8 E Deus, que conhece o coração de todos, mostrou que aceita os não judeus, pois deu o Espírito Santo também a eles, assim como tinha dado a nós.
9 Can junan xuꞌon chika konojiel. Ijejeꞌ xquicukubꞌaꞌ quicꞌuꞌx riqꞌuin ri Jesucristo, rumareꞌ ri Dios sak xuꞌon cha ri cánima.
9 Deus não fez nenhuma diferença entre nós e eles; ele perdoou os pecados deles porque eles creram.
10 Y ixreꞌ, ¿karruma nakꞌax itzij paroꞌ ri Dios chi ntiyaꞌ jun akaꞌn chiquij ri discípulos ri man israelitas ta? Ruma ri ley richin ri Moisés xa man xaꞌtiquir ta xquiꞌan ri kateꞌt-kamamaꞌ can, ni ojreꞌ jeꞌ man nkojtiquir ta nakaꞌan.
10 Então por que é que vocês estão querendo pôr Deus à prova, colocando uma carga nas costas dos que agora estão crendo? E essa carga nem nós nem os nossos antepassados pudemos carregar.
11 Ojreꞌ kaniman chi xojcolotaj ruma ri ru-favor ri Ajaf Jesús, y quireꞌ jeꞌ xaꞌcolotaj ri man israelitas ta, xchaꞌ ri Pedro.
11 Pelo contrário, por meio da graça do Senhor Jesus, nós, judeus, cremos e somos salvos do mesmo modo que os não judeus.
12 Y rumareꞌ quinojiel ri quimaluon-quiꞌ chireꞌ man chic xaꞌchꞌoꞌ ta apa, joꞌc xcaꞌxaj ri niquitzijuoj ri Bernabé y ri Pablo. Ijejeꞌ niquitzijuoj ri señales y ri milagros ri man jun bꞌay i-tzꞌatuon, ri xaꞌquiꞌan chiquivach ri vinak ri man israelitas ta, ruma ja ri Dios ri xyoꞌn qui-poder.
12 Então todos os que estavam ali ficaram calados e escutaram Barnabé e Paulo contarem todos os milagres e maravilhas que Deus tinha feito por meio deles entre os não judeus.
13 Y antok ri Bernabé y ri Pablo xaꞌtanie-ka, ri Jacobo xuꞌej: Quinivaxaj cꞌa, hermanos:
13 Quando eles terminaram de falar, Tiago disse: — Meus irmãos, escutem!
14 Ri Simón Pedro rutzijuon chika chi ri Dios can xujoyovaj quivach ri man israelitas ta. Can xaꞌruchaꞌ nicꞌaj chi ncaꞌuoc rutanamit chi quireꞌ niquiyaꞌ rukꞌij.
14 Simão acabou de explicar como Deus primeiro mostrou o seu cuidado pelos não judeus, escolhendo do meio deles um povo que seria dele.
15 Can ketzij ntiel ri quitzꞌibꞌan can ri profetas ri xaꞌcꞌujieꞌ ojier can tiempo. Ri quitzꞌibꞌan can, nuꞌej:
15 As palavras dos profetas estão bem de acordo com isso, pois as Escrituras Sagradas dizem:
16 Después xquitzalaj chic pa quiqꞌuin ri israelitas
16 “Depois disso eu voltarei — diz o Senhor — e construirei de novo o reino de Davi, que é como uma casa que caiu. Juntarei de novo os pedaços dela e tornarei a levantá-la.
17 Y inreꞌ ri Ajaf xtinꞌan quireꞌ chica, chi quireꞌ ri nicꞌaj chic vinak xquinquicanuj.
17 Assim todas as outras pessoas, todos os outros povos que eu chamei para serem meus, vão procurar conhecer o Senhor. Assim diz o Senhor,
18 Can quireꞌ ri ruꞌeꞌn-pa ri Ajaf Dios ojier can.
18 que anunciou essas coisas desde os tempos antigos.”
19 Y ri Jacobo xuꞌej jeꞌ: Inreꞌ niꞌej, más otz man caꞌkanak ri man israelitas ta ri quiniman chic ri Dios.
19 E Tiago continuou: — A minha opinião é esta: eu acho que não devemos atrapalhar os não judeus que estão se convertendo a Deus.
20 Joꞌc ri más nicꞌatzin niquiꞌan kaꞌej-el chica chupan jun carta, chi man caꞌquitej kax ri man otz ta chi ncaꞌtij ruma i-yoꞌn chic chiquivach ri ídolos, y ri achiꞌaꞌ y ri ixokiꞌ man tiquicanuj-quiꞌ chi niquiꞌan pecado, y man tiquitej jun chicop ri xcon ruma xjitzꞌ chukul, ni man tiquitej quicꞌ, kucha-el chupan ri carta.
20 Penso que devemos escrever a eles uma carta, dizendo que não comam a carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, que não pratiquem imoralidade sexual, que não comam a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado e que não comam sangue.
21 Ruma xa-jan pa ru-tiempo ri Moisés tzꞌucutajnak-pa, chi chupan nojiel tanamet, icꞌo ri ncaꞌcꞌutu ri ley pa tak sinagogas. Ruma nojiel kꞌij richin uxlanien niꞌan leer chiquivach quinojiel, xchaꞌ ri Jacobo.
21 Pois, desde os tempos antigos, a Lei de Moisés tem sido lida todos os sábados nas sinagogas , e as suas palavras são anunciadas em todas as cidades.
22 Y ri apóstoles y ri ancianos y quinojiel ri hermanos richin ri iglesia, xquiꞌan pensar chi otz chi ncaꞌquicha-el nicꞌaj chiquicajol chi ncaꞌa cꞌa Antioquía quiqꞌuin ri Pablo y ri Bernabé. Ri xaꞌquicha-el cꞌa, ja ri Judas ri niꞌeꞌx jeꞌ Barsabás cha y ri Silas. Ri icaꞌyeꞌ can i-principales chiquicajol ri nicꞌaj chic hermanos.
22 Então os apóstolos e os presbíteros , com o apoio de toda a igreja, resolveram escolher entre eles alguns homens e mandá-los para Antioquia com Paulo e Barnabé. Os escolhidos foram Judas, chamado Barsabás, e Silas. Esses dois homens eram muito respeitados pelos membros da igreja.
23 Y xꞌan-el jun carta y xjach-el chica chi niquicꞌuaj chica ri hermanos. Y ri carta reꞌ nuꞌej: Ojreꞌ ri apóstoles, ojreꞌ ri ancianos, y quinojiel ri hermanos richin ri iglesia, nakatak-el saludos chiva ixreꞌ hermanos ri man ix israelitas ta, ri ixcꞌo Antioquía y nicꞌaj chic tanamet richin ri Siria y ri Cilicia jeꞌ.
23 E mandaram por eles a seguinte carta: “Nós, os apóstolos e os presbíteros, irmãos de vocês, mandamos saudações aos nossos irmãos não judeus que vivem em Antioquia e na
24 Ojreꞌ xkaxaj chi icꞌo xaꞌbꞌaka iviqꞌuin, y vaveꞌ i-alanak-ve-el, pero man ja ta ojreꞌ oj-takayuon-el quichin. Ijejeꞌ xa jun-ve chic kax xquiꞌej chiva y rumareꞌ nquixquisach riqꞌuin ri iniman, ruma ijejeꞌ niquiꞌej chi can tiꞌan ri circuncisión chiva, y can tibꞌanaꞌ jeꞌ ri nicꞌaj chic kax ri nuꞌej chupan ri ley richin ri Moisés.
24 “Soubemos que alguns do nosso grupo foram até aí e disseram coisas que criaram problemas para vocês. Porém não foi com a nossa autorização que eles fizeram isso.
25 Rumareꞌ ojreꞌ xkaꞌan pensar chi otz ncaꞌkacha-el icaꞌyeꞌ chi ncaꞌkatak-el chiꞌitzꞌatic. Y ri icaꞌyeꞌ reꞌ ncaꞌa quiqꞌuin ri Bernabé y ri Pablo ri altíra ncaꞌkajoꞌ.
25 Portanto, nós todos resolvemos, sem nenhum voto contra, escolher alguns homens e mandá-los a vocês. Eles vão com os nossos queridos irmãos Barnabé e Paulo,
26 Y can kataꞌn chi ri Bernabé y ri Pablo jubꞌaꞌ ma i-quimisan ruma niquitzijuoj ri ruchꞌabꞌal ri Kajaf Jesucristo.
26 que têm arriscado a sua vida a serviço do nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Ojreꞌ ncaꞌkatak-el ri Judas y ri Silas chi xcaꞌbꞌachꞌoꞌ iviqꞌuin, y xtiquiꞌej ri tzij ri katzꞌibꞌan-el chiva.
27 Estamos enviando, então, Judas e Silas para falarem pessoalmente com vocês sobre estas coisas que estamos escrevendo.
28 Y ri nrajoꞌ ri Espíritu Santo, ja jeꞌ reꞌ nakajoꞌ ojreꞌ chiva, chi man ta nakayaꞌ más akaꞌn chivij, sino joꞌc ri kax ri más nicꞌatzin:
28 Porque o Espírito Santo e nós mesmos resolvemos não pôr nenhuma carga sobre vocês, a não ser estas proibições que são, de fato, necessárias:
29 Man titej kax ri xyoꞌx chiquivach ri ídolos, man titej quicꞌ, man titej jun chicop ri xcon ruma xjitzꞌ chukul, y quireꞌ jeꞌ ri achiꞌaꞌ y ri ixokiꞌ man tiquicanuj-quiꞌ chi niquiꞌan pecado. Xa nojiel reꞌ xtinimaj, otz cꞌa xquixꞌin. Ri Dios cꞌa tichajin ivichin.
29 não comam a carne de nenhum animal que tenha sido oferecido em sacrifício aos ídolos; não comam o sangue nem a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado; e não pratiquem imoralidade sexual. Vocês agirão muito bem se não fizerem essas coisas. Saúde a todos!”
30 Y ri xaꞌtak-el xaꞌbꞌaka pa tanamet Antioquía, xaꞌquimol ri hermanos y xquijach ri carta chica.
30 Então mandaram que os quatro partissem, e eles foram para Antioquia. Lá reuniram os cristãos e entregaram a carta.
31 Y antok xquiꞌan leer ri carta, can xaꞌquicuot ruma ri consuelo ri xquiꞌan recibir.
31 Quando estes a leram, ficaram muito alegres com as palavras de ânimo que havia nela.
32 Y ri Judas y ri Silas qꞌuiy kax xquiꞌej chica ri hermanos chi xaꞌquiꞌan consolar y xquiyaꞌ ruchukꞌaꞌ cánima, ruma ri icaꞌyeꞌ can i-profetas.
32 Judas e Silas, que eram profetas , falaram muito com os irmãos, dando-lhes assim ânimo e força.
33 Ijejeꞌ xaꞌcꞌujie-ka qꞌuiy kꞌij quiqꞌuin ri hermanos chireꞌ Antioquía. Y antok xquiꞌan pensar ncaꞌtzalaj chic Jerusalén quiqꞌuin ri i-takayuon-el quichin, ri hermanos aj-Antioquía xaꞌquiꞌan-el despedir, y xquiꞌej-el chica chi ticꞌujieꞌ ri paz pa cánima.
33 Eles passaram algum tempo ali, e depois os irmãos, fazendo votos de boa viagem, os mandaram de volta para aqueles que os tinham enviado.
34 Pero ri Silas man xꞌa ta, xa xuꞌon pensar chi más otz nicꞌujieꞌ can chireꞌ.
34 [Porém Silas achou melhor ficar ali.]
35 Y ri Pablo y ri Bernabé quireꞌ xaꞌcꞌujieꞌ chireꞌ Antioquía. Junan quiqꞌuin iqꞌuiy chic hermanos, xaꞌquitijuoj ri hermanos riqꞌuin ri ruchꞌabꞌal ri Ajaf, y xquitzijuoj jeꞌ ri evangelio.
35 Mas Paulo e Barnabé ficaram algum tempo em Antioquia. Eles e muitos outros cristãos ensinavam e anunciavam a palavra do Senhor. A segunda viagem missionária de Paulo
36 Y antok kꞌaxnak chic qꞌuiy kꞌij caꞌcꞌujieꞌ chireꞌ, ri Pablo xuꞌej cha ri Bernabé: Joꞌ chiquitzꞌatic ri hermanos ri icꞌo nojiel tanamet ri pacheꞌ katzijuon-ve can ri ruchꞌabꞌal ri Ajaf chi ncaꞌkatzꞌat cheꞌl canun, xchaꞌ cha.
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades onde já anunciamos a palavra do Senhor. Vamos ver se eles estão bem.
37 Y ri Bernabé nrajoꞌ chi niquicꞌuaj chic jun bꞌay ri Juan ri niꞌeꞌx jeꞌ Marcos cha.
37 Barnabé queria levar João Marcos.
38 Pero ri Pablo man nrajoꞌ ta, ruma antok xquicꞌuaj ri naꞌay mul, xaꞌruyaꞌ can chupan ri lugar Panfilia rubꞌeꞌ, y man xꞌa ta quiqꞌuin chi xuꞌon ri samaj.
38 Porém Paulo não queria, pois Marcos não tinha ficado com eles até o fim da primeira viagem missionária, mas os havia deixado na província da Panfília.
39 Y xquichꞌolila-ka-quiꞌ chiquivach; rumareꞌ ja xquijach-quiꞌ. Ri Bernabé xucꞌuaj ri Marcos, y xaꞌuoc-el chupan jun barco chi xaꞌa chupan ri isla rubꞌinan Chipre.
39 Por isso eles tiveram uma discussão tão forte, que se separaram. Barnabé levou João Marcos consigo e embarcou para a ilha de Chipre,
40 Y ri Pablo xuchaꞌ ri Silas chi xꞌa riqꞌuin. Y ri hermanos aj-Antioquía xaꞌquijach-el pa rukꞌaꞌ ri Dios.
40 enquanto que Paulo escolheu Silas e seguiu viagem, depois que os irmãos o entregaram aos cuidados do Senhor.
41 Y antok i-bꞌanak, xaꞌkꞌax chupan ri lugar quibꞌinan Siria y Cilicia, niquiyaꞌ can ruchukꞌaꞌ cánima ri hermanos ri icꞌo pa tak iglesias.
41 E Paulo atravessou a província da Síria e a região da Cilícia, dando força às igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.