2 Coríntios 2
Ri c'ac'ac' Testamento pa kach'ab'al (CAKSNT) vs VC
1 Rumareꞌ xinꞌej-ka pa vánima chi man jun bꞌay chic nquiꞌa iviqꞌuin xa bꞌis niꞌyaꞌ chiva.
1 Eu decidi, pois, comigo mesmo não tornar a visitar-vos, para não vos contristar;
2 Ruma xa xquibꞌaka, y xa xtinyaꞌ bꞌis riqꞌuin ivánima, ¿chica xtibꞌano chuva chi xquiquicuot? Xa niyaꞌ bꞌis chiva, man xtiꞌan ta chuva chi xquiquicuot.
2 porque, se eu vos entristeço, como poderia esperar alegria daqueles que por mim foram entristecidos?
3 Y ja mismo reꞌ ri ya xintzꞌibꞌaj-el chiva, chi quireꞌ antok inreꞌ xquibꞌaka iviqꞌuin, manak chic xquibꞌisuon ruma ri rubꞌanun ri icꞌaslien, xa xquiquicuot ta ivuma, ruma nicꞌatzin chi quireꞌ ntiꞌan chuva. Y vataꞌn chi antok inreꞌ xquiquicuot, quireꞌ jeꞌ xtiꞌan ixreꞌ.
3 Se vos escrevi estas coisas foi para que, quando eu chegar, não sinta tristeza precisamente da parte dos que me deviam alegrar. Confio em todos vós que a minha alegria seja a de todos.
4 Antok xintzꞌibꞌaj-el la carta, can altíra xibꞌisuon y can altíra pakon xunaꞌ ri vánima, y can xinuokꞌ jeꞌ antok xinꞌan-el. Ruma riqꞌuin ri xintak-el rubꞌixic chiva, man richin ta chi xinyaꞌ bꞌis chiva; ri xinꞌej-el chiva xa richin chi tinaꞌiej y titzꞌataꞌ chi inreꞌ can altíra nquixvajoꞌ.
4 Foi numa grande aflição, com o coração despedaçado e lágrimas nos olhos, que vos escrevi, não com o propósito de vos contristar, mas para vos fazer conhecer o amor todo particular que vos tenho.
5 Pero ri jun ri xiruyaꞌ pa bꞌis, man joꞌc ta chuva inreꞌ ri quireꞌ xuꞌon, xa quireꞌ jeꞌ bꞌaꞌ xuꞌon chiva ixreꞌ. Y niꞌej bꞌaꞌ, ruma man nivajoꞌ ta chi niyaꞌ más ruveꞌ ri xbꞌanataj.
5 Se alguém causou tristeza, não me contristou a mim, mas de certo modo - para não exagerar - a todos vós.
6 Ri xbꞌano quireꞌ chika, man jun chic kax tiꞌej cha, ruma ya xchꞌolix cuma quinojiel ri hermanos.
6 Basta a esse homem o castigo que a maioria dentre vós lhe infligiu.
7 Rumareꞌ, pa rucꞌaxiel chi ixreꞌ ntiꞌej más tzij cha chi ntichꞌolij, xa tibꞌanaꞌ perdonar y tibꞌanaꞌ consolar. Ixreꞌ ivataꞌn chi vacame jareꞌ ri más otz ntiꞌan cha, chi quireꞌ ri jun reꞌ man xtibꞌisuon ta más ránima y man xtumalij ta ka rucꞌuꞌx.
7 Assim deveis agora perdoar-lhe e consolá-lo para que não sucumba por demasiada tristeza.
8 Rumareꞌ nicꞌutuj favor chiva, chi ticꞌutuꞌ choch ri jun reꞌ chi ixreꞌ ntivajoꞌ jajaꞌ.
8 Peço-vos que tenhais caridade para com ele,
9 Xa ruma jeꞌ reꞌ xintak-el ri carta chiva, chi xintzꞌat xa nquixniman y can ntiꞌan nojiel ri niꞌej inreꞌ chiva.
9 Quando vos escrevi, a minha intenção era submeter-vos à prova para ver se éreis totalmente obedientes.
10 Xa ixreꞌ ntiꞌan perdonar ri ruchꞌoꞌj, inreꞌ jeꞌ quireꞌ xtinꞌan riqꞌuin. Ruma inreꞌ ya xinꞌan perdonar ri ruchꞌoꞌj. Y ri ruchꞌoꞌj ri xinꞌan perdonar, can ivuma ixreꞌ xinꞌan quireꞌ. Y choch ri Cristo xinꞌan perdonar,
10 A quem vós perdoais, também eu perdôo. Com efeito, o que perdoei - se alguma coisa tenho perdoado - foi por amor de vós, sob o olhar de Cristo.
11 chi quireꞌ man nakayaꞌ ta lugar cha ri Satanás chi nkojruchꞌec. Ruma kataꞌn otz chi jajaꞌ can nrajoꞌ chi nkojka pa rukꞌaꞌ.
11 Não quero que sejamos vencidos por Satanás, pois não ignoramos as suas maquinações.
12 Antok inreꞌ xibꞌaka pa tanamet Troas chi nitzijuoj ri ru-evangelio ri Cristo; mesque ri Ajaf xujak puerta chinoch chi xintzijuoj,
12 Quando cheguei a Trôade para pregar o Evangelho de Cristo, apesar da porta que o Senhor me abriu,
13 inreꞌ xa chaꞌnin xaꞌnyaꞌ can ri hermanos ri icꞌo pa tanamet Troas y xipa Macedonia. Ruma nikꞌaxo ri vánima ruma man xkil ta kiꞌ riqꞌuin ri Tito chireꞌ.
13 o meu espírito não teve sossego, porque não achei o meu irmão Tito. Despedi-me deles e parti para a Macedônia.
14 Pero tiox bꞌaꞌ cha ri Dios, ruma jajaꞌ nibꞌano chika chi nojiel tiempo nkuchꞌacuon, ruma joꞌc jun kabꞌanun riqꞌuin ri Cristo Jesús. Y ri Dios can nkojrucusaj jeꞌ chi nakatzijuoj ri ruchꞌabꞌal nojiel lugar. Y ri chꞌabꞌal reꞌ nalka cꞌa rutzijoxic incheꞌl ruxlaꞌ jun jubꞌul akꞌuon.
14 Mas graças sejam dadas a Deus, que nos concede sempre triunfar em Cristo, e que por nosso meio difunde o perfume do seu conhecimento em todo lugar.
15 Y quireꞌ jeꞌ ojreꞌ, can nkubꞌaka choch ri Dios incheꞌl ruxlaꞌ jun jubꞌul akꞌuon, ruma cꞌo ri Cristo kiqꞌuin. Ri ruxlaꞌ ri jubꞌul akꞌuon reꞌ can nibꞌaka quiqꞌuin ri xcaꞌcolotaj y quiqꞌuin jeꞌ ri man xcaꞌcolotaj ta.
15 Somos para Deus o perfume de Cristo entre os que se salvam e entre os que se perdem.
16 Chica cꞌa ri man xcaꞌcolotaj ta, xa incheꞌl ruxlaꞌ jun kax ri niquimisan. Pero chica ri ncaꞌcolotaj, ri ruxlaꞌ ri akꞌuon reꞌ can nuyaꞌ ri cꞌaslien ri man xtiqꞌuis ta. ¿Y chica came nitiquir nutzijuoj ri ruchꞌabꞌal ri Dios?
16 Para estes, na verdade, odor de morte e que dá a morte; para os primeiros, porém, odor de vida e que dá a vida. E qual o homem capaz de uma tal obra?
17 Ojreꞌ man nakaꞌan ta incheꞌl niquiꞌan ri nicꞌaj chic chi nakatzijuoj ri ruchꞌabꞌal ri Dios. Ijejeꞌ xa ncaꞌchꞌacuon chirij ri ruchꞌabꞌal ri Dios, rumareꞌ niquiyaꞌ más ruveꞌ y niquicꞌax rubꞌixic. Ojreꞌ nakatzijuoj ri ruchꞌabꞌal ri Dios riqꞌuin sak kánima, pa rubꞌeꞌ ri Dios nkuchꞌo-ve, y choch ri Dios nakaꞌan ri samaj, chi nakatzijuoj ri Cristo.
17 É que, de fato, não somos, como tantos outros, falsificadores da palavra de Deus. Mas é na sua integridade, tal como procede de Deus, que nós a pregamos em Cristo, sob os olhares de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.