Atos 27
GT:cak:Kaqchikel (CAK) vs VC
1 Tok bin chic chi ri Pablo y ch'aka' chic ri ec'o pa cárcel yetak-e pa roch'ulef Italia, rije' xejach-e pa ruk'a' jun uc'uay quichin soldados rubinan Julio ri c'o pa quivi' cien soldados ri erichin ri Augusto ni'ix chique.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Pa jun barco petenak pa tinamit Adramitio ri xtik'ax jalajoj puertos richin ri roch'ulef Asia xojuc'uax-vi, y xbe kiq'uin ri Aristarco, aj-Tesalónica, jun tinamit ri c'o pa roch'ulef Macedonia.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 C'a chuca'n k'ij (xojapon, xojebos) pa tinamit Sidón. Jac'a ri Julio ri uc'uay quichin soldados, utz runo'oj xu'on riq'uin ri Pablo, roma xuya' lugar che chi xbe chiquitz'etic ri reteman quivech richin niquito-pe.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Tok xojoc chic e pa barco, xkaya' can ri tinamit Sidón, y pa ru-derecha ri roch'ulef Chipre, ri c'o pa mar, xojk'ax-vi richin nikato-ki' chuvech ri cak'ik' ri xa chikavech petenak-vi.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Tok kak'asan chic ronojel ri mar richin ri roch'ulef Cilicia y Panfilia, xojeka pa jun tinamit rubinan Mira, richin ri roch'ulef Licia.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Chiri' pa tinamit Mira, ri Julio ri uc'uay quichin soldados xril jun barco petenak pa jun tinamit rubinan Alejandría, ri ni'e pa roch'ulef Italia. Chupan chic ri jun barco ri' xojrucusaj-vi-e ri Julio richin xojbe chic.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Q'uiy k'ij ekal xojbin, roma ri cak'ik' chikavech petenak-vi, y nkurutzolij can chikij. C'ayef xu'on chikavech, romari' c'arunaj xojk'ax chuvech ri tinamit Gnido. C'ajari' xojk'ax chirij jun roch'ulef pa mar rubinan Creta richin nkuruto' chuvech ri cak'ik', pero pa ka-izquierda xkatz'et can jun chic roch'ulef mismo pa mar rubinan Salmón.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 C'ayef na roj benak, kac'uan-e ruchi' ri mar, y pa ka-derecha nikatz'et-vi-apu ri Creta. Xkil jun lugar rubinan Buenos Puertos, y chiri' xojc'uje-vi. Ri lugar ri' chunakaj ri tinamit Lasea c'o-vi.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Q'uiy chic chi k'ij roj elenak-pe ri pa Cesarea. Y roma k'axnak chic ruk'ijul ri coch'on vayijal y xtiquer yan ri tiempo richin cak'ik', romari' nimalaj chic (ximbiri'il, ximbiri'y) ri ni'an binen pa ruvi' ri mar. Roma c'a ri', ri Pablo xch'o chique ri achi'a'
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 y quire' xu'ij: Rix achi'a' ri rix uc'uay richin ri barco, yin nintz'et chi vacami, si nku'e chic pa ruvi' ri mar, q'uiy tak achique xqueq'uis quik'ij, man xe ta che ri barco, man xe ta che ri eka'n, hasta chike roj c'ayef nu'on, xcha'.
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Jac'a ri Julio, xa ja ri nu'ij ri uc'uayon ri barco y ri rajaf ri barco ri xunimaj, y ri nu'ij ri Pablo man xuya' ta pa cuenta.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Pero roma ri lugar ri rojc'o-vi man utz ta richin nikak'asaj ru-tiempo ri cak'ik', juba' ma conojel xqui'ij chi más utz nkujel-pe chiri' y nikatij kak'ij nku'e-apu pa puerto Fenice, ri c'o mismo pa roch'ulef Creta. Roma ri Fenice chucojol juyu' c'o-vi-apu y c'o ca'i' rutza'n juyu' ri yek'ato ri cak'ik' ri nipe pa norte o ri nipe pa sur.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Tok quire' pa sur xpe jun cak'ik' ri man can ta c'o ruchuk'a', ri e'uc'uayon ri barco xquinojij chi c'o che'el yebe pa Fenice. Xquelesaj-pe ri anclas pa ya' richin xojbe, y xaxe ruchi' ri mar richin ri Creta ruc'amon-e ri barco.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Pero c'a juba' kujel-e chiri', jari' xuruc'aka-ri' jun nimalaj cak'ik' chuvech ri barco ri roj benak-vi, jun cak'ik' rubinan Euroclidón.
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 Riq'uin ruchuk'a' (xutz'om, xuchop) ri barco y man xtiquer ta chic xbin choj, romari' xkaya-ki' pa ruk'a' ri cak'ik' richin xojruc'uaj.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Roj runimimen c'a chirij jun ch'uti roch'ulef rubinan Clauda ri xojevan juba' chuvech ruchuk'a' ri cak'ik' pa ruvi' ri mar, y jani na c'ayef xu'on chi xojtiquer xkacol ri lancha salvavida ri ruchiriren-e ri barco.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 Tok kajotoban chic pe ri lancha, xc'atzin chi ri barco xjitz' riq'uin nima'k rupan colo' richin man nupaxij ri cak'ik'. Y roma ri e'uc'uayon richin ri barco niquixi'ij-qui' chi ri cak'ik' yerunim chupan jun lugar man naj ta ka rupan ri ya' rubinan Sirte, romari' xequikasaj ri tziek richin ri barco, y xquiya' c'a qui' pa ruk'a' ri cak'ik'.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Chuca'n k'ij, ri cak'ik' achel ch'uti etz'ebal nu'on che ri barco, romari' c'o che ri eka'n xquic'akala' can pa ya'.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Chi rox k'ij riq'uin mismo quik'a' xquic'akala' can ch'aka' samajbel richin ri barco pa mar.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Jac'a tok q'uiy chic k'ij man katz'eton ta ruvech ri k'ij, nis-ta ri ch'umila', y ri cak'ik' can c'a quiri' na ruchuk'a' nurujubij-ri' chirij ri barco, xa xq'uis yan pa kánima chi c'a koyo'en na chi nkucolotaj.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Y roma c'o chic chi k'ij man jun vayinak, ri Pablo xpa'e' chiri' chiquicojol, y xu'ij chique: Rix tata'aj, xa ta xiya' ixiquin riq'uin ri xin-ij chive chi man kujel-e ri pa Creta, man ta rojc'o chupan ri tzakoj y ri satzic re'.
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Pero masque quiri', nin-ij chive chi ticovij ri ivánima, roma man jun chike roj (xticom, xtiquen) can pa mar, xaxe ri barco xtiq'uis can.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Roma chak'a' mier, ri Vajaf Dios ri yin ocunak rusamajinel, xuc'ut-ri' jun ru-ángel chinuvech,
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 y xu'ij chuve: Pablo, man taxi'ij-avi'. Rat can c'a xcatech'o na chuvech ri rey César, y avoma rat ri Dios xquerucol ri ebenak aviq'uin chupan ri jun barco re', xcha' ri ángel chuve.
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Roma c'a ri', ticovij ri ivánima rix tata'aj, roma yin cukul nuc'u'x chi ri Dios can xkojrucol-vi, achel ri rutzijol xyo'ox chuve.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Pero nic'atzin chi chuchi' jun ch'uti roch'ulef pa mar xkojek'ate-vi, xcha' ri Pablo chique conojel ri ebenak chupan ri barco.
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Chi ca'i' semana chiri', ri cak'ik' c'a quiri' na runimimen ri barco pa ruvi' ri mar Adriático, y pa nic'aj cami ak'a' chiri', ri achi'a' e'uc'uayon ri barco xquina'ej chi xa chunakaj jun roch'ulef rojc'o-vi.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Tok xetex-ka rupan ri ya', xquitz'et chi xaxe treinta y seis metros rupan. Jac'a tok xojbin chic juba' más, xquetaj chic ka jun bey, y xaxe chic veintisiete metros rupan.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Y roma niquixi'ij-qui' chi ri barco nupaxij-ri' chiquivech abaj, romari' xquikasaj-ka (caji', quiji') anclas ri pa ya' chirij can ri barco richin man tibin más. Y bala ta nicajo' nisakar-pe cha'anin.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Ri e'uc'uayon ri barco bala ta xcajo' xe'enimaj-e y romari' xquikasaj-ka pa ya' ri lancha salvavida y niqui'en chi ja yan chic ri' niquicusaj richin nequiyukuba' cof rutza'n ri barco chique ch'aka' anclas.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Romari' ri Pablo quire' xu'ij chique ri soldados y che ri achi uc'uay quichin: Si ri ec'amayon-pe richin ri barco man yec'uje' ta chupan, man jun chive rix xtitiquer xticolotaj chuvech ri camic, xcha'.
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Romari' xepe ri soldados xequikupila' can ri colo' ri achok che yukuban-vi ri lancha salvavida, y xquiya' can pa mar.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Jac'a tok nisakar yan pe chiri', ri Pablo xerubochi'ij conojel chi queva', y quire' xu'ij chique: Vacami nitz'akat ca'i' semana ri man rix varinak ta utz, nis-ta man rix vayinak ta.
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 Roma c'a ri', yixinpaxa'aj chi quixva' utz richin nic'uje-pe ivuchuk'a'; roma nis-ta jun chive rix ri xtitzak can jun rusumal ruvi', xa konojel xkucolotaj, xcha'.
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Y tok ru'in chic quiri' chique, xeruc'ama-pe pan, xumatioxij che ri Dios chiquivech conojel, xuper c'a y xutij.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Jac'ari' conojel xcuker-ka cánima, y xeva-ka.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Chikonojel ri roj benak pa barco, roj ca'i' ciento riq'uin setenta y seis.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Tok conojel xcuker yan ka quic'u'x riq'uin ri va'in, jac'ari' xquic'akala' can ri trigo pa mar, richin man al ta nu'on can ri barco.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Tok sakar-pe chiri', ri e'uc'uayon ri barco man queteman ta achique roch'ulef ec'o-vi. Pero niquitz'et chi c'o jun ruk'a-mar, y jabel (sanayi, sanayil) chuchi'. Romari' junan quitzij xqui'en chi riq'uin juba' yetiquer niquic'uaj-apu ri barco chiri'.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Romari' xquikupila' can ri colo' ri achok che eximon-vi ri anclas, y ri anclas xebe can chuxe' ya'. Xequisol ri paletas ri achok che nuc'uax-vi ri barco. Jac'ari' xquijotoba' chic ri mama tziek pa (ruc'ojle'el, ru-lugar) chutza'n ri barco, y ri barco nimimen c'a roma ri cak'ik' benak chuchi' ri mar.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Pero jari' tok xberutica-ri' rutza'n ruxe' ka ri barco ri achique lugar nuc'ul-vi-ri' ca'i' ya' chuxe' ka ri mar, y man xsilon ta chic. Jac'a ri rachak ri barco nijok'ok' benak pa ruk'a' ri cak'ik', roma ri ya' riq'uin uchuk'a' nurujubij-ri' chirij.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Romari' ri soldados junan quitzij xqui'en chi yequicamisaj conojel ri presos, richin quiri' nis-ta jun nuk'asaj-e ri ya' richin nenimaj-e.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Pero ri uc'uay quichin ri soldados nrojo' nucol ri Pablo, man c'a xuya' ta lugar chique ri soldados chi niqui'en ri niquinojij, xa xu'ij chi ri yetiquer niqui'en nadar, tiquic'aka-e-qui' y quebe na'ey.
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Jac'a ri man yetiquer ta, xu'ij chique chi que'el chuchi' mar chirij tak pedazo tabla o chirij xa achique na che' richin ri barco. Y can quiri' vi xbanataj; conojel xquicol-e-qui' chupan ri ya'.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.