Atos 27

GT:cak:Kaqchikel (CAK) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Tok bin chic chi ri Pablo y ch'aka' chic ri ec'o pa cárcel yetak-e pa roch'ulef Italia, rije' xejach-e pa ruk'a' jun uc'uay quichin soldados rubinan Julio ri c'o pa quivi' cien soldados ri erichin ri Augusto ni'ix chique.
1 Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.
2 Pa jun barco petenak pa tinamit Adramitio ri xtik'ax jalajoj puertos richin ri roch'ulef Asia xojuc'uax-vi, y xbe kiq'uin ri Aristarco, aj-Tesalónica, jun tinamit ri c'o pa roch'ulef Macedonia.
2 Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.
3 C'a chuca'n k'ij (xojapon, xojebos) pa tinamit Sidón. Jac'a ri Julio ri uc'uay quichin soldados, utz runo'oj xu'on riq'uin ri Pablo, roma xuya' lugar che chi xbe chiquitz'etic ri reteman quivech richin niquito-pe.
3 No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.
4 Tok xojoc chic e pa barco, xkaya' can ri tinamit Sidón, y pa ru-derecha ri roch'ulef Chipre, ri c'o pa mar, xojk'ax-vi richin nikato-ki' chuvech ri cak'ik' ri xa chikavech petenak-vi.
4 Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.
5 Tok kak'asan chic ronojel ri mar richin ri roch'ulef Cilicia y Panfilia, xojeka pa jun tinamit rubinan Mira, richin ri roch'ulef Licia.
5 Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.
6 Chiri' pa tinamit Mira, ri Julio ri uc'uay quichin soldados xril jun barco petenak pa jun tinamit rubinan Alejandría, ri ni'e pa roch'ulef Italia. Chupan chic ri jun barco ri' xojrucusaj-vi-e ri Julio richin xojbe chic.
6 Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Q'uiy k'ij ekal xojbin, roma ri cak'ik' chikavech petenak-vi, y nkurutzolij can chikij. C'ayef xu'on chikavech, romari' c'arunaj xojk'ax chuvech ri tinamit Gnido. C'ajari' xojk'ax chirij jun roch'ulef pa mar rubinan Creta richin nkuruto' chuvech ri cak'ik', pero pa ka-izquierda xkatz'et can jun chic roch'ulef mismo pa mar rubinan Salmón.
7 Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.
8 C'ayef na roj benak, kac'uan-e ruchi' ri mar, y pa ka-derecha nikatz'et-vi-apu ri Creta. Xkil jun lugar rubinan Buenos Puertos, y chiri' xojc'uje-vi. Ri lugar ri' chunakaj ri tinamit Lasea c'o-vi.
8 Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.
9 Q'uiy chic chi k'ij roj elenak-pe ri pa Cesarea. Y roma k'axnak chic ruk'ijul ri coch'on vayijal y xtiquer yan ri tiempo richin cak'ik', romari' nimalaj chic (ximbiri'il, ximbiri'y) ri ni'an binen pa ruvi' ri mar. Roma c'a ri', ri Pablo xch'o chique ri achi'a'
9 Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:
10 y quire' xu'ij: Rix achi'a' ri rix uc'uay richin ri barco, yin nintz'et chi vacami, si nku'e chic pa ruvi' ri mar, q'uiy tak achique xqueq'uis quik'ij, man xe ta che ri barco, man xe ta che ri eka'n, hasta chike roj c'ayef nu'on, xcha'.
10 — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.
11 Jac'a ri Julio, xa ja ri nu'ij ri uc'uayon ri barco y ri rajaf ri barco ri xunimaj, y ri nu'ij ri Pablo man xuya' ta pa cuenta.
11 Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.
12 Pero roma ri lugar ri rojc'o-vi man utz ta richin nikak'asaj ru-tiempo ri cak'ik', juba' ma conojel xqui'ij chi más utz nkujel-pe chiri' y nikatij kak'ij nku'e-apu pa puerto Fenice, ri c'o mismo pa roch'ulef Creta. Roma ri Fenice chucojol juyu' c'o-vi-apu y c'o ca'i' rutza'n juyu' ri yek'ato ri cak'ik' ri nipe pa norte o ri nipe pa sur.
12 O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.
13 Tok quire' pa sur xpe jun cak'ik' ri man can ta c'o ruchuk'a', ri e'uc'uayon ri barco xquinojij chi c'o che'el yebe pa Fenice. Xquelesaj-pe ri anclas pa ya' richin xojbe, y xaxe ruchi' ri mar richin ri Creta ruc'amon-e ri barco.
13 Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.
14 Pero c'a juba' kujel-e chiri', jari' xuruc'aka-ri' jun nimalaj cak'ik' chuvech ri barco ri roj benak-vi, jun cak'ik' rubinan Euroclidón.
14 Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha
15 Riq'uin ruchuk'a' (xutz'om, xuchop) ri barco y man xtiquer ta chic xbin choj, romari' xkaya-ki' pa ruk'a' ri cak'ik' richin xojruc'uaj.
15 e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.
16 Roj runimimen c'a chirij jun ch'uti roch'ulef rubinan Clauda ri xojevan juba' chuvech ruchuk'a' ri cak'ik' pa ruvi' ri mar, y jani na c'ayef xu'on chi xojtiquer xkacol ri lancha salvavida ri ruchiriren-e ri barco.
16 Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.
17 Tok kajotoban chic pe ri lancha, xc'atzin chi ri barco xjitz' riq'uin nima'k rupan colo' richin man nupaxij ri cak'ik'. Y roma ri e'uc'uayon richin ri barco niquixi'ij-qui' chi ri cak'ik' yerunim chupan jun lugar man naj ta ka rupan ri ya' rubinan Sirte, romari' xequikasaj ri tziek richin ri barco, y xquiya' c'a qui' pa ruk'a' ri cak'ik'.
17 Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.
18 Chuca'n k'ij, ri cak'ik' achel ch'uti etz'ebal nu'on che ri barco, romari' c'o che ri eka'n xquic'akala' can pa ya'.
18 E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Chi rox k'ij riq'uin mismo quik'a' xquic'akala' can ch'aka' samajbel richin ri barco pa mar.
19 E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.
20 Jac'a tok q'uiy chic k'ij man katz'eton ta ruvech ri k'ij, nis-ta ri ch'umila', y ri cak'ik' can c'a quiri' na ruchuk'a' nurujubij-ri' chirij ri barco, xa xq'uis yan pa kánima chi c'a koyo'en na chi nkucolotaj.
20 Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Y roma c'o chic chi k'ij man jun vayinak, ri Pablo xpa'e' chiri' chiquicojol, y xu'ij chique: Rix tata'aj, xa ta xiya' ixiquin riq'uin ri xin-ij chive chi man kujel-e ri pa Creta, man ta rojc'o chupan ri tzakoj y ri satzic re'.
21 Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.
22 Pero masque quiri', nin-ij chive chi ticovij ri ivánima, roma man jun chike roj (xticom, xtiquen) can pa mar, xaxe ri barco xtiq'uis can.
22 Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.
23 Roma chak'a' mier, ri Vajaf Dios ri yin ocunak rusamajinel, xuc'ut-ri' jun ru-ángel chinuvech,
23 Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim
24 y xu'ij chuve: Pablo, man taxi'ij-avi'. Rat can c'a xcatech'o na chuvech ri rey César, y avoma rat ri Dios xquerucol ri ebenak aviq'uin chupan ri jun barco re', xcha' ri ángel chuve.
24 e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”
25 Roma c'a ri', ticovij ri ivánima rix tata'aj, roma yin cukul nuc'u'x chi ri Dios can xkojrucol-vi, achel ri rutzijol xyo'ox chuve.
25 Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.
26 Pero nic'atzin chi chuchi' jun ch'uti roch'ulef pa mar xkojek'ate-vi, xcha' ri Pablo chique conojel ri ebenak chupan ri barco.
26 Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.
27 Chi ca'i' semana chiri', ri cak'ik' c'a quiri' na runimimen ri barco pa ruvi' ri mar Adriático, y pa nic'aj cami ak'a' chiri', ri achi'a' e'uc'uayon ri barco xquina'ej chi xa chunakaj jun roch'ulef rojc'o-vi.
27 Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.
28 Tok xetex-ka rupan ri ya', xquitz'et chi xaxe treinta y seis metros rupan. Jac'a tok xojbin chic juba' más, xquetaj chic ka jun bey, y xaxe chic veintisiete metros rupan.
28 Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.
29 Y roma niquixi'ij-qui' chi ri barco nupaxij-ri' chiquivech abaj, romari' xquikasaj-ka (caji', quiji') anclas ri pa ya' chirij can ri barco richin man tibin más. Y bala ta nicajo' nisakar-pe cha'anin.
29 Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.
30 Ri e'uc'uayon ri barco bala ta xcajo' xe'enimaj-e y romari' xquikasaj-ka pa ya' ri lancha salvavida y niqui'en chi ja yan chic ri' niquicusaj richin nequiyukuba' cof rutza'n ri barco chique ch'aka' anclas.
30 Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.
31 Romari' ri Pablo quire' xu'ij chique ri soldados y che ri achi uc'uay quichin: Si ri ec'amayon-pe richin ri barco man yec'uje' ta chupan, man jun chive rix xtitiquer xticolotaj chuvech ri camic, xcha'.
31 Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.
32 Romari' xepe ri soldados xequikupila' can ri colo' ri achok che yukuban-vi ri lancha salvavida, y xquiya' can pa mar.
32 Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.
33 Jac'a tok nisakar yan pe chiri', ri Pablo xerubochi'ij conojel chi queva', y quire' xu'ij chique: Vacami nitz'akat ca'i' semana ri man rix varinak ta utz, nis-ta man rix vayinak ta.
33 De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.
34 Roma c'a ri', yixinpaxa'aj chi quixva' utz richin nic'uje-pe ivuchuk'a'; roma nis-ta jun chive rix ri xtitzak can jun rusumal ruvi', xa konojel xkucolotaj, xcha'.
34 Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.
35 Y tok ru'in chic quiri' chique, xeruc'ama-pe pan, xumatioxij che ri Dios chiquivech conojel, xuper c'a y xutij.
35 Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.
36 Jac'ari' conojel xcuker-ka cánima, y xeva-ka.
36 Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.
37 Chikonojel ri roj benak pa barco, roj ca'i' ciento riq'uin setenta y seis.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Tok conojel xcuker yan ka quic'u'x riq'uin ri va'in, jac'ari' xquic'akala' can ri trigo pa mar, richin man al ta nu'on can ri barco.
38 Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.
39 Tok sakar-pe chiri', ri e'uc'uayon ri barco man queteman ta achique roch'ulef ec'o-vi. Pero niquitz'et chi c'o jun ruk'a-mar, y jabel (sanayi, sanayil) chuchi'. Romari' junan quitzij xqui'en chi riq'uin juba' yetiquer niquic'uaj-apu ri barco chiri'.
39 Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.
40 Romari' xquikupila' can ri colo' ri achok che eximon-vi ri anclas, y ri anclas xebe can chuxe' ya'. Xequisol ri paletas ri achok che nuc'uax-vi ri barco. Jac'ari' xquijotoba' chic ri mama tziek pa (ruc'ojle'el, ru-lugar) chutza'n ri barco, y ri barco nimimen c'a roma ri cak'ik' benak chuchi' ri mar.
40 Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.
41 Pero jari' tok xberutica-ri' rutza'n ruxe' ka ri barco ri achique lugar nuc'ul-vi-ri' ca'i' ya' chuxe' ka ri mar, y man xsilon ta chic. Jac'a ri rachak ri barco nijok'ok' benak pa ruk'a' ri cak'ik', roma ri ya' riq'uin uchuk'a' nurujubij-ri' chirij.
41 Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.
42 Romari' ri soldados junan quitzij xqui'en chi yequicamisaj conojel ri presos, richin quiri' nis-ta jun nuk'asaj-e ri ya' richin nenimaj-e.
42 Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.
43 Pero ri uc'uay quichin ri soldados nrojo' nucol ri Pablo, man c'a xuya' ta lugar chique ri soldados chi niqui'en ri niquinojij, xa xu'ij chi ri yetiquer niqui'en nadar, tiquic'aka-e-qui' y quebe na'ey.
43 Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.
44 Jac'a ri man yetiquer ta, xu'ij chique chi que'el chuchi' mar chirij tak pedazo tabla o chirij xa achique na che' richin ri barco. Y can quiri' vi xbanataj; conojel xquicol-e-qui' chupan ri ya'.
44 E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.