Mateus 22
Yakʼusda bughunek: k’andit khunek neba lhaidinla (CAFNT) vs NVT
1 'Et doo chah zeh Sizi be nawhutnuk, 'i be whuts'odul'eh, 'i be hubulh yalhtuk 'et ndo búlhni,
1 Jesus lhes contou outras parábolas. Disse ele:
2 “'Et yak'uz k'úne' whul'en, ndez na'a njan dóohoont'ah, 'ilhunuh hubudayi cho buye' bu'at whutele, 'en huba lhadútenilh.
2 “O reino dos céus pode ser ilustrado com a história de um rei que preparou um grande banquete de casamento para seu filho.
3 'Ink'ez ndunnah bughu núseya, de'ulhna buts'u whebaoolh'a, 'anih hubadooni ka, 'et whunts'ih buch'a tséhudesnih.
3 Quando o banquete estava pronto, o rei enviou seus servos para avisar os convidados, mas todos se recusaram a vir.
4 'Et doo chah zeh 'uyoon chah de'ulhna whuz wheóolh'a. Ndunnah bughu nusja suba budoohni, ‘'Aw 'et ts'uyi, 'i lhadínt'ah. Njan musdus ts'iyawh ndai nilhúk'a, 'i ts'iyawh suba nahiyanghan dune yute'alh whuba. Ts'iyai 'i lhadínt'ah. 'Aw 'et ndunnah lhghusdúke hubulh na'uztet'alh. Soo 'a dezáhdulh! suba hubudóohni.’
4 “Então ele enviou outros servos para lhes dizer: ‘Já preparei o banquete; os bois e novilhos gordos foram abatidos, e tudo está pronto. Venham para a festa!’.
5 'Et whunts'ih ndunnah bughu nusja huba 'ants'ih 'uhoont'ah. Ts'iyawh lhents'un whehándel. Bulunah chah há' hunulhyeh ts'ih whenáhedel. 'Et bulunah chah hube 'ut'en k'ah whuz'ai ts'ih whenáhedel.
5 Mas os convidados não lhes deram atenção e foram embora: um para sua fazenda, outro para seus negócios.
6 Bulunah hubudayi cho be 'ulhna hubihílhchoot 'ink'ez dzuh ne'buhalh'en 'ink'ez hubuhanghan.
6 Outros, ainda, agarraram os mensageiros, os insultaram e os mataram.
7 'Et hubudayi cho whulh údants'o hoh tube hunílch'e. Ndunnah nehughan hubít'i ts'iyawh whuz whebalh'a. Ndunnah be 'ulhna inghan, 'en ts'iyawh hoolah hubulhtsi 'ink'ez bukeyah ts'iyawh hodálhk'un.
7 “O rei ficou furioso e enviou seu exército para destruir os assassinos e queimar a cidade deles.
8 'Et hukw'elh'az 'uyoon chah be 'ulhna, 'en ndo búlhni, ‘'Aw 'et na'tet'alh lhaoodint'ah, 'et whunts'ih bughu nusja, 'aw huba soo cha'hildzooh.’
8 Disse a seus servos: ‘O banquete de casamento está pronto, e meus convidados não são dignos dessa honra.
9 'Et huwa 'aw 'et ti ts'íh ahdulh. 'Ants'ih lhanah cho nahla t'eh, 'en ts'iyawh bughu nóhdelh.
9 Agora, saiam pelas esquinas e convidem todos que vocês encontrarem’.
10 'Et ndun be 'ulhna ti ts'ih whehandel. Ndan nabuhinla, ntsi' 'ink'ez unzoo tubulh 'ilho ts'iyawh whusábahanla. 'Aw 'et na'hutet'alh bukoo whudezbun.
10 Então os servos trouxeram todos que encontraram, tanto bons como maus, e o salão do banquete se encheu de convidados.
11 'Aw 'et hubudayi cho buts'un danínya bughu nusja hubuntelh'ilh ka. 'Et 'ilhunuh dune 'en 'aw naih dune lhghu delhts'i whunaih be dune chailah hoh yutelh'en.
11 “Quando o rei entrou para recebê-los, notou um homem que não estava vestido de forma apropriada para um casamento
12 'Et ndi yúlhni, ‘Sulh dune 'aw dune lhghu delhts'i whunaih be dune chainlah. 'Ink'ez nts'e na'a danínya?’ 'Et ndun dune 'aw whé 'uyoodoni hoolel.
12 e perguntou-lhe: ‘Amigo, como é que você se apresenta sem a roupa de casamento?’. O homem não teve o que responder.
13 'Et hubudayi cho duba ne'ut'en ndo búlhni, ‘Ndun dune ulhchoot 'ink'ez ulhghel. 'Ink'ez 'az tsahólhgus yuh ts'ih táhneh! 'Et whuz tetso 'ink'ez dughoo lheidútelhk'us.’
13 Então o rei disse: ‘Amarrem-lhe as mãos e os pés e lancem-no para fora, na escuridão, onde haverá choro e ranger de dentes’.
14 Njan 'et ndutni hoh 'utni, lhanah ghu nusja 'et whunts'ih bulunah zeh 'utahálya.”
14 “Pois muitos são chamados, mas poucos são escolhidos”.
15 'Aw 'et ndunnah Pharisee 'udun nehúnindel 'ink'ez howu yahalhtuk, nts'e na'a Sizi ye yalhtuk, 'i be hitelhzah hukwa' hut'en.
15 Então os fariseus se reuniram para tramar um modo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
16 'Et Pharisee hubugha hoodul'eh 'ink'ez Herod dédowh chah, 'en Sizi ts'un wheoobuhalh'a. 'Et ndi hiyúlhni, “Dune hoodulh'eh t'ets'oninzun nyun ts'ah'un dune 'int'ah 'ink'ez khunek 'alha' 'int'ah, 'i be Yak'usda k'una'a dune hodilh'eh. Ts'iyannah mba lhgha 'int'ah. Nts'e na'a dune dahút'en 'et whunts'ih mba 'ants'ih 'uhoont'ah.
16 Enviaram alguns de seus discípulos, junto com os partidários de Herodes, para se encontrarem com ele. Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. É imparcial e não demonstra favoritismo.
17 'Et huwa nedini, ndi yun hik'elha hiyilh'i, 'i 'et ts'ah'un tulih 'uhoont'ah hoh hubudayi cho Caeser 'en tulih buba k'elha ts'uyoolhtselh, k'us 'awundooh tulih? Daja ninzun?”
17 Agora, diga-nos o que o senhor pensa a respeito disto: É certo pagar impostos a César ou não?”.
18 'Et Sizi t'eooninzun nts'e na'a hoontsi' k'ah ts'ih 'uhoont'ah, 'et huwa ndo búlhni, “'Et di kah sóolhdzih? Nuhwheni ts'iyawh duba nahdúdzoo aht'ah!
18 Jesus, porém, sabia de sua má intenção e disse: “Hipócritas! Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha?
19 De' nyoo sooneya sunalh ts'et nah'a!” 'Ilhuk'i sooneya chaditi, 'i hitl'ahína'ai.
19 Mostrem-me a moeda usada para pagar o imposto”. Quando lhe deram uma moeda de prata,
20 'Et ndo búlhni, “Ndan bunen 'ink'ez boozi chah buk'e'edúguz?”
20 ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”.
21 “Hubudayi cho Caesar,” hiyulhni. 'Et ndo búlhni, “'Et huwa ndai hubudayi cho Caeser bube'ildzun, 'i butl'anáyahle. 'Ink'ez ndai Yak'usda bube'ildzun, 'i Yak'usda butl'anáyahle.”
21 “De César”, responderam. “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
22 'Et hidants'o hoh ts'iyawh huba hooncha 'ink'ez hich'a nandel.
22 Sua resposta os deixou admirados, e eles foram embora.
23 'Et dzin zeh ndunnah Sadducee, 'en highu nindel. 'En 'uhutni dats'úzsai 'ink'ez 'aw nats'ukhóotnah ghaít'ah.
23 No mesmo dia, vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
24 'Et ndi híyulhni, “Dune hoodulh'eh Moses ndez na'a njan ndutni, 'et dune 'aw buzkeh hoolah hoh dazsai 'ink'ez bu'at zeh khuna t'eh, 'et bulhutsin 'en yughu naooda huba' hoont'ah. 'Et ndun bulhutsin 'en dughe yughu nasda t'eh, 'en ts'un dulhutsin ba buzkeh whutele.
24 e perguntaram: “Mestre, Moisés disse: ‘Se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho, que dará continuidade ao nome do irmão’.
25 'Et netah skwunlai 'o 'at nanah lhulhutsinka, 'en 'udetsah whudelhdzulh, 'en 'at ut'i. 'Ink'ez 'aw buzkeh hoolah hoh dazsai. 'En bu'at dulhutsin ba nayoosdzi.
25 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos, de modo que seu irmão se casou com a viúva.
26 Whúlh nanah whuz na'a zeh dazsai. 'Et whulh tat, 'en chah whuz na'a zeh 'uja. 'Et nduwhúlyez hoh skwunlai 'o 'at nanah ts'iyawh yahadla.
26 O segundo irmão também morreu, e o terceiro irmão se casou com ela. E assim por diante, até o sétimo irmão.
27 'Et 'udek'elh'az ndun ts'eke 'en chah dazsai.
27 Por fim, a mulher também morreu.
28 'Et huwa nedini 'ilhudzin whusawhutelts'ulh hoh ts'iyannah dinadutédulh, 'et t'eh ndun ts'eke ndan bu'at tele? 'Et whunulh'en skwunlai 'o 'at nanah ts'iyawh hubughinda.”
28 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
29 'Et Sizi ndo búlhni, “Nuhwhenich'oh na'dunáht'ah! 'Aw Yak'usda bughunek nt'enuzahzun. Ye ulhtus, 'i chah 'aw nt'enuzahzun.
29 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus,
30 'Et ndet dzin dune dinadidel t'eh, 'aw lhghu chahudutelhts'il 'et huwa. Dune dinadidel, 'en Yak'usda bulizas k'una'a 'uhutet'ilh ho' hoont'ah.
30 pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
31 'Et daja sudahni yaidla tah dinadutédalh hubugha, Yak'usda daja ni, 'aw ih hukw'u yachazulhtuk? Njan ndutni,
31 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nas Escrituras? Deus disse:
32 ‘Si Abraham, Isaac, 'ink'ez Jacob, hubuYak'usda 'ust'ah.’ 'Aw yaidla hubuYak'usda ilah 'int'ah. Hukhuna 'en hubuYak'usda nusli unli 'et huwa.”
32 ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’. Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos”.
33 'Et 'ilhunahuwésdel 'en dahoont'ah hubugha hubudani tube huba hooncha.
33 Quando as multidões o ouviram, ficaram admiradas com seu ensino.
34 'Et Pharisee whulh 'úhudants'o nts'e na'a Sizi ndunnah Sadducee hubudani, 'et hukwa Sadducee 'aw yahutoolhdih ghaít'ah hoh hinat 'ilhunahuwésdel.
34 Sabendo os fariseus que Jesus tinha calado os saduceus com essa resposta, reuniram-se novamente para interrogá-lo.
35 'Aw 'et 'ilhunuh hubutah, Moses be' dustl'us k'ut, daja ni hoh beni hoonli be yalhtuk unli, 'en Sizi yóolhdzih hoh yoodulhkut,
35 Um deles, especialista na lei, tentou apanhá-lo numa armadilha com a seguinte pergunta:
36 “Dune hoodilh'eh k'us undai khunek neba yutulhúhezya, 'i k'us degha nus dezti?”
36 “Mestre, qual é o mandamento mais importante da lei de Moisés?”.
37 'Et Sizi ndi yulhni, “ ‘Yak'usda nyuMoodihti ndzi ndulhcho 'i be, nzul ndulhcho 'i be, nyunut'uk ts'iyawh 'i be, 'ink'ez nyeni ts'iyawh 'i be chah, 'et whuz na'a 'en buk'eoontsi'.’
37 Jesus respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma e de toda a sua mente’.
38 Ndi ndai nuhwhuba yutulhuhezya, 'i 'udechoo 'ink'ez degha nus dezti, 'i 'int'ah.
38 Este é o primeiro e o maior mandamento.
39 'Et bulh nankoh, 'i 'udechoo, 'i k'una'a 'int'ah, ndez na'a njan ndutni, ‘'Et dahoont'ah hukw'una'a nyunch'oh k'enaindutsi', 'et whuz na'a zeh 'onghunnah chah buk'eoontsi'.’
39 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’.
40 Ndi nankoh khunek nuhtl'adélts'ut, 'i be Moses be' dustl'us, 'ink'ez nus whunilh'en hube dustl'us chah, 'i ts'iyawh 'ants'ih koo buk'ut whuz'ai, 'i li'int'ah.”
40 Toda a lei e todas as exigências dos profetas se baseiam nesses dois mandamentos”.
41 'Et 'awhuz ndunnah Pharisee 'ilhunahuwésdel hoh Sizi huboodulhkut,
41 Então, rodeado pelos fariseus, Jesus lhes fez a seguinte pergunta:
42 “Christ ndan unli 'int'ah nahzun? K'us ndan yuts'u hainzut simba 'int'ah?” “'En David yuts'u hainzut 'int'ah,” hiyulhni.
42 “O que vocês pensam do Cristo? De quem ele é filho?”. Eles responderam: “É filho de Davi”.
43 'Et ndo búlhni, “Nts'e na'a 'int'ah David Ndoni be nyun sMoodihti 'int'ah nyudúsni ni 'et ndez na'a njan ndutni,
43 Jesus perguntou: “Então por que Davi, falando por meio do Espírito, chama o Cristo de ‘meu Senhor’? Pois Davi disse:
44 ‘Moodihti 'en sMoodihti ndi yúlhni,
44 ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
45 'Et whuz na'a David, ‘SMoodihti,’ 'uyulhni. Nts'e na'a simba 'en yuts'u hainzut wule?”
45 Portanto, se Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
46 'Aw dune yuts'u yatoolhdih hoolah. 'Et ts'iyannah whehunuljut 'aw 'o 'un hiyoodolhkut ghaít'ah.
46 Ninguém conseguiu responder e, depois disso, não se atreveram a lhe fazer mais perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.