Lucas 19
Yakʼusda bughunek: k’andit khunek neba lhaidinla (CAFNT) vs NVT
1 'Et Sizi 'aw 'et Jericho ts'ih whutalhuséya.
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 'Ink'ez 'et 'ilhunuh dune 'en 'et usda, Zacchaeus hiyulhni. 'En sooneya 'ilhunanowes'aih hubumoodih, 'ink'ez soode'a.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 'Ink'ez Sizi ndan 'int'ah yuntelh'ilh hukwa' ninzun. 'Et whunts'ih 'ilhunahuwésdel, 'en bugha 'aw yoo'en ghaít'ah. Ndun dune tube ndukw 'et huwa.
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 'Et butsuh telhgai 'ink'ez duchun, Sycamore hiyulhni, yuntelh'ilh ka, 'et hukwa 'i k'ut dugailget. Whuz na'a Sizi hoh wheghah lhuteyalh.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 'Et Sizi 'et nininya, 'et nduk yútan'en hoh yutelh'en, 'ink'ez ndi yúlhni, “Zacchaeus 'a cho k'an 'ahoh nanaíndaih! K'an dzin nkoo tesdalh huba' hoont'ah.”
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 'Et 'a cho nanája. 'Ink'ez hoont'i hoh bukoo ts'ih yughu nuséya.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 'Et ts'iyannah hinalh'en hoh whuts'uh destnih, 'ink'ez howu yahalhtuk hoh 'ulhódutni, “Ndun lubeshi 'ulh'en, 'en yukoo tedalh.”
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 'Et whunts'ih Zacchaeus didinya 'ink'ez Moodihti ndi yúlhni, “SMoodihti whunilh'en, ndai ust'i, 'i ts'iyawh lhulcho tehel'en hubugha itésdlelh. 'Ink'ez ndunnah hubuts'un whusts'it, 'en dit 'et 'uneltsuk, 'i hubutl'anaítes'alh.”
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 'Et Sizi ndi yúlhni, “K'an dzin dune hiye dujih, 'i hoh njan bukoo hudelhts'i hubugha íyults'ut. Ndun 'en chah Abraham yuts'uh hainzut ho' 'int'ah 'et huwa.
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 'Alha ndunnah tinta huninkat, 'en yinkak dune ye', 'en hubukúnteta 'ink'ez hubutelhyih ka, 'et whuba whusainya.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 'Et njan hidants'o hoh ndai 'uyoo khunek be whúts'odul'eh, 'i be hubulh yawhenílhtuk. Jerusalem wheghah hedulh 'ink'ez ts'iyannah 'uhuninzun ndet Yak'usda hubudayi cho unli, 'aw 'et soo 'ahoh wheóoduteltsilh huninzun.
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 'Et huwa ndez na'a ndo búlhni, “Ilhunuh dune ncha, 'en nilhdza keyah ts'ih teyalh. 'Et whuz ninya t'eh, 'et ndun nts'ez de dukeyah ts'ih hainya, 'et whuz hubudayi cho hitelhtsilh. 'Ink'ez dukeyah ts'ih nátedalh.
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Teyalh whutsuh lanezi dude 'ulhna 'anih hubudani. 'Ink'ez ilhughun hinli hoh sooneya dezti, 'i 'ilhuk'i hoh butl'aína'ai, 'ink'ez ndo búlhni, ‘Whusanátesdalh whuts'un be 'óoht'en 'ink'ez be 'ahóhleh.’
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 'Et whunts'ih bulh keyah whut'en hika cha'nizil. 'Et whinya hukw'elh'az 'ahoh njan keyah whudune, 'en bulunah 'utahaóobahanla, 'en keyah whunat whuz whebahalh'a huba yahutelhtuk ka, ‘'Aw ndun dune 'aw nedayi cho wule hukwa cha'uznízun,’ hutni.
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 'Et ndun dune hubudayi cho suli hoh whusanája, 'et ndunnah dude 'ulhna, ndunnah sooneya hubutl'ain'ai, 'en 'anih hubúlhni. 'Ilhunah hinli hoh daltsuk hiba inla 'et nahooté'alh hukwa' ninzun.
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 'Et 'udechoo yughu ninya 'ink'ez ndi yúlhni, ‘SMoodih ndi sooneya dezti, 'i suzih niní'ai, 'i be lanezi 'uneltsuk, 'i be mba 'usdla.’
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 'Ink'ez ndi yúlhni, ‘Se'ulhna, tube soo 'ínja! Ntsolyaz ntl'anádzai, 'i ts'ah'un na'a be ne'zint'en. 'Et huwa lanezi keyah whuti whumoodih tanleh 'et ntl'ahó'ai.’
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 'Et bulh nanah whusainya 'ink'ez ndi yúlhni, ‘SMoodih nzooneya dezti, 'i suzih nine'ai, 'i be skwunlat 'uneltsuk, 'i be mba 'usdla,’ yúlhni.
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 'Et ndun ndi yúlhni, ‘'Et huwa nyun chah skwunlat keyah whuti whumoodih tanleh, 'et ntl'ahó'ai.’
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 'Et 'uyoon chah yughu ninya 'ink'ez ndi yúlhni, ‘SMoodih soo zelhts'ai. Nah njan nzooneya dezti, 'i suzih není'ai. 'I dzezoh be be' lhasílhchuz 'ink'ez 'et mba nine'ai.
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 'Aw dune gha te'ninzun chaínlah t'enyunúszun, 'et huwa nyenlhújut. Ndai nye'ildzun chailah, 'i whunts'ih nailchukw. Ndai hachanilel, 'i whunts'ih hanínle,’ yúlhni.
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 'Et ndi yúlhni, ‘Nyunch'oh nzek hoh dája dini, 'et hoh mba nahutesyih. Se'ulhna intsi', 'aw huba inzoo hoolah. T'eooninzun dant'ah dune usdli. Ndai 'ilhuchaghuzus'ai 'i whunts'ih 'ulhchukw. 'Ink'ez ndai hachaznílel, 'i whunts'ih hanúsdlih 'ink'ez be sooneya 'ulh'en.
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 'Et hoh da di ka ndunnah sooneya lhk'enanduna'aih suzooneya 'en butl'achayí'al? 'Et t'eh da, whusanasja t'eh, 'o 'un be 'ahósdleh?’
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 'Et t'eh 'onghah nadelhúya ndo búlhni, ‘Ndi sooneya dezti, 'i bugha nailhúchoot. 'Ink'ez ndun lanezi 'inla, 'en bugha ínah'aih.’
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 'Et whunts'ih 'uhiyulhni, ‘Moodih 'uda 'aw 'et lanezi ut'i.’
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 'Et ndun hubudayi cho 'en 'utni, ‘Ndunnah hoonliyaz hit'i, 'en 'o 'un lhai bugha itét'alh. 'Ink'ez ndan hoonliyaz chait'ih, ndai 'aw 'i yut'i, 'i whunts'ih bugha nayutélchulh.
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 'Et ndunnah such'a hudetni 'en, sukacha'hunízun hoh hubudayi cho tesdle, 'en ts'iyawh sábahle 'ink'ez soo subut 'et hubahghan.”
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 'Et ndo hubudani hukw'elh'az Sizi Jerusalem ts'ih hutezdel hoh hubutsuh tezya.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 'Aw 'et dzulhyaz, Olive hiyulhni, 'et keyah whuyaz Bethphage 'ink'ez Bethany huwhutni dzulhyaz zih whuzdla. 'Et dzulhyaz wheghah hedulh hoh nanah yugha hoodul'eh hubutélh'a.
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 'Ink'ez 'utni, “Keyah wheyaz nuhghanch'az ts'ih whuz ah'us. 'Aw 'et keyah wheyaz nenah'az t'eh, 'et 'ilhunuh yeztliyaz, donkey hiyúlhni, whédint'uk, 'i 'aw whutsuh da 'awhuz dune yuk'uchaíduh, 'i teh'ilh. 'I lhk'unadóoh'uk 'ink'ez ndez tóolhdlooh.
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 'Et dune nuhuhóodulhkut t'eh, 'et dant'i ka 'ulh'en lhk'unaduh'uk? 'Et njan ndúdoohni, neMoodihti yuka' ninzun.”
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 'Et ndunnah whebalh'a whuz lhghuhudi'az hoh, soo nts'e na'a daja ni, 'et whuz na'a nahuhoo'ai.
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 'Aw 'et ndi yeztliyaz lhk'unaidú'uk hoh ndunnah hubube'ildzun, 'en 'uhútni, “Ndi yeztliyaz dant'i ka 'ulh'en lhk'unaduh'uk?”
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 'Ink'ez 'et ndo buhútni, “NeMoodihti yuka' ninzun.”
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 'Aw 'et Sizi highu hinílhdlukw. 'Ink'ez dich'oh dunaih yeztliyaz hik'ehíyinla, 'ink'ez Sizi hik'ehíyilhti.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 'Aw 'et tezya hoh ti yun dunaih hiba nehíyuzbuz.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 'Aw 'et njan dzulhyaz, Olive hiyúlhni, 'aw 'et wheduhándel hoh 'et huwu nilhdukw hoh, 'et lhanah yugha hoodul'eh huhóost'et. 'Et ndet huwa 'ét'en tune'ust'en 'et honalh'en, 'et huwa soo tube cho Yak'usda hidélhti.
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 'Ink'ez 'uhutni,
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 'Et bulunah Pharisee hubutah hits'un hahúyih, “Dune hoodulh'eh, ndunnah nye hóodul'eh, 'en hukwa' hubudini!”
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 'Et whunts'ih ndo búlhni, “Ndun whudusni, njan t'ewhudusnih t'eh, tse 'i whunts'ih da 'ahoh yatoolhdih.”
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 'Et keyah whuti wheghah uyalh, 'et Jerusalem whutelh'en hoh howintse.
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 'Ink'ez 'et ndutni, “Nuhwheni Jerusalem whut'en, nuhwheni whunts'ih, k'an dzin soo cho uncha t'eoonahzun nuhdzin 'uhoont'ah. 'Et huwa da t'eoonóhzin nts'e na'a hoh nuhwhuba whudutéghel. 'Et whunts'ih k'an whuts'un nuhna ch'a whuntest'i.
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 'Et hoh t'eh dzin whusawhutelts'ulh ndet nuhch'a detni, 'en nuhna'hutegus. 'Ink'ez lhez lhk'ehitelhkulh nuhnat ndulhcho hoh, 'ink'ez whez ts'ih nuhuhootetun.
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 'Ink'ez njan keyah whuti lhk'unahuhootélhkulh. 'Ink'ez ndunnah whez ts'ih hudelhts'i, 'en chah ts'iyawh hubulh 'uwhútenilh. 'Aw 'ilho tse lhk'udez'ai, 'i nuhwhuba 'et nenachaídutes'al. Nts'oh huwa whudezulh 'uhooja nuhulyis nuhts'un whusateyalh, 'aw t'echaoonáhzil, 'et huwa whuz na'a 'uwhuténilh.”
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 'Et luglez whucho whuna'nesdutl'oo daninya 'ink'ez 'uhooket 'ink'ez 'é'hooket, 'en ts'iyawh tináoobunenyoot.
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 'Ink'ez ndo búlhni, “Uk'e'eduguz ho' njan ndutni, ‘Sukoo 'et tenadudli bakoo 'úhoont'ah.’ 'Et whunts'ih 'et chah njan ndutni, ‘'Uhundunut'ih bakoo whuzúlhtsi.”
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 'Ink'ez 'et nyooz luglez whucho dzin totsuk dune hubodulh'eh. 'Et whunts'ih soo nawhulnuk degha nus dézti, 'ink'ez Moses be' dustl'us 'uk'ununa'úsduguz, 'ink'ez dune tsuh whudelhdzulh chah, ts'iyawh nts'e na'a hituzelhghelh 'et hukwa hités'en.
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 'Et whunts'ih 'ilhunahuwésdel, ts'iyawh hinat nodelhúya 'ink'ez soo cho hiyoozélhts'ai. 'Et huwa 'aw ndunnah hizoolhghelh ghaít'ah.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.