Lucas 19
Yakʼusda bughunek: k’andit khunek neba lhaidinla (CAFNT) vs NTLH
1 'Et Sizi 'aw 'et Jericho ts'ih whutalhuséya.
1 Jesus entrou em Jericó e estava atravessando a cidade.
2 'Ink'ez 'et 'ilhunuh dune 'en 'et usda, Zacchaeus hiyulhni. 'En sooneya 'ilhunanowes'aih hubumoodih, 'ink'ez soode'a.
2 Morava ali um homem rico, chamado Zaqueu, que era chefe dos cobradores de impostos.
3 'Ink'ez Sizi ndan 'int'ah yuntelh'ilh hukwa' ninzun. 'Et whunts'ih 'ilhunahuwésdel, 'en bugha 'aw yoo'en ghaít'ah. Ndun dune tube ndukw 'et huwa.
3 Ele estava tentando ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, pois Zaqueu era muito baixo.
4 'Et butsuh telhgai 'ink'ez duchun, Sycamore hiyulhni, yuntelh'ilh ka, 'et hukwa 'i k'ut dugailget. Whuz na'a Sizi hoh wheghah lhuteyalh.
4 Então correu adiante da multidão e subiu numa figueira brava para ver Jesus, que devia passar por ali.
5 'Et Sizi 'et nininya, 'et nduk yútan'en hoh yutelh'en, 'ink'ez ndi yúlhni, “Zacchaeus 'a cho k'an 'ahoh nanaíndaih! K'an dzin nkoo tesdalh huba' hoont'ah.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse a Zaqueu:
6 'Et 'a cho nanája. 'Ink'ez hoont'i hoh bukoo ts'ih yughu nuséya.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu na sua casa, com muita alegria.
7 'Et ts'iyannah hinalh'en hoh whuts'uh destnih, 'ink'ez howu yahalhtuk hoh 'ulhódutni, “Ndun lubeshi 'ulh'en, 'en yukoo tedalh.”
7 Todos os que viram isso começaram a resmungar: — Este homem foi se hospedar na casa de um pecador!
8 'Et whunts'ih Zacchaeus didinya 'ink'ez Moodihti ndi yúlhni, “SMoodihti whunilh'en, ndai ust'i, 'i ts'iyawh lhulcho tehel'en hubugha itésdlelh. 'Ink'ez ndunnah hubuts'un whusts'it, 'en dit 'et 'uneltsuk, 'i hubutl'anaítes'alh.”
8 Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: — Escute, Senhor, eu vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguém, vou devolver quatro vezes mais.
9 'Et Sizi ndi yúlhni, “K'an dzin dune hiye dujih, 'i hoh njan bukoo hudelhts'i hubugha íyults'ut. Ndun 'en chah Abraham yuts'uh hainzut ho' 'int'ah 'et huwa.
9 Então Jesus disse:
10 'Alha ndunnah tinta huninkat, 'en yinkak dune ye', 'en hubukúnteta 'ink'ez hubutelhyih ka, 'et whuba whusainya.”
10 Porque o
11 'Et njan hidants'o hoh ndai 'uyoo khunek be whúts'odul'eh, 'i be hubulh yawhenílhtuk. Jerusalem wheghah hedulh 'ink'ez ts'iyannah 'uhuninzun ndet Yak'usda hubudayi cho unli, 'aw 'et soo 'ahoh wheóoduteltsilh huninzun.
11 Jesus contou uma parábola para os que ouviram o que ele tinha dito. Agora ele estava perto de Jerusalém, e por isso eles estavam pensando que o Reino de Deus ia aparecer logo.
12 'Et huwa ndez na'a ndo búlhni, “Ilhunuh dune ncha, 'en nilhdza keyah ts'ih teyalh. 'Et whuz ninya t'eh, 'et ndun nts'ez de dukeyah ts'ih hainya, 'et whuz hubudayi cho hitelhtsilh. 'Ink'ez dukeyah ts'ih nátedalh.
12 Então Jesus disse:
13 Teyalh whutsuh lanezi dude 'ulhna 'anih hubudani. 'Ink'ez ilhughun hinli hoh sooneya dezti, 'i 'ilhuk'i hoh butl'aína'ai, 'ink'ez ndo búlhni, ‘Whusanátesdalh whuts'un be 'óoht'en 'ink'ez be 'ahóhleh.’
13 Antes de viajar, chamou dez dos seus empregados, deu a cada um uma moeda de ouro e disse: “Vejam o que vocês conseguem ganhar com este dinheiro, até a minha volta.”
14 'Et whunts'ih bulh keyah whut'en hika cha'nizil. 'Et whinya hukw'elh'az 'ahoh njan keyah whudune, 'en bulunah 'utahaóobahanla, 'en keyah whunat whuz whebahalh'a huba yahutelhtuk ka, ‘'Aw ndun dune 'aw nedayi cho wule hukwa cha'uznízun,’ hutni.
14 — Acontece que o povo do seu país o odiava e por isso mandou atrás dele uma comissão para dizer que não queriam que aquele homem fosse feito rei deles.
15 'Et ndun dune hubudayi cho suli hoh whusanája, 'et ndunnah dude 'ulhna, ndunnah sooneya hubutl'ain'ai, 'en 'anih hubúlhni. 'Ilhunah hinli hoh daltsuk hiba inla 'et nahooté'alh hukwa' ninzun.
15 — O homem foi feito rei e voltou para casa. Aí mandou chamar os empregados a quem tinha dado o dinheiro, para saber quanto haviam conseguido ganhar.
16 'Et 'udechoo yughu ninya 'ink'ez ndi yúlhni, ‘SMoodih ndi sooneya dezti, 'i suzih niní'ai, 'i be lanezi 'uneltsuk, 'i be mba 'usdla.’
16 O primeiro chegou e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei dez.”
17 'Ink'ez ndi yúlhni, ‘Se'ulhna, tube soo 'ínja! Ntsolyaz ntl'anádzai, 'i ts'ah'un na'a be ne'zint'en. 'Et huwa lanezi keyah whuti whumoodih tanleh 'et ntl'ahó'ai.’
17 — “Muito bem!” — respondeu ele. — “Você é um bom empregado! E, porque foi fiel em coisas pequenas, você vai ser o governador de dez cidades.”
18 'Et bulh nanah whusainya 'ink'ez ndi yúlhni, ‘SMoodih nzooneya dezti, 'i suzih nine'ai, 'i be skwunlat 'uneltsuk, 'i be mba 'usdla,’ yúlhni.
18 — O segundo empregado veio e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei cinco.”
19 'Et ndun ndi yúlhni, ‘'Et huwa nyun chah skwunlat keyah whuti whumoodih tanleh, 'et ntl'ahó'ai.’
19 — “Você vai ser o governador de cinco cidades!” — disse o patrão.
20 'Et 'uyoon chah yughu ninya 'ink'ez ndi yúlhni, ‘SMoodih soo zelhts'ai. Nah njan nzooneya dezti, 'i suzih není'ai. 'I dzezoh be be' lhasílhchuz 'ink'ez 'et mba nine'ai.
20 — O outro empregado chegou e disse: “Patrão, aqui está a sua moeda. Eu a embrulhei num lenço e a escondi.
21 'Aw dune gha te'ninzun chaínlah t'enyunúszun, 'et huwa nyenlhújut. Ndai nye'ildzun chailah, 'i whunts'ih nailchukw. Ndai hachanilel, 'i whunts'ih hanínle,’ yúlhni.
21 Tive medo do senhor, porque sei que é um homem duro, que tira dos outros o que não é seu e colhe o que não plantou.”
22 'Et ndi yúlhni, ‘Nyunch'oh nzek hoh dája dini, 'et hoh mba nahutesyih. Se'ulhna intsi', 'aw huba inzoo hoolah. T'eooninzun dant'ah dune usdli. Ndai 'ilhuchaghuzus'ai 'i whunts'ih 'ulhchukw. 'Ink'ez ndai hachaznílel, 'i whunts'ih hanúsdlih 'ink'ez be sooneya 'ulh'en.
22 — Ele respondeu: “Você é um mau empregado! Vou usar as suas próprias palavras para julgá-lo. Você sabia que sou um homem duro, que tiro dos outros o que não é meu e colho o que não plantei.
23 'Et hoh da di ka ndunnah sooneya lhk'enanduna'aih suzooneya 'en butl'achayí'al? 'Et t'eh da, whusanasja t'eh, 'o 'un be 'ahósdleh?’
23 Então por que você não pôs o meu dinheiro no banco? Assim, quando eu voltasse da viagem, receberia o dinheiro com juros.”
24 'Et t'eh 'onghah nadelhúya ndo búlhni, ‘Ndi sooneya dezti, 'i bugha nailhúchoot. 'Ink'ez ndun lanezi 'inla, 'en bugha ínah'aih.’
24 — E disse para os que estavam ali: “Tirem dele a moeda e deem ao que tem dez.”
25 'Et whunts'ih 'uhiyulhni, ‘Moodih 'uda 'aw 'et lanezi ut'i.’
25 Eles responderam:
26 'Et ndun hubudayi cho 'en 'utni, ‘Ndunnah hoonliyaz hit'i, 'en 'o 'un lhai bugha itét'alh. 'Ink'ez ndan hoonliyaz chait'ih, ndai 'aw 'i yut'i, 'i whunts'ih bugha nayutélchulh.
26 — E o patrão disse:
27 'Et ndunnah such'a hudetni 'en, sukacha'hunízun hoh hubudayi cho tesdle, 'en ts'iyawh sábahle 'ink'ez soo subut 'et hubahghan.”
27 E agora tragam aqui os meus inimigos, que não queriam que eu fosse o rei deles, e os matem na minha frente.”
28 'Et ndo hubudani hukw'elh'az Sizi Jerusalem ts'ih hutezdel hoh hubutsuh tezya.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante deles para Jerusalém.
29 'Aw 'et dzulhyaz, Olive hiyulhni, 'et keyah whuyaz Bethphage 'ink'ez Bethany huwhutni dzulhyaz zih whuzdla. 'Et dzulhyaz wheghah hedulh hoh nanah yugha hoodul'eh hubutélh'a.
29 Quando iam chegando aos povoados de Betfagé e Betânia, que ficam perto do monte das Oliveiras, enviou dois discípulos na frente,
30 'Ink'ez 'utni, “Keyah wheyaz nuhghanch'az ts'ih whuz ah'us. 'Aw 'et keyah wheyaz nenah'az t'eh, 'et 'ilhunuh yeztliyaz, donkey hiyúlhni, whédint'uk, 'i 'aw whutsuh da 'awhuz dune yuk'uchaíduh, 'i teh'ilh. 'I lhk'unadóoh'uk 'ink'ez ndez tóolhdlooh.
30 com a seguinte ordem:
31 'Et dune nuhuhóodulhkut t'eh, 'et dant'i ka 'ulh'en lhk'unaduh'uk? 'Et njan ndúdoohni, neMoodihti yuka' ninzun.”
31 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele.
32 'Et ndunnah whebalh'a whuz lhghuhudi'az hoh, soo nts'e na'a daja ni, 'et whuz na'a nahuhoo'ai.
32 Eles foram e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 'Aw 'et ndi yeztliyaz lhk'unaidú'uk hoh ndunnah hubube'ildzun, 'en 'uhútni, “Ndi yeztliyaz dant'i ka 'ulh'en lhk'unaduh'uk?”
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os donos perguntaram: — Por que é que vocês estão desamarrando o animal?
34 'Ink'ez 'et ndo buhútni, “NeMoodihti yuka' ninzun.”
34 Eles responderam: — O Mestre precisa dele.
35 'Aw 'et Sizi highu hinílhdlukw. 'Ink'ez dich'oh dunaih yeztliyaz hik'ehíyinla, 'ink'ez Sizi hik'ehíyilhti.
35 Então eles levaram o jumentinho para Jesus, puseram as suas capas sobre o animal e ajudaram Jesus a montar.
36 'Aw 'et tezya hoh ti yun dunaih hiba nehíyuzbuz.
36 Conforme ele ia passando, o povo estendia as suas capas no caminho.
37 'Aw 'et njan dzulhyaz, Olive hiyúlhni, 'aw 'et wheduhándel hoh 'et huwu nilhdukw hoh, 'et lhanah yugha hoodul'eh huhóost'et. 'Et ndet huwa 'ét'en tune'ust'en 'et honalh'en, 'et huwa soo tube cho Yak'usda hidélhti.
37 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém, na descida do monte das Oliveiras, uma grande multidão de seguidores ia com ele. E eles, cheios de alegria, começaram a louvar a Deus em voz alta por tudo o que tinham visto.
38 'Ink'ez 'uhutni,
38 Eles diziam: — Que Deus abençoe o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e
39 'Et bulunah Pharisee hubutah hits'un hahúyih, “Dune hoodulh'eh, ndunnah nye hóodul'eh, 'en hukwa' hubudini!”
39 Aí alguns fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: — Mestre, mande que os seus seguidores calem a boca!
40 'Et whunts'ih ndo búlhni, “Ndun whudusni, njan t'ewhudusnih t'eh, tse 'i whunts'ih da 'ahoh yatoolhdih.”
40 Jesus respondeu:
41 'Et keyah whuti wheghah uyalh, 'et Jerusalem whutelh'en hoh howintse.
41 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém e viu a cidade, chorou com pena dela
42 'Ink'ez 'et ndutni, “Nuhwheni Jerusalem whut'en, nuhwheni whunts'ih, k'an dzin soo cho uncha t'eoonahzun nuhdzin 'uhoont'ah. 'Et huwa da t'eoonóhzin nts'e na'a hoh nuhwhuba whudutéghel. 'Et whunts'ih k'an whuts'un nuhna ch'a whuntest'i.
42 e disse:
43 'Et hoh t'eh dzin whusawhutelts'ulh ndet nuhch'a detni, 'en nuhna'hutegus. 'Ink'ez lhez lhk'ehitelhkulh nuhnat ndulhcho hoh, 'ink'ez whez ts'ih nuhuhootetun.
43 Pois chegarão os dias em que os inimigos vão cercá-la com rampas de ataque, e vão rodeá-la, e apertá-la de todos os lados.
44 'Ink'ez njan keyah whuti lhk'unahuhootélhkulh. 'Ink'ez ndunnah whez ts'ih hudelhts'i, 'en chah ts'iyawh hubulh 'uwhútenilh. 'Aw 'ilho tse lhk'udez'ai, 'i nuhwhuba 'et nenachaídutes'al. Nts'oh huwa whudezulh 'uhooja nuhulyis nuhts'un whusateyalh, 'aw t'echaoonáhzil, 'et huwa whuz na'a 'uwhuténilh.”
44 Eles destruirão completamente você e todos os seus moradores. Não ficará uma pedra em cima da outra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio para salvá-la.
45 'Et luglez whucho whuna'nesdutl'oo daninya 'ink'ez 'uhooket 'ink'ez 'é'hooket, 'en ts'iyawh tináoobunenyoot.
45 Jesus entrou no pátio do Templo e começou a expulsar dali os vendedores.
46 'Ink'ez ndo búlhni, “Uk'e'eduguz ho' njan ndutni, ‘Sukoo 'et tenadudli bakoo 'úhoont'ah.’ 'Et whunts'ih 'et chah njan ndutni, ‘'Uhundunut'ih bakoo whuzúlhtsi.”
46 Ele lhes disse:
47 'Ink'ez 'et nyooz luglez whucho dzin totsuk dune hubodulh'eh. 'Et whunts'ih soo nawhulnuk degha nus dézti, 'ink'ez Moses be' dustl'us 'uk'ununa'úsduguz, 'ink'ez dune tsuh whudelhdzulh chah, ts'iyawh nts'e na'a hituzelhghelh 'et hukwa hités'en.
47 Jesus ensinava no pátio do Templo todos os dias. Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes do povo queriam matá-lo.
48 'Et whunts'ih 'ilhunahuwésdel, ts'iyawh hinat nodelhúya 'ink'ez soo cho hiyoozélhts'ai. 'Et huwa 'aw ndunnah hizoolhghelh ghaít'ah.
48 Mas não achavam jeito de fazer isso, pois todos o escutavam com muita atenção.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.