Jó 14
A Ch'an Biblia D'a Chuj San Mateo (CAC) vs NAA
1 A on̈ anima on̈ tic tzon̈ alji d'a co nun, jab'n̈ej tiempo squila', scaln̈ej yaelal tzon̈ eq'ui.
1 “O ser humano, nascido de mulher, vive breve tempo, cheio de inquietação.
2 Lajan co q'uinal tic icha junoc an̈ xumac vanto spojeli, elan̈chamel stacjipaxi. Lajan pax icha tz'aj satxicanem junoc en̈ul.
2 Nasce como a flor e murcha; foge como a sombra e não permanece.
3 Mamin, ¿tas yuj tzac' val och a sat d'ayin to anima inn̈ej? ¿Tas yuj tza nib'ej tza ch'olb'itej junoc tas malaj yelc'ochi?
3 Sobre ele abres os teus olhos? E me fazes entrar em juízo contigo?
4 ¿Toc ay mach syal yic'anel tas vach' d'a scal tas man̈ vach'oc?
4 Quem poderá tirar coisa pura daquilo que é impuro? Ninguém!
5 A ach tic tzala' jantac tiempo syil junjun anima. Chequel yaji jaye' sb'isul c'ual squila', max yal yec' jayeocxo c'ual uuj.
5 Visto que os dias do ser humano estão contados, o número dos seus meses está nas tuas mãos; traçaste limites além dos quais não passará.
6 Iq'uel a sat d'ayin yic tzin can d'a junc'olal. Ac' tzalajb'oc in c'ol icha stzalajb'i sc'ol eb' munlajvum, ayic slajvi smunlaj eb'.
6 Desvia dele o teu olhar, para que tenha repouso, até que, como o trabalhador, tenha prazer no seu dia.”
7 Ayic sch'acjiel junoc te te', scac'och yipoc co c'ool to ol ja svol te', axo te svol chi' sq'uib'xi.
7 “Porque há esperança para a árvore, pois, mesmo cortada, voltará a brotar, e não cessarão os seus rebentos.
8 Vach'chom te ichamxo te' sch'an̈al yib' chi', vach'chom vanxo sc'ab'at te' yib',
8 Se as suas raízes envelhecerem na terra, e o seu tronco morrer no chão,
9 axo yic tz'emc'och sical a a' d'a te', syaxb'ixi te', svolanxi te' icha junoc te' yuneto tz'avchaji.
9 ao cheiro das águas brotará e dará ramos como a planta nova.
10 A on̈xo pax anima on̈ tic, ayic tzon̈ chami, man̈xa tas syal cuuj. Ayic tz'el co pixan, man̈xalaj mach tzon̈ ilani.
10 Mas, se alguém morre, fica prostrado; o ser humano expira e para onde vai?”
11 Icha tz'aj sq'ue vaan xob'al a' mar, ma icha tz'aj stup a a' sb'eyi,
11 “Como as águas do lago evaporam, e o rio se esgota e seca,
12 icha chi' tz'aj co cham a on̈ anima on̈ tic. Yacb'an aytoec' satchaan̈ tic, malaj val junoc chamnac anima ol comon pitzvoc b'aj mucan, malaj junoc ol comon q'ue vaan d'a yed'tal chi'.
12 assim o ser humano se deita e não se levanta; enquanto existirem os céus, não acordará, nem será despertado do seu sono.”
13 Comonoc tzin a c'ub'ejel d'a chamel chi', yacb'an tz'ec'b'at yoval a c'ool. Tza naanpaxi b'aq'uin̈ tzin a naxicoti.
13 “Quem dera me escondesses na sepultura e me ocultasses até que a tua ira passasse! Quem dera me fixasses um prazo e depois te lembrasses de mim!
14 A junoc anima schami, ¿tom ol pitzvocxi? Palta a inxo tic ol vac' techaj in yaelal tic, masanto ol c'och sc'ual vel d'a libre.
14 Quando alguém morre, será que volta a viver? Todos os dias da minha luta esperaria, até que viesse a minha mudança.
15 Ol ach avaj d'ayin, ol in tac'voc d'ayach. Ol am ach tzalaj in ilanochi, yujto a ach a b'onac in.
15 Tu me chamarias, e eu te responderia; terias saudades da obra das tuas mãos;
16 A ticnaic, q'uelan ach och d'a in b'eyb'al. Axo d'a jun c'ual chi', man̈xo ol ic' a cuenta d'a in mul.
16 e até contarias os meus passos e não levarias em conta os meus pecados.
17 Ol b'atcan in chucal chi' satc'olal uuj. Ol ac'an lajvoc in mul.
17 A minha transgressão estaria selada num saco, e terias encoberto as minhas iniquidades.”
18 A lum nivac vitz ayic tz'elta lum c'acapil, satem luum, axo q'uen nivac q'ueen tz'el q'uen d'a yed'tal.
18 “Mas como o monte que desmorona e se desfaz, e a rocha que se move do seu lugar,
19 An̈ejtona' icha tz'aj yulaxb'at q'uen q'ueen d'a yol sb'e a a', ma icha tz'aj yic'chajb'at lum luum yuj a', icha chi' tz'aj ac'an lajvoc tas ayoch yipoc co c'ool a on̈ anima on̈ tic.
19 como as águas gastam as pedras, e as cheias levam o pó da terra, assim destróis a esperança humana.
20 A ach te ec'b'al achn̈ej d'a quichan̈, tzon̈ ic'anxi meltzaj d'a juneln̈ej, tzac'an ixtax co sat yic tzon̈ chami.
20 Tu prevaleces para sempre contra o ser humano, e ele passa; mudas o semblante dele e o despedes.
21 Vach'chom a eb' calcuninal te b'inajnac ol aj eb', mato ay eb' man̈xalaj ol aj yelc'ochi, palta man̈xo cojtacoc, man̈xalaj mach ol yal yalan cab'i.
21 Os seus filhos recebem honras, e ele não sabe; são humilhados, e ele não percebe.
22 Q'uinaloc chamnac on̈xo, axon̈ej am cuuj scac' pensar, yujto scab'val syail, xchi vin̈aj Job chi'.
22 Ele sente as dores apenas de seu próprio corpo, e a sua alma lamenta apenas por si mesma.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.