Jó 14
A Ch'an Biblia D'a Chuj San Mateo (CAC) vs ARC
1 A on̈ anima on̈ tic tzon̈ alji d'a co nun, jab'n̈ej tiempo squila', scaln̈ej yaelal tzon̈ eq'ui.
1 O homem, nascido da mulher, é de bem poucos dias e cheio de inquietação.
2 Lajan co q'uinal tic icha junoc an̈ xumac vanto spojeli, elan̈chamel stacjipaxi. Lajan pax icha tz'aj satxicanem junoc en̈ul.
2 Sai como a flor e se seca; foge também como a sombra e não permanece.
3 Mamin, ¿tas yuj tzac' val och a sat d'ayin to anima inn̈ej? ¿Tas yuj tza nib'ej tza ch'olb'itej junoc tas malaj yelc'ochi?
3 E sobre este tal abres os teus olhos, e a mim me fazes entrar em juízo contigo.
4 ¿Toc ay mach syal yic'anel tas vach' d'a scal tas man̈ vach'oc?
4 (Quem do imundo tirará o puro? Ninguém!)
5 A ach tic tzala' jantac tiempo syil junjun anima. Chequel yaji jaye' sb'isul c'ual squila', max yal yec' jayeocxo c'ual uuj.
5 Visto que os seus dias estão determinados, contigo está o número dos seus meses; e tu lhe puseste limites, e não passará além deles.
6 Iq'uel a sat d'ayin yic tzin can d'a junc'olal. Ac' tzalajb'oc in c'ol icha stzalajb'i sc'ol eb' munlajvum, ayic slajvi smunlaj eb'.
6 Desvia-te dele, para que tenha repouso, até que, como o jornaleiro, tenha contentamento no seu dia.
7 Ayic sch'acjiel junoc te te', scac'och yipoc co c'ool to ol ja svol te', axo te svol chi' sq'uib'xi.
7 Porque há esperança para a árvore, que, se for cortada, ainda se renovará, e não cessarão os seus renovos.
8 Vach'chom te ichamxo te' sch'an̈al yib' chi', vach'chom vanxo sc'ab'at te' yib',
8 Se envelhecer na terra a sua raiz, e morrer o seu tronco no pó,
9 axo yic tz'emc'och sical a a' d'a te', syaxb'ixi te', svolanxi te' icha junoc te' yuneto tz'avchaji.
9 ao cheiro das águas, brotará e dará ramos como a planta.
10 A on̈xo pax anima on̈ tic, ayic tzon̈ chami, man̈xa tas syal cuuj. Ayic tz'el co pixan, man̈xalaj mach tzon̈ ilani.
10 Mas, morto o homem, é consumido; sim, rendendo o homem o espírito, então, onde está?
11 Icha tz'aj sq'ue vaan xob'al a' mar, ma icha tz'aj stup a a' sb'eyi,
11 Como as águas se retiram do mar, e o rio se esgota e fica seco,
12 icha chi' tz'aj co cham a on̈ anima on̈ tic. Yacb'an aytoec' satchaan̈ tic, malaj val junoc chamnac anima ol comon pitzvoc b'aj mucan, malaj junoc ol comon q'ue vaan d'a yed'tal chi'.
12 assim o homem se deita e não se levanta; até que não haja mais céus, não acordará, nem se erguerá de seu sono.
13 Comonoc tzin a c'ub'ejel d'a chamel chi', yacb'an tz'ec'b'at yoval a c'ool. Tza naanpaxi b'aq'uin̈ tzin a naxicoti.
13 Tomara que me escondesses na sepultura, e me ocultasses até que a tua ira se desviasse, e me pusesses um limite, e te lembrasses de mim!
14 A junoc anima schami, ¿tom ol pitzvocxi? Palta a inxo tic ol vac' techaj in yaelal tic, masanto ol c'och sc'ual vel d'a libre.
14 Morrendo o homem, porventura, tornará a viver? Todos os dias de meu combate esperaria, até que viesse a minha mudança.
15 Ol ach avaj d'ayin, ol in tac'voc d'ayach. Ol am ach tzalaj in ilanochi, yujto a ach a b'onac in.
15 Chamar-me-ias, e eu te responderia; afeiçoa-te à obra de tuas mãos.
16 A ticnaic, q'uelan ach och d'a in b'eyb'al. Axo d'a jun c'ual chi', man̈xo ol ic' a cuenta d'a in mul.
16 Mas agora contas os meus passos; não estás tu vigilante sobre o meu pecado?
17 Ol b'atcan in chucal chi' satc'olal uuj. Ol ac'an lajvoc in mul.
17 A minha transgressão está selada num saco, e amontoas as minhas iniquidades.
18 A lum nivac vitz ayic tz'elta lum c'acapil, satem luum, axo q'uen nivac q'ueen tz'el q'uen d'a yed'tal.
18 E, na verdade, caindo a montanha, desfaz-se; e a rocha se remove do seu lugar.
19 An̈ejtona' icha tz'aj yulaxb'at q'uen q'ueen d'a yol sb'e a a', ma icha tz'aj yic'chajb'at lum luum yuj a', icha chi' tz'aj ac'an lajvoc tas ayoch yipoc co c'ool a on̈ anima on̈ tic.
19 As águas gastam as pedras; as cheias afogam o pó da terra; e tu fazes perecer a esperança do homem.
20 A ach te ec'b'al achn̈ej d'a quichan̈, tzon̈ ic'anxi meltzaj d'a juneln̈ej, tzac'an ixtax co sat yic tzon̈ chami.
20 Tu para sempre prevaleces contra ele, e ele passa; tu, mudando o seu rosto, o despedes.
21 Vach'chom a eb' calcuninal te b'inajnac ol aj eb', mato ay eb' man̈xalaj ol aj yelc'ochi, palta man̈xo cojtacoc, man̈xalaj mach ol yal yalan cab'i.
21 Os seus filhos estão em honra, sem que ele o saiba; ou ficam minguados, sem que ele o perceba;
22 Q'uinaloc chamnac on̈xo, axon̈ej am cuuj scac' pensar, yujto scab'val syail, xchi vin̈aj Job chi'.
22 mas a sua carne, nele, tem dores; e a sua alma, nele, lamenta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.