Gênesis 47

A Ch'an Biblia D'a Chuj San Mateo (CAC) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ix lajvi chi', ix b'at vin̈aj José yal d'a vin̈ rey chi' icha tic: A vin̈ in mam yed' eb' vin̈ vuc'tac toxo ix javi eb' vin̈ d'a Gosén. Ix cot eb' vin̈ d'a Canaán, yed'nac noc' scalnel eb' yed' noc' svacax yed' masanil tas ay d'a eb', xchi vin̈.
1 José foi dar as notícias ao faraó: "Meu pai e meus irmãos chegaram de Canaã com suas ovelhas, seus bois e tudo o que lhes pertence, e estão agora em Gósen".
2 Sic'b'ilxoel ovan̈ eb' vin̈ yuc'tac vin̈ chi' yuuj yic sb'at eb' vin̈ d'a yichan̈ vin̈ rey chi' yic tz'ojtacajel eb' vin̈ yuj vin̈.
2 Depois escolheu cinco de seus irmãos e os apresentou ao faraó.
3 Ix sc'anb'an vin̈ rey chi' d'a eb' vin̈ icha tic:
3 Perguntou-lhes o faraó: "Em que vocês trabalham? " Eles lhe responderam: "Teus servos são pastores, como os nossos antepassados".
4 Ix on̈ ja d'a jun lugar tic yujto a d'a Canaán b'aj cajan on̈ te ay vejel, man̈xa b'aj vach' sva noc' co calnel, yuj chi' tzon̈ tevi d'ayach, comonoc scha a c'ol tzon̈ cajnaj d'a lum Gosén, xchi eb' vin̈.
4 Disseram-lhe ainda: "Viemos morar aqui por uns tempos, porque a fome é rigorosa em Canaã, e os rebanhos de teus servos não têm pastagem. Agora, por favor, permite que teus servos se estabeleçam em Gósen".
5 Ix lajvi chi', ix yalan vin̈ rey chi' d'a vin̈aj José:
5 Então o faraó disse a José: "Seu pai e seus irmãos vieram a você,
6 vach' tz'ajcan eb' vin̈ d'a tic. Ac' lum Gosén chi' d'a eb' vin̈. A val luum chi' te vach' d'a yol yic Egipto tic, syal scajnaj eb' vin̈ ta'. Tato ay eb' vin̈ uc'tac chi' te jelan d'a iloj noc' chi', syal tzac'och eb' vin̈ yilumaloc noc' in molb'etzal noc', xchi vin̈ rey chi'.
6 e a terra do Egito está a sua disposição; faça com que seu pai e seus irmãos habitem na melhor parte da terra. Deixe-os morar em Gósen. E se você vê que alguns deles são competentes, coloque-os como responsáveis por meu rebanho".
7 Ix yic'anpaxb'at vin̈ smam vin̈aj José d'a yichan̈ vin̈ rey chi', yic vach' tz'ojtacajel vin̈ yuj vin̈. Ichato chi' ix yac'an stzatzil sc'ol vin̈ rey chi' vin̈aj Jacob chi'.
7 Então José levou seu pai Jacó ao faraó e o apresentou a ele. Depois Jacó abençoou o faraó,
8 Ix sc'anb'an vin̈ rey chi' d'a vin̈:
8 e este lhe perguntou: "Quantos anos o senhor tem? "
9 Ix tac'vi vin̈aj Jacob chi' icha tic:
9 Jacó respondeu ao faraó: "São cento e trinta os anos da minha peregrinação. Foram poucos e difíceis e não chegam aos anos da peregrinação dos meus antepassados".
10 Ix lajvi chi', ix yalan vach' lolonel vin̈ d'a yib'an̈ vin̈ rey chi', ix elixta vin̈ d'a yol sdespacho vin̈.
10 Então, Jacó abençoou o faraó e retirou-se.
11 Ichato chi', ix yac'an lum luum te vach' vin̈aj José d'a vin̈ smam yed' d'a eb' yuc'tac d'a yol yic Egipto chi', aton lum ay d'a slac'anil chon̈ab' Ramesés, icha ix yutej vin̈ rey chi' yalani.
11 José instalou seu pai e seus irmãos e deu-lhes propriedade na melhor parte das terras do Egito, na região de Ramessés, conforme a ordem do faraó.
12 Ayn̈ejoch vin̈aj José chi' yac'an svael eb', ato syala' jantac sb'isul junjun eb'.
12 Providenciou também sustento para seu pai, para seus irmãos e para toda a sua família, de acordo com o número de filhos de cada um.
13 Ix te em vejel d'a masanil yol yic Egipto chi' yed' d'a yol yic Canaán, man̈xalaj ixim trigo, junlajanxon̈ej van scham eb' anima yuj vejel.
13 Não havia mantimento em toda a região, pois a fome era rigorosa; tanto o Egito como Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Masanil q'uen stumin eb' aj Egipto yed' eb' aj Canaán chi', ix b'at yac'can eb' yuj ixim trigo. Masanil q'uen ix sic'b'at vin̈aj José d'a yol sdespacho vin̈ rey.
14 José recolheu toda a prata que circulava no Egito e em Canaã, dada como pagamento do trigo que o povo comprava, e levou-a ao palácio do faraó.
15 Axo yic ix lajviel q'uen tumin d'a Egipto yed' d'a Canaán chi', ix b'at yalan eb' vin̈ aj Egipto chi' d'a vin̈aj José icha tic:
15 Quando toda a prata do Egito e de Canaã se esgotou, todos os egípcios foram suplicar a José: "Dá-nos comida! Não nos deixes morrer só porque a nossa prata acabou".
16 Ix tac'vi vin̈aj José d'a eb' vin̈ icha tic:
16 E José lhes disse: "Tragam então os seus rebanhos, e em troca lhes darei trigo, uma vez que a prata de vocês acabou".
17 Yuj chi', a d'a jun ab'il chi', ix yac' noc' schej eb' vin̈, noc' scalnel eb' vin̈, noc' svacax eb' vin̈ yed' noc' sb'uru eb' vin̈ sq'uexuloc ixim trigo chi'.
17 E trouxeram a José os rebanhos, e ele deu-lhes trigo em troca de cavalos, ovelhas, bois e jumentos. Durante aquele ano inteiro ele os sustentou em troca de todos os seus rebanhos.
18 A yuj noc' molb'etzal noc' ix ec' jun ab'il chi', palta an̈eja' ay vejel. Ix b'at yalanxi eb' vin̈ d'a vin̈aj José chi':
18 O ano passou, e no ano seguinte voltaram a José, dizendo: "Não temos como esconder de ti, meu senhor, que uma vez que a nossa prata acabou e os nossos rebanhos lhe pertencem, nada mais nos resta para oferecer, a não ser os nossos próprios corpos e as nossas terras.
19 Colvajan̈ d'ayon̈, yic vach' max on̈ chami, max canlaj co luum tic d'a ichn̈ejta'. Vach' tzon̈ a manel yed' luum, tzon̈ cann̈ej schecab'oc vin̈ rey, syiquejcanel lum luum vin̈ b'aj tzon̈ munlaj chi'. An̈ej to tzac' ixim trigo co va'a yed' in̈at scavej d'a sat luum, yic max on̈ chami, yic max canpax tz'inan luum, xchi eb' vin̈ d'a vin̈aj José chi'.
19 Não deixes que morramos e que as nossas terras pereçam diante dos teus olhos! Compra-nos, juntamente com as terras, em troca de trigo, e nós, com as nossas terras, seremos escravos do faraó. Dá-nos sementes para que sobrevivamos e não morramos de fome, a fim de que a terra não fique desolada".
20 — ausente —
20 Assim, José comprou todas as terras do Egito para o faraó. Todos os egípcios tiveram que vender os seus campos, pois a fome os obrigou a isso. A terra tornou-se propriedade do faraó.
21 — ausente —
21 Quanto ao povo, José o reduziu à servidão, de uma à outra extremidade do Egito.
22 An̈ej sluum eb' sacerdote maj smanel-laj vin̈aj José chi', yujto tz'ac'ji strigo eb' sva yuj vin̈ rey chi', yuj chi' malaj slum eb' vin̈ chi' ix schon̈eli.
22 Somente as terras dos sacerdotes não foram compradas, porque, por lei, esses recebiam sustento regular do faraó, e disso viviam. Por isso não tiveram que vender as suas terras.
23 Ix yalan vin̈aj José chi' d'a eb' anima icha tic:
23 Então José disse ao povo: "Ouçam! Hoje comprei vocês e suas terras para o faraó; aqui estão as sementes para que cultivem a terra.
24 Ato syala' jantac tzeyic' d'a luum, tzeyac'an chab' almul d'a junjun quintal d'a vin̈ rey, axo d'a ixim vajxaque' almul, ata' ol elta ixim in̈at ol eyavej, an̈ejtona' ata' ol elta ixim ol e va yed' eyuninal yed' masanil mach ayec' eyed'oc, xchi vin̈.
24 Mas vocês darão a quinta parte das suas colheitas ao faraó. Os outros quatro quintos ficarão para vocês como sementes para os campos e como alimento para vocês, seus filhos e os que vivem em suas casas".
25 Yuj chi', ix yalan eb' vin̈ icha tic:
25 Eles disseram: "Meu senhor, tu nos salvaste a vida. Visto que nos favoreceste, seremos escravos do faraó".
26 Ichaton chi' ix yutej vin̈aj José yac'an jun ley chi', chab' almul yic vin̈ rey d'a junjun quintal syac' eb' anima cajan d'a masanil yol yic Egipto chi'. Icha chi' ix ajcan jun ley chi'. An̈ej eb' vin̈ sacerdote max ac'anlaj stojol chi', yujto maj schon̈el-laj slum eb' d'a vin̈ rey chi'.
26 Assim, quanto à terra, José estabeleceu o seguinte decreto no Egito, que permanece até hoje: Um quinto da produção pertence ao faraó. Somente as terras dos sacerdotes não se tornaram propriedade do faraó.
27 Masanil eb' yin̈tilal vin̈aj Israel, ix can eb' d'a Egipto, ix smaccan lum luum eb' d'a Gosén. Ata' ix te q'uib'chaan̈ sb'isul eb'.
27 Os israelitas se estabeleceram no Egito, na região de Gósen. Lá adquiriram propriedades, foram prolíferos e multiplicaram-se muito.
28 17 ab'il ix ec' vin̈aj Israel d'a Egipto chi', yuj chi', 147 ab'il sq'uinal vin̈.
28 Jacó viveu dezessete anos no Egito, e os anos da sua vida chegaram a cento e quarenta e sete.
29 Ayic toxo val scham vin̈ syab'i, ix schecan vin̈ avtajcot vin̈aj José. Ix yalan vin̈ d'a vin̈ icha tic:
29 Aproximando-se a hora da sua morte, Israel chamou seu filho José e lhe disse: "Se quer agradar-me, ponha a mão debaixo da minha coxa e prometa que será bondoso e fiel comigo: Não me sepulte no Egito.
30 a d'a stz'ey b'aj mucan eb' in mam vicham, ata' tzeyic'b'at in nivanil tic, tze mucanem b'aj mucan eb' chi', xchi vin̈.
30 Quando eu descansar com meus pais, leve-me daqui do Egito e sepulte-me junto a eles". José respondeu: "Farei como o senhor me pede".
31 Ix yalanxi vin̈ to syac' sti' vin̈aj José chi' d'a Dios, ix yac'an sti' vin̈ chi'. Ix lajvi chi' ix em n̈ojan vin̈aj Israel chi' d'a sjolom sch'at, ix yac'an yuj diosal vin̈ d'a Dios.
31 Mas Jacó insistiu: "Jure-me". E José lhe jurou, e Israel curvou-se apoiado em seu bordão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.