Gênesis 47

A Ch'an Biblia D'a Chuj San Mateo (CAC) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ix lajvi chi', ix b'at vin̈aj José yal d'a vin̈ rey chi' icha tic: A vin̈ in mam yed' eb' vin̈ vuc'tac toxo ix javi eb' vin̈ d'a Gosén. Ix cot eb' vin̈ d'a Canaán, yed'nac noc' scalnel eb' yed' noc' svacax yed' masanil tas ay d'a eb', xchi vin̈.
1 Então José foi e deu a notícia a Faraó: — O meu pai e os meus irmãos, com os seus rebanhos e o seu gado, com tudo o que têm, chegaram da terra de Canaã; e eis que estão na terra de Gósen.
2 Sic'b'ilxoel ovan̈ eb' vin̈ yuc'tac vin̈ chi' yuuj yic sb'at eb' vin̈ d'a yichan̈ vin̈ rey chi' yic tz'ojtacajel eb' vin̈ yuj vin̈.
2 E levou cinco dos seus irmãos e os apresentou a Faraó.
3 Ix sc'anb'an vin̈ rey chi' d'a eb' vin̈ icha tic:
3 Então Faraó perguntou aos irmãos de José: — Qual é o trabalho de vocês? Eles responderam: — Nós, seus servos, somos pastores de rebanho, como já foram os nossos pais.
4 Ix on̈ ja d'a jun lugar tic yujto a d'a Canaán b'aj cajan on̈ te ay vejel, man̈xa b'aj vach' sva noc' co calnel, yuj chi' tzon̈ tevi d'ayach, comonoc scha a c'ol tzon̈ cajnaj d'a lum Gosén, xchi eb' vin̈.
4 Disseram mais a Faraó: — Viemos para morar nesta terra, porque na terra de Canaã não há pasto para o rebanho destes seus servos, pois a fome é severa. E agora pedimos que o senhor permita que estes seus servos morem na terra de Gósen.
5 Ix lajvi chi', ix yalan vin̈ rey chi' d'a vin̈aj José:
5 Então Faraó disse a José: — Seu pai e seus irmãos vieram para junto de você.
6 vach' tz'ajcan eb' vin̈ d'a tic. Ac' lum Gosén chi' d'a eb' vin̈. A val luum chi' te vach' d'a yol yic Egipto tic, syal scajnaj eb' vin̈ ta'. Tato ay eb' vin̈ uc'tac chi' te jelan d'a iloj noc' chi', syal tzac'och eb' vin̈ yilumaloc noc' in molb'etzal noc', xchi vin̈ rey chi'.
6 A terra do Egito está à sua disposição. Faça com que seu pai e seus irmãos se estabeleçam na melhor região da terra; que morem na terra de Gósen. Se souber que há no meio deles homens capazes, ponha-os por responsáveis pelo gado que me pertence.
7 Ix yic'anpaxb'at vin̈ smam vin̈aj José d'a yichan̈ vin̈ rey chi', yic vach' tz'ojtacajel vin̈ yuj vin̈. Ichato chi' ix yac'an stzatzil sc'ol vin̈ rey chi' vin̈aj Jacob chi'.
7 José levou Jacó, seu pai, e o apresentou a Faraó; e Jacó abençoou Faraó.
8 Ix sc'anb'an vin̈ rey chi' d'a vin̈:
8 Então Faraó perguntou a Jacó: — Quantos anos o senhor já tem?
9 Ix tac'vi vin̈aj Jacob chi' icha tic:
9 Jacó lhe respondeu: — São cento e trinta anos de peregrinação. Foram poucos e maus os anos de minha vida e não chegam aos anos de vida de meus pais, nos dias das suas peregrinações.
10 Ix lajvi chi', ix yalan vach' lolonel vin̈ d'a yib'an̈ vin̈ rey chi', ix elixta vin̈ d'a yol sdespacho vin̈.
10 Depois Jacó abençoou Faraó e saiu de sua presença.
11 Ichato chi', ix yac'an lum luum te vach' vin̈aj José d'a vin̈ smam yed' d'a eb' yuc'tac d'a yol yic Egipto chi', aton lum ay d'a slac'anil chon̈ab' Ramesés, icha ix yutej vin̈ rey chi' yalani.
11 Então José estabeleceu seu pai e seus irmãos e lhes deu propriedades na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó havia ordenado.
12 Ayn̈ejoch vin̈aj José chi' yac'an svael eb', ato syala' jantac sb'isul junjun eb'.
12 E José providenciou alimento para seu pai, seus irmãos e toda a casa de seu pai, segundo o número de seus filhos.
13 Ix te em vejel d'a masanil yol yic Egipto chi' yed' d'a yol yic Canaán, man̈xalaj ixim trigo, junlajanxon̈ej van scham eb' anima yuj vejel.
13 Não havia alimento em toda a terra, porque a fome era muito grande. Assim, o povo do Egito e o povo de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Masanil q'uen stumin eb' aj Egipto yed' eb' aj Canaán chi', ix b'at yac'can eb' yuj ixim trigo. Masanil q'uen ix sic'b'at vin̈aj José d'a yol sdespacho vin̈ rey.
14 Então José arrecadou todo o dinheiro que havia na terra do Egito e na terra de Canaã, pelo cereal que compravam, e o recolheu à casa de Faraó.
15 Axo yic ix lajviel q'uen tumin d'a Egipto yed' d'a Canaán chi', ix b'at yalan eb' vin̈ aj Egipto chi' d'a vin̈aj José icha tic:
15 Quando acabou o dinheiro na terra do Egito e na terra de Canaã, todos os egípcios foram a José e disseram: — Queremos comida! Por que o senhor nos deixaria morrer em sua presença só porque o dinheiro acabou?
16 Ix tac'vi vin̈aj José d'a eb' vin̈ icha tic:
16 José respondeu: — Se vocês não têm dinheiro, tragam o seu gado. Em troca do gado eu lhes darei comida.
17 Yuj chi', a d'a jun ab'il chi', ix yac' noc' schej eb' vin̈, noc' scalnel eb' vin̈, noc' svacax eb' vin̈ yed' noc' sb'uru eb' vin̈ sq'uexuloc ixim trigo chi'.
17 Então trouxeram o seu gado a José e ele lhes deu mantimento em troca de cavalos, rebanhos, gado e jumentos. E José os sustentou aquele ano em troca de todo o gado deles.
18 A yuj noc' molb'etzal noc' ix ec' jun ab'il chi', palta an̈eja' ay vejel. Ix b'at yalanxi eb' vin̈ d'a vin̈aj José chi':
18 Tendo acabado aquele ano, foram a José no ano seguinte e lhe disseram: — Não podemos esconder de meu senhor que o dinheiro acabou e que meu senhor já é dono dos animais. Nada mais nos resta diante de meu senhor, a não ser o nosso corpo e a nossa terra.
19 Colvajan̈ d'ayon̈, yic vach' max on̈ chami, max canlaj co luum tic d'a ichn̈ejta'. Vach' tzon̈ a manel yed' luum, tzon̈ cann̈ej schecab'oc vin̈ rey, syiquejcanel lum luum vin̈ b'aj tzon̈ munlaj chi'. An̈ej to tzac' ixim trigo co va'a yed' in̈at scavej d'a sat luum, yic max on̈ chami, yic max canpax tz'inan luum, xchi eb' vin̈ d'a vin̈aj José chi'.
19 Por que o senhor nos deixaria perecer em sua presença, tanto a nós como à nossa terra? Compre a nós e a nossa terra em troca de mantimento, e nós e a nossa terra seremos escravos de Faraó. Dê-nos semente para que vivamos e não morramos, e a terra não fique deserta.
20 — ausente —
20 Assim, José comprou toda a terra do Egito para Faraó, porque os egípcios venderam cada um o seu campo, porque a fome era extrema sobre eles. E a terra passou a ser de Faraó.
21 — ausente —
21 Quanto ao povo, ele o escravizou de uma a outra extremidade da terra do Egito.
22 An̈ej sluum eb' sacerdote maj smanel-laj vin̈aj José chi', yujto tz'ac'ji strigo eb' sva yuj vin̈ rey chi', yuj chi' malaj slum eb' vin̈ chi' ix schon̈eli.
22 José só não comprou a terra dos sacerdotes, porque os sacerdotes recebiam uma porção de mantimento de Faraó e viviam dessa porção que Faraó lhes dava; por isso, não venderam a sua terra.
23 Ix yalan vin̈aj José chi' d'a eb' anima icha tic:
23 Então José disse ao povo: — Eis que hoje comprei vocês e a terra de vocês para Faraó. Aqui estão as sementes, para que semeiem a terra.
24 Ato syala' jantac tzeyic' d'a luum, tzeyac'an chab' almul d'a junjun quintal d'a vin̈ rey, axo d'a ixim vajxaque' almul, ata' ol elta ixim in̈at ol eyavej, an̈ejtona' ata' ol elta ixim ol e va yed' eyuninal yed' masanil mach ayec' eyed'oc, xchi vin̈.
24 Das colheitas vocês darão a quinta parte a Faraó. As outras quatro partes serão de vocês, para semear o campo e para servir de alimento a vocês, aos que estão em suas casas, e para alimentar os seus filhos.
25 Yuj chi', ix yalan eb' vin̈ icha tic:
25 Eles disseram a José: — O senhor salvou a nossa vida! Que possamos alcançar favor diante de meu senhor e seremos escravos de Faraó.
26 Ichaton chi' ix yutej vin̈aj José yac'an jun ley chi', chab' almul yic vin̈ rey d'a junjun quintal syac' eb' anima cajan d'a masanil yol yic Egipto chi'. Icha chi' ix ajcan jun ley chi'. An̈ej eb' vin̈ sacerdote max ac'anlaj stojol chi', yujto maj schon̈el-laj slum eb' d'a vin̈ rey chi'.
26 E José estabeleceu por lei até o dia de hoje que, na terra do Egito, um quinto pertence a Faraó. Só a terra dos sacerdotes não ficou sendo de Faraó.
27 Masanil eb' yin̈tilal vin̈aj Israel, ix can eb' d'a Egipto, ix smaccan lum luum eb' d'a Gosén. Ata' ix te q'uib'chaan̈ sb'isul eb'.
27 Assim, Israel habitou na terra do Egito, na terra de Gósen. Nela adquiriram propriedades, e foram fecundos, e muito se multiplicaram.
28 17 ab'il ix ec' vin̈aj Israel d'a Egipto chi', yuj chi', 147 ab'il sq'uinal vin̈.
28 Jacó viveu na terra do Egito dezessete anos. Assim, os dias de Jacó, os anos da sua vida, foram cento e quarenta e sete.
29 Ayic toxo val scham vin̈ syab'i, ix schecan vin̈ avtajcot vin̈aj José. Ix yalan vin̈ d'a vin̈ icha tic:
29 Aproximando-se, pois, o tempo da morte de Israel, chamou o seu filho José e lhe disse: — Se agora alcancei favor diante de você, peço que ponha a sua mão debaixo da minha coxa e use de bondade e fidelidade para comigo; peço que você não me sepulte no Egito,
30 a d'a stz'ey b'aj mucan eb' in mam vicham, ata' tzeyic'b'at in nivanil tic, tze mucanem b'aj mucan eb' chi', xchi vin̈.
30 mas que eu possa descansar com os meus pais. Por isso, você me levará do Egito e me colocará na sepultura deles. José respondeu: — Farei o que o senhor me pede.
31 Ix yalanxi vin̈ to syac' sti' vin̈aj José chi' d'a Dios, ix yac'an sti' vin̈ chi'. Ix lajvi chi' ix em n̈ojan vin̈aj Israel chi' d'a sjolom sch'at, ix yac'an yuj diosal vin̈ d'a Dios.
31 Então Jacó lhe disse: — Jure para mim. José jurou e Israel se inclinou sobre a cabeceira da cama.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.