Gênesis 43
A Ch'an Biblia D'a Chuj San Mateo (CAC) vs NVT
1 Te ov yac'an vejel d'a yol schon̈ab' eb' vin̈.
1 A fome se agravou na terra de Canaã.
2 Ix lajviel ixim trigo xid' yic' eb' vin̈ chi' svaan vin̈aj Jacob yed' yuninal, ix yalanxi vin̈ d'a eb' vin̈ icha tic:
2 Quando os cereais que eles haviam trazido do Egito estavam para acabar, Jacó disse a seus filhos: “Voltem e comprem um pouco mais de mantimento para nós”.
3 Ix yalan vin̈aj Judá icha tic:
3 Judá, porém, respondeu: “O homem estava falando sério quando nos advertiu: ‘Vocês não me verão novamente se não trouxerem seu irmão’.
4 Yuj val chi', tato sb'at vin̈ cuc'tac tic qued'oc, tzon̈ b'at manoj trigo chi'.
4 Se o senhor enviar Benjamim conosco, desceremos e compraremos mais mantimento,
5 Tato max a chab'at vin̈ qued' jun, man̈xo ol on̈ b'atlaj, icha ix aj yalan vin̈ chon̈um trigo chi': Tato max eyic'cot vin̈ eyuc'tac tzac'an unin chi', man̈xo ex javoclaj d'a vichan̈, xchi vin̈.
5 mas, se não deixar Benjamim ir, nós também não iremos. Lembre-se de que o homem disse: ‘Vocês não me verão novamente se não trouxerem seu irmão’”.
6 Ix yalan vin̈aj Israel chi' icha tic:
6 “Por que vocês foram tão cruéis comigo?”, lamentou-se Jacó. “Por que disseram ao homem que tinham outro irmão?”
7 Ix tac'vi eb' vin̈ icha tic:
7 “Ele fez uma porção de perguntas sobre nossa família”, responderam. “Quis saber: ‘Seu pai ainda está vivo? Vocês têm outro irmão?’. Nós apenas respondemos às perguntas dele. Como poderíamos imaginar que ele diria: ‘Tragam seu irmão’?”
8 Ix yalanxi vin̈aj Judá d'a vin̈ smam chi':
8 Judá disse a seu pai: “Deixe o rapaz ir comigo e partiremos. Do contrário, todos nós morreremos de fome, e não apenas nós, mas também nossos pequeninos.
9 A in tzin tec'b'ej in b'a tato ay tas tz'ic'an vin̈, tato man̈xo ol ja vin̈ vuuj, te chuc ol in can d'a a sat.
9 Garanto pessoalmente a segurança dele. O senhor pode me responsabilizar se eu não o trouxer de volta. Carregarei a culpa para sempre.
10 Tato maj ec' co tiempo d'a tic, toxo ix cac' chaeloc naic, xchi vin̈.
10 Se não tivéssemos perdido todo esse tempo, poderíamos ter ido e voltado duas vezes”.
11 Ix tac'vi vin̈ smam eb' vin̈ chi' icha tic:
11 Por fim, Jacó, seu pai, lhes disse: “Se não há outro jeito, pelo menos façam o seguinte. Coloquem na bagagem os melhores produtos desta terra: bálsamo, mel, especiarias e mirra, pistache e amêndoas, e levem de presente para o homem.
12 Iq'uecb'at e tumin yic tze manan ixim trigo chi', tzeyic'anxib'at q'uen tumin ix yac' meltzaj eb' vin̈ d'ayex d'a sti' e coxtal chi', tecan ton̈ej ix sat sc'ol eb' vin̈, yuj chi' ayem q'ueen.
12 Levem também o dobro do dinheiro que foi devolvido, pois alguém deve tê-lo colocado nos sacos por engano.
13 Iq'uecb'at vin̈ eyuc'tac tic, tzex b'atxi eyil vin̈ yajal chi'.
13 Depois, peguem seu irmão e voltem àquele homem.
14 A Dios Syal Yuj Smasanil, a' ol och d'a spensar vin̈ yic ol actajel vin̈ eyuc'tac aj Simeón. Vach' ol aj smeltzajcot vin̈aj Benjamín tic eyed'oc. A inxo tic, tato tzin can man̈ uninal, in canocab'i, ¿tasto val ol vutej? xchi vin̈ smam eb' vin̈ chi'.
14 Que o Deus Todo-poderoso lhes conceda misericórdia quando estiverem diante daquele homem, para que ele liberte Simeão e deixe Benjamim voltar. Mas, se devo perder meus filhos, que assim seja”.
15 Ix lajvi chi', ix yac'anem silab' eb' vin̈ chi' d'a yol scoxtal yed' q'uen tumin. Ix yic'anb'at vin̈aj Benjamín eb' vin̈, ix b'atxi eb' vin̈ d'a Egipto chi'. Axo yic ix c'och eb' vin̈ d'a yichan̈ vin̈aj José,
15 Então os homens pegaram os presentes de Jacó e o dobro do dinheiro e partiram com Benjamim. Por fim, chegaram ao Egito e se apresentaram a José.
16 ix yilan vin̈ to ajun vin̈aj Benjamín chi'. Ix yalan vin̈ d'a vin̈ yilumal spat icha tic:
16 Quando José viu Benjamim com eles, disse ao administrador de sua casa: “Estes homens almoçarão comigo ao meio-dia. Leve-os ao palácio, mate um animal e prepare um grande banquete”.
17 Ix lajvi chi', ix ic'jib'at eb' vin̈ yuj vin̈ ilum pat chi', ix sc'anab'ajan vin̈ tas ix yal vin̈aj José chi'.
17 O homem fez conforme José ordenou e os levou ao palácio de José.
18 Ix te xiv chaan̈ eb' vin̈ yujto ix ic'chajb'at eb' vin̈ d'a spat vin̈, ix yal-lan yab' eb' vin̈ icha tic:
18 Quando os irmãos viram que estavam sendo levados à casa de José, ficaram apavorados. “É por causa do dinheiro que alguém colocou de volta nos sacos da outra vez que estivemos aqui”, disseram uns aos outros. “Ele planeja nos acusar de roubo e, depois, nos prender, nos tornar escravos e tomar nossos jumentos.”
19 Yuj chi', ayic ix c'och eb' vin̈ d'a spuertail pat chi', ix och tean eb' vin̈ d'a vin̈ yilumal te' chi'.
19 À entrada do palácio, os irmãos se dirigiram ao administrador de José e lhe disseram:
20 Ix yalan eb' vin̈ icha tic:
20 “Ouça, senhor. Viemos ao Egito anteriormente para comprar mantimentos.
21 axo yic ix on̈ meltzaji, ix on̈ vay d'a yol b'e. Ayic ix co jacan co coxtal, ix quilani tz'acan yajem q'uen tumin d'a sti' co coxtal chi', aton q'uen ix co c'ana' ayic ix co manan ixim co trigo. Ix quic'anxi meltzaj q'uen tumin chi' ticnaic, tz'acan ol cutej cac'anxi q'uen d'ayach.
21 No caminho de volta para casa, paramos para pernoitar e abrimos os sacos. Descobrimos que o dinheiro de cada um, a quantia exata que havíamos pago, estava na boca do saco. Trouxemos o dinheiro de volta. Aqui está.
22 Man̈ cojtacoc mach ix ac'anem q'uen d'a yol sti' co coxtal chi'. Ch'oc ix quic'paxcot q'uen stojol ixim ol co man chi' ticnaic, xchi eb' vin̈.
22 Também trouxemos mais dinheiro para comprar mantimentos. Não fazemos ideia de quem colocou o dinheiro nos sacos”.
23 Ix yalan vin̈ chi' icha tic:
23 “Fiquem tranquilos”, disse o administrador. “Não tenham medo. Seu Deus, o Deus de seu pai, deve ter colocado esse tesouro nos sacos. Tenho certeza de que recebi seu pagamento.” Depois disso, soltou Simeão e o levou até onde eles estavam.
24 Ix ic'chajb'at eb' vin̈ smasanil yuj vin̈ d'a spat vin̈aj José chi', ix yac'an a a' vin̈ yic sb'iquel yoc eb' vin̈, ix ac'jipax yan̈ schej eb' vin̈.
24 Em seguida, o administrador os conduziu para dentro do palácio de José. Deu-lhes água para lavar os pés e providenciou ração para seus jumentos.
25 Ix lajvi chi', ix yic'anq'ueta silab' eb' vin̈ d'a yol scoxtal ol yac' d'a vin̈aj José ayic ol c'och vin̈ d'a chimc'ualil chi', yujto yojtacxo eb' vin̈ to ol va eb' vin̈ yed' vin̈.
25 Quando foram avisados que almoçariam lá, os irmãos prepararam os presentes para a chegada de José ao meio-dia.
26 Axo ix c'och vin̈aj José chi', ix yac'an silab' eb' vin̈ chi' d'a vin̈, ix em n̈ojjab' eb' vin̈ d'a sat lum d'a yichan̈ vin̈.
26 Assim que José chegou em casa, entregaram-lhe os presentes que haviam trazido e curvaram-se até o chão diante dele.
27 Ix lajvi chi' ix sc'anb'an vin̈ d'a eb' vin̈ tato vach'n̈ej sc'ol eb' vin̈, ix yalan vin̈:
27 Depois de cumprimentá-los, José quis saber: “Como está seu pai, o senhor idoso do qual me falaram? Ainda está vivo?”.
28 Ix em n̈ojan eb' vin̈, ix yalan eb' vin̈:
28 “Sim”, responderam eles. “Nosso pai, seu servo, ainda está vivo e vai bem.” E curvaram-se mais uma vez.
29 Axo ix yilanoch vin̈aj Benjamín vin̈, aton vin̈ junn̈ej snun vin̈ yed'oc, ix yalan vin̈:
29 Então José olhou para seu irmão Benjamim, o filho de sua mãe, e perguntou: “Este é o irmão mais novo de que vocês me falaram?”. E disse a Benjamim: “Deus seja bondoso com você, meu filho”.
30 Ix lajvi yalan jun chi' vin̈, ix te sat val sc'ol vin̈ yilan vin̈ yuc'tac chi'. Ix och pitz'an d'a spixan vin̈, ijan val ix oc' vin̈. Elan̈chamel ix b'at lemnaj vin̈ d'a yol scuarto yic sb'at oc' ta'.
30 Muito emocionado por causa do irmão, José saiu depressa da sala. Foi para o quarto, onde chorou.
31 Axo yic ix ec'b'at scusc'olal vin̈ chi', ix sb'icanel sat vin̈, ix elta vin̈, ix yalan vin̈ d'a eb' schecab': Iq'uequelta co vael chi' chinaic, xchi vin̈.
31 Depois de lavar o rosto, voltou mais controlado e ordenou: “Tragam a comida!”.
32 Jun smexa vin̈aj José chi' sch'ocojil. Ch'oc junxo mexa b'aj ix och eb' vin̈ yuc'tac vin̈ chi', ch'oc pax junxo mexa b'aj sva eb' vin̈ aj Egipto chi', aton eb' svataxon yed' vin̈aj José chi', yujto a eb' vin̈ aj Egipto chi' ay yovalil tato junn̈ej sva eb' vin̈ yed' eb' vin̈ hebreo chi'.
32 José foi servido em sua própria mesa, e seus irmãos, em uma mesa separada. Os egípcios que comiam com José, por sua vez, foram servidos em outra mesa, pois os egípcios desprezavam os hebreus e se recusavam a comer com eles.
33 A eb' vin̈ yuc'tac vin̈aj José chi', d'a stzolal ix aj yac'jiem c'ojan eb' vin̈ yuj vin̈ schecab' vin̈aj José chi', ato syala' jantac sq'uinal junjun eb' vin̈, yujto icha chi' ix aj yalan vin̈aj José chi'. Vin̈ b'ab'el masanto vin̈ tzac'an unin. Toxon̈ej ste sat sc'ol eb' vin̈ yil-lanoch sb'a.
33 José disse a cada um dos irmãos onde deviam sentar-se e, para espanto deles, colocou-os ao redor da mesa em ordem de idade, do mais velho para o mais novo.
34 A vael ay d'a smexa vin̈aj José chi', a' ix ac'ji d'a eb' vin̈. Axo pax d'a vin̈aj Benjamín chi', oye'to macan̈ ec'b'al yic vin̈ ix ac'ji d'a yichan̈ yic juntzan̈xo eb' vin̈ chi'. Ichato chi' ix va eb' vin̈, ix yuc'an vino eb' vin̈ d'a tzalajc'olal.
34 Mandou encher os pratos deles com comida de sua própria mesa, e deram a Benjamim uma porção cinco vezes maior que a dos outros. E eles comeram e beberam à vontade com José.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.