Gênesis 42
A Ch'an Biblia D'a Chuj San Mateo (CAC) vs NVT
1 A vin̈aj Jacob cajan vin̈ d'a Canaán, ix yab' specal vin̈ to te ay ixim trigo d'a Egipto. Yuj chi' ix yal vin̈ d'a eb' vin̈ yuninal icha tic: ¿Tas tze c'ulej, ton̈ej tzeyil-lajoch e b'a?
1 Quando Jacó soube que no Egito havia cereais, disse a seus filhos: “Por que vocês estão aí parados, olhando uns para os outros?
2 Ix vab' specal to te ay ixim trigo d'a Egipto. Ixiquec e man tas sco va yic vach' max on̈ cham yuj vejel, xchi vin̈.
2 Ouvi dizer que há cereais no Egito. Desçam até lá e comprem cereais em quantidade suficiente para nos mantermos vivos. Do contrário, morreremos”.
3 Yuj chi', ix b'at lajun̈van̈ yuc'tac vin̈aj José manoj trigo d'a Egipto chi'.
3 Então os dez irmãos mais velhos de José desceram ao Egito para comprar cereais.
4 Axo vin̈aj Benjamín, yuc'tac vin̈aj José chi', maj chajib'atlaj vin̈ yuj vin̈aj Jacob chi', yujto ix sna' vin̈: Ay talaj tas tz'ic'an vin̈ vuninal tic, xchi vin̈.
4 Mas Jacó não deixou Benjamim, o irmão mais novo de José, ir com eles, pois tinha medo de que algum mal lhe acontecesse.
5 Tzijtum juntzan̈xo eb' vin̈ manum trigo ix b'at yed' eb' vin̈ yuninal vin̈aj Israel chi', yujto d'a masanil yol yic Canaán chi', ix te em vejel.
5 Os filhos de Jacó chegaram ao Egito junto com outros para comprar mantimentos, porque também havia fome em Canaã.
6 A vin̈aj José yajal yaj d'a yol yic Egipto chi', a vin̈ tz'ac'anelta ixim trigo d'a eb' manvajum sc'och chi'. Ayic ix c'och eb' yuc'tac vin̈ chi' d'a yichan̈, ix em n̈ojjab' eb' vin̈ d'a sat luum.
6 Uma vez que José era governador do Egito e o encarregado de vender cereais a todos, foi a ele que seus irmãos se dirigiram. Quando chegaram, curvaram-se diante dele com o rosto no chão.
7 D'a jun rato chi, ix yiloch eb' yuc'tac vin̈aj José chi', palta axo ix yutej sb'a vin̈ ichato man̈ yojtacoc vin̈, ov ix yutej vin̈ slolon d'a eb' vin̈:
7 José reconheceu os irmãos de imediato, mas fingiu não saber quem eram e lhes perguntou com aspereza: “De onde vocês vêm?”. “Da terra de Canaã”, responderam eles. “Viemos comprar mantimentos.”
8 Vach'chom a vin̈aj José chi' yojtac vin̈ to yuc'tac sb'a vin̈ yed' eb' vin̈, axo pax eb' vin̈ jun, maj nachajel-laj yuj eb' vin̈.
8 Embora José tivesse reconhecido seus irmãos, eles não o reconheceram.
9 Ichato chi' ix snaancot vin̈aj José tas ix svayichej d'a yib'an̈ eb' vin̈ d'a yalan̈taxo. Ix yalan vin̈:
9 José se lembrou dos sonhos que tivera a respeito deles muitos anos antes e lhes disse: “Vocês são espiões! Vieram para descobrir os pontos fracos de nossa terra”.
10 —Maay mamin, a on̈ a checab' on̈ tic, manoj trigon̈ej tzon̈ javi.
10 “Não, meu senhor!”, responderam eles. “Seus servos vieram apenas para comprar mantimentos.
11 A on̈ tic junn̈ej co mam, cuc'tacn̈ej co b'a, vach'n̈ej co pensar, malaj b'aj ton̈ej tzec' quileli, xchi eb' vin̈.
11 Somos todos irmãos, membros da mesma família. Somos homens honestos, meu senhor, e não espiões!”
12 —Val yel a ex tic ton̈ej tzex ja eyilb'ati ta secojtac tz'ochul eb' ajc'ol d'a tic, xchi vin̈.
12 Mas José insistiu: “São espiões, sim! Vieram para descobrir os pontos fracos de nossa terra”.
13 Ix tac'vi eb' vin̈ icha tic:
13 Eles disseram: “Senhor, na verdade, nós, seus servos, éramos doze irmãos, todos filhos de um homem que vive na terra de Canaã. Nosso irmão mais novo está em casa com o pai, e um de nossos irmãos já não está conosco.”
14 —Val yel svala', a ex tic ton̈ej tzex ja eyileli tas yaj d'a tic.
14 José, porém, continuou a insistir: “Como eu disse, vocês são espiões!
15 Ol to yal sb'a tas ol aj jun tic: Tzin loc sb'i vin̈ rey to man̈ ol ex actajeloc tato man̈ ol eyic'cot vin̈ eyuc'tac tzac'an unin chi'.
15 Mas há uma forma de verificar sua história. Juro pela vida do faraó que vocês só deixarão o Egito quando seu irmão mais novo vier para cá.
16 A ticnaic tzex b'at junoc ex eyic' vin̈, a exxo tic ol ex cann̈ej preso d'a tic, yic vach' squila' tato yel tzeyala'. Tato ton̈ej tzeyala', toxo ix in loc sb'i vin̈ rey to ton̈ej tzul on̈ eyileli, xchi vin̈aj José chi.
16 Um de vocês deve buscá-lo. Os outros ficarão presos aqui. Então veremos se sua história é verdadeira ou não. Pela vida do faraó, se não tiverem um irmão mais novo, saberei com certeza que são espiões”.
17 — ausente —
17 Então José os colocou na prisão por três dias.
18 — ausente —
18 No terceiro dia, José lhes disse: “Sou um homem temente a Deus. Façam o que direi e viverão.
19 Tato yel vach' ex, junxon̈ej ex tzex can d'a yol preso tic, tzex b'at e masanil d'a e chon̈ab' chi', tzeyic'anb'at ixim trigo sva eb' ix eyetb'eyum yed' eyuninal van scham yuj vejel chi'.
19 Se são mesmo homens honestos, escolham um de seus irmãos para continuar preso. Os demais podem voltar para casa com cereais para seus parentes que estão passando fome.
20 Slajvi chi', tzeyic'ancot vin̈ eyuc'tac tzac'an unin chi'. Ichato chi' ol vilani tato yel tzeyala', man̈ ol ex chamlaj, xchi vin̈aj José chi'.
20 Tragam-me, porém, seu irmão mais novo. Com isso, provarão que estão dizendo a verdade e não morrerão”. Eles concordaram e,
21 Ix yalan eb' vin̈ d'ay junjun icha tic:
21 conversando entre si, disseram: “É evidente que estamos sendo castigados por aquilo que fizemos a José tanto tempo atrás. Vimos sua angústia quando ele implorou por sua vida, mas nós o ignoramos. Por isso estamos nesta situação difícil”.
22 Ix yalanpax vin̈aj Rubén d'a eb' vin̈ yuc'tac chi' icha tic:
22 Rúben disse: “Não lhes falei que não pecassem contra o rapaz? Mas vocês não quiseram me ouvir. Agora, temos de prestar contas pelo sangue dele!”.
23 Maj nachajel yuj eb' vin̈ tato van yab'an vin̈aj José tas syal eb' vin̈ chi', yujto d'a sti' eb' aj Egipto slolon vin̈, an̈ej to ay junoc mach tz'alaneli tas syal vin̈.
23 Não sabiam, porém, que José os entendia, pois falava com eles por meio de um intérprete.
24 Ix el vin̈aj José chi' d'a stz'ey eb' vin̈, ix och ijan vin̈ yoq'ui. Ix jax vin̈, ix lolonxi vin̈ yed' eb' vin̈. Ix yic'anel vin̈aj Simeón vin̈, d'a yichan̈ eb' vin̈ ix tzec'chajcan vin̈.
24 José se afastou dos irmãos e começou a chorar. Quando se recompôs, voltou a falar com eles. Escolheu Simeão e mandou amarrá-lo diante dos demais.
25 Ix lajvi chi', ix yalan vin̈aj José chi' to tz'ac'ji b'ud'joc scoxtal eb' vin̈, ix ac'jiem q'uen stumin eb' vin̈ d'a yol sti' scoxtal chi', ix ac'jib'at svael eb' vin̈ yic yol sb'e. Icha chi' ix sc'ulej vin̈ yed' eb' vin̈.
25 Em seguida, José ordenou que seus servos enchessem de cereais os sacos que os irmãos haviam trazido e, em segredo, devolvessem o pagamento, colocando o dinheiro na boca de cada saco. Também mandou que lhes dessem mantimentos para a viagem, e assim fizeram.
26 Ix lajvi chi', ix yac'anoch yicatz noc' sb'uru eb' vin̈, ix paxta eb' vin̈ b'ian.
26 Os irmãos colocaram os sacos de cereal sobre seus jumentos e partiram de volta para casa.
27 Axo ix c'och eb' vin̈ b'aj ol vayoc, ix sjacan scoxtal junoc eb' vin̈ yic syic'anq'ueta chab'oc strigo noc' sb'uru vin̈ chi' yalani. Axo ix yilan vin̈ to ayem q'uen tumin d'a yol sti' scoxtal, q'uen ix yac'lab'ej eb' vin̈ smanan ixim strigo chi'.
27 Contudo, quando um deles abriu a bagagem a fim de pegar cereal para seu jumento, encontrou o dinheiro na boca do saco.
28 Ix yalan vin̈ d'a eb' vin̈ yuc'tac chi' icha tic:
28 “Vejam só!”, exclamou para seus irmãos. “Devolveram meu dinheiro; está aqui no saco!” O coração deles desfaleceu e, tremendo, disseram uns aos outros: “O que Deus fez conosco?”.
29 Axo yic ix jax eb' vin̈ d'a yol yic Canaán chi', ix yalan eb' vin̈ d'a vin̈ smam tastac ix ec' d'a yib'an̈. Ix yalan eb' vin̈ icha tic:
29 Quando os irmãos chegaram à casa de Jacó, seu pai, na terra de Canaã, relataram-lhe tudo que havia acontecido com eles.
30 —A vin̈ ayoch yajalil d'a jun chon̈ab' chi', te ov ix yutej vin̈ slolon d'ayon̈. Ix yalan vin̈ to ton̈ej on̈ xid' quilelta tas yaj schon̈ab' chi'.
30 Disseram: “O homem que governa o país falou conosco asperamente e nos acusou de sermos espiões em sua terra,
31 Ix calani to vach' on̈, man̈ chucoc co pensar tzon̈ eq'ui, malaj b'aj ton̈ej tzec' quilel tas yaj eb'.
31 mas nós lhe garantimos: ‘Somos homens honestos, e não espiões.
32 Ix calani to lajchavan̈ co b'eyi, junn̈ej co mam, jun vin̈ cuc'tac man̈xo ayoquec'laj, axo vin̈ tzac'an unin, aycan vin̈ yed' vin̈ co mam d'a Canaán, xco chi d'a vin̈.
32 Somos doze irmãos, filhos do mesmo pai. Um de nossos irmãos já não está conosco, e o mais novo está em casa com nosso pai, na terra de Canaã’.
33 Ix lajvi chi', ix yalan vin̈ icha tic: Tato yel vach' ex, canocab' junoc vin̈ eyuc'tac d'a tic, tzeyic'anb'at jab'oc ixim trigo d'a eb' ix eyetb'eyum yed' d'a eyuninal van scham yuj vejel chi'.
33 “Então o homem que governa o país disse: ‘Saberei com certeza se vocês são homens honestos da seguinte forma: deixem um de seus irmãos comigo e voltem para casa levando cereais para seus parentes que estão passando fome.
34 Slajvi chi', tzeyic'ancot junxo vin̈ eyuc'tac tzac'an unin chi' vil d'a tic. Ichato chi' ol vojtacaneli to man̈ chucoc e pensar syal chi'. Masanto sjavi junxo vin̈ eyuc'tac tzac'an unin chi', ol in jacanelta vin̈ eyuc'tac ix can d'a preso tic, yic icha chi' libre ex e b'eyeq'ui, xchi vin̈, xchi eb' vin̈.
34 Tragam-me, porém, seu irmão mais novo e saberei que são homens honestos, e não espiões. Então eu lhes devolverei seu irmão, e vocês poderão negociar livremente nesta terra’”.
35 Axo ix sjacan scoxtal eb' vin̈ chi', ix yilan eb' vin̈ to ayem junjun yunetac mucuc tumin yol sti' coxtal chi', aton q'uen tumin chi' ix yac'lab'ej eb' vin̈ smanan ixim trigo. Ix ac'chajxi meltzaj q'ueen. Ix te xiv chaan̈ eb' vin̈, ix te xivpax vin̈ smam eb' vin̈ chi.
35 Ao esvaziarem os sacos, viram que dentro de cada um havia uma bolsa com o dinheiro do pagamento pelos cereais. Os irmãos e o pai ficaram apavorados quando viram as bolsas de dinheiro.
36 Ix lajvi chi' ix yalan vin̈ d'a eb' vin̈ icha tic:
36 Jacó disse: “Vocês estão tirando meus filhos de mim! José se foi, Simeão não está aqui, e agora querem levar Benjamim também. Tudo está contra mim!”.
37 Ix yalan vin̈aj Rubén d'a vin̈ smam chi' icha tic:
37 Então Rúben disse ao pai: “Se eu não trouxer Benjamim de volta, o senhor pode matar meus dois filhos. Eu me responsabilizo por ele e prometo trazê-lo de volta”.
38 Ix tac'vi vin̈aj Jacob chi' icha tic:
38 Jacó, porém, respondeu: “Meu filho não descerá com vocês. Seu irmão José morreu, e Benjamim é tudo que me resta. Se alguma coisa acontecesse com ele na viagem, vocês me mandariam velho e infeliz para a sepultura”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.