Gênesis 42

A Ch'an Biblia D'a Chuj San Mateo (CAC) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 A vin̈aj Jacob cajan vin̈ d'a Canaán, ix yab' specal vin̈ to te ay ixim trigo d'a Egipto. Yuj chi' ix yal vin̈ d'a eb' vin̈ yuninal icha tic: ¿Tas tze c'ulej, ton̈ej tzeyil-lajoch e b'a?
1 Quando Jacó soube que havia mantimentos no Egito, disse aos filhos: — Por que vocês estão aí de braços cruzados?
2 Ix vab' specal to te ay ixim trigo d'a Egipto. Ixiquec e man tas sco va yic vach' max on̈ cham yuj vejel, xchi vin̈.
2 Ouvi dizer que no Egito há mantimentos. Vão até lá e comprem cereais para não morrermos de fome.
3 Yuj chi', ix b'at lajun̈van̈ yuc'tac vin̈aj José manoj trigo d'a Egipto chi'.
3 Então os dez irmãos de José por parte de pai foram até o Egito para comprar mantimentos.
4 Axo vin̈aj Benjamín, yuc'tac vin̈aj José chi', maj chajib'atlaj vin̈ yuj vin̈aj Jacob chi', yujto ix sna' vin̈: Ay talaj tas tz'ic'an vin̈ vuninal tic, xchi vin̈.
4 Mas Jacó não deixou que Benjamim, o irmão de José por parte de pai e de mãe, fosse com eles; ele tinha medo de que lhe acontecesse alguma desgraça.
5 Tzijtum juntzan̈xo eb' vin̈ manum trigo ix b'at yed' eb' vin̈ yuninal vin̈aj Israel chi', yujto d'a masanil yol yic Canaán chi', ix te em vejel.
5 Os filhos de Jacó foram comprar mantimentos junto com outras pessoas, pois em todo o país de Canaã havia fome.
6 A vin̈aj José yajal yaj d'a yol yic Egipto chi', a vin̈ tz'ac'anelta ixim trigo d'a eb' manvajum sc'och chi'. Ayic ix c'och eb' yuc'tac vin̈ chi' d'a yichan̈, ix em n̈ojjab' eb' vin̈ d'a sat luum.
6 Como governador do Egito, era José quem vendia cereais às pessoas que vinham de outras terras. Quando os irmãos de José chegaram, eles se ajoelharam na frente dele e encostaram o rosto no chão.
7 D'a jun rato chi, ix yiloch eb' yuc'tac vin̈aj José chi', palta axo ix yutej sb'a vin̈ ichato man̈ yojtacoc vin̈, ov ix yutej vin̈ slolon d'a eb' vin̈:
7 Logo que José viu os seus irmãos, ele os reconheceu, mas fez de conta que não os conhecia. E lhes perguntou com voz dura: — Vocês, de onde vêm? — Da terra de Canaã — responderam. — Queremos comprar mantimentos.
8 Vach'chom a vin̈aj José chi' yojtac vin̈ to yuc'tac sb'a vin̈ yed' eb' vin̈, axo pax eb' vin̈ jun, maj nachajel-laj yuj eb' vin̈.
8 José reconheceu os seus irmãos, mas eles não o reconheceram.
9 Ichato chi' ix snaancot vin̈aj José tas ix svayichej d'a yib'an̈ eb' vin̈ d'a yalan̈taxo. Ix yalan vin̈:
9 Então José lembrou dos sonhos que tinha tido a respeito deles e disse: — Vocês são espiões que vieram para ver os pontos fracos do nosso país.
10 —Maay mamin, a on̈ a checab' on̈ tic, manoj trigon̈ej tzon̈ javi.
10 Eles responderam: — De modo nenhum, senhor. Nós, os seus criados, viemos para comprar mantimentos.
11 A on̈ tic junn̈ej co mam, cuc'tacn̈ej co b'a, vach'n̈ej co pensar, malaj b'aj ton̈ej tzec' quileli, xchi eb' vin̈.
11 Somos filhos de um mesmo pai. Nós não somos espiões, senhor! Somos gente honesta.
12 —Val yel a ex tic ton̈ej tzex ja eyilb'ati ta secojtac tz'ochul eb' ajc'ol d'a tic, xchi vin̈.
12 — Não acredito — disse José. — Vocês vieram para ver os pontos fracos do nosso país.
13 Ix tac'vi eb' vin̈ icha tic:
13 Eles disseram: — Nós moramos em Canaã. Somos ao todo doze irmãos, filhos do mesmo pai. Mas um irmão desapareceu, e o mais novo está neste momento com o nosso pai.
14 —Val yel svala', a ex tic ton̈ej tzex ja eyileli tas yaj d'a tic.
14 José respondeu: — É como eu disse: vocês são espiões.
15 Ol to yal sb'a tas ol aj jun tic: Tzin loc sb'i vin̈ rey to man̈ ol ex actajeloc tato man̈ ol eyic'cot vin̈ eyuc'tac tzac'an unin chi'.
15 E o jeito de provar que vocês estão dizendo a verdade é este: enquanto o irmão mais moço de vocês não vier para cá, vocês não sairão daqui. Isso eu juro pela vida do rei!
16 A ticnaic tzex b'at junoc ex eyic' vin̈, a exxo tic ol ex cann̈ej preso d'a tic, yic vach' squila' tato yel tzeyala'. Tato ton̈ej tzeyala', toxo ix in loc sb'i vin̈ rey to ton̈ej tzul on̈ eyileli, xchi vin̈aj José chi.
16 Um de vocês irá buscá-lo, mas os outros ficarão presos até que fique provado se estão ou não dizendo a verdade. Se não estão, é que vocês são espiões. Juro pela vida do rei!
17 — ausente —
17 E os pôs na cadeia por três dias.
18 — ausente —
18 No terceiro dia José disse a eles: — Eu sou uma pessoa que
19 Tato yel vach' ex, junxon̈ej ex tzex can d'a yol preso tic, tzex b'at e masanil d'a e chon̈ab' chi', tzeyic'anb'at ixim trigo sva eb' ix eyetb'eyum yed' eyuninal van scham yuj vejel chi'.
19 Se, de fato, são pessoas honestas, que um de vocês fique aqui na cadeia, e que os outros voltem para casa, levando mantimentos para matar a fome das suas famílias.
20 Slajvi chi', tzeyic'ancot vin̈ eyuc'tac tzac'an unin chi'. Ichato chi' ol vilani tato yel tzeyala', man̈ ol ex chamlaj, xchi vin̈aj José chi'.
20 Depois tragam aqui o seu irmão mais moço. Isso provará se vocês estão ou não dizendo a verdade; e, se estiverem, não serão mortos. Eles concordaram
21 Ix yalan eb' vin̈ d'ay junjun icha tic:
21 e disseram uns aos outros: — De fato, nós agora estamos sofrendo por causa daquilo que fizemos com o nosso irmão. Nós vimos a sua aflição quando pedia que tivéssemos pena dele, porém não nos importamos. Por isso agora é a nossa vez de ficarmos aflitos.
22 Ix yalanpax vin̈aj Rubén d'a eb' vin̈ yuc'tac chi' icha tic:
22 E Rúben disse assim: — Eu bem que disse que não maltratassem o rapaz, mas vocês não quiseram me ouvir. Por isso agora estamos pagando pela morte dele.
23 Maj nachajel yuj eb' vin̈ tato van yab'an vin̈aj José tas syal eb' vin̈ chi', yujto d'a sti' eb' aj Egipto slolon vin̈, an̈ej to ay junoc mach tz'alaneli tas syal vin̈.
23 Eles não sabiam que José estava entendendo o que diziam, pois ele tinha estado falando com eles por meio de um intérprete.
24 Ix el vin̈aj José chi' d'a stz'ey eb' vin̈, ix och ijan vin̈ yoq'ui. Ix jax vin̈, ix lolonxi vin̈ yed' eb' vin̈. Ix yic'anel vin̈aj Simeón vin̈, d'a yichan̈ eb' vin̈ ix tzec'chajcan vin̈.
24 José saiu de perto deles e começou a chorar. Quando pôde falar outra vez, voltou, separou Simeão e mandou que fosse amarrado na presença deles.
25 Ix lajvi chi', ix yalan vin̈aj José chi' to tz'ac'ji b'ud'joc scoxtal eb' vin̈, ix ac'jiem q'uen stumin eb' vin̈ d'a yol sti' scoxtal chi', ix ac'jib'at svael eb' vin̈ yic yol sb'e. Icha chi' ix sc'ulej vin̈ yed' eb' vin̈.
25 José mandou que os empregados enchessem de mantimentos os sacos que os irmãos haviam trazido e que devolvessem o dinheiro de cada um, colocando-o nos sacos de mantimentos. E também que lhes dessem comida para a viagem. E assim foi feito.
26 Ix lajvi chi', ix yac'anoch yicatz noc' sb'uru eb' vin̈, ix paxta eb' vin̈ b'ian.
26 Os irmãos de José carregaram os jumentos com os mantimentos que haviam comprado e foram embora.
27 Axo ix c'och eb' vin̈ b'aj ol vayoc, ix sjacan scoxtal junoc eb' vin̈ yic syic'anq'ueta chab'oc strigo noc' sb'uru vin̈ chi' yalani. Axo ix yilan vin̈ to ayem q'uen tumin d'a yol sti' scoxtal, q'uen ix yac'lab'ej eb' vin̈ smanan ixim strigo chi'.
27 Quando chegaram ao lugar onde iam passar a noite, um deles abriu um saco para dar comida ao seu animal e viu que o seu dinheiro estava ali na boca do saco de mantimentos.
28 Ix yalan vin̈ d'a eb' vin̈ yuc'tac chi' icha tic:
28 Ele disse aos irmãos: — Vejam só! O meu dinheiro está aqui no meu saco de mantimentos! Eles devolveram! Todos ficaram muito assustados e, tremendo de medo, perguntavam uns aos outros: — O que será isso que Deus fez com a gente?
29 Axo yic ix jax eb' vin̈ d'a yol yic Canaán chi', ix yalan eb' vin̈ d'a vin̈ smam tastac ix ec' d'a yib'an̈. Ix yalan eb' vin̈ icha tic:
29 Quando chegaram a Canaã, contaram a Jacó, o seu pai, tudo o que havia acontecido com eles. E disseram:
30 —A vin̈ ayoch yajalil d'a jun chon̈ab' chi', te ov ix yutej vin̈ slolon d'ayon̈. Ix yalan vin̈ to ton̈ej on̈ xid' quilelta tas yaj schon̈ab' chi'.
30 — Aquele homem, o governador do Egito, tratou a gente com brutalidade e nos acusou de termos ido ao seu país como espiões.
31 Ix calani to vach' on̈, man̈ chucoc co pensar tzon̈ eq'ui, malaj b'aj ton̈ej tzec' quilel tas yaj eb'.
31 Nós respondemos: “Somos homens honestos; não somos espiões.
32 Ix calani to lajchavan̈ co b'eyi, junn̈ej co mam, jun vin̈ cuc'tac man̈xo ayoquec'laj, axo vin̈ tzac'an unin, aycan vin̈ yed' vin̈ co mam d'a Canaán, xco chi d'a vin̈.
32 Somos ao todo doze irmãos, filhos do mesmo pai. Mas um dos nossos irmãos desapareceu, e o mais novo está neste momento com o nosso pai em Canaã.”
33 Ix lajvi chi', ix yalan vin̈ icha tic: Tato yel vach' ex, canocab' junoc vin̈ eyuc'tac d'a tic, tzeyic'anb'at jab'oc ixim trigo d'a eb' ix eyetb'eyum yed' d'a eyuninal van scham yuj vejel chi'.
33 O governador respondeu: “Eu tenho um jeito de descobrir se vocês são homens honestos. Um de vocês ficará aqui comigo, e os outros vão voltar, levando um pouco de mantimento para as suas famílias, que estão passando fome.
34 Slajvi chi', tzeyic'ancot junxo vin̈ eyuc'tac tzac'an unin chi' vil d'a tic. Ichato chi' ol vojtacaneli to man̈ chucoc e pensar syal chi'. Masanto sjavi junxo vin̈ eyuc'tac tzac'an unin chi', ol in jacanelta vin̈ eyuc'tac ix can d'a preso tic, yic icha chi' libre ex e b'eyeq'ui, xchi vin̈, xchi eb' vin̈.
34 Mas tragam aqui para mim o seu irmão mais novo. Assim, eu ficarei sabendo que vocês não são espiões, mas homens honestos. Aí entregarei o irmão de vocês, e vocês poderão ficar aqui negociando.”
35 Axo ix sjacan scoxtal eb' vin̈ chi', ix yilan eb' vin̈ to ayem junjun yunetac mucuc tumin yol sti' coxtal chi', aton q'uen tumin chi' ix yac'lab'ej eb' vin̈ smanan ixim trigo. Ix ac'chajxi meltzaj q'ueen. Ix te xiv chaan̈ eb' vin̈, ix te xivpax vin̈ smam eb' vin̈ chi.
35 Aconteceu que, quando despejaram os mantimentos, cada um achou na boca do saco um saquinho com o seu dinheiro. Quando eles e o seu pai viram o dinheiro, ficaram com medo.
36 Ix lajvi chi' ix yalan vin̈ d'a eb' vin̈ icha tic:
36 Então Jacó disse: — Vocês querem que eu perca todos os meus filhos? José não está com a gente, e Simeão também não está. Agora vocês querem levar Benjamim, e quem sofre com tudo isso sou eu!
37 Ix yalan vin̈aj Rubén d'a vin̈ smam chi' icha tic:
37 Aí Rúben disse ao pai: — Deixe que eu tome conta de Benjamim; eu o trarei de volta para o senhor. Se não trouxer, o senhor pode matar os meus dois filhos.
38 Ix tac'vi vin̈aj Jacob chi' icha tic:
38 Jacó respondeu: — O meu filho não vai com vocês. José, o irmão dele, está morto, e só ficou Benjamim. Alguma coisa poderia acontecer com ele na viagem que vão fazer, e assim vocês matariam de tristeza este velho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.