Gênesis 37
A Ch'an Biblia D'a Chuj San Mateo (CAC) vs NVT
1 A vin̈aj Jacob ix cann̈ej cajan vin̈ d'a Canaán b'aj ec'nac cajan smam.
1 Jacó passou a morar na terra de Canaã, onde seu pai tinha vivido como estrangeiro.
2 Aton yab'ixal vin̈aj Jacob tic.
2 Este é o relato de Jacó e sua família. Quando José tinha 17 anos, cuidava dos rebanhos de seu pai. Trabalhava com seus meios-irmãos, os filhos de Bila e Zilpa, mulheres de seu pai, e contava para seu pai algumas das coisas erradas que seus irmãos faziam.
3 Te xajan vin̈aj José chi' yuj vin̈ smam d'a yichan̈ juntzan̈xo eb' vin̈ yuc'tac chi', yujto yolxo yichamvinaquil ix alji vin̈. Yuj chi' ix sb'o jun spichul vin̈, tz'ib'iltac yilji.
3 Jacó amava José mais que a qualquer outro de seus filhos, pois José havia nascido quando Jacó era idoso. Por isso, certo dia Jacó encomendou um presente especial para José: uma linda túnica.
4 A ix yilan juntzan̈xo eb' vin̈ yuc'tac vin̈ chi' to yelxo val te xajan vin̈aj José chi' yuj vin̈ smam chi', ix te chichon sc'ol eb' vin̈ d'a vin̈, te chuc slolon eb' vin̈ d'a vin̈.
4 Os irmãos de José, por sua vez, o odiavam, pois o pai deles o amava mais que a todos os outros filhos. Não eram capazes de lhe dizer uma única palavra amigável.
5 — ausente —
5 Certa noite, José teve um sonho e, quando o contou a seus irmãos, eles o odiaram ainda mais.
6 — ausente —
6 “Ouçam este sonho que tive”, disse ele.
7 — ausente —
7 “Estávamos no campo, amarrando feixes de trigo. De repente, meu feixe se levantou e ficou em pé, e seus feixes se juntaram ao redor do meu e se curvaram diante dele!”
8 — ausente —
8 Seus irmãos responderam: “Você imagina que será nosso rei? Pensa mesmo que nos governará?”. E o odiaram ainda mais por causa de seus sonhos e da maneira como os contava.
9 Ix lajvi chi' ix och junxo svayich vin̈aj José chi', ix yalanxi vin̈ d'a eb' vin̈ yuc'tac chi' icha tic:
9 Pouco tempo depois, José teve outro sonho e, mais uma vez, contou-o a seus irmãos. “Ouçam, tive outro sonho”, disse ele. “O sol, a lua e onze estrelas se curvavam diante de mim!”
10 Ayic ix yalan svayich vin̈ chi' d'a vin̈ smam yed' d'a eb' vin̈ yuc'tac chi', ix cot yoval vin̈ smam vin̈ chi, ix yalan vin̈ d'a vin̈ icha tic:
10 Dessa vez, contou o sonho não apenas aos irmãos, mas também ao pai, que o repreendeu, dizendo: “Que sonho é esse? Por acaso eu, sua mãe e seus irmãos viremos e nos curvaremos até o chão diante de você?”.
11 Icha chi' ix aj sq'ue vaan schichonc'olal eb' vin̈ yuc'tac vin̈ chi' d'a spatic, palta axo vin̈ smam vin̈ chi', ix snaub'tan̈ej val vin̈ tas val syalelc'och jun svayich vin̈ chi'.
11 Os irmãos de José ficaram com inveja dele, mas seu pai se perguntou qual seria o significado dos sonhos.
12 Ay jun c'ual ix b'at eb' vin̈ yuc'tac vin̈aj José chi' d'a Siquem say b'aj vach' sva noc' scalnel vin̈ smam eb' vin̈ chi'.
12 Pouco depois, os irmãos de José levaram os rebanhos de seu pai para pastar junto de Siquém.
13 Ix lajvi chi', ix yalan vin̈aj Israel d'a vin̈aj José chi' icha tic:
13 Então Jacó disse a José: “Seus irmãos estão cuidando das ovelhas em Siquém. Apronte-se, e eu o enviarei até eles”. “Estou pronto para ir”, respondeu José.
14 —Vach' jun, ixic, yic vach' tzila' chajtil yaj eb' vin̈ yed' noc' calnel chi', tzul alan vab'i, xchi vin̈ smam vin̈ chi'.
14 “Vá ver como estão seus irmãos e os rebanhos”, disse Jacó. “E traga-me notícias deles.” Jacó o enviou, e José viajou de sua casa no vale de Hebrom até Siquém.
15 ix ec'chaj vin̈ sayec' eb' vin̈ yuc'tac chi' ta'. Ay jun vin̈ vinac ix schalaj sb'a vin̈ yed'oc, ix sc'anb'an vin̈ vinac chi' icha tic:
15 Quando José chegou a Siquém, um homem da região notou que ele andava perdido pelos campos. “O que você está procurando?”, perguntou o homem.
16 —To tzin ec' in say eb' vin̈ vuc'tac. ¿Maj am ila' b'ajtil stan̈vej noc' calnel eb' vin̈? xchi vin̈aj José chi'.
16 “Estou procurando meus irmãos”, respondeu José. “O senhor sabe onde eles estão cuidando dos rebanhos?”
17 —Toxo ix b'at eb' vin̈ d'a tic. Ix vab' yalan eb' vin̈: Vach' tzon̈ b'at d'a Dotán, xchi eb' vin̈ ix vab'i, xchi vin̈ vinac chi'.
17 O homem lhe disse: “Sim, eles foram embora daqui, mas eu os ouvi dizer: ‘Vamos a Dotã’”. Então José foi atrás de seus irmãos e os encontrou em Dotã.
18 Ayic ix yilanb'at vin̈ eb' vin̈ d'a najat, ayto val sc'och vin̈ d'a eb' vin̈, ix slajtian sb'a eb' vin̈ tas syutej eb' vin̈ smilancham vin̈.
18 Quando os irmãos de José o viram, o reconheceram de longe. Antes que ele se aproximasse, planejaram uma forma de matá-lo.
19 Ix yalan eb' vin̈ icha tic:
19 “Lá vem o sonhador!”, disseram uns aos outros.
20 Co mileccham vin̈, ol co julancanb'at vin̈ d'a yol junoc jul, ol calani to a am junoc noc' noc' chium anima ix chianb'at vin̈. Ol quilan b'ian tas ol aj yelc'och juntzan̈ svayich vin̈ chi', xchi eb' vin̈.
20 “Vamos matá-lo e jogá-lo numa dessas cisternas. Diremos a nosso pai: ‘Um animal selvagem o devorou’. Então veremos o que será dos seus sonhos!”
21 Ayic ix yab'an juntzan̈ lolonel chi' vin̈aj Rubén, ix snaan vin̈ tas vach' syutej scolanel vin̈aj José chi' d'a yol sc'ab' eb' vin̈, ix yalan vin̈ icha tic:
21 Mas, quando Rúben ouviu o plano, tratou de livrar José. “Não o matemos”, disse ele.
22 Mocab' och schamel vin̈ chi' co muloc. An̈ejto scaq'uem vin̈ d'a yol junoc yed'tal a' joyb'il d'a tz'inan lum tic. Mocab'a junoc on̈ tz'och co c'ab' d'a vin̈, xchi vin̈.
22 “Por que derramar sangue? Joguem-no nesta cisterna vazia aqui no deserto e não toquemos nele.” Rúben planejava resgatar José e levá-lo de volta ao pai.
23 Axo ix c'och vin̈aj José b'aj ayec' eb' vin̈ yuc'tac chi', elan̈chamel ix tzac'jicot vin̈ yuj eb' vin̈. Ix yic'anel spichul vin̈ eb' vin̈ ayochi, aton jun tz'ib'iltac yilji.
23 Assim, quando José chegou, os irmãos lhe arrancaram a linda túnica que ele estava usando,
24 Ix lajvi chi' ix ac'jiem vin̈ yuj eb' d'a yol jun yed'tal a' jul yich, malaj a a' d'a yool.
24 o agarraram e o jogaram na cisterna vazia, ou seja, sem água.
25 Ix lajvi chi' ix em c'ojan eb' vin̈ vael.
25 Mais tarde, quando se sentaram para comer, viram ao longe uma caravana de camelos vindo em sua direção. Era um grupo de negociantes ismaelitas, que transportavam especiarias, bálsamo e mirra de Gileade para o Egito.
26 Ix yalan vin̈aj Judá d'a eb' yuc'tac chi' icha tic:
26 Judá disse a seus irmãos: “O que ganharemos se matarmos nosso irmão e encobrirmos o crime?
27 Vach' ama to sco chon̈b'at vin̈ d'a eb' vin̈ ismaelita van sja tic. Mocab' co milcham vin̈ yujto cuc'tac co b'a yed' vin̈, xchi vin̈.
27 Em vez de matá-lo, vamos vendê-lo aos negociantes ismaelitas. Afinal, ele é nosso irmão, sangue do nosso sangue!”. Seus irmãos concordaram.
28 Axo yic ix ec' eb' vin̈ aj Madián chi', elan̈chamel ix ic'chajq'ueta vin̈aj José d'a yol jun jul chi', ix schon̈anb'at vin̈ eb' vin̈ d'a eb' vin̈ chon̈vajum chi'. 20 siclo plata ix yac' eb' vin̈ d'a eb' vin̈ stojoloc. Icha chi' ix aj yic'chajb'at vin̈aj José chi' d'a Egipto.
28 Então, quando os ismaelitas, que eram negociantes midianitas, se aproximaram, os irmãos de José o tiraram da cisterna e o venderam para eles por vinte peças de prata. E os negociantes o levaram para o Egito.
29 Ayic ix jax vin̈aj Rubén chi', ix b'at vin̈ yil d'a sti' jun jul chi', man̈xalaj vin̈aj José chi' ayeq'ui. Ix sn̈ic'chitanb'at sjaj spichul vin̈ yuj scusc'olal.
29 Algum tempo depois, Rúben voltou para tirar José da cisterna. Quando descobriu que seu irmão não estava lá, rasgou as roupas.
30 Ix b'at lemnaj vin̈ d'a eb' vin̈ yuc'tac chi', ix yalan vin̈ icha tic:
30 Voltou a seus irmãos e lamentou-se: “O menino sumiu! E agora, o que farei?”.
31 A d'a jun rato chi', ix smilancham jun noc' yune' chiva eb' vin̈. Ix yic'anelta schiq'uil noc' eb' vin̈, ix sb'on̈anoch eb' vin̈ d'a spichul vin̈aj José chi'.
31 Então os irmãos mataram um bode e mergulharam a túnica de José no sangue do animal.
32 Ix yac'anb'at jun pichul chi' eb' vin̈ d'a vin̈ smam, ix yalanb'at eb' vin̈ icha tic: Ix ilchaj jun pichul tic cuuj, ilnab'i talaj a spichul vin̈ uninal, xchib'at eb' vin̈.
32 Enviaram a linda túnica para o pai, com a seguinte mensagem: “Veja o que encontramos. Não é a túnica de seu filho?”.
33 Ayic ix yilan vin̈aj Jacob, to aton spichul vin̈aj José, ix yalan vin̈ icha tic: Ay... aton val spichul vin̈ vuninal tic. Ay am val junoc noc' schi'an anima ix tzilchitanb'at vin̈, ix schianb'at vuninal, xchi vin̈.
33 O pai a reconheceu de imediato e disse: “Sim, é a túnica de meu filho. Um animal selvagem o deve ter devorado. Com certeza José morreu despedaçado!”.
34 Ix lajvi chi', ix sn̈ic'chitanel spichul vin̈, ix yac'anoch jun pichul vin̈ yic cusc'olal. Te nivan tiempo ix oc' vin̈ yuj vin̈ yunin chi'.
34 Jacó rasgou suas roupas e vestiu-se de pano de saco. Por longo tempo, lamentou profundamente a morte do filho.
35 Masanil eb' yuninal vin̈ yed' eb' ix yisil vin̈, ix yac'lej eb' yac'an snivanil sc'ol vin̈, palta max yal-laj sc'ol vin̈ tz'ac'ji snivanil sc'ool. Tz'oc'n̈ej vin̈ yuj vin̈ yuninal chi'. Ix yalan vin̈ icha tic: Ol te cusn̈ej val in c'ool yuj vin̈ vuninal masanto ol in b'at b'aj ayec' vin̈ d'a scal eb' chamnac, xchi vin̈.
35 A família toda tentou consolá-lo, mas ele se recusava. “Descerei à sepultura lamentando a morte de meu filho”, dizia, e continuou a lamentar-se.
36 Axo eb' vin̈ aj Madián chi', ayic ix c'och eb' vin̈ d'a Egipto chi', ix schon̈anxib'at vin̈aj José chi' eb' vin̈ d'a vin̈aj Potifar, yajal eb' stan̈van vin̈ rey d'a Egipto chi'.
36 Enquanto isso, os negociantes midianitas chegaram ao Egito, onde venderam José a Potifar, oficial e capitão da guarda do faraó.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.