Gênesis 37

A Ch'an Biblia D'a Chuj San Mateo (CAC) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 A vin̈aj Jacob ix cann̈ej cajan vin̈ d'a Canaán b'aj ec'nac cajan smam.
1 Jacó habitou na terra das peregrinações de seu pai, na terra de Canaã.
2 Aton yab'ixal vin̈aj Jacob tic.
2 Esta é a história de Jacó. Quando José tinha dezessete anos, apascentava os rebanhos com os seus irmãos. Sendo ainda jovem, acompanhava os filhos de Bila e os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai; e trazia más notícias deles a seu pai.
3 Te xajan vin̈aj José chi' yuj vin̈ smam d'a yichan̈ juntzan̈xo eb' vin̈ yuc'tac chi', yujto yolxo yichamvinaquil ix alji vin̈. Yuj chi' ix sb'o jun spichul vin̈, tz'ib'iltac yilji.
3 Ora, Israel amava mais José do que todos os seus outros filhos, porque era filho da sua velhice; e mandou fazer para ele uma túnica talar de mangas compridas.
4 A ix yilan juntzan̈xo eb' vin̈ yuc'tac vin̈ chi' to yelxo val te xajan vin̈aj José chi' yuj vin̈ smam chi', ix te chichon sc'ol eb' vin̈ d'a vin̈, te chuc slolon eb' vin̈ d'a vin̈.
4 Quando os seus irmãos viram que o pai o amava mais do que todos os outros filhos, odiaram-no e já não podiam falar com ele de forma pacífica.
5 — ausente —
5 José teve um sonho e o contou aos seus irmãos; por isso, o odiaram ainda mais.
6 — ausente —
6 Ele lhes disse: — Peço que ouçam o sonho que tive.
7 — ausente —
7 Sonhei que estávamos amarrando feixes no campo, e eis que o meu feixe se levantou e ficou em pé, enquanto os feixes de vocês o rodeavam e se inclinavam diante do meu.
8 — ausente —
8 Então os irmãos lhe disseram: — Você pensa que vai mesmo reinar sobre nós? Pensa que realmente dominará sobre nós? E com isso o odiavam ainda mais, por causa dos seus sonhos e de suas palavras.
9 Ix lajvi chi' ix och junxo svayich vin̈aj José chi', ix yalanxi vin̈ d'a eb' vin̈ yuc'tac chi' icha tic:
9 José teve ainda outro sonho, que ele contou aos seus irmãos, dizendo: — Sonhei também que o sol, a lua e onze estrelas se inclinavam diante de mim.
10 Ayic ix yalan svayich vin̈ chi' d'a vin̈ smam yed' d'a eb' vin̈ yuc'tac chi', ix cot yoval vin̈ smam vin̈ chi, ix yalan vin̈ d'a vin̈ icha tic:
10 Quando José contou esse sonho ao pai e aos seus irmãos, o pai o repreendeu, dizendo: — Que sonho é esse que você teve? Você está querendo dizer que eu, a sua mãe e os seus irmãos iremos e nos inclinaremos até o chão diante de você?
11 Icha chi' ix aj sq'ue vaan schichonc'olal eb' vin̈ yuc'tac vin̈ chi' d'a spatic, palta axo vin̈ smam vin̈ chi', ix snaub'tan̈ej val vin̈ tas val syalelc'och jun svayich vin̈ chi'.
11 Os irmãos tinham inveja dele; o pai, no entanto, guardou aquilo no coração.
12 Ay jun c'ual ix b'at eb' vin̈ yuc'tac vin̈aj José chi' d'a Siquem say b'aj vach' sva noc' scalnel vin̈ smam eb' vin̈ chi'.
12 Como os irmãos foram apascentar o rebanho do pai, em Siquém,
13 Ix lajvi chi', ix yalan vin̈aj Israel d'a vin̈aj José chi' icha tic:
13 Israel perguntou a José: — Os seus irmãos não estão apascentando o rebanho em Siquém? Venha, pois vou mandar você até eles. José respondeu: — Eis-me aqui.
14 —Vach' jun, ixic, yic vach' tzila' chajtil yaj eb' vin̈ yed' noc' calnel chi', tzul alan vab'i, xchi vin̈ smam vin̈ chi'.
14 Israel continuou: — Vá, agora, e veja se está tudo bem com os seus irmãos e com o rebanho; e traga-me notícias. Assim, o enviou do vale de Hebrom, e ele foi a Siquém.
15 ix ec'chaj vin̈ sayec' eb' vin̈ yuc'tac chi' ta'. Ay jun vin̈ vinac ix schalaj sb'a vin̈ yed'oc, ix sc'anb'an vin̈ vinac chi' icha tic:
15 E um homem encontrou José, que andava errante pelo campo, e lhe perguntou: — O que você está procurando?
16 —To tzin ec' in say eb' vin̈ vuc'tac. ¿Maj am ila' b'ajtil stan̈vej noc' calnel eb' vin̈? xchi vin̈aj José chi'.
16 Ele respondeu: — Estou procurando os meus irmãos. Por favor, pode me dizer onde eles estão apascentando o rebanho?
17 —Toxo ix b'at eb' vin̈ d'a tic. Ix vab' yalan eb' vin̈: Vach' tzon̈ b'at d'a Dotán, xchi eb' vin̈ ix vab'i, xchi vin̈ vinac chi'.
17 O homem respondeu: — Foram embora daqui. Ouvi quando disseram: “Vamos a Dotã.” Então José seguiu atrás dos irmãos e os encontrou em Dotã.
18 Ayic ix yilanb'at vin̈ eb' vin̈ d'a najat, ayto val sc'och vin̈ d'a eb' vin̈, ix slajtian sb'a eb' vin̈ tas syutej eb' vin̈ smilancham vin̈.
18 De longe eles o viram e, antes que chegasse, conspiraram contra ele para o matar.
19 Ix yalan eb' vin̈ icha tic:
19 Disseram uns aos outros: — Lá vem o grande sonhador!
20 Co mileccham vin̈, ol co julancanb'at vin̈ d'a yol junoc jul, ol calani to a am junoc noc' noc' chium anima ix chianb'at vin̈. Ol quilan b'ian tas ol aj yelc'och juntzan̈ svayich vin̈ chi', xchi eb' vin̈.
20 Venham, pois, agora, vamos matá-lo e jogar o corpo numa destas cisternas. Diremos que um animal selvagem o devorou. Vejamos em que vão dar os sonhos dele.
21 Ayic ix yab'an juntzan̈ lolonel chi' vin̈aj Rubén, ix snaan vin̈ tas vach' syutej scolanel vin̈aj José chi' d'a yol sc'ab' eb' vin̈, ix yalan vin̈ icha tic:
21 Mas Rúben, ouvindo isso, livrou-o das mãos deles e disse: — Não lhe tiremos a vida.
22 Mocab' och schamel vin̈ chi' co muloc. An̈ejto scaq'uem vin̈ d'a yol junoc yed'tal a' joyb'il d'a tz'inan lum tic. Mocab'a junoc on̈ tz'och co c'ab' d'a vin̈, xchi vin̈.
22 Rúben disse mais: — Não derramem sangue. Joguem o rapaz naquela cisterna que está no deserto, e não lhe façam mal. Rúben disse isto para o livrar deles, a fim de levá-lo de volta ao pai.
23 Axo ix c'och vin̈aj José b'aj ayec' eb' vin̈ yuc'tac chi', elan̈chamel ix tzac'jicot vin̈ yuj eb' vin̈. Ix yic'anel spichul vin̈ eb' vin̈ ayochi, aton jun tz'ib'iltac yilji.
23 Mas, logo que José chegou a seus irmãos, despiram-no da túnica, a túnica talar de mangas compridas que trazia,
24 Ix lajvi chi' ix ac'jiem vin̈ yuj eb' d'a yol jun yed'tal a' jul yich, malaj a a' d'a yool.
24 e o jogaram na cisterna. A cisterna estava vazia, sem água.
25 Ix lajvi chi' ix em c'ojan eb' vin̈ vael.
25 Depois sentaram-se para comer. Levantando os olhos, viram que uma caravana de ismaelitas vinha de Gileade. Seus camelos traziam especiarias, bálsamo e mirra, que levavam para o Egito.
26 Ix yalan vin̈aj Judá d'a eb' yuc'tac chi' icha tic:
26 Então Judá disse aos irmãos: — O que vamos ganhar se matarmos o nosso irmão e depois escondermos a sua morte?
27 Vach' ama to sco chon̈b'at vin̈ d'a eb' vin̈ ismaelita van sja tic. Mocab' co milcham vin̈ yujto cuc'tac co b'a yed' vin̈, xchi vin̈.
27 Venham, vamos vendê-lo aos ismaelitas. Não lhe façamos mal, pois é nosso irmão, é do nosso sangue. Seus irmãos concordaram.
28 Axo yic ix ec' eb' vin̈ aj Madián chi', elan̈chamel ix ic'chajq'ueta vin̈aj José d'a yol jun jul chi', ix schon̈anb'at vin̈ eb' vin̈ d'a eb' vin̈ chon̈vajum chi'. 20 siclo plata ix yac' eb' vin̈ d'a eb' vin̈ stojoloc. Icha chi' ix aj yic'chajb'at vin̈aj José chi' d'a Egipto.
28 E, quando os mercadores midianitas passaram, os irmãos de José o tiraram da cisterna e o venderam aos ismaelitas por vinte moedas de prata. E os ismaelitas levaram José para o Egito.
29 Ayic ix jax vin̈aj Rubén chi', ix b'at vin̈ yil d'a sti' jun jul chi', man̈xalaj vin̈aj José chi' ayeq'ui. Ix sn̈ic'chitanb'at sjaj spichul vin̈ yuj scusc'olal.
29 Quando Rúben voltou à cisterna, eis que José não estava nela; então rasgou as suas roupas.
30 Ix b'at lemnaj vin̈ d'a eb' vin̈ yuc'tac chi', ix yalan vin̈ icha tic:
30 E, voltando aos seus irmãos, disse: — O rapaz não está mais lá! E agora, o que eu vou fazer?
31 A d'a jun rato chi', ix smilancham jun noc' yune' chiva eb' vin̈. Ix yic'anelta schiq'uil noc' eb' vin̈, ix sb'on̈anoch eb' vin̈ d'a spichul vin̈aj José chi'.
31 Então pegaram a túnica de José, mataram um bode e molharam a túnica no sangue.
32 Ix yac'anb'at jun pichul chi' eb' vin̈ d'a vin̈ smam, ix yalanb'at eb' vin̈ icha tic: Ix ilchaj jun pichul tic cuuj, ilnab'i talaj a spichul vin̈ uninal, xchib'at eb' vin̈.
32 E enviaram a túnica de mangas compridas ao pai com este recado: — Achamos isto. Veja se é ou não a túnica de seu filho.
33 Ayic ix yilan vin̈aj Jacob, to aton spichul vin̈aj José, ix yalan vin̈ icha tic: Ay... aton val spichul vin̈ vuninal tic. Ay am val junoc noc' schi'an anima ix tzilchitanb'at vin̈, ix schianb'at vuninal, xchi vin̈.
33 Ele a reconheceu e disse: — É a túnica de meu filho. Um animal selvagem o devorou. Certamente José foi despedaçado.
34 Ix lajvi chi', ix sn̈ic'chitanel spichul vin̈, ix yac'anoch jun pichul vin̈ yic cusc'olal. Te nivan tiempo ix oc' vin̈ yuj vin̈ yunin chi'.
34 Então Jacó rasgou as suas roupas, vestiu-se de pano de saco e lamentou o filho durante muitos dias.
35 Masanil eb' yuninal vin̈ yed' eb' ix yisil vin̈, ix yac'lej eb' yac'an snivanil sc'ol vin̈, palta max yal-laj sc'ol vin̈ tz'ac'ji snivanil sc'ool. Tz'oc'n̈ej vin̈ yuj vin̈ yuninal chi'. Ix yalan vin̈ icha tic: Ol te cusn̈ej val in c'ool yuj vin̈ vuninal masanto ol in b'at b'aj ayec' vin̈ d'a scal eb' chamnac, xchi vin̈.
35 Todos os seus filhos e todas as suas filhas vieram, para o consolar; ele, porém, recusou ser consolado e disse: — Chorando, descerei à sepultura para junto do meu filho. E continuou a chorar pelo filho.
36 Axo eb' vin̈ aj Madián chi', ayic ix c'och eb' vin̈ d'a Egipto chi', ix schon̈anxib'at vin̈aj José chi' eb' vin̈ d'a vin̈aj Potifar, yajal eb' stan̈van vin̈ rey d'a Egipto chi'.
36 Enquanto isso, no Egito, os midianitas venderam José a Potifar, oficial de Faraó, comandante da guarda.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.