Eclesiastes 1

A Ch'an Biblia D'a Chuj San Mateo (CAC) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 — ausente —
1 Palavras do Eclesiastes, filho de Davi, rei de Jerusalém.
2 — ausente —
2 Vaidade das vaidades, diz o Eclesiastes, vaidade das vaidades! Tudo é vaidade.
3 ¿Tas val syac' yal eb' anima d'a jantac munlajel sb'o d'a yolyib'an̈q'uinal tic?
3 Que proveito tira o homem de todo o trabalho com que se afadiga debaixo do sol?
4 Ay eb' tz'alji, ay pax eb' schami, axo pax lum luum tic, an̈eja' yaj luum.
4 Uma geração passa, outra vem; mas a terra sempre subsiste.
5 Sjavi c'u, tz'emxicani. Icha tz'aj yemcan chi' icha chi' sq'ueul junelxo.
5 O sol se levanta, o sol se põe; apressa-se a voltar a seu lugar; em seguida, se levanta de novo.
6 Sb'at ic' d'a sur, smeltzajxi, sb'atxican d'a norte. Ton̈ej tz'ec' xumumoc ic' chi'. Smeltzajxi d'a spatic.
6 O vento vai em direção ao sul, vai em direção ao norte, volteia e gira nos mesmos circuitos.
7 A masanil a a' sb'eyi, sc'ochcan a' d'a a' mar, palta malaj b'aq'uin̈ sb'ud'ji a' mar chi'. Sq'uexul a' junelxo b'ajtaxon sq'ueul sjaj, sb'eyxi a' b'aj sb'eytaxoni.
7 Todos os rios se dirigem para o mar, e o mar não transborda. Em direção ao mar, para onde correm os rios, eles continuam a correr.
8 Masanil tas tzon̈ te tzactzaj val yed'oc, palta malaj b'aq'uin̈ tzon̈ tzactzaj co matz'ani. Malaj pax b'aq'uin̈ tzon̈ tzactzaj cab'ani.
8 Todas as coisas se afadigam, mais do que se pode dizer. A vista não se farta de ver, o ouvido nunca se sacia de ouvir.
9 Masanil tas ay ticnaic, aytaxon d'a peca'. Malaj junoc tas sco c'ulej ticnaic to man̈ sc'ulejnacoc eb' anima d'a peca' chi'. Malaj junoc tas toto scheclaj cuj ticnaic.
9 O que foi é o que será: o que acontece é o que há de acontecer. Não há nada de novo debaixo do sol.
10 Ay eb' scomon alani: A jun tic, toto spitzvichaan̈ d'a co cal, xchi eb'. Palta a jun chi' aytaxoneq'ui ayic manto on̈ aljilaj a on̈ tic.
10 Se é encontrada alguma coisa da qual se diz: Veja: isto é novo, ela já existia nos tempos passados.
11 A eb' ec'nac d'a peca', maxtzac co nacotlaj eb'. Icha chi' ol aj eb' vanto sjavi d'a quichan̈, man̈xo ol nachajpaxcotlaj eb' yuj eb' toto ol ja d'a yichan̈ eb'.
11 Não há memória do que é antigo, e nossos descendentes não deixarão memória junto daqueles que virão depois deles.
12 A in svalel lolonel tic, ix in och sreyaloc eb' vetisraelal d'a chon̈ab' Jerusalén.
12 Eu, o Eclesiastes, fui rei de Israel em Jerusalém.
13 Ix vac' val och d'a in c'ol in naan yed' in jelanil yuj masanil tastac tzuji d'a yolyib'an̈q'uinal tic. Te al jun icatz aycanoch d'a quib'an̈ a on̈ anima on̈ tic yuj Dios.
13 Apliquei meu espírito a um estudo atencioso e à sábia observação de tudo que se passa debaixo dos céus: Deus impôs aos homens esta ocupação ingrata.
14 Icha chi' ix aj snachajel vuuj to a masanil tas sco c'ulej d'a yolyib'an̈q'uinal tic, malaj yelc'ochi. Lajan val icha b'aj sco nib'ej sco yam ic', palta max yamchajlaj cuuj, icha chi' caji.
14 Vi tudo o que se faz debaixo do sol, e eis: tudo vaidade, e vento que passa.
15 A tas toxonton coxo, maxtzac yal co tojolb'itani, max yal-laj co b'isan tas to malaj.
15 O que está curvado não se pode endireitar, e o que falta não se pode calcular.
16 — ausente —
16 Eu disse comigo mesmo: Eis que amontoei e acumulei mais sabedoria que todos os que me precederam em Jerusalém. Porque meu espírito estudou muito a sabedoria e a ciência,
17 — ausente —
17 e apliquei o meu espírito ao discernimento da sabedoria, da loucura e da tolice. Mas cheguei à conclusão de que isso é também vento que passa.
18 Val yel ayic tzon̈ te jelanb'i, ste javipax ilc'olal d'a quib'an̈. Ayic sco te ojtacaneli, ste javipax cusc'olal d'a quib'an̈.
18 Porque no acúmulo de sabedoria, acumula-se tristeza, e que aumenta a ciência, aumenta a dor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.