Eclesiastes 1
A Ch'an Biblia D'a Chuj San Mateo (CAC) vs NVT
1 — ausente —
1 Estas são as palavras do Mestre, filho de Davi, que reinou em Jerusalém.
2 — ausente —
2 “Nada faz sentido”, diz o Mestre. “Nada faz o menor sentido.”
3 ¿Tas val syac' yal eb' anima d'a jantac munlajel sb'o d'a yolyib'an̈q'uinal tic?
3 O que as pessoas ganham com todo o seu árduo trabalho debaixo do sol?
4 Ay eb' tz'alji, ay pax eb' schami, axo pax lum luum tic, an̈eja' yaj luum.
4 Gerações vêm e gerações vão, mas a terra permanece a mesma.
5 Sjavi c'u, tz'emxicani. Icha tz'aj yemcan chi' icha chi' sq'ueul junelxo.
5 O sol nasce, o sol se põe e, logo, retorna a seu lugar para nascer outra vez.
6 Sb'at ic' d'a sur, smeltzajxi, sb'atxican d'a norte. Ton̈ej tz'ec' xumumoc ic' chi'. Smeltzajxi d'a spatic.
6 O vento sopra para o sul, depois para o norte; dá voltas e mais voltas, soprando em círculos.
7 A masanil a a' sb'eyi, sc'ochcan a' d'a a' mar, palta malaj b'aq'uin̈ sb'ud'ji a' mar chi'. Sq'uexul a' junelxo b'ajtaxon sq'ueul sjaj, sb'eyxi a' b'aj sb'eytaxoni.
7 Os rios correm para o mar, mas ele nunca se enche; a água retorna aos rios e corre novamente para o mar.
8 Masanil tas tzon̈ te tzactzaj val yed'oc, palta malaj b'aq'uin̈ tzon̈ tzactzaj co matz'ani. Malaj pax b'aq'uin̈ tzon̈ tzactzaj cab'ani.
8 Tudo é tão cansativo que não há como descrever. Não importa quanto vemos, nunca ficamos satisfeitos; não importa quanto ouvimos, nunca nos contentamos.
9 Masanil tas ay ticnaic, aytaxon d'a peca'. Malaj junoc tas sco c'ulej ticnaic to man̈ sc'ulejnacoc eb' anima d'a peca' chi'. Malaj junoc tas toto scheclaj cuj ticnaic.
9 A história simplesmente se repete. O que foi feito antes será feito outra vez. Nada debaixo do sol é realmente novo.
10 Ay eb' scomon alani: A jun tic, toto spitzvichaan̈ d'a co cal, xchi eb'. Palta a jun chi' aytaxoneq'ui ayic manto on̈ aljilaj a on̈ tic.
10 De vez em quando, alguém diz: “Isto é novidade!”. O fato, porém, é que nada é realmente novo.
11 A eb' ec'nac d'a peca', maxtzac co nacotlaj eb'. Icha chi' ol aj eb' vanto sjavi d'a quichan̈, man̈xo ol nachajpaxcotlaj eb' yuj eb' toto ol ja d'a yichan̈ eb'.
11 Não nos lembramos do que aconteceu no passado, e as gerações futuras tampouco se lembrarão do que fazemos hoje.
12 A in svalel lolonel tic, ix in och sreyaloc eb' vetisraelal d'a chon̈ab' Jerusalén.
12 Eu, o Mestre, fui rei de Israel e vivi em Jerusalém.
13 Ix vac' val och d'a in c'ol in naan yed' in jelanil yuj masanil tastac tzuji d'a yolyib'an̈q'uinal tic. Te al jun icatz aycanoch d'a quib'an̈ a on̈ anima on̈ tic yuj Dios.
13 Dediquei-me a buscar o entendimento e a usar a sabedoria para examinar tudo que se faz debaixo do céu. Descobri que Deus deu uma existência trágica à humanidade.
14 Icha chi' ix aj snachajel vuuj to a masanil tas sco c'ulej d'a yolyib'an̈q'uinal tic, malaj yelc'ochi. Lajan val icha b'aj sco nib'ej sco yam ic', palta max yamchajlaj cuuj, icha chi' caji.
14 Observei tudo que acontece debaixo do sol e, de fato, nada faz sentido; é como correr atrás do vento.
15 A tas toxonton coxo, maxtzac yal co tojolb'itani, max yal-laj co b'isan tas to malaj.
15 O que está errado não pode ser corrigido; o que ainda falta não pode ser recuperado.
16 — ausente —
16 Disse a mim mesmo: “Sou mais sábio que todos os reis que governaram em Jerusalém antes de mim. Tenho mais sabedoria e conhecimento que eles”.
17 — ausente —
17 Então me dediquei a aprender de tudo: desde a sabedoria até a loucura e a insensatez. Descobri, por experiência, que procurar essas coisas também é como correr atrás do vento.
18 Val yel ayic tzon̈ te jelanb'i, ste javipax ilc'olal d'a quib'an̈. Ayic sco te ojtacaneli, ste javipax cusc'olal d'a quib'an̈.
18 Quanto maior a sabedoria, maior a aflição; quanto maior o conhecimento, maior a tristeza.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.