Eclesiastes 12
A Ch'an Biblia D'a Chuj San Mateo (CAC) vs VC
1 Yacb'an unin animaexto, naeccot Dios e b'oumal, yacb'an mantzac eyab' syail yuj icham animail. Yujto ay jun tiempoal ol eyal icha tic: Man̈xa svach'il cajec' scab'i, xe chama.
1 Mas, lembra-te de teu Criador nos dias de tua juventude, antes que venham os maus dias e que apareçam os anos dos quais dirás: Não sinto prazer neles;
2 Naeccot Dios chi' ticnaic yacb'an tzato yal eyilan yoc c'u, yoc q'uen uj yed' yoc q'uen c'anal, yic mantzac syamoch ste javi yaelal d'ayex.
2 antes que se escureçam o sol, a luz, a lua a as estrelas, e que à chuva sucedam as nuvens;
3 Yujto ay jun c'ual a e c'ab' tzex colan ticnaic, toxon̈ej ol luclonoc, axo eyoc te tec'an, ol el yip. Man̈xapaxlaj q'uen eye b'aj ol yal e cach'an e vael, ol ixtaxpax yol e sat.
3 anos nos quais tremem os guardas da casa, nos quais se curvam os robustos e param de moer as moleiras pouco numerosas, nos quais se escurecem aqueles que olham pela janela,
4 Ayic ol javoc jun tiempoal chi' d'a eyib'an̈, man̈xo ol yal-laj eyab'an tastac sc'an̈ d'a yoltac b'e, man̈xo ol eyab'paxlaj sc'an̈ q'uen cha'. Pitzan ex xo ayic tz'oc' noc' much ayic ayto sc'ana', man̈xo ol eyab' yoch b'it d'a e tz'ey.
4 nos quais se fecham para a rua os dois batentes da porta, nos quais se enfraquece o ruído de moinho, nos quais os homens se levantam ao canto do passarinho, nos quais se extingue o som da voz,
5 Ol ex xiv e q'ue d'a junoc chaan̈, ayxo smay eyec' d'a yoltac b'e.
5 nos quais se temem as subidas; nos quais se terão sobressaltos no caminho, nos quais a amendoeira branqueia, nos quais o gafanhoto engorda, nos quais a alcaparra perde a sua eficácia, porque o homem se encaminha para a morada eterna e os carpidores percorrem as ruas;
6 Co naeccot jun Dios on̈ b'oani, yujto ay jun c'ual ol lajvocc'och co q'uinal, icha junoc candil nab'a oro spoji ayic sd'in̈chaj scatenail nab'a plata b'aj chinanq'uei. Mato icha tz'aj spojb'at lum ch'ub' d'a sti' a a', ma icha tz'aj spoj q'uen tz'ec' surson b'aj stoc'jiq'ueta a a' d'a yol jul.
6 antes que se rompa o cordão de prata, que se despedace a lâmpada de ouro, antes que se quebre a bilha na fonte, e que se fenda a roldana sobre a cisterna;
7 Ayic slajvic'och co nivanil tic, smeltzajxicanoch pococal d'a sat lum tic, ichataxon yaj d'a yalan̈taxo. Axo co pixan sq'uexcan d'a Dios, yujto a' ac'jinacoch d'ayon̈.
7 antes que a poeira retorne à terra para se tornar o que era; e antes que o sopro de vida retorne a Deus que o deu.
8 A in alum in el lolonel tic svalanxi junelxo: Masanil juntzan̈ tic, malaj sjolomal yaji, malaj yelc'ochi.
8 Vaidade das vaidades!, diz o Eclesiastes, tudo é vaidade.
9 A val yuj in jelanil, man̈ jantacoc tas vach' ix vac' yojtaquejel eb' vetanimail. An̈ejtona' jantac pax juntzan̈ lolonel ix in sic'cani, ix lajvi chi' ix in ch'olb'itaneli, ix vac'anoch d'a stzolal.
9 Além de ser sábio, o Eclesiastes ensinou a ciência ao povo. Ele pesou e perscrutou; dispôs numerosas máximas.
10 Ix in say val lolonel to vach'n̈ej schaan sb'a to yel, yic tzin tz'ib'ejcan icha val smojal.
10 O Eclesiastes aplicou-se à procura de sentenças agradáveis e a redigir com exatidão adágios verídicos.
11 A tastac syal eb' jelan, lajan val icha junoc teclab' jay sn̈i' stecjioch d'a noc' vacax, axo yic toxo ix molchaj juntzan̈ lolonel chi', lajan val icha te' estaca tzatz yaj smac'chajemi. A juntzan̈ lolonel chi' a Dios Quilumal, a' ix ac'an d'ayon̈.
11 As palavras dos sábios são semelhantes a aguilhões; as sentenças, reunidas em coleção, são parecidas a estacas plantadas, inspiradas por um só pastor.
12 Ex unin anima, scham val eyilani, man̈ comonoc tzeyac'och e b'a d'a junocxo comon lolonel, yujto a tz'ib'oj uum malaj slajvub', an̈ejtona' tato te ay tas sco c'ayb'ej d'ay, tzon̈ tzactzajq'ue yuuj.
12 De resto, meu filho, quanto a maior número de palavras que estas, fica sabendo que se podem multiplicar os livros a não mais acabar, e que muito estudo se torna uma fadiga para o corpo.
13 Icha tic tz'aj slajvican juntzan̈ lolonel tic. Ix alchajcan smasanil. Ayocab' yelc'och Dios d'ayon̈, co c'anab'ajejec masanil schecnab'il, yujto a jun chi' yovalil sco c'ulej.
13 Em conclusão: tudo bem entendido, teme a Deus e observa seus preceitos, é este o dever de todo homem.
14 Yujto a Dios ol ch'olb'itan masanil tastac sco c'ulej, tato vach', mato chuclaj, vach'chom elc'altac ix laj co c'ulej.
14 Deus fará prestar contas de tudo o que está oculto, todo ato, seja ele bom ou mau.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.