Atos 27
A Ch'an Biblia D'a Chuj San Mateo (CAC) vs NTLH
1 Ix slajtian sb'a eb' vin̈ yajal to sb'at vin̈aj Pablo d'a Roma d'a yol yic Italia. Yuj chi' ix ac'ji entregar vin̈ yed' jayvan̈xo eb' yetpresovumal d'a yol sc'ab' jun vin̈ capitán scuchan Julio. A jun vin̈ chi', yetb'eyum sb'a vin̈ yed' jun macan̈ eb' soldado vin̈aj Augusto.
1 Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.
2 Ix on̈ och d'a yol jun barco yic chon̈ab' Adramitio. A te' barco chi', d'in̈an yec' te' d'a junjun lugar d'a stitac Asia. Ayic ix on̈ b'at d'a yol te', ix b'at pax vin̈aj Aristarco qued'oc, aton vin̈ aj Tesalónica d'a yol yic Macedonia.
2 Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.
3 Axo d'a junxo c'u ix on̈ c'och d'a chon̈ab' Sidón. A vin̈aj Julio chi', te vach' ix yutej spensar vin̈ d'a vin̈aj Pablo chi', yuj chi' ix ac'ji spermiso vin̈ yuj vin̈ b'at sc'uman eb' svach'c'ool, yic syac' eb' tas yovalil tz'och yuj vin̈.
3 No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.
4 Ix on̈ elxi d'a Sidón chi', ix on̈ ec' d'a slac'anil Chipre ay d'a snan̈al a' mar. A d'a co q'uexan̈ ix can Chipre chi' yujto man̈ tojoloc sb'ey ic'.
4 Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.
5 Ix on̈ ec' d'a stitac Cilicia yed' d'a stitac Panfilia. Ix on̈ c'och d'a chon̈ab' Mira, aton jun ay d'a yol yic Licia.
5 Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.
6 Axo vin̈ capitán chi' ix sayanec' junxo te' barco ta'. Ix ilchaj jun te' barco yic Alejandría yuj vin̈ van sb'at d'a Italia. Yuj chi' d'a yol te' ix on̈ yac'xioch vin̈.
6 Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Ayic ix on̈ b'atxi te tzijtum c'ual ix on̈ b'eyi, yujto c'ojanc'olal sb'ey te' barco chi'. Pural ix on̈ c'och d'a yichan̈cot chon̈ab' Gnido. Ix lajvi chi', ix on̈ ec' d'a slac'anil chon̈ab' Salmón, ix on̈ ec' pax d'a Creta, aton jun ay d'a snan̈al a' mar, yujto a jun ic' chi' an̈eja' man̈ tojoloc sb'eyi.
7 Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.
8 Pural ix on̈ ec' d'a sti' Creta chi' masanto ix on̈ c'och d'a jun chon̈ab' scuch “B'aj Vach' Tz'och vaan Te' Barco” ay d'a slac'anil chon̈ab' Lasea.
8 Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.
9 Te ayxo smay sb'eyec' te' barco chi' d'a yib'an̈ a' mar chi', yujto toxo ix te ec' tiempo, vanxo sja n̈ab'il q'uinal.
9 Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:
10 Yuj chi' ix yal vin̈aj Pablo d'a eb' icha tic:
10 — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.
11 Palta a vin̈ capitán chi', maj schalaj yab' vin̈ tas ix yal vin̈aj Pablo chi'. An̈ej tas ix yal vin̈ tz'ic'an b'ey te' barco yed' vin̈ aj barco chi' ix scha yab' vin̈.
11 Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.
12 A d'a jun lugar chi', malaj b'aj syal scan vaan te' barco chi' yic tz'ec' n̈ab'il q'uinal chi'. Yuj chi' quenxon̈ej man̈ masaniloc eb' ix naani to vach' tzon̈ b'atn̈ej, ta icha chi' colan tzon̈ c'och d'a chon̈ab' Fenice d'a yol yic Creta chi'. Ata' sgana eb' ix co tan̈vej ec' n̈ab'il q'uinal chi', yujto man̈ ovoc sc'och ic' ta'.
12 O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.
13 Ix sna eb' to vach' tzon̈ b'ati, yujto ay jun ic' c'ojanc'olal van scot d'a sur. Yuj chi' ix on̈ b'ati. Ix on̈ ec' d'a slac'anil stitac Creta chi'.
13 Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.
14 Palta junanto rato chi' ix pitzvichaan̈ junxo nivan ic' tz'ec' d'a jun luum chi'.
14 Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha
15 Ix och chulan ic' d'a te' barco chi', majxo yal-laj sb'at te' b'aj sja ic' chi'. Yuj chi' ix cactej quic'anb'at te' b'aj sja ic' chi', munilxon̈ej ix b'at te' b'aj sb'at ic' chi'.
15 e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.
16 Ix on̈ ec' d'a stz'ey jun yune' lugar scuch Clauda ay d'a snan̈al a' mar. Ata' man̈xo ovoclaj ic' icha ix aj sja d'a sb'ab'elal chi'. Aytaxon jun te' co yune' barco toc'b'il yuj te' nivan chi'. Pural ix q'ueta te' co toc'an d'a yib'an̈ te' nivan chi'.
16 Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.
17 Ix lajvi sq'uec'och te' d'a yib'an̈ te' nivan chi', axo eb' aj barco chi', ix sc'an juntzan̈ nivac lasu eb', yic stzec'an tzatzb'oc te' nivan chi' eb'. Yujto ix xiv eb' spoc'anem sb'a te' d'a yib'an̈ jun yarenail jun scuchan Sirte, ay d'a sjayil sti' a', yuj chi' ix stijemta juntzan̈ icha mantiado eb' ayq'ue d'a yib'an̈ te' barco chi', aton juntzan̈ smac'ji yuj ic'. Ix lajvi chi', ix on̈ can ichn̈ej ta'. Munilxon̈ej ix on̈ yic'b'at te' yed' ic' chi'.
17 Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.
18 An̈ejtona' d'a junxo c'u, te ov jun ic' chi'. Yuj chi', ix och ijan eb' syumancanel yicatz te' d'a yol a'.
18 E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Axo d'a yoxil c'ual, ix on̈ colvaj yed' eb' aj barco chi'. Ay pax juntzan̈ syamc'ab'il te' barco chi' ix co yumcanel yed' eb'.
19 E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.
20 Nivan tiempo majxo quil-laj c'u yed' q'uen c'anal. Axo yuj jun ic' te ov ix c'och chi' d'ayon̈, majxo co nalaj tato tzato on̈ colchaji.
20 Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Nivan tiempo majxo on̈ valaj. Ix lajvi chi' ix q'ue lin̈an vin̈aj Pablo chi' d'a co cal. Ix yalan vin̈:
21 Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.
22 Axo ticnaic sval d'ayex, tec'an tzeyutej e b'a, yujto malaj junoc on̈ ol on̈ chamoc. Vach'chom ol lajvoquel te' barco tic.
22 Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.
23 Yujto a q'uiq'ui d'ac'val ix ul sch'ox sb'a jun yángel Dios d'ayin. Aton jun Dios b'aj svac' em in b'a, yujto a' ay in yico'.
23 Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim
24 Ix yalan jun ángel chi' d'ayin icha tic: Pablo, man̈ ach xivoc, yujto yovalil ol ach c'och d'a yichan̈ vin̈ yajal d'a Roma. Uujn̈ej ol colchajcanel eb' ayec' ed' d'a yol te' barco tic yuj Dios, xchi d'ayin.
24 e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”
25 Yuj chi', tec'an tzeyutej e b'a ex vetanimail, yujto svac'och Dios yipoc in c'ool to yovalil ol elc'och icha ix yal jun ángel chi' d'ayin.
25 Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.
26 Palta yovalil ol on̈ yumjoccanel d'a jun lum luum ay d'a snan̈al a', xchi vin̈aj Pablo chi'.
26 Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.
27 Ayic ix lajvi schan̈lajun̈il c'ual, an̈eja' ay on̈ ec' d'a a' mar yic Adria. Toxo ix on̈ c'axpajec' d'a jun a' mar chi' yuj ic'. Axo d'a chimilac'val, a snaan eb' smunlaj d'a te' to van co c'och d'a junoc luum.
27 Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.
28 Ix yechtan sjulal a' eb'. Ay am junoc 40 vara sjulal a'. Ix b'at janic'xo te', ix yechtanxi eb', ayxon̈ej am junoc 30 vara sjulal a'.
28 Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.
29 Ix xiv eb' smac'an poj sb'a te' d'a q'uen q'ueen ay d'a yich a'. Yuj chi' ix yac'och d'un̈an chan̈e' q'uen nivac q'uen eb' d'a spatic elc'och te'. Axo q'uen ix yamanoch vaan te'. Ix lajvi chi', ix stan̈van eb' sacb'i. Ix snib'ej eb' elan̈chamel ix sacb'i.
29 Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.
30 Axo eb' smunlaj d'a te' barco chi', ix snib'ej el sb'a eb' d'a elan̈chamel. Yuj chi', c'ub'eltac ix yaq'uem d'un̈un̈oc te yune' barco chi' eb' d'a yib'an̈ a' mar chi'. Axo ix yutej eb' yalani to a juntzan̈xo q'uen q'ueen ix yaq'uem eb' d'a sn̈i' te', yic malaj mach snaaneli tas van sc'ulan eb'.
30 Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.
31 Palta axo vin̈aj Pablo ix b'at alan d'a vin̈ capitán yed' d'a eb' soldado.
31 Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.
32 Axo eb' soldado chi' ix tzepan sch'an̈al te' yune' barco chi'. Ix elcan d'in̈naj te' sch'ocoj.
32 Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.
33 Axo yic van sacb'i, ix yalan vin̈aj Pablo chi' d'a eb' smasanil to yovalil sva jab'oc eb'. Ix yalan vin̈ icha tic:
33 De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.
34 Yuj chi' tzin tevi d'ayex to tzex va'i yic vach' ol ochxoc eyip, yujto malaj junoc on̈ ol on̈ chamoc. An̈ejtona' malaj junoc on̈ ol on̈ lajvoc, xchi vin̈ d'a eb'.
34 Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.
35 Ix lajvi yalan jun chi' vin̈, ix yic'ancot jun pan vin̈. Ix yac'an yuj diosal vin̈ d'a Dios d'a yichan̈ eb' smasanil. Ix xepan snan̈al ixim pan chi' vin̈. Ix syamanoch vin̈ svaan ixim.
35 Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.
36 Ichato chi', ix snivanan sb'a co c'ool co masanil. Ix on̈ vaxi.
36 Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.
37 276 co b'isul d'a yol te' barco chi'.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Ix lajvi co vaan tas icha co gana, ix vach' yumchajcanb'at nan̈alxo ixim trigo d'a yol a' mar chi' yic seb'b'i te' barco chi'.
38 Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.
39 Axo yic ix sacb'i, ix yilanb'at lum luum eb' munlajvum d'a te' barco chi', palta man̈ yojtacoc eb' b'ajtil ay jun lugar chi'. Ix yilanb'at jun sc'ab' a' mar chi' eb', nab'a arena stitac. Ix snaan eb' to syac'lej eb' yic'anb'at te' barco chi' ta', talaj syal sc'och te' ta'.
39 Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.
40 Ix stzepan d'in̈chaj sch'an̈al q'uen syamanoch vaan te' barco chi' eb'. Ix can juntzan̈ q'uen q'ueen chi' d'a yol a' mar chi'. Ix stijanel sch'an̈al b'aj sch'umji te' eb', yic vach' syal sch'uman te' eb' junelxo. Ix yac'anxiq'ue jun icha mantiado eb' d'a chaan̈, yic a smac'ji yuj ic' sb'eyxi te'. Yuj chi' ix och ijan te' sb'at b'aj ay yarenail sti' a' chi'.
40 Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.
41 Palta ix spoq'uem sb'a te' d'a yib'an̈ q'uen arena ay d'a yich a'. Yuj chi' ix can ch'apan te' d'a q'uen arena chi'. Majxo ib'xoclaj jab'oc te'. Axo te' spatic elc'ochi van smac'jiel vecnaj te' yuj yipal a'. Ix lajviel te' barco, palta maj chamlaj eb' anima|src="HK073A.tif" size="col" copy="Horace Knowles ©The British & Foreign Bible Society, 1954, 1967, 1972, 1995." ref="Hch 27.41"
41 Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.
42 Axo eb' soldado, ix snib'ej eb' smilcham eb' preso yaji yic vach' malaj eb' tz'eli, sb'atcan eb' elelal.
42 Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.
43 Palta a vin̈ capitán chi' maj stac'laj vin̈ smiljicham eb' presovum chi', yujto sgana vin̈ scolcanel vin̈aj Pablo chi'. Yuj chi' ix yal vin̈ to a eb' syal smac'an a', syal sb'ab'laj b'at eb' d'a yib'an̈ a', yic tz'elc'och eb' d'a sti' a' b'aj ay lum luum.
43 Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.
44 Axo eb' tzac'an sb'ati, ay eb' sb'at d'a yib'an̈ te' chemte'. Ay eb' sb'at d'a yib'an̈ juntzan̈xo ste'al te' barco chi'. Icha chi' ix cutej co b'a. Yuj chi' ix on̈ colchajcanel co masanil. Ix on̈ elcanc'och d'a sti' a' b'aj ay jun lum luum chi'.
44 E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.