Marcos 6
Lerérun Búngiu To Lánina Iséri Darádu (CABNT) vs VC
1 Ába lídin Jesúsu ñígiñe, ába lagíribudun lageíroun, ába joúdin láni disípulugu lúma.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Dan lachǘlürün wéyu le eméraaguagülei, ába larúfudajan tídan jalígilisin juríu, sarágu jáña gürígia agáambei, ába laweíridun janígi láu larúfudajan, ába jaríñagun.
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Saráfangeiga le tiraǘ María le, líbugaña Jacóbo, José, Júdas, lúma Simón, ñáñanu gíñe lítunu wáma.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Ába laríñagun Jesúsu joun.
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Ligía lásiñerunbei ladǘgün ámu miláguru ñi lueídügüya líchugun lújabu jawágu biñáraü sánditiña, ába lareídaguagüdüniña.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Weírititi lanígi láu mafíñen jamá. Lárigiñe, ába leíbuguni lirájüñü fulásu, arúfudajeina.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Ába loúnajan jawágu láni dúusu disípulugu lun lagúmeserun oúnajaña bián bián, ába líchugun ubáfu joun lun gayára lan jaságarun espíritugu wuríbatiña.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 Rúti dimúrei joun lun manǘgün jamá ni cáta luágu jeíbugun lueídügüya bádun, moún lumuti janǘgün ni fein, ni ságü, ni seínsu,
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 lun geídi tan jasábadun, lun mabíaman tan jasímisin.
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Ába gíñe laríñagun joun.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Ánjaünti merésibirúniwa lídan ában fulásu, mája jagía jagáambunün, furíjuma ñígiñe, ábame jáfuruduni calíqui lueígiñe jugúdi, liseínime magúndani jáu lílana fulásu ligía, ígira jumáña quei jadáriragun joúngua. Le ninárün jáu luágu dánme lan lachǘlürün luwéyuri Búngiu lun lagúseragüdüniña sun gürígia, maweíribei jabeichúniwa Sodómana jáma Gomórrana quei lílana fulásu le merésibirunbalün.
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Ábati jáfuridun, ába japúrichijan joun gürígia luágu lúnti lan jasáansiruni ligáburi joúserun.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Sagátiña gíñe sarágu espíritugu wuríbatiña jaweí gürígia, jurúgua jagía aíli jawágu sarágu sánditiña, ába jareídaguagüdüniña.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Queíti eíbaajali lubeí luáguti Jesúsu lídan sun fulásu, ába gíñe lachǘlürün lábun lagáambun urúei Heródes. Sarágu jáña aríñagutiña.
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Jaríñaga jíbiri.
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Dan le lagáambunbalin Heródes sun le, ába laríñagun.
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 Lé meja asúseredubei, oúnajali meja Heródes adáürei Juan, ába lagǘraguni láu güríngüri furísunrugu tadǘga Heródias. Wǘri tugúya, lúmari meja Felípe, le lamúlen Heródes, ába lanǘgünun Heródes lúmarime.
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 Ába meja laríñagun Juan lun Heródes.
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Ába liyéreegudun Juan tun Heródias, ába tabúseerun táfaruni jilágubei,
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 siñá tumuti ladǘga subúdi lan lun Heródes luágu ában lan wügǘri le eíbuguti buídu lúma Búngiu Juan, áni ában lan wügǘri esériwiduti lun Búngiu, janúfudetiti lueí. Ligía mája lubeí lun tadǘgün ni cáta láu. Láu sun úa lan gunfaráanda láani Heródes le laríñagubei Juan lun buídu, agáamba lumúti láu ugúndani.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Ába tadáriruni Heródias ticháansin dan le lagúnfulirun Heródes irúmu, ába ladǘgün fédu joun gumádimatiña jáma jábutigu súdaara jáma ámu buri gürígia weírigutiña ja Galiléabaña.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Ába tebélurun tiraǘ Heródias ñí lubei fédu le, ába tabínajan, gúndaatiti Heródes jáma sun ja ñíbaña eíga lúma láu tabínajan irájü to, ába laríñagun tun.
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Rúlumuti lerérun tun luágu líchugubei lan furúmieguarügü cátei le tamúriajan lúma tun, gayára lan lamídan lan fulásu le ñí lubei larúeijan tamúriaja.
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Ába táfuridun, ába taríñagun tun túguchu.
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Ába tebélurun irájü to furése le ñíjin lubeí urúei, ába taríñagun lun.
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Ába lajírudagun urúei sarágu, quei rúlaali lan lerérun áni agáambagu jáña amísurajoútiña lun, májati lun míchu lubeí lan le tamúriajabei lúma tun.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Furése furése, ába loúnajan urúei ában súdaara láu dimúrei lun lanǘgüni lábulugu Juan lun.
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 Ába lídin súdaara ligía furísunrugu, ába ladǘrürüni lábulugu Juan, ába lanǘgüni lídan ában asíedu. Ába líchuguni tun irájü tugúya, ába tíchuguni tun túguchu.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Dan le jagáambunbalin lánigu Juan, ába jayábin lun janǘgüni lúgubu, ába jábununi.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Lárigiñe jagíribudun láni Jesúsu apóstolugu, ába joúndaragun lúma, ába jabájüdaguni sun le jadǘgübei lúma le jarúfudajabei, lun.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Ába laríñagun Jesúsu joun.
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Ába joúdin tídan ába ugúnein lídoun ában fulásu mageírawati.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Sarágu jáña aríjiti joúdin, dan le jasúbudiruni luágu níjein lan Jesúsu jádan, ába jeíbaagun geyégua láu lagúnu lídaangiñe sun lirájüñü fulásu, ába jachǘlürün lubáragiñe lachǘlürün Jesúsu jáu láni disípulugu.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Dan le larárirunbei Jesúsu tídaangiñe ugúnein, ába laríjin sarágu gürígia jagúrabajañein, ába jagúdemedagun lun ladǘga ítara jáña lan quei mudún ja moúniritiña. Ába lagúmeserun arúfudaja sarágu cátei joun.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Dan le dárüjali, ába jayábin láni disípulugu, ába jaríñagun lun.
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 Oúnaja báña gürígia ja lun joúdin lídoun buri lirájüñü fulásu le yaráfabei lun jagáñijan fein, ladǘga úati ni cáta ya lun jeígin.
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Ába laríñagun Jesúsu.
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Laríñaga Jesúsu joun.
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Ába lañúuragüdüniña gürígia sagádirugu.
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Ába jañúurun san san lúma dimí dimí san, queísi laríñagun joun.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Ába lanǘgünun Jesúsu seíngü fein to lújaburugu jáma bián úduraü ja, ába laríjin siélun, ába leteíngiruni Búngiu tuágu, ába lagúbachagúnun, lárigiñe, ába lamúrusujanun lun líchugunun joun láni disípulugu lun jafánreinjanun jádan gürígia jagía, fánrein jamáña gíñe bián úduraü jagía jádan súngubei.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Joútiña sun jagía químule.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 Lárigiñe, ába jabuínchagüdün dúusu faníñe láu tífe fein lúma úduraü ígiragúti.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Seíngüñanu mílu wügǘriña eígitiña, mabájüdünga würíña jáma irájüñü.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Ába ládinagüdüniña Jesúsu láni disípulugu tídoun ugúnein lun jánjiñuragun lubá lun jachǘlürün Betsáida, sun niján lan ayoúragua joun gürígia.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Dan le ñǘdünjaña, ába lídin luágu wǘbü ayúmuragua lun Búngiu.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 Dan le lagúñedunbei, lamídaanjaru dúna ugúnein jáu disípulugu, Jesúsu rugáali lábugua múarugu.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 Ába laríjin luágu jénreenguja lan joun lun jénjunjan ladǘga jabárouñein lan garábali. Lubá larúgan, ába lídin Jesúsu jawágun eíbugeina ligíbuagu dúna, lásügürá yebe jáu.
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 Dan le jaríjini eíbuga ligíbuagu dúna, ába jarítagun luágu úfiaü lan, ába jagúaragun,
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 ladǘga sun jagía aríja jamúti, ába janúfudedagun. Ába ladímurejan joun, ába laríñagun.
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Ába ládinun tídoun ugúnein jámoun, ába lagálumadun garábali. Ába laweíridun janígi láu,
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 ladǘga úagili lan gunfaráanda jamáni miláguru le ladǘgübei táu fein, luágu gabáfu lan lun sun cátei, derégili jachǘgü.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Ába jánjiñuraguni dúna, ába jachǘlürün Genésaret, ába jagǘrünun ugúnein láru dúna.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Quei jaráriragun tídaangiñe ugúnein, ítara jasúbudiruni lílana fulásu luágu Jesúsu lan.
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 Ába jeíbaagun lídoun sun fulásu aríñaga luágu chülǘjali lan, ába jagúmeserun gürígia anáaja sánditiña tídan jabárari le ñíjin lubeí jagáamba luágu níjein lan Jesúsu ñi.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Súnti fulásu ñíjin lumúti lebélura, ubúrugu yébe, lirájüñü yébe fulásu, áraabu yébe, ába jíchaajoún sánditiña ǘmada, ába jamúriajan lúma lun lígiruniña lúnrügü jagúurun sánditiña jagía luágu táru lanáangun. Súnti ja agúurubaña luágu, areídaguatiña.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.