Marcos 6

Lerérun Búngiu To Lánina Iséri Darádu (CABNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ába lídin Jesúsu ñígiñe, ába lagíribudun lageíroun, ába joúdin láni disípulugu lúma.
1 Tendo saído dali, Jesus foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Dan lachǘlürün wéyu le eméraaguagülei, ába larúfudajan tídan jalígilisin juríu, sarágu jáña gürígia agáambei, ába laweíridun janígi láu larúfudajan, ába jaríñagun.
2 Chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga, e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: — De onde lhe vem tudo isso? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Saráfangeiga le tiraǘ María le, líbugaña Jacóbo, José, Júdas, lúma Simón, ñáñanu gíñe lítunu wáma.
3 Não é este o carpinteiro, o filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não vivem aqui entre nós? E escandalizavam-se por causa dele.
4 Ába laríñagun Jesúsu joun.
4 Jesus, porém, lhes disse:
5 Ligía lásiñerunbei ladǘgün ámu miláguru ñi lueídügüya líchugun lújabu jawágu biñáraü sánditiña, ába lareídaguagüdüniña.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, a não ser curar uns poucos doentes, impondo-lhes as mãos.
6 Weírititi lanígi láu mafíñen jamá. Lárigiñe, ába leíbuguni lirájüñü fulásu, arúfudajeina.
6 E admirava-se da incredulidade deles. Jesus percorria as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Ába loúnajan jawágu láni dúusu disípulugu lun lagúmeserun oúnajaña bián bián, ába líchugun ubáfu joun lun gayára lan jaságarun espíritugu wuríbatiña.
7 Chamou os doze e passou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 Rúti dimúrei joun lun manǘgün jamá ni cáta luágu jeíbugun lueídügüya bádun, moún lumuti janǘgün ni fein, ni ságü, ni seínsu,
8 Ordenou-lhes que não levassem nada para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem sacola, nem dinheiro;
9 lun geídi tan jasábadun, lun mabíaman tan jasímisin.
9 e que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Ába gíñe laríñagun joun.
10 E recomendou-lhes:
11 Ánjaünti merésibirúniwa lídan ában fulásu, mája jagía jagáambunün, furíjuma ñígiñe, ábame jáfuruduni calíqui lueígiñe jugúdi, liseínime magúndani jáu lílana fulásu ligía, ígira jumáña quei jadáriragun joúngua. Le ninárün jáu luágu dánme lan lachǘlürün luwéyuri Búngiu lun lagúseragüdüniña sun gürígia, maweíribei jabeichúniwa Sodómana jáma Gomórrana quei lílana fulásu le merésibirunbalün.
11 Se em algum lugar não quiserem recebê-los nem ouvi-los, ao saírem dali sacudam o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Ábati jáfuridun, ába japúrichijan joun gürígia luágu lúnti lan jasáansiruni ligáburi joúserun.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse.
13 Sagátiña gíñe sarágu espíritugu wuríbatiña jaweí gürígia, jurúgua jagía aíli jawágu sarágu sánditiña, ába jareídaguagüdüniña.
13 Expulsavam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Queíti eíbaajali lubeí luáguti Jesúsu lídan sun fulásu, ába gíñe lachǘlürün lábun lagáambun urúei Heródes. Sarágu jáña aríñagutiña.
14 Isto chegou aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus havia se tornado conhecido. E alguns diziam: “João Batista ressuscitou dentre os mortos e, por isso, forças miraculosas operam nele.”
15 Jaríñaga jíbiri.
15 Outros diziam: “É Elias.” Ainda outros diziam: “É profeta como um dos antigos profetas.”
16 Dan le lagáambunbalin Heródes sun le, ába laríñagun.
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: — É João, a quem eu mandei decapitar, que ressuscitou.
17 Lé meja asúseredubei, oúnajali meja Heródes adáürei Juan, ába lagǘraguni láu güríngüri furísunrugu tadǘga Heródias. Wǘri tugúya, lúmari meja Felípe, le lamúlen Heródes, ába lanǘgünun Heródes lúmarime.
17 Porque o próprio Herodes havia mandado prender João e amarrá-lo na prisão, por causa de Herodias, mulher do seu irmão Filipe, com a qual Herodes havia casado.
18 Ába meja laríñagun Juan lun Heródes.
18 Pois João lhe dizia: “Você não tem o direito de viver com a mulher do seu irmão.”
19 Ába liyéreegudun Juan tun Heródias, ába tabúseerun táfaruni jilágubei,
19 Herodias odiava João Batista e queria matá-lo, mas não conseguia fazer isso.
20 siñá tumuti ladǘga subúdi lan lun Heródes luágu ában lan wügǘri le eíbuguti buídu lúma Búngiu Juan, áni ában lan wügǘri esériwiduti lun Búngiu, janúfudetiti lueí. Ligía mája lubeí lun tadǘgün ni cáta láu. Láu sun úa lan gunfaráanda láani Heródes le laríñagubei Juan lun buídu, agáamba lumúti láu ugúndani.
20 Porque Herodes temia João, sabendo que era homem justo e santo, e o mantinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, embora gostasse de escutá-lo.
21 Ába tadáriruni Heródias ticháansin dan le lagúnfulirun Heródes irúmu, ába ladǘgün fédu joun gumádimatiña jáma jábutigu súdaara jáma ámu buri gürígia weírigutiña ja Galiléabaña.
21 Chegando uma ocasião favorável, em que Herodes, no dia do seu aniversário, deu um banquete às autoridades, aos oficiais militares e às pessoas importantes da Galileia,
22 Ába tebélurun tiraǘ Heródias ñí lubei fédu le, ába tabínajan, gúndaatiti Heródes jáma sun ja ñíbaña eíga lúma láu tabínajan irájü to, ába laríñagun tun.
22 a filha de Herodias entrou no salão e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convidados. Então o rei disse à jovem: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 Rúlumuti lerérun tun luágu líchugubei lan furúmieguarügü cátei le tamúriajan lúma tun, gayára lan lamídan lan fulásu le ñí lubei larúeijan tamúriaja.
23 E fez este juramento: — O que você me pedir eu lhe darei, mesmo que seja a metade do meu reino.
24 Ába táfuridun, ába taríñagun tun túguchu.
24 Ela saiu e foi perguntar à mãe: — O que pedirei? A mãe respondeu: — A cabeça de João Batista.
25 Ába tebélurun irájü to furése le ñíjin lubeí urúei, ába taríñagun lun.
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: — Quero que, sem demora, o senhor me dê num prato a cabeça de João Batista.
26 Ába lajírudagun urúei sarágu, quei rúlaali lan lerérun áni agáambagu jáña amísurajoútiña lun, májati lun míchu lubeí lan le tamúriajabei lúma tun.
26 O rei ficou muito triste, mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não quis negar o pedido da jovem.
27 Furése furése, ába loúnajan urúei ában súdaara láu dimúrei lun lanǘgüni lábulugu Juan lun.
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi e o decapitou na prisão,
28 Ába lídin súdaara ligía furísunrugu, ába ladǘrürüni lábulugu Juan, ába lanǘgüni lídan ában asíedu. Ába líchuguni tun irájü tugúya, ába tíchuguni tun túguchu.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a entregou à sua mãe.
29 Dan le jagáambunbalin lánigu Juan, ába jayábin lun janǘgüni lúgubu, ába jábununi.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram o corpo dele e o colocaram num túmulo.
30 Lárigiñe jagíribudun láni Jesúsu apóstolugu, ába joúndaragun lúma, ába jabájüdaguni sun le jadǘgübei lúma le jarúfudajabei, lun.
30 Os apóstolos voltaram à presença de Jesus e lhe relataram tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Ába laríñagun Jesúsu joun.
31 E ele lhes disse: Isto porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem muitos os que iam e vinham.
32 Ába joúdin tídan ába ugúnein lídoun ában fulásu mageírawati.
32 Então foram de barco para um lugar deserto, à parte.
33 Sarágu jáña aríjiti joúdin, dan le jasúbudiruni luágu níjein lan Jesúsu jádan, ába jeíbaagun geyégua láu lagúnu lídaangiñe sun lirájüñü fulásu, ába jachǘlürün lubáragiñe lachǘlürün Jesúsu jáu láni disípulugu.
33 Muitos, porém, os viram sair e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Dan le larárirunbei Jesúsu tídaangiñe ugúnein, ába laríjin sarágu gürígia jagúrabajañein, ába jagúdemedagun lun ladǘga ítara jáña lan quei mudún ja moúniritiña. Ába lagúmeserun arúfudaja sarágu cátei joun.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Dan le dárüjali, ába jayábin láni disípulugu, ába jaríñagun lun.
35 Como já era bastante tarde, os discípulos se aproximaram de Jesus e disseram: — Este lugar é deserto, e já é bastante tarde.
36 Oúnaja báña gürígia ja lun joúdin lídoun buri lirájüñü fulásu le yaráfabei lun jagáñijan fein, ladǘga úati ni cáta ya lun jeígin.
36 Mande essas pessoas embora, para que, indo pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Ába laríñagun Jesúsu.
37 Jesus, porém, lhes disse: Mas eles disseram: — Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Laríñaga Jesúsu joun.
38 E Jesus lhes disse: Eles foram se informar e responderam: — Cinco pães e dois peixes.
39 Ába lañúuragüdüniña gürígia sagádirugu.
39 Então Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Ába jañúurun san san lúma dimí dimí san, queísi laríñagun joun.
40 E eles o fizeram, repartindo-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 Ába lanǘgünun Jesúsu seíngü fein to lújaburugu jáma bián úduraü ja, ába laríjin siélun, ába leteíngiruni Búngiu tuágu, ába lagúbachagúnun, lárigiñe, ába lamúrusujanun lun líchugunun joun láni disípulugu lun jafánreinjanun jádan gürígia jagía, fánrein jamáña gíñe bián úduraü jagía jádan súngubei.
41 Jesus, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou. Depois partiu os pães e os deu aos seus discípulos para que os distribuíssem. E também repartiu os dois peixes entre todos.
42 Joútiña sun jagía químule.
42 Todos comeram e se fartaram,
43 Lárigiñe, ába jabuínchagüdün dúusu faníñe láu tífe fein lúma úduraü ígiragúti.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Seíngüñanu mílu wügǘriña eígitiña, mabájüdünga würíña jáma irájüñü.
44 Os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Ába ládinagüdüniña Jesúsu láni disípulugu tídoun ugúnein lun jánjiñuragun lubá lun jachǘlürün Betsáida, sun niján lan ayoúragua joun gürígia.
45 Logo a seguir, Jesus fez com que os seus discípulos entrassem no barco e fossem adiante dele para o outro lado, para Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Dan le ñǘdünjaña, ába lídin luágu wǘbü ayúmuragua lun Búngiu.
46 E, tendo-os despedido, ele subiu ao monte para orar.
47 Dan le lagúñedunbei, lamídaanjaru dúna ugúnein jáu disípulugu, Jesúsu rugáali lábugua múarugu.
47 Ao cair da tarde, o barco estava no meio do mar, e Jesus estava sozinho em terra.
48 Ába laríjin luágu jénreenguja lan joun lun jénjunjan ladǘga jabárouñein lan garábali. Lubá larúgan, ába lídin Jesúsu jawágun eíbugeina ligíbuagu dúna, lásügürá yebe jáu.
48 De madrugada, vendo que os discípulos remavam com dificuldade, porque o vento lhes era contrário, Jesus foi até onde eles estavam, andando sobre o mar; e queria passar adiante deles.
49 Dan le jaríjini eíbuga ligíbuagu dúna, ába jarítagun luágu úfiaü lan, ába jagúaragun,
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 ladǘga sun jagía aríja jamúti, ába janúfudedagun. Ába ladímurejan joun, ába laríñagun.
50 Pois todos viram Jesus e ficaram apavorados. Mas Jesus imediatamente falou com eles e disse:
51 Ába ládinun tídoun ugúnein jámoun, ába lagálumadun garábali. Ába laweíridun janígi láu,
51 Então subiu no barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram totalmente perplexos,
52 ladǘga úagili lan gunfaráanda jamáni miláguru le ladǘgübei táu fein, luágu gabáfu lan lun sun cátei, derégili jachǘgü.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães, pois o coração deles estava endurecido.
53 Ába jánjiñuraguni dúna, ába jachǘlürün Genésaret, ába jagǘrünun ugúnein láru dúna.
53 Estando já no outro lado, chegaram à terra de Genesaré, onde atracaram.
54 Quei jaráriragun tídaangiñe ugúnein, ítara jasúbudiruni lílana fulásu luágu Jesúsu lan.
54 Saindo eles do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 Ába jeíbaagun lídoun sun fulásu aríñaga luágu chülǘjali lan, ába jagúmeserun gürígia anáaja sánditiña tídan jabárari le ñíjin lubeí jagáamba luágu níjein lan Jesúsu ñi.
55 E eles, percorrendo toda aquela região, começaram a trazer em leitos os enfermos e os levavam para onde ouviam que ele estava.
56 Súnti fulásu ñíjin lumúti lebélura, ubúrugu yébe, lirájüñü yébe fulásu, áraabu yébe, ába jíchaajoún sánditiña ǘmada, ába jamúriajan lúma lun lígiruniña lúnrügü jagúurun sánditiña jagía luágu táru lanáangun. Súnti ja agúurubaña luágu, areídaguatiña.
56 Onde quer que ele entrasse, nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, pedindo-lhe que os deixasse tocar ao menos na borda da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.