Marcos 5
Lerérun Búngiu To Lánina Iséri Darádu (CABNT) vs NAA
1 Ába jachǘlürün loubáfurugun dúna lídoun fulásu le gíribei Gadára.
1 Jesus e os discípulos chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Lárigiñerügü láfuridun Jesúsu tídaangiñe ugúnein, ába liábin ában gürígia lídaangiñe ában umúajaü achigíti luágu dǘbü luágun, wügǘri ligía gawáguti ában espíritu wuríbati.
2 Ao desembarcar, logo um homem possuído de espírito imundo veio dos túmulos ao encontro de Jesus.
3 Lídan jabára jiláaña lagánoua áni úati ni ában gayáraati lagǘraguni, ni láu güríngüri.
3 Esse homem vivia nos túmulos, e ninguém podia prendê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Güráguañája jamáali láu güríngüri luágu lugúdi lúma luágu lújabu, súnwandan látumuraguni, úati ni ában gayáraati lámuruduni.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com correntes e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e as correntes foram despedaçadas. E ninguém conseguia dominá-lo.
5 Súnwandanja leíbugun áriebu wéyuagu agúarajeina luágu buri wǘbü lúma buri lídan jabára jiláaña íbiagua lúngua láu dǘbü.
5 Andava sempre, de noite e de dia, gritando por entre os túmulos e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Dan le laríjinbalin gürígia ligía Jesúsu dísegiñein, ába leíbaagun lubároun, ába lájuduragun ligíbugiñe,
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e prostrou-se diante dele,
7 ába lagúaragun lun.
7 gritando em alta voz: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Por Deus, peço-lhe que não me atormente!
8 Laríñagunbei ítara ladǘga guméseeli lan Jesúsu aríñaga lun.
8 Ele disse isto, porque Jesus tinha dito a ele: “Espírito imundo, saia desse homem!”
9 Ába lálügüdüni Jesúsu.
9 Então Jesus lhe perguntou: Ele respondeu: — Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ába jayúmuragun espíritugu jagía lun Jesúsu lun moúnajan lániña boúgudin lueí fulásu ligía.
10 E pediu-lhe com insistência que não os mandasse para fora do país.
11 Queíti ñíñanu lan sarágu büíruju eíga ñi luágu wǘbü,
11 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali pelo monte.
12 ába jayúmuragun espíritugu wuríbatiña jagía lun.
12 E os espíritos imundos pediram a Jesus: — Mande-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Ábati líchugun Jesúsu ǘma joun, ába jáfuridun lueí gürígia ligía, ába jebélurun jádoun büíruju. Ñíñanu jawára bián-mílu büíruju. Ába jáguragun büíruju jagía joúngua lueígiñe ában gudúungu, ába jáburujan baránajoun, ába jañáradagun.
13 E Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos. E a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Ábati janúfudedagun ja oúnigirubaliña büíruju jagía, ába jeíbaagun abájüdaguei le asúseredubei ubúrugu lúma áraabu. Ába jayábingua gürígia aríjei ca lan asúseredubei.
14 Os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos. Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido.
15 Dan le jachǘlürünbei le ñí lubei Jesúsu, ába jaríjini gürígia lé meja gawágubei espíritugu wuríbatiña ñun líña, táuñein gíñe lanáangun, areídaguaali, ába janúfudedagun.
15 Aproximando-se de Jesus, viram o endemoniado, o que antes estava dominado pela legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Játi aríjubalin, ába jabájüdaguni le asúseredubei lun gürígia lé buga gawágubei espíritugu wuríbatiña lúma jawáguti büíruju, joun.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que tinha acontecido ao endemoniado e também falaram a respeito dos porcos.
17 Ábati jayúmuragun lun Jesúsu lun láfuridun lídaangiñe jageíra.
17 E começaram a pedir com insistência que Jesus se retirasse da terra deles.
18 Dan le ládinun Jesúsu tídoun ugúnein, ába layúmuragun wügǘri lé buga gawágubei espíritugu wuríbatiña lun lun lídin lúma,
18 Quando Jesus estava entrando no barco, aquele que antes estava possuído pelos demônios pediu com insistência que Jesus o deixasse ficar com ele.
19 májati Jesúsu, aríñagarügüti lun.
19 Jesus, porém, não o permitiu; ao contrário, ordenou-lhe:
20 Ába lídin, ába lagúmeserun abájüdaguei sun le ladǘgübei Jesúsu láu lídan sun fulásu Decápolis, ába laweíridun janígi súngubei.
20 Então ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe tinha feito; e todos se admiravam.
21 Dan le lagíribudunbei Jesúsu tídan ugúnein loubáfurugun dúna, ába jayábingua bürǘbünu gürígia le ñíjin lubeí, ába leréderun ñi láru dúna.
21 Tendo Jesus voltado de barco para o outro lado, reuniu-se em volta dele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Ábati liábin ában jádaangiñe tábuti jalígilisin juríu, gíriti Jáiro. Dan le laríjinbalin wügǘri le Jesúsu, ába lájuduragun lubádu lugúdi,
22 Então chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos pés de Jesus
23 ába layúmuragun lun ítara.
23 e lhe pediu com insistência: — Minha filhinha está morrendo; venha impor as mãos sobre ela, para que seja salva e viva.
24 Ába lídin Jesúsu lúma, sarágu jáña gürígia afálarutiña, ába buriti jámurudaguni Jesúsu.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão seguia Jesus, apertando-o de todos os lados.
25 Jádaanti sarágu gürígia ja, ñíñoun ában wǘri sánditu, dúusu irúmu táu láu lésejan jítaü tídaangiñe.
25 Estava ali certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Súfurijaru sarágu jámagiñe surúsiagu áni gásta táali sun le túmati, mareídaguntu, gáwoun gueínarügü.
26 Ela havia padecido muito nas mãos de vários médicos e gastado tudo o que tinha, sem, contudo, melhorar de saúde; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Ligía tagáambun ladímurejoún luágu Jesúsu, ába tiábin lanágangiñe jádan sarágu gürígia, ába tagúurunun lanáangun,
27 Tendo ouvido a fama de Jesus, a mulher chegou por trás, no meio da multidão, e tocou na capa dele.
28 ladǘga taríñagun túnguarügü. “Láurügüme nagúurunun lanáangun nareídaguba.”
28 Porque dizia: “Se eu apenas tocar na roupa dele, ficarei curada.”
29 Lídan óra ligía, ába leréderun lésejan jítaü tueí, ába tasándiragun túngua luágu areídaguaaru lan.
29 E logo a hemorragia estancou, e ela sentiu no corpo que estava curada daquele mal.
30 Ábati lasándiruni Jesúsu luágu areídaguagüdaali lan gürígia láu lubáfu, ába lagáraragun jawágun gürígia ja lanágangiñébaña, ába lálügüdajan.
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele havia saído poder, virando-se no meio da multidão, perguntou:
31 Ába jaríñagun láni disípulugu lun.
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo que a multidão o aperta e ainda pergunta: “Quem me tocou?”
32 Ába laríaajan Jesúsu áluaja ca lan agúurubei luágu.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Ába tiábin wǘri tugúya adádagareina láu anúfudei, subúdiñuteí le asúseredubei tun, ába tájuduragun ligíbugiñe, ába taríñaguni sun inárüni lun.
33 Então a mulher, amedrontada e trêmula, ciente do que lhe havia acontecido, veio, prostrou-se diante de Jesus e declarou-lhe toda a verdade.
34 Ába laríñagun Jesúsu tun.
34 Então Jesus lhe disse:
35 Ñígili Jesúsu adímureja, ligía jayábin lúbiñegiñe wügǘri lé buga ñǘdünbei oúgei luágu tisándi liraǘ, ába jaríñagun lun túguchi irájü tugúya.
35 Enquanto Jesus ainda falava, chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; por que você ainda incomoda o Mestre?
36 Agáamba lumúti Jesúsu le jaríñagubei, ába laríñagun lun wügǘri ligía.
36 Mas Jesus, sem levar em conta tais palavras, disse ao chefe da sinagoga:
37 Májatiti joúdin ámu lúma lueídügüya Pédro, Jacóbo lúma Juan le lamúlen Jacóbo.
37 Jesus não permitiu que ninguém o acompanhasse, a não ser Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Dan le lachǘlürünbei lúbiñoun wügǘri ligía, ába laríjini chagáguaü jáma gürígia ja ayájubaña, agúaraja.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, Jesus viu o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Ába lebélurun, ába laríñagun joun.
39 Ao entrar, disse:
40 Ába jéjerajan láu. Ábati láfuridagüdǘniña Jesúsu súngubei ñígiñe, ába lanǘgüni túguchi irájü túma túguchu jáma ja ñǘdünbaña lúma, ába lebélurun le ñíjin tubeí irájü.
40 E riam-se dele. Mas Jesus, mandando que todos saíssem, levou consigo o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Ába lárügüdüni tújabu, ába laríñagun tun.
41 Tomando a criança pela mão, disse:
42 Lídan óra ligía, ába tásaarun irájü tugúya, ába teíbugun. Weíyaraüjaru, dúusu irúmu táu. Ába laweíridun janígi gürígia ja ñíbaña.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos, se levantou e começou a andar. Então todos ficaram muito admirados.
43 Ába líchugun Jesúsu dimúrei derégüdati joun lun mabájüdagun jamáni ni ca un, ába laríñagun joun lun jíchugun eígini tun.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse. E mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.