Marcos 5
Lerérun Búngiu To Lánina Iséri Darádu (CABNT) vs ACF
1 Ába jachǘlürün loubáfurugun dúna lídoun fulásu le gíribei Gadára.
1 E chegaram ao outro lado do mar, à província dos gadarenos.
2 Lárigiñerügü láfuridun Jesúsu tídaangiñe ugúnein, ába liábin ában gürígia lídaangiñe ában umúajaü achigíti luágu dǘbü luágun, wügǘri ligía gawáguti ában espíritu wuríbati.
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo;
3 Lídan jabára jiláaña lagánoua áni úati ni ában gayáraati lagǘraguni, ni láu güríngüri.
3 O qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender;
4 Güráguañája jamáali láu güríngüri luágu lugúdi lúma luágu lújabu, súnwandan látumuraguni, úati ni ában gayáraati lámuruduni.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 Súnwandanja leíbugun áriebu wéyuagu agúarajeina luágu buri wǘbü lúma buri lídan jabára jiláaña íbiagua lúngua láu dǘbü.
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes, e pelos sepulcros, e ferindo-se com pedras.
6 Dan le laríjinbalin gürígia ligía Jesúsu dísegiñein, ába leíbaagun lubároun, ába lájuduragun ligíbugiñe,
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 ába lagúaragun lun.
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Laríñagunbei ítara ladǘga guméseeli lan Jesúsu aríñaga lun.
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.)
9 Ába lálügüdüni Jesúsu.
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ába jayúmuragun espíritugu jagía lun Jesúsu lun moúnajan lániña boúgudin lueí fulásu ligía.
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 Queíti ñíñanu lan sarágu büíruju eíga ñi luágu wǘbü,
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 ába jayúmuragun espíritugu wuríbatiña jagía lun.
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Ábati líchugun Jesúsu ǘma joun, ába jáfuridun lueí gürígia ligía, ába jebélurun jádoun büíruju. Ñíñanu jawára bián-mílu büíruju. Ába jáguragun büíruju jagía joúngua lueígiñe ában gudúungu, ába jáburujan baránajoun, ába jañáradagun.
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil), e afogaram-se no mar.
14 Ábati janúfudedagun ja oúnigirubaliña büíruju jagía, ába jeíbaagun abájüdaguei le asúseredubei ubúrugu lúma áraabu. Ába jayábingua gürígia aríjei ca lan asúseredubei.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Dan le jachǘlürünbei le ñí lubei Jesúsu, ába jaríjini gürígia lé meja gawágubei espíritugu wuríbatiña ñun líña, táuñein gíñe lanáangun, areídaguaali, ába janúfudedagun.
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 Játi aríjubalin, ába jabájüdaguni le asúseredubei lun gürígia lé buga gawágubei espíritugu wuríbatiña lúma jawáguti büíruju, joun.
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Ábati jayúmuragun lun Jesúsu lun láfuridun lídaangiñe jageíra.
17 E começaram a rogar-lhe que saísse dos seus termos.
18 Dan le ládinun Jesúsu tídoun ugúnein, ába layúmuragun wügǘri lé buga gawágubei espíritugu wuríbatiña lun lun lídin lúma,
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 májati Jesúsu, aríñagarügüti lun.
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Ába lídin, ába lagúmeserun abájüdaguei sun le ladǘgübei Jesúsu láu lídan sun fulásu Decápolis, ába laweíridun janígi súngubei.
20 E ele foi, e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilharam.
21 Dan le lagíribudunbei Jesúsu tídan ugúnein loubáfurugun dúna, ába jayábingua bürǘbünu gürígia le ñíjin lubeí, ába leréderun ñi láru dúna.
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Ábati liábin ában jádaangiñe tábuti jalígilisin juríu, gíriti Jáiro. Dan le laríjinbalin wügǘri le Jesúsu, ába lájuduragun lubádu lugúdi,
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 ába layúmuragun lun ítara.
23 E rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está à morte; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos, para que sare, e viva.
24 Ába lídin Jesúsu lúma, sarágu jáña gürígia afálarutiña, ába buriti jámurudaguni Jesúsu.
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Jádaanti sarágu gürígia ja, ñíñoun ában wǘri sánditu, dúusu irúmu táu láu lésejan jítaü tídaangiñe.
25 E certa mulher que, havia doze anos, tinha um fluxo de sangue,
26 Súfurijaru sarágu jámagiñe surúsiagu áni gásta táali sun le túmati, mareídaguntu, gáwoun gueínarügü.
26 E que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior;
27 Ligía tagáambun ladímurejoún luágu Jesúsu, ába tiábin lanágangiñe jádan sarágu gürígia, ába tagúurunun lanáangun,
27 Ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua veste.
28 ladǘga taríñagun túnguarügü. “Láurügüme nagúurunun lanáangun nareídaguba.”
28 Porque dizia: Se tão-somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 Lídan óra ligía, ába leréderun lésejan jítaü tueí, ába tasándiragun túngua luágu areídaguaaru lan.
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue; e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 Ábati lasándiruni Jesúsu luágu areídaguagüdaali lan gürígia láu lubáfu, ába lagáraragun jawágun gürígia ja lanágangiñébaña, ába lálügüdajan.
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Ába jaríñagun láni disípulugu lun.
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Ába laríaajan Jesúsu áluaja ca lan agúurubei luágu.
32 E ele olhava em redor, para ver a que isto fizera.
33 Ába tiábin wǘri tugúya adádagareina láu anúfudei, subúdiñuteí le asúseredubei tun, ába tájuduragun ligíbugiñe, ába taríñaguni sun inárüni lun.
33 Então a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Ába laríñagun Jesúsu tun.
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz, e sê curada deste teu mal.
35 Ñígili Jesúsu adímureja, ligía jayábin lúbiñegiñe wügǘri lé buga ñǘdünbei oúgei luágu tisándi liraǘ, ába jaríñagun lun túguchi irájü tugúya.
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tuafilha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 Agáamba lumúti Jesúsu le jaríñagubei, ába laríñagun lun wügǘri ligía.
36 E Jesus, tendo ouvido estas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Májatiti joúdin ámu lúma lueídügüya Pédro, Jacóbo lúma Juan le lamúlen Jacóbo.
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Dan le lachǘlürünbei lúbiñoun wügǘri ligía, ába laríjini chagáguaü jáma gürígia ja ayájubaña, agúaraja.
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam muito e pranteavam.
39 Ába lebélurun, ába laríñagun joun.
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Ába jéjerajan láu. Ábati láfuridagüdǘniña Jesúsu súngubei ñígiñe, ába lanǘgüni túguchi irájü túma túguchu jáma ja ñǘdünbaña lúma, ába lebélurun le ñíjin tubeí irájü.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Ába lárügüdüni tújabu, ába laríñagun tun.
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Lídan óra ligía, ába tásaarun irájü tugúya, ába teíbugun. Weíyaraüjaru, dúusu irúmu táu. Ába laweíridun janígi gürígia ja ñíbaña.
42 E logo a menina se levantou, e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 Ába líchugun Jesúsu dimúrei derégüdati joun lun mabájüdagun jamáni ni ca un, ába laríñagun joun lun jíchugun eígini tun.
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.