Lucas 8
Lerérun Búngiu To Lánina Iséri Darádu (CABNT) vs NAA
1 Lárigiñe cátei le, ñǘdünti Jesúsu lídoun sarágu ubúrugu lúma buri lirájüñü fulásu íchigei ugánu buíti luágu larúeijan Búngiu.
1 Aconteceu, depois disso, que Jesus andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus. Iam com ele os doze discípulos,
2 Ñǘdütiña dúusu apóstolugu lúma jáma würíña ja lareídaguagüdübaña jádaangiñe espíritugu wuríbatiña lúma sándi. Ñíñoun María to gíriboun Magdaléna jádan, to ídaangiñeboun jáfurida sédü espíritugu wuríbatiña,
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 ñíñoun gíñe Juána, to lúmari Chúza, le oúnigirubarun lúban Heródes, ñíñoun Susána, jámaya sarágu ámu ja íderagubálin láu le jámati.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Suzana e muitas outras, as quais, com os seus bens, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Sarágu jáña gürígia ñǘbinburitiña lídaangiñe sarágu fulásu lun jaríjini Jesúsu, dánti le oúndaraguaaña, ába ladímurejan Jesúsu joun láu jémpulu. Laríñaga joun.
4 Quando uma grande multidão se reuniu e pessoas de todas as cidades vieram até Jesus, ele disse por parábola:
5 —Furíti ában ábunaguti ábunagua líla nádü, dan le afúrujeina láani, ába láburujan lídaangiñe luágun ǘma, ába jadǘgüraguni ásügürütiña, ába jeígini dunúru.
5 — Um semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Líbiri, ába láburujan labádinaguoún dǘbü, dánti le laboúchun, ába lásaürün ladǘga lumábei fulásu.
6 Outra parte caiu sobre a pedra e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Ába láburujan líbiri labádinaguoún jíyu, ába láfaruni jíyu le ájüchübei úara lúma.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e os espinhos, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Ñíñein gíñe lídaangiñe, áburujati lídoun múa buíti, dan le laweínamudun, gin ligía, buíti lalúbajoún, cáda ílaü rúti san águu.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cem por um. Dizendo isto, Jesus clamou:
9 Ábati jálügüdüni láni disípulugu ca lan lílabei jémpulu le.
9 Então os discípulos de Jesus lhe perguntaram o que significava essa parábola.
10 Laríñaga joun.
10 Jesus respondeu:
11 Ába laríñagun Jesúsu joun.
11 — Este é o significado da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 ǘma le ñíjin lubeí láburuja lídaangiñe líla nádü, jagía gürígia ja agáambubalin lerérun Búngiu, ába liábin Máfia, ába lagídaruni tídaangiñe janígi lun mafíñerun jamá, masálbarun jagíame.
12 Os que estão à beira do caminho são os que a ouviram; depois vem o diabo e tira-lhes a palavra do coração, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Dǘbü le ñíjin lubeí láburuja líbiri líla nádü, jagía gürígia ja agáambubalin lerérun Búngiu, ába jerésibiruni láu ugúndani, áni márügüdünti jádan buídu, afíñetiña luágu murúsun dan, áni dan le joúchawagún, mawándun jamúti, ába jeféridiruni jafíñen luágu Búngiu.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria. Estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Jíyu le ñíjin lubeí láburuja líbiri líla nádü, jagía gürígia ja agáambubalin lerérun Búngiu, ába jasígiruni binádu jagáburi, ába jasígirun arítagua luágu irísini lúma ugúndani le lánina uboú le, úati fulásu jarítagurugun lun lerérun Búngiu, siñátiti laságarún cátei buíti jádaangiñe.
14 A parte que caiu entre espinhos, estes são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Ánjeinti múa buíti le ñíjin lubeí láburuja líbiri líla nádü, jagía gürígia ja agáambubalin lerérun Búngiu táu anígi buítu, adǘga jagía gásu láu lerérun, eíbuga jagía quei lubúdubu, sagáwati cátei buíti jádaangiñe.
15 A parte que caiu na terra boa, estes são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 Ába laríñagun Jesúsu.
16 — Ninguém, depois de acender uma lamparina, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a num lugar em que ilumina bem, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Úati lubeíti ni cáta arámudaguati lun mafúnraangudun lan, úa ni cáta le ibídiñewati lun machǘlürün lan dan lun lasúbudirúniwa lúma lun lafúnraangudun.
17 Não há nada oculto que não venha a ser manifesto, nem escondido que não venha a ser conhecido e revelado.
18 ‘Gagáambadi jumá lubeíti buídu lun lerérun Búngiu, le gámati lerérun Búngiu tídan lanígi, libíjuba lánwoun le lúmabei, ánjeinti le úabei ni cáta lídaangiñe lerérun Búngiu tídan lanígi, íbini le uágubei larítagua luágu níjein lan lúma, lagídarúaba lueí.
18 Portanto, vejam como vocês ouvem. Porque ao que tiver, mais será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Ábati tachǘlürün lúguchu Jesúsu jáma lamúlenu le ñíjin lubeí Jesúsu, siñáti jayárafadun lun ladǘga jíbe gürígia.
19 A mãe e os irmãos de Jesus chegaram até onde ele estava, mas não podiam aproximar-se por causa da multidão.
20 Ába laríñawagún lun.
20 E lhe comunicaram: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo.
21 Ába laríñagun joun.
21 Jesus, porém, lhes respondeu:
22 Luágu ában wéyu, ába ládinun Jesúsu tídoun ában ugúnein jáu láni disípulugu, ába laríñagun joun.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, Jesus entrou num barco em companhia dos seus discípulos e lhes disse: E partiram.
23 Dan le añája lan ánjiñuragua, ába larúmugun Jesúsu. Ába láfurun ában garábali jéreti jáu, lagúnurugu, ába lagúmeserun dúna ebéluja tídoun jagúne yaráfa lun jadíbiragun.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, e eles corriam perigo.
24 Ábati joúdin agágudajei Jesúsu, ába jaríñagun lun.
24 Chegando-se a Jesus, os discípulos o despertaram, dizendo: — Mestre, Mestre, estamos perecendo! Levantando-se, Jesus repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou e ficou bem calmo.
25 Ábati laríñagun joun disípulugu.
25 Então Jesus lhes perguntou: Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: — Quem é este que até manda nos ventos e nas ondas, e lhe obedecem?
26 Ába jachǘlürün loúbawagun Gadára, le loubáfurugubei lagúnu, ligíbugiñe Galiléa.
26 Então rumaram para a terra dos gerasenos, que fica de frente para a Galileia.
27 Dan le larárirunbei Jesúsu, ába liábin ában wügǘri lílana fulásu ligía lubádun. Lǘjali wügǘri ligía gawágu espíritugu wuríbatiña. Madáüti anáanguni, maganoún ligía tídan múna, lídan buri jabára jiláaña le achigíti luágu dǘbü lagánawa.
27 Logo que Jesus desembarcou, veio da cidade ao seu encontro um homem possuído de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos túmulos.
28 Dan le laríjinbalin wügǘri ligía Jesúsu, ába lájuduragun ligíbugiñe, ába lagúaragun.
28 Quando ele viu Jesus, prostrou-se diante dele, dizendo com voz forte: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-lhe que não me atormente.
29 Laríñagunbei ítara ladǘga lagúmadiruñein lan Jesúsu espíritu ligía lun láfuridun lídaangiñe. Saráguja weíyaasu lárügüdüni espíritu wuríbati ligía, ábaja jagǘraguni gürígia lújabu lúma lugúdi láu güríngüri lun ledéraguagüdün, ábaja látumuraguni, ába lanúragüdüni espíritu lídoun fulásu le mageírawati.
29 Porque Jesus havia ordenado ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se havia apoderado dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e correntes, despedaçava tudo e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Ába laríñagun Jesúsu lun.
30 Jesus perguntou a ele: Ele respondeu: — Legião. Isto porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Ába jamúriajan espíritugu jagía lúma Jesúsu lun moúnajan lániña máfiougatin.
31 Estes pediram a Jesus que não os mandasse para o abismo.
32 Queíti ñíñanu jamá sarágu büíruju eíga luágu ában wǘbü yaráfa, ába jayúmuragun espíritugu jagía lun lun loúnajaniña jádoun büíruju jagía, ába lánjarun Jesúsu.
32 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali no monte. E os demônios pediram a Jesus que os deixasse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Ábati jáfuridun espíritugu wuríbatiña jagía lueí wügǘri ligía, ába jebélurun jádoun büíruju, ábati jáguragun büíruju jagía joúngua lueígiñe ában gudúungu, ába jáburujan lídoun lagúnu, ába jañáradagun.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Dan le jaríjinbalin ja oúnigirubaliña büíruju cátei le asúseredubei, ába janúfudedagun, ába jeíbaagun abájüdaguei ubúrugu lúma áraabu.
34 Vendo o que tinha acontecido, os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Ábati joúdingua gürígia aríjei cátei le asúseredubei. Dan le jachǘlürünbei le ñí lubei Jesúsu, ába jadáriruni wügǘri le ídaangiñebei jáfurida espíritugu wuríbatiña ñun lubádu lugúdi Jesúsu, táu lanáangun, areídaguaali, ába janúfudedagun.
35 Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido. Aproximando-se de Jesus, encontraram o homem de quem tinham saído os demônios, vestido, em perfeito juízo, sentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Játi buga aríjubalin, ába jabájüdaguni luáguti lareídagun wügǘri lé buga gawágubei espíritugu wuríbatiña joun,
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como o endemoniado tinha sido salvo.
37 ába jayúmuragun lílana fulásu ligía lun Jesúsu lun lídin ñígiñe, ladǘga janúfude. Ábati ládinun Jesúsu tídoun ugúnein lun lídin,
37 Todo o povo da terra dos gerasenos pediu a Jesus que se retirasse, pois ficaram com muito medo. E Jesus, entrando de novo no barco, voltou.
38 ába layúmuragun wügǘri le ídaangiñebei jáfurida espíritugu lun lun lídin lúma, ába laríñagun Jesúsu lun lun leréderun, laríñaga lun.
38 O homem de quem tinham saído os demônios lhe pediu que o deixasse estar com ele. Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 —Giríbubá búbiñoun, ábame babájüdaguni sun le ladǘgübei Búngiu bun.
39 — Volte para a sua casa e conte tudo o que Deus fez por você. Então ele foi, proclamando por toda a cidade o que Jesus lhe tinha feito.
40 Dan le lagíribudunbei Jesúsu loubáfurugun lagúnu, ába jerésibiruni gürígia láu ugúndani ladǘga sun jagía agúrabañu jáñein.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Ábati liábin ában wügǘri gíriti Jáiro, le ábanbei jádaangiñe tábutigu jalígilisin juríu, ába lájuduragun lubádu lugúdi Jesúsu, ába layúmuragun lun lun lídin lúbiñe,
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, suplicou-lhe que fosse até a sua casa.
42 ladǘga ában rügǘñoun liraǘ, queí buri dúusu irúmu táu, toúwe. Dan le lídinbei Jesúsu, ába jafálaruni sarágu gürígia darí lun jámurudaguni.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava morrendo. Enquanto Jesus caminhava, as multidões o apertavam.
43 Ñíñounti ában wǘri jádan, dúusu irúmu táu láu lésejan jítaü tídaangiñe. Gásta táali sun tiseínsun jawágu surúsiagu, siñá jamutu areídaguagüda.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia e que havia gastado todos os seus bens com os médicos, sem que ninguém a pudesse curar,
44 Ába tayárafadun lun Jesúsu lanágangiñe, ába tagúruruni táru lanáangun, lídan méme óra ligía ába tareídagun.
44 veio por trás de Jesus e tocou na borda da capa dele. E logo a hemorragia dela estancou.
45 Ábati laríñagun Jesúsu.
45 Mas Jesus perguntou: Como todos negassem, Pedro disse: — Mestre, é a multidão que o rodeia e aperta!
46 Ába laríñagun Jesúsu.
46 Mas Jesus insistiu:
47 Dan le tasúbudiruni wǘri tugúya luágu subúdiwaali lan, aba tiábin adádagareina, ába tájuduragun lubádu lugúdi Jesúsu, ába tagúfeserun lun jagíbugiñe sun gürígia ca lan lébubei tagúrurun luágu áni ába lan tareídagun lídan méme óra ligía.
47 A mulher, vendo que não podia passar despercebida, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante de Jesus, declarou, à vista de todo o povo, o motivo por que havia tocado nele e como imediatamente tinha sido curada.
48 Ábati laríñagun Jesúsu tun.
48 Então Jesus lhe disse:
49 Ñígili Jesúsu adímureja, ligía lachǘlürün ában lúbiñegiñe Jáiro, ába laríñagun lun Jáiro.
49 Enquanto Jesus ainda falava, veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; não incomode mais o Mestre.
50 Dan le lagáambunbalin Jesúsu le, ába laríñagun lun.
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse:
51 Dan le lachǘlürünbei Jesúsu lúbiñoun Jáiro, mígirunti lun jebélurun ámu lúma lueídügüya Pédro, Jacóbo lúma Juan jáma tagǘbürigu irájü tugúya.
51 Tendo chegado à casa, Jesus não permitiu que ninguém entrasse com ele, a não ser Pedro, João e Tiago, além do pai e da mãe da menina.
52 Jayájuña sun ja ñíbaña tárigi, ába laríñagun Jesúsu joun.
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas Jesus disse:
53 Ába jéjerajan láu ladǘga subúdi jamáni luágu jilá tan.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Ábati lárügüdüni Jesúsu tújabu, ába laríñagun láu umálali jéreti.
54 Mas Jesus, tomando-a pela mão, disse em voz alta:
55 Ába táguyugun, ába tásaarun lídan méme óra ligía, ába laríñagun Jesúsu lun jíchugun eígini tun.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Weíriti janígi tagǘbürigu, ába laríñagun Jesúsu joun lun mabájüdagun jamáni le asúseredubei ni ca un.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.