Lucas 16
Lerérun Búngiu To Lánina Iséri Darádu (CABNT) vs ARIB
1 Aríñagati gíñe Jesúsu joun láni disípulugu.
1 Dizia Jesus também aos seus discípulos: Havia certo homem rico, que tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar dissipando os seus bens.
2 Ábati lagúarun iyúbudiri lun, ába laríñagun lun. “Ída liñásan cátei le, le aríñawagúbei nun buágu? Rúba fe nun luágu buwádigimari, ladǘga masígijadibu oúnigirei nílagu.”
2 Chamou-o, então, e lhe disse: Que é isso que ouço dizer de ti? Presta contas da tua mordomia; porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 Ábati leréderun oúnigiruti ligía asáminara, laríñaga lúnguarügü. “¿Cábati nadǘga guetó lárigiñe gidála lan niyúbudiri wadágimanu nueí? Méretina lun nadǘgün wadágimanu jǘrüti, áni nibúsigaritina lun namúriajan.
3 Disse, pois, o mordomo consigo: Que hei de fazer, já que o meu senhor me tira a mordomia? Para cavar, não tenho forças; de mendigar, tenho vergonha.
4 Subúdi náali cába lan nadǘga lun ñí jama erésibirutina jábiñe dánme mawádigimarijadina.”
4 Agora sei o que vou fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Ába loúnajan jawágu ja adúweirubalin liyúbudiri lun jayábin lun ában ában. Ába lálügüdüni le furúmiñeti, laríñaga lun. “¿Átiri badúweiruni niyúbudiri?”
5 E chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, perguntou ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Ába laríñagun lun. “Dúwei numúti san barín agǘlei.” Ábati laríñagun oúnigiruti ligía lun. “Nuján bigáradan, ñurúba furése, badǘgame ában luágurügü dimí-san.”
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Disse-lhe então: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve cinqüenta.
7 Lárigiñe, ábaya lálügüdün ában, laríñaga lun. “Ángi amǘrü, ¿átiri badúweijan?” Laríñaga lun. “San ságü türígu.” Laríñagati lun. “Nuján bigáradan, adǘgabá ában luágurügü gádürü-wein.”
7 Perguntou depois a outro: E tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Ába lasúbudiruni iyúbudiri luágu chu lan láu oúnigiruti ligía lídan ligáburi ladǘgüni cátei.
8 E louvou aquele senhor ao injusto mordomo por haver procedido com sagacidade; porque os filhos deste mundo são mais sagazes para com a sua geração do que os filhos da luz.
9 Siñáti leménigidún luágu irísini lánina uboú le, aríñagatina lubeíti jun lun jayúsuruni jirísin lun jadǘgün buíti, lun dánme lan le lagúmuchun jibágari, jerésibirúba tídan múna to magúmuchaditu, yágüta siélu.
9 Eu vos digo ainda: Granjeai amigos por meio das riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 ‘Le adǘgüti buíti láu le murúsunrügüti, ladǘgüba gíñe buíti láu le gíbeti, le madǘgünti buíti láu le murúsunrügüti, madǘgünbei gíñe buíti láu le gíbeti.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Ánjaün lubeíti madǘgün buíti láu buri irísini le láni uboú le, le uágubei siñá lan leménigidún, ¿cábagi afíñera juágu lun ledéregerun irísini inárüniti lábugiñe jaríaajan?
11 Se, pois, nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Ánjaünti madǘgün buíti láu jemégen ámu, ¿cábagi íchigei le jáni guánarügü jun?
12 E se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 ‘Siñáti lesériwidun ában gürígia joun bián iyúbudirigu, ladǘga liyéreeguduba ában lun, línsiñedame le ában lun, o úarabei lan lun ában, lanǘgeime le ában quei ni cáta. Siñáti lesériwidúniwa lun Búngiu lúma lun seínsu.
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar ao outro, o há de odiar a um e amar ao outro, o há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Agáambagu jáña fariséogu lun sun cátei le, ába jéjerajan láu Jesúsu, ladǘga jínsiñe lan seínsu joun.
14 Os fariseus, que eram gananciosos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Ábati laríñagun Jesúsu joun.
15 E ele lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações; porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 ‘Níjein meja lilúrudun Moisés lúma jarúfudajan profétagu darí lúmoun lidáani Juan. Lúmagiñe dan ligía, lapúrichijoún ugánu buíti le luáguti larúeijan Búngiu, sun gürígia joúchatiña lun jebélurun lídoun.
16 A lei e os profetas vigoraram até João; desde então é anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem forceja por entrar nele.
17 ‘Méreenguntimaati lun lagúmuchagun siélu lúma uboú, máma lun magúnfulirun lan liñǘraü-ágei dimúrei lídaangiñe lilúrudun Búngiu.
17 É, porém, mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 ‘Ánjoun lígira ában wügǘri lúmari, lagámarida ámu, ladǘgüñein figoú le gíribei adultériu, le gíñe agámariduti ában wǘri to ígiraguaaru, ladǘgüña gíñe adultériu.
18 Todo aquele que repudia sua mulher e casa com outra, comete adultério; e quem casa com a que foi repudiada pelo marido, também comete adultério.
19 Aríñagati gíñe Jesúsu.
19 Ora, havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, e todos os dias se regalava esplendidamente.
20 Ñíñein gíñe ában gudémeti gíriti Lázaro, sun lúra láu gumeín,
20 Ao seu portão fora deitado um mendigo, chamado Lázaro, todo coberto de úlceras;
21 lañúurati buri múarugu tubéneri lúban rísiti ligía áluga leígini lífe eígini le eíguaduti lueígiñe lidábulan rísiti. Weíriti lasúfurirun darí lun lawánduni jayábin oúnli éjelujei lugúmein.
21 o qual desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 Luágu ában wéyu, ába loúnwen fugiábu ligía, ába janǘgüni ánjeligu lúmoun Abrahám, le ñíjin jabeí jiláaña buítiña, ába gíñe loúnwen rísiti, ába lábunajoún.
22 Veio a morrer o mendigo, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Dan le lasúfuriruña lan rísiti ligía lídan fulásu le ñíjin jabeí jiláaña wuríbatiña, ába liñúruni laríjin, ában laríjini Abrahám dísegiñe, láu Lázaro lúma.
23 No inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe a Abraão, e a Lázaro no seu seio.
24 Ábati lagúaragun, laríñaga. “¡Núguchi Abrahám, gudémená bun! Oúnajabeí Lázaro lun ladǘdüragüdüni ligíbu lújabu láu dúna, ñǘbin lámuga éderei tuágu niñéñe, ladǘga nasúfuriruña sarágu lídan wátu geméti le.”
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia-me Lázaro, para que molhe na água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Ába laríñagun Abrahám lun. “Niraǘ, jarítaguabá luágu buídu lán meja dan bun lídan bibágari, ánjein lun Lázaro, wuríbati meja dan. Guetó, buíti dan lun ya, bugúya asúfurira.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo os males; agora, porém, ele aqui é consolado, e tu atormentado.
26 Boúgudigiñe lueí sun le, níjein ában baráangu afánreinraguáwa júma, ja jamúga buséntiña joúdin yágiñe lun ñíjin, siñáti, ni ja ñíbaña, siñáti jayábin ñájoun.”
26 E além disso, entre nós e vós está posto um grande abismo, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem os de lá passar para nós.
27 Ábati laríñagun rísiti. “Amúriajatina búma, Núguchi Abrahám, lun boúnajani Lázaro lúbiñe núguchi,
27 Disse ele então: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 añájein seíngü namúlenu ñi, lun ladímurejan joun, mayábin jamámuga gíñe lídoun fulásu lánina asúfuriruni le.”
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham eles também para este lugar de tormento.
29 Ába laríñagun Abrahám lun. “Níjein le labǘrüjabei Moisés jáma profétagu jáma ñi, ¡adǘga jamá gásu láu!”
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Ába loúnabun rísiti, ába laríñagun. “Binárün, núguchi Abrahám, láu sun líra, ánjein ñǘdün ában jádaangiñe jiláaña adímureja joun, lasáansiraguba jagáburi.”
30 Respondeu ele: Não! pai Abraão; mas, se alguém dentre os mortos for ter com eles, hão de se arrepender.
31 Laríñaga Abrahám lun. “Ánjein mája jabeí jadǘgün gásu láu le laríñagubei Moisés jáma profétagu, mafíñebañá giñe láu sun lásaarun ában jádaangiñe jiláaña lun lídin adímureja joun.”
31 Abraão, porém, lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.