Lucas 15

Lerérun Búngiu To Lánina Iséri Darádu (CABNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Luágu ában wéyu, ába jayárafadun sarágu agúburajatiña liseínsuna gumádi jáma gafígountiña lun Jesúsu lun jagáambuni.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Ába jadímurejan fariséogu jáma arúfudajatiña lilúrudun Moisés luágu Jesúsu lueígiñe cátei le, jaríñaga.
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Ábati líchuguni Jesúsu jémpulu le joun, laríñaga.
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 —¿Ca jídaangiñe, lun jamúga galǘgüniña lan san mudún, leféridira ában jádaangiñe, mígirun lubáña gádürü-wein-díisi-néfu ñi, lubárua, lun lídin áluajoun mudún to eféridiruboun?
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Dan le ladárirunun, ába lanǘgünun légewagu láu ugúndani.
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 Dan le lachǘlürün lúbiñoun, ába loúndaruniña lumádagu jáma lubésinanigu, laríñaga joun. “Gúnda jumá úara núma, ladǘga darína nilǘgün mudún tó yebe eféridiruboun nueí.”
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Naríñajare jun luágu ítara méme líña weíritima lan ugúndani siélu luágu ában gafígounti le asáansiruti luríban ligáburi lun lafálaruni Búngiu, sügǘ láu jawágu gádürü-wein-díisi-néfu gürígia richágutiña ligíbugiñe Búngiu ja memégeirunbaña jasáansiruni jagáburi.
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 ‘¿Ca wǘri to níjeinti jamúga díisi murúsun seínsu túma, leféridira ában lídaangiñe tueí, lun mébedun tan lámpu, ába tabuídajanun múna áluajei buídu darí lun tadáriruni?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Dan le tadáriruni, ába toúndaruniña tumádagu jáma tubésinanigu, taríñaga joun. “Gúnda jumá núma, ladǘga darína seínsu lé yebe neféridirubei.”
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Naríñajare jun luágu ítara líña lan gíñe ugúndani jádan láni Búngiu ánjeligu luágu ában gafígounti le asáansiraguti luríban ligáburi lun lafálaruni Búngiu.
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Rúlumuti gíñe Jesúsu jémpulu le joun, laríñaga.
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Ába laríñagun le amúleñein lun lúguchi. “Núguchi, rúbei alágan le yúbei nun nun guetó.” Ába lafánreinjani úguchili alágan jádan biángubei.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 Málüti lueígiñe, ába loúndaruni amúleñein sun lumégegun, ába lídin díse lídoun ámu fulásu, ába lagástaruni liseínsun ñi lídan ában ibágari mabuídunti.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Dan le gumújali sun liseínsun, ába ladágarun ában lemégeirun eígini lídan fulásu ligía, ába ladáiragun lúngua lídan ában oúnwenbun mégei.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Ábati lídin áluaja wadágimanu lúma ában lílana fulásu ligía, ába loúnajani wügǘri ligía oúnigiraña lilǘgüniña büíruju.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Weíriti liláma darí lun lawámadun lun lun leígini jeígin büíruju, míchugúnwati lun.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 Ábati lasáminarun, laríñaga lúnguarügü. “¡Sarágu ñadágimeintiña lúbiñe núguchi ígiraguati eígini joun, áu ya, oúwe niláma!
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Nagíribuda le ñíjin lubeí núguchi, naríñagame lun. Núguchi, afígounjaadina ligíbugiñe Búngiu lúma bigíbugiñe.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Madǘnaali lun nanáangun núngua quei biraǘ, barǘbana quei ában jádaangiñe ñadágimeintiña búma.”
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Ába lárügüdün ǘma lun lagíribudun lúbiñoun lúguchi.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 Ábati laríñagun isáani lun. “Núguchi, afígounjaadina ligíbugiñe Búngiu lúma bigíbugiñe, madǘnaali lun nanáangun núngua quei biraǘ.”
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Ába laríñagun úguchili joun lumúsuniña. “Sagájumoun tubuídun-ágei anáanguni furése, daǘguagüda jumeí. Daǘjuma giñe ában bágü luágu lújabu túma geídi luágu lugúdi.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Áfara jumeí liraǘraü bágasu le dibúnetimaabei. ¡Weíga, eféduja wagíame!,
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 ladǘga niraǘ le, rúnaali yebe quei jiláali áni chülǘguaya, féridijalí yebe áni daríwama.” Ába jagúmeserun eféduja.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 ‘Súnti buga dan le, níjeinti buga íbugañaü áraabu. Dánti le lagíribudun, dan le lachǘlürün tubádun múna, ába lagáambuni áfaruni lúma abínajani.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Ábati lagúarun lun ában jádaangiñe músu, ába lálügüduni ca lan susérebei.
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Ába laríñagun lun. “Chülǘjali bamúlen, áfaragüdalá búguchi liraǘraü bágasu le dibúnetimaabei, ladǘga lachǘlürün láu magádiei.”
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 Ába lagáñidun íbugañaü, májaali lebélurun. Ába láfuridun lúguchi, ába layúmuragun lun lun lebélurun.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Ába laríñagun lun lúguchi. “Subúdi bumúti luágu seríwijadina lan bun sarágu dan, madǘraagunganeí le bubeíbei ni ában weíyaasu, míchugidibu ni ában liraǘraü gábara nun lun nefédujan jáma numádagu.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Guetóti, láu liábin biraǘ le, le achágarubalin biseínsun jáma würíña wuríbatiña, ¡áfaragüdabá bágasu le dibúnetimaabei!”
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 Ábati laríñagun úguchili lun. “Niraǘ, amǘrü númañadibu súnwandan, sun le náni, báni.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Ánjein guetó, lúnti wadǘgün fédu lúma lun wagúndaarun ladǘga bamúlen lé yebe rúwamaalíbei quei jiláali, chülǘguaya, féridijalí yebe, áni daríwama.”
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.