Lucas 15
Lerérun Búngiu To Lánina Iséri Darádu (CABNT) vs ACF
1 Luágu ában wéyu, ába jayárafadun sarágu agúburajatiña liseínsuna gumádi jáma gafígountiña lun Jesúsu lun jagáambuni.
1 E Chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Ába jadímurejan fariséogu jáma arúfudajatiña lilúrudun Moisés luágu Jesúsu lueígiñe cátei le, jaríñaga.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Ábati líchuguni Jesúsu jémpulu le joun, laríñaga.
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 —¿Ca jídaangiñe, lun jamúga galǘgüniña lan san mudún, leféridira ában jádaangiñe, mígirun lubáña gádürü-wein-díisi-néfu ñi, lubárua, lun lídin áluajoun mudún to eféridiruboun?
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Dan le ladárirunun, ába lanǘgünun légewagu láu ugúndani.
5 E achando-a, a põe sobre os seus ombros, jubiloso;
6 Dan le lachǘlürün lúbiñoun, ába loúndaruniña lumádagu jáma lubésinanigu, laríñaga joun. “Gúnda jumá úara núma, ladǘga darína nilǘgün mudún tó yebe eféridiruboun nueí.”
6 E, chegando a casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Naríñajare jun luágu ítara méme líña weíritima lan ugúndani siélu luágu ában gafígounti le asáansiruti luríban ligáburi lun lafálaruni Búngiu, sügǘ láu jawágu gádürü-wein-díisi-néfu gürígia richágutiña ligíbugiñe Búngiu ja memégeirunbaña jasáansiruni jagáburi.
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 ‘¿Ca wǘri to níjeinti jamúga díisi murúsun seínsu túma, leféridira ában lídaangiñe tueí, lun mébedun tan lámpu, ába tabuídajanun múna áluajei buídu darí lun tadáriruni?
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até a achar?
9 Dan le tadáriruni, ába toúndaruniña tumádagu jáma tubésinanigu, taríñaga joun. “Gúnda jumá núma, ladǘga darína seínsu lé yebe neféridirubei.”
9 E achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Naríñajare jun luágu ítara líña lan gíñe ugúndani jádan láni Búngiu ánjeligu luágu ában gafígounti le asáansiraguti luríban ligáburi lun lafálaruni Búngiu.
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Rúlumuti gíñe Jesúsu jémpulu le joun, laríñaga.
11 E disse: Um certo homem tinha dois filhos;
12 Ába laríñagun le amúleñein lun lúguchi. “Núguchi, rúbei alágan le yúbei nun nun guetó.” Ába lafánreinjani úguchili alágan jádan biángubei.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me pertence. E ele repartiu por eles a fazenda.
13 Málüti lueígiñe, ába loúndaruni amúleñein sun lumégegun, ába lídin díse lídoun ámu fulásu, ába lagástaruni liseínsun ñi lídan ában ibágari mabuídunti.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Dan le gumújali sun liseínsun, ába ladágarun ában lemégeirun eígini lídan fulásu ligía, ába ladáiragun lúngua lídan ában oúnwenbun mégei.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Ábati lídin áluaja wadágimanu lúma ában lílana fulásu ligía, ába loúnajani wügǘri ligía oúnigiraña lilǘgüniña büíruju.
15 E foi, e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos, a apascentar porcos.
16 Weíriti liláma darí lun lawámadun lun lun leígini jeígin büíruju, míchugúnwati lun.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 Ábati lasáminarun, laríñaga lúnguarügü. “¡Sarágu ñadágimeintiña lúbiñe núguchi ígiraguati eígini joun, áu ya, oúwe niláma!
17 E, tornando em si, disse: Quantos jornaleiros de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Nagíribuda le ñíjin lubeí núguchi, naríñagame lun. Núguchi, afígounjaadina ligíbugiñe Búngiu lúma bigíbugiñe.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti;
19 Madǘnaali lun nanáangun núngua quei biraǘ, barǘbana quei ában jádaangiñe ñadágimeintiña búma.”
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus jornaleiros.
20 Ába lárügüdün ǘma lun lagíribudun lúbiñoun lúguchi.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Ábati laríñagun isáani lun. “Núguchi, afígounjaadina ligíbugiñe Búngiu lúma bigíbugiñe, madǘnaali lun nanáangun núngua quei biraǘ.”
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti, e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Ába laríñagun úguchili joun lumúsuniña. “Sagájumoun tubuídun-ágei anáanguni furése, daǘguagüda jumeí. Daǘjuma giñe ában bágü luágu lújabu túma geídi luágu lugúdi.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa; e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão, e alparcas nos pés;
23 Áfara jumeí liraǘraü bágasu le dibúnetimaabei. ¡Weíga, eféduja wagíame!,
23 E trazei o bezerro cevado, e matai-o; e comamos, e alegremo-nos;
24 ladǘga niraǘ le, rúnaali yebe quei jiláali áni chülǘguaya, féridijalí yebe áni daríwama.” Ába jagúmeserun eféduja.
24 Porque este meu filho estava morto, e reviveu, tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 ‘Súnti buga dan le, níjeinti buga íbugañaü áraabu. Dánti le lagíribudun, dan le lachǘlürün tubádun múna, ába lagáambuni áfaruni lúma abínajani.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e quando veio, e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Ábati lagúarun lun ában jádaangiñe músu, ába lálügüduni ca lan susérebei.
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Ába laríñagun lun. “Chülǘjali bamúlen, áfaragüdalá búguchi liraǘraü bágasu le dibúnetimaabei, ladǘga lachǘlürün láu magádiei.”
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Ába lagáñidun íbugañaü, májaali lebélurun. Ába láfuridun lúguchi, ába layúmuragun lun lun lebélurun.
28 Mas ele se indignou, e não queria entrar.
29 Ába laríñagun lun lúguchi. “Subúdi bumúti luágu seríwijadina lan bun sarágu dan, madǘraagunganeí le bubeíbei ni ában weíyaasu, míchugidibu ni ában liraǘraü gábara nun lun nefédujan jáma numádagu.
29 E saindo o pai, instava com ele. Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo há tantos anos, sem nunca transgredir o teu mandamento, e nunca me deste um cabrito para alegrar-me com os meus amigos;
30 Guetóti, láu liábin biraǘ le, le achágarubalin biseínsun jáma würíña wuríbatiña, ¡áfaragüdabá bágasu le dibúnetimaabei!”
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Ábati laríñagun úguchili lun. “Niraǘ, amǘrü númañadibu súnwandan, sun le náni, báni.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas coisas são tuas;
32 Ánjein guetó, lúnti wadǘgün fédu lúma lun wagúndaarun ladǘga bamúlen lé yebe rúwamaalíbei quei jiláali, chülǘguaya, féridijalí yebe, áni daríwama.”
32 Mas era justo alegrarmo-nos e folgarmos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; e tinha-se perdido, e achou-se.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.