João 4

Lerérun Búngiu To Lánina Iséri Darádu (CABNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Aba jagáambun fariséogu luágu gíbetima jamá lánigu Jesúsu sügǘ jáu lánigu Juan, áni gíbetima gürígia ñǘbintiña lun, lun jabásterun,
1 Portanto, quando o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João,
2 láu sun máma lan Jesúsu abásteragüdajabaliña, lánigu abásteragüdajabaña.
2 (embora o próprio Jesus não tenha batizado, mas os seus discípulos),
3 Dan le lasúbudirunbalin Jesúsu cátei le, ába láfuridun Judéagiñe lun lagíribudun Galiléoun.
3 ele deixou a Judeia, e partiu novamente para a Galileia.
4 Lídan weíyaasu ligía lásügürübati loúbawagugiñe Samária.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Ítara liñáti lachǘlürün lídoun ában fulásu lídan Samária gíriti Sícar, yaráfa lun múa lé meja lígirubei Jacób lun José le liraǘ, le ában jádaangiñe binádu wagǘbürigu.
5 Então ele chega a uma cidade de Samaria, que é chamada Sicar, perto das terras que Jacó deu a seu filho José.
6 Ñíñein wélu le únbei jagúara luwélun Jacób, queíti buchá lan luágu Jesúsu eíbuga, ába lañúurun láru wélu ligía. Queí buri amídirugu óra ligía.
6 Ora, o poço de Jacó estava ali. Jesus, pois, cansado da sua viagem, assentou-se assim junto do poço, e era cerca da hora sexta.
7 Tiábijati ában wǘri Samariána adábura dúna lídaangiñe wélu le, ába laríñagun Jesúsu tun.
7 Então veio uma mulher de Samaria para tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Añángüratí buga láni disípulugu agáñija eígini ubúrugu.
8 (Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimento).
9 Ábati taríñagun wǘri Samariána to lun Jesúsu.
9 Então, disse-lhe a mulher samaritana: Como é que tu, sendo um judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher de Samaria? Porque os judeus não se relacionam com os samaritanos.
10 Aba laríñagun Jesúsu tun.
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Ába taríñagun lun.
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Jacób, lé meja binádu wadǘgawagun, ígirubalin wélu le woun, guráti meja dúna lídaangiñe jáu sun lirájüñü jáma lilǘgüniña. ¿Weírigutibu funági sügǘ láu Jacób?
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Ába laríñagun Jesúsu tun.
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água terá sede novamente;
14 ánjein le átuti lídaangiñe dúna le níchugubei, mamágürabudundügüyaali, ladǘga dúna le lúnbei níchuguni lun, géseséenbei lídan lun líchugun ibágari magúmuchaditi lun.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, mas a água que eu lhe der, se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 Ábati taríñagun lun.
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que eu não tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 Ába laríñagun Jesúsu tun.
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Ába taríñagun lun.
17 A mulher respondeu e disse: Eu não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Tu disseste bem: Eu não tenho marido;
18 ladǘga seíngüjáña wügǘriña úmatiña bagánawa, áni mamárieiduntibu lúma wügǘri le úmabei bagánawa guetó. Aríñagaadibu inárüni.
18 porque tu tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Dan tagáambubalin wǘri to cátei le, ába taríñagun lun.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, Eu vejo que tu és um profeta.
20 Binádu wagǘbürigu ja Samariána, judúguatiña meja lun Búngiu ya luágu wǘbü lígita, ánjein jugúya juríu, aríñagatün luágu Jerusalén lan fulásu le lúnbei ñi lan wájuduragua lun Búngiu.
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde o homem deve adorar.
21 Ába laríñagun Jesúsu tun.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Jugúya Samariána, ibídiñeti jun ca lan un jájuduragua, ánjein wagía, subúdi wamúti ca lan un wájuduragua ladǘga lídaangiñe warásan wagía juríu liábin asálbaruni.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação é dos judeus.
23 Lachǘlürüba óra, áni niján óra ligía, lun mebéresenwa lan jalía lan jájuduragua gürígia lun Búngiu. Le lúnbei lebéreserunwa láu, ída líña lan ligáburi jájuduragun lun. lúnti jadǘgüni táu sun janígi lídan ában luwúyeri le áuti lagúndaara Búngiu, según lerérun. Niján luwúyeri ájuduraguni le láluajabei Búngiu jámagiñe gürígia.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais para adorá-lo.
24 Espíritu Búngiu, ja ájuduragubaña lun, lúnti jadǘgüni láu sun janárün, mebéresenga láu cátei le arijúati.
24 Deus é um Espírito, e os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Ába taríñagun lun.
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que vem o Messias, que se chama o Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Ába laríñagun Jesúsu tun.
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, o que fala contigo.
27 Ligíati jachǘlürün láni disípulugu, ába laweíridun janígi láu jadáriruni Jesúsu adímureja túma ában wǘri, úati ni ában ganígiti lun lálügüdajan ca lan tabúseerubei o ca lan uágu layánuja túma.
27 E nisto vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que ele estivesse falando com a mulher; todavia, nenhum homem lhe disse: O que tu procuras? Ou: Por que tu falas com ela?
28 Ábati tígirunun wǘri tugúya tidína, ába tídin ubúrugu oúgaña gürígia, ába taríñagun joun.
28 A mulher então, deixou o seu cântaro, e foi no caminho da cidade, e disse aos homens:
29 —Jigoúgu jaríja ában eyéri aríñaguti sun cátei le adǘga náalibei nun. ¿Mámadügü funásan ligía Crístubei?
29 Vinde, vede um homem que me disse todas as coisas que eu tenho feito; não é este o Cristo?
30 Ábati joúdingua ubúrugugiñe lun le ñíjin lubeí Jesúsu.
30 Então, eles saíram da cidade e foram até ele.
31 Añájati buga disípulugu ayúmuragua lun Jesúsu lun leígin.
31 Enquanto isso os seus discípulos lhe suplicavam, dizendo: Mestre, come.
32 Laríñaga joun.
32 Mas ele lhes disse: Eu tenho um alimento para comer, que vós não conheceis.
33 Ábati jagúmeserun disípulugu álügüdagua jámagua, ába jaríñagun.
33 Portanto, os discípulos diziam uns aos outros: Acaso algum homem lhe trouxe algo de comer?
34 Ába laríñagun Jesúsu joun.
34 Jesus disse-lhes: O meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Jugúya aríñagatün. “Níjeingua gádürü játi lubá alúbajani.” Ánjein áu, naríñajare jun. Aríja jumeí nádü, dánjali lun lalúbajoún.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses, e então virá a colheita? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede os campos, porque eles já estão brancos para a colheita.
36 Le ñadágimeinbei alúbaja, ibíja lumúti lafáyeiruaja, áni cáteiti le lalúbajabei, gürígia, lun jabíjini ibágari le magúmuchaditi siélu, lun lagúndaarun le ábunagubei úara lúma le alúbajabei.
36 E o que ceifa recebe salário, e ajunta fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa possam juntamente se regozijar.
37 Quei le lubeíbei laríñawagún. “Ámu le ábunagubei, ámu le alúbajabei.”
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 Oúnaja náadün alúbaja le ñí lubei mábunagun jumá, ámu ábunagubaña, jugúya alúbaja.
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros homens trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Sarágu jáña lílana fulásu ligía le láni Samária afíñerutiña luágu Jesúsu láu taríñagun wǘri tugúya joun luágu aríñaga láni sun le adǘga táalibei tun.
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificou: Ele me disse tudo que eu tenho feito.
40 Dánti le jachǘlürünbei Samariána le ñí lubei Jesúsu, ába jayúmuragun lun lun leréderun jáma. Ába leréderun bián wéyu ñi,
40 Assim então os samaritanos foram até ele, e pediram-lhe que ficasse com eles; e ele ficou ali dois dias.
41 ábaya jafíñerun sarágu gürígia dan le jagáambunbalin le laríñagubei.
41 E muitos mais creram por causa da sua própria palavra;
42 Ábati jaríñagun tun wǘri tugúya.
42 e diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Bián wéyu lárigiñe, ába láfuridun Jesúsu Samáriagiñe, ába lasígiruni luweíyasun loúbawagun Galiléa,
43 Ora, após os dois dias, ele partiu de lá, e foi para a Galileia.
44 mídinti lageíra quei laríñaguni Jesúsu guánarü luágu madügǘniwa lan gásu láu ában proféta lídan guánarü lageíra.
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Dan lachǘlürünbei Galiléa, resíbi jamúti lílana fulásu buídu, ladǘga ñǘdün jamá gíñe lídan fédu le lánina páscua Jerusalén áni aríja jamúti sun le ladǘgübei lídan fédu ligía.
45 Então, quando ele chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles foram à festa.
46 Ábayati lagíribudun Jesúsu lídoun fulásu le Caná le lídaanbei Galiléa, le ñí lubei lasáliraguagüda dúna lun diweínme. Ñíñeinti ában wügǘri weíriguti, ñadágimeinti lúma urúei, níjein ában liraǘ sánditi lídan fulásu le gíribei Capernaúm.
46 Assim Jesus veio novamente a Caná da Galileia, onde ele da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Dan lagáambunbei wügǘri ligía luágu ñǘbinjali lan Jesúsu Judéagiñe lun Galiléoun, ába lídin aríjei, ába layúmuragun lun lun lídin lúbiñe lun lareídaguagüdüni liraǘ, ladǘga madíseeli lan lun loúnwen.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe para descer e curar o seu filho, porque ele já estava à morte.
48 Ába laríñagun Jesúsu lun.
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e maravilhas, não crereis.
49 Laríñaga wügǘri ligía lun.
49 O nobre disse-lhe: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Ábati laríñagun Jesúsu lun.
50 Disse-lhe Jesus: Vai pelo teu caminho, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e ele foi em seu caminho.
51 Dan layárafadun tun lúban, ába jayábin lumúsuniña lubároun, ába jaríñagun lun.
51 E, enquanto ele descia, saíram-lhe ao encontro os seus servos e lhe contaram dizendo: O teu filho vive.
52 Ába lálügüdüniña ca lan óra lagúmesera liraǘ areídagua, ába jaríñagun lun.
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora ele começara a melhorar; e disseram-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Ába larítaguni luágu ligía lan óra laríñagun Jesúsu lun luágu areídaguaali lan liraǘ, ába lafíñerun luágu Jesúsu jáu sun lufámilian.
53 Assim o pai reconheceu que foi na mesma hora em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Ligía libíaman miláguru le ladǘgübei Jesúsu dan le lagíribudunbei Judéagiñe lun Galiléoun.
54 Este foi o segundo milagre que Jesus fez, quando ele ia da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.