Atos 7
Lerérun Búngiu To Lánina Iséri Darádu (CABNT) vs VC
1 Ábati laríñagun fádiri le íñutimaabei lun Estéban.
1 Perguntou-lhe então o sumo sacerdote: É realmente assim?
2 Ába loúnabun.
2 Respondeu ele: Irmãos e pais, escutai. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, quando estava na Mesopotâmia, antes de ir morar em Harã.
3 Ába laríñagun lun. “Ígirabeí bageíra jáma bidújeñu, beíba lídoun fulásu le lúnbei narúfuduni bun.”
3 E disse-lhe: Sai de teu país e de tua parentela, e vai para a terra que eu te mostrar {Gn 12,1}.
4 Ábati láfuridun Abrahám Caldéagiñe, ába lídin agánawa Harán. Lárigiñe, ába loúnwen lúguchi, ába lanǘgüni Búngiu Abrahám lídoun fulásu le ñí lubei wagánawa guetó.
4 Ele saiu da terra dos caldeus, e foi habitar em Harã. Dali, depois que lhe faleceu o pai, Deus o fez passar para esta terra, em que vós agora habitais.
5 Míchuti ni murúsun múa lun lídan fulásu le, aríñagarügüti lun luágu lachǘlürüba lan dan lun lánibei lan ageíraü le jáu sun ladǘgüwagun, láu sún meja marájüñügili lan Abrahám lídan dan ligía.
5 Não lhe deu nela propriedade alguma, nem sequer um palmo de terra, mas prometeu dar-lha em posse, e depois dele à sua posteridade, quando ainda não tinha filho algum.
6 Aríñagati Búngiu lun luágu jaganoúba lan ladǘgawagun quei teréncha lídan jageíra ámu, luágu idámunibaña lan ñi, amúdirúa jagíame luágu gádürü-san irúmu.
6 Eis como falou Deus: Tua descendência habitará em terra estranha e será reduzida à escravidão e maltratada pelo espaço de quatrocentos anos.
7 Aríñagati gíñe Búngiu lun. “Nagúseragüdübaña lílana fulásu le anǘgübaliña idámunime, lárigiñeme lásügürün gádürü-san irúmu, ábame jáfuridun ñígiñe, ábame jesériwidun nun lídan fulásu le.”
7 Mas eu julgarei a nação que os dominar - diz o Senhor -, e eles sairão e me prestarão culto neste lugar {Gn 15,13s.; Ex 3,12}.
8 Adǘgati Búngiu ában darádu lúma Abrahám, ába lerésibiruni Abrahám circuncisión, liseínime darádu ligía. Ligía, dan lubeí lagǘriajoúnbei liraǘ Abrahám le Isáac, ába lerésibiruni circuncisión luágu wídü wéyu láu, ítara gíñe ladǘga Isáac lun Jacób le liraǘ, adǘgaleí Jacób, le méme gíribei Israél, joun dúusu lirájüñü, ja jagǘbürigubaña dúusu türíbu ja gíribaña Israelítagu guetó.
8 E deu-lhe a aliança da circuncisão. Assim, Abraão teve um filho, Isaac, e, passados oito dias, o circuncidou; e Isaac, a Jacó; e Jacó, os doze patriarcas.
9 ‘Lirájüñü Jacób ja, ja binádubaña wagǘbürigu, ába jagímugajan lun José le jamúlen, ába jalúguruni lun lanügǘn Ejíptoun quei idámuni. Ñíñein Búngiu lúma José,
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito. Mas Deus estava com ele.
10 ába leséfuruni lídaangiñe sun lidíjeri láu líchugun gunfaráandaü lun. Ába lagáñeiragǘdüni lufúleisein Faraón, le lurúeite Ejípto lun, ába líchuguni José ábutime ñi Ejípto lúma tídan lúban Faraón.
10 Livrou-o de todas as suas tribulações e deu-lhe graça e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, que o fez governador do Egito e chefe de sua casa.
11 ‘Ábati ladágarun ában ilámaü lídan fulásu le Ejípto lúma Canaán, deréti meja dan ligía, madáritiñati binádu wagǘbürigu cába lan jeíga.
11 Sobreveio depois uma fome a todo o Egito e Canaã. Grande era a tribulação, e os nossos pais não achavam o que comer.
12 Ába lagáambun Jacób luágu níjein lan eígini Ejípto, ába loúnajaniña lirájüñü, ja binádu wagǘbürigu, ñi. Ligía furúmiñetibei jaweíyasun.
12 Mas quando Jacó soube que havia trigo no Egito, enviou pela primeira vez os nossos pais para lá.
13 Le libíaman joúdin, ába larúfudagun José lúngua joun líbugañanu lúma lamúlen, ítara líña lasúbudirúniña urúei lidújeñu José.
13 Na segunda, foi José reconhecido por seus irmãos, e foi descoberta ao faraó a sua origem.
14 Ábati loúnajan José anǘgei Jacób le lúguchi jáu sun lufámilian, Ejíptoun, ǘrüwañanu-wein-queínsi gürígia jagía.
14 Enviando mensageiros, José mandou vir seu pai Jacó com toda a sua família, que constava de setenta e cinco pessoas.
15 Ítara líña lídinbei Jacób agánawa Ejípto, le ñí lubei loúwe, ñí lubei giñe joúwegua binádu wagǘbürigu.
15 Jacó desceu ao Egito e morreu ali, como também nossos pais.
16 Átiri irúmu lárigiñe, ába lanügǘniwa jábu ñígiñe lídoun fulásu le gíribei Síquem, ába jabunún lídan umúajaü lé meja lagáñijabei Abrahám jámagiñe lirájüñü Hamor ñi Síquem.
16 Seus corpos foram trasladados para Siquém, e foram postos no sepulcro que Abraão tinha comprado, a peso de dinheiro, dos filhos de Hemor, de Siquém.
17 ‘Dan le layárafadúnbei dan lun lagúnfulirun dimúrei le líchugubei Búngiu lun Abrahám, gíbeeña ladǘgawagun Israél Ejípto.
17 Aproximava-se o tempo em que devia realizar-se a promessa que Deus havia jurado a Abraão. O povo cresceu e se multiplicou no Egito
18 Ábati lagúmeserun ában urúei agúmadija Ejípto le ibídiñejabubei lun José.
18 até que se levantou outro rei no Egito, o qual nada sabia de José.
19 Ába layéeraguniña urúei ligía warásan juríu, amúdiragua láña binádu wagǘbürigu, águragüdáña jasáanigu ja figígiña joun lun joúwegun, gumúgua lámuga warásan.
19 Este rei, usando de astúcia contra a nossa raça, maltratou nossos pais e obrigou-os a enjeitar seus filhos para privá-los da vida.
20 Lídan dan ligía, ligía lagǘriajoún Moisés, ában irájü buídumeraüti, ába jagǘriajani lagǘbürigu jábiñe luágu ǘrüwa játi.
20 Por este mesmo tempo, nasceu Moisés. Era belo aos olhos de Deus e por três meses foi criado na casa paterna.
21 Dan lachǘlürünbei dan lun jáguruni, ába jáguruni, ába tabúduni liraǘ urúei Ejíptona, ába tagǘriajani quei tiraǘ.
21 Depois, quando foi exposto, a filha do faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Ligía lafúnrendeirubalin Moisés lichú jáu Ejíptona, áni gabáfutiti lídan le laríñagubei lúma le ladǘgübei.
22 Moisés foi instruído em todas as ciências dos egípcios e tornou-se forte em palavras e obras.
23 ‘Dan le bián-weínjali irúmu láu Moisés, ába lálugun lídin aríjaña lirásan ja ladǘgawagun Israél, ja ñíbaña Ejípto.
23 Quando completou 40 anos, veio-lhe à mente visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Ába laríjin ában Ejíptona amúdiragua ában jádaangiñe, ába lídin Moisés íderaguei lidúje, ába leséfuruni láu láfaruni Ejíptona ligía jilágubei.
24 Viu que um deles era maltratado; tomou-lhe a defesa e vingou o que padecia a injúria, matando o egípcio.
25 Moisés, jarítaguati luágu jasúbudirúbei lan Israelítagu luágu ligíaba lan layúsura Búngiu lun jésefurún lídaangiñe le gádaanbaliña, jagía, masúbudirun jamúti.
25 Ele esperava que os seus irmãos compreendessem que Deus se servia de sua mão para livrá-los. Mas não o entenderam.
26 Larúgan, ába ladúnragun Moisés jáma biáma Israelítagu ageíndagua jámagua, ába yebe labúseerun laráandaragüdüniña jámagua. Ítara líña laríñagunbei joun. “Ában mémetia mútu jugúya, ¿ca uágu jageíndagua júmagua?”
26 No dia seguinte, dois dentre eles brigavam, e ele procurou reconciliá-los: Amigos, disse ele, sois irmãos, por que vos maltratais um ao outro?
27 Ábati ládaruni wügǘri le áluajabei wuríbu lúma le ában, ába laríñagun lun. “¿Ca íchubalibu ábutime lúma agúseragüdütime wádan?
27 Mas o que maltratava seu compatriota o repeliu: Quem te constituiu chefe ou juiz sobre nós?
28 ¿Buséntibu gíñe báfarunina quei báfaruni Ejíptona ligíra gúñaarü?”
28 Porventura queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Dan lagáambuni Moisés cátei le, ába lanúrajan, ába lídin Madiáoun. Ába leréderun agánawa ñi quei teréncha, ába jáguchi lan bián irájüñü ñi.
29 A estas palavras, Moisés fugiu. E esteve como estrangeiro na terra de Madiã, onde teve dois filhos.
30 ‘Bián-wein irúmu lárigiñe, ába lasáliragun ában ánjeli lun lídan fulásu mageírawati, yaráfa lun wǘbü le gíribei Sinaí, liábin lun quei wátu geméti lídan ában búbugati.
30 Passados quarenta anos, apareceu-lhe no deserto do monte Sinai um anjo, na chama duma sarça ardente.
31 Ába laweíridun lanígi Moisés láu cátei le laríjubei, dánti layárafadun lúntima laríjini buídu, ába lagáambun laríñagun lumálali Wabúreme Búngiu.
31 Moisés, admirado de uma tal visão, aproximou-se para a examinar. E a voz do Senhor lhe falou:
32 “Áu Jabúngiute binádu bagǘbürigu, Lubúngiute Abrahám, Lubúngiute Isáac lúma Jacób.” Ábati lagúmeserun Moisés adádagara láu anúfudei, májaali ni lun laríjin ñíjin.
32 Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaac, de Jacó. Moisés, atemorizado, não ousava levantar os olhos.
33 Ába laríñagun Búngiu lun. “Gidáboun bigeídin lueígiñe bugúdi, ladǘga fulásu le ñí bubei rára, fulásu sánduti.
33 O Senhor lhe disse: Tira o teu calçado, porque o lugar onde estás é uma terra santa.
34 Aríja náali jasúfurirun numútuniña Ejípto, agáamba náali jagúajan láu igárigu, neséfuraaña lubeíti. Jigábu lubeíti, noúnajadibu Ejípto.”
34 Considerei a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos e desci para livrá-los. Vem, pois, agora e eu te enviarei ao Egito.
35 ‘Láu sun mebéresen jamá láu Moisés, álügüda jameí ca lan íchubalin ábutime lúma agúseragüdütime, oúnaja lumúti Búngiu quei ábuti lúma quei eséfujati, adímurejeina Búngiu lídaangiñe ánjeli le asáliragubei lun lídan búbugati.
35 Este Moisés que desprezaram, dizendo: Quem te constituiu chefe ou juiz?, a este Deus enviou como chefe e libertador pela mão do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Moisés aságarubaliña binádu wagǘbürigu Ejíptogiñe, adǘga ligía miláguru buri lúma buri cátei weíriguti lídan fulásu ligía, lídan Barána Funáti, lúma lídan fulásu mageírawati, luágu bián-wein irúmu.
36 Ele os fez sair do Egito, operando prodígios e milagres na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por espaço de quarenta anos.
37 Moisés meme le, ligía aríñagubei joun Israelítagu. “Loúnajaba Búngiu ában proféta jun jádaangiñe guánarügü jibíriña, quei loúnajanina. Adǘga jumá gásu láu.”
37 Foi este Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre os vossos irmãos um profeta como eu.
38 Lídan le añája lubeí Israelítagu adámurigu lídan fulásu mageírawati, Moisés méme le, ába ladímurejan lúma ánjeli luágu wǘbü le Sinaí, ába lásügüragüdüni lerérun ánjeli ligía joun binádu wagǘbürigu. Ligía le erésibirubalin ugánu le adúrarubei lun sun dan lúmagiñe Búngiu lun lásügüragüdüni woun.
38 Este é o que esteve entre o povo congregado no deserto, e com o anjo que lhe falara no monte Sinai, e com os nossos pais; que recebeu palavras de vida para no-las transmitir.
39 ‘Májatiña meja binádu wagǘbürigu jagáambuni Moisés, mebéreseruntiña láu, busénrügü jagía jagíribudun Ejíptoun.
39 Nossos pais não lhe quiseram obedecer, mas o repeliram. Em seus corações voltaram-se para o Egito,
40 Ábati jaríñagun lun Aarón. “Buséntiwa lun badǘgün búngiugu woun lun joúdin wabá wabá, ladǘga ibídiñeti woun ca lan susérebei lun Moisés, le aságarubaliwa Ejíptogiñe.”
40 dizendo a Aarão: Faze-nos deuses, que vão diante de nós, porque quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que foi feito dele.
41 Ábati jadǘgün ában tiyáwa bágasu lun jasándunme, ába jáfarun anímaalugu lun jadágaragüdün tun jasándun, ába jadǘgün fédu lun jagúndaarun láu cátei le jadǘgübei láu jájabu.
41 Fizeram, naqueles dias, um bezerro de ouro e ofereceram um sacrifício ao ídolo, e se alegravam diante da obra das suas mãos.
42 Ábati ladíreirun Búngiu jaweí, ába lígiruniña lun jájuduragun joun warúguma ja siélubaña. Ítara líña labǘrüdǘn tídan jalíburun profétagu.
42 Mas Deus afastou-se e os abandonou ao culto dos astros do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, casa de Israel, vós me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto?
43 Madǘgün jumúti líra, lubáragiñe lira, barǘ jumuti jisándun Molóc tídan lágei to jadǘgüboun lun,
43 Aceitastes a tenda de Moloc e a estrela do vosso deus Renfão, figuras que vós fizestes para adorá-las! Assim eu vos deportarei para além da Babilônia {Am 5,25ss.}.
44 ‘Lídan fulásu mageírawati, ñíñoun méja lúban Búngiu to gadíñurúwadiboun jáma binádu wagǘbürigu, ñí lubei lerédera Búngiu jáma. Adǘga lumútu Moisés lúban Búngiu tugúya queísi larúfuduni Búngiu lun lun ladǘgünun.
44 A Arca da Aliança esteve com os nossos pais no deserto, como Deus ordenou a Moisés que a fizesse conforme o modelo que tinha visto.
45 Nújeingua méja múna tugúya jáma jadǘgawagun binádu wagǘbürigu, ába janǘgünun jámawagua lídoun fulásu le ñí lubei wagánawa guetó, dán meja le lagáñeirubalin Josué wuríbu jawágu mútu ja mámabaña juríu já meja aganoúbaña ya. Ítara liña, nújeingua lubeí lúban Búngiu tugúya lídan fulásu le darí lidáani Davíd.
45 Recebendo-a nossos pais, levaram-na sob a direção de Josué às terras dos pagãos, que Deus expulsou da presença de nossos pais. E ali ficou até o tempo de Davi.
46 Daríti urúei Davíd fuleísei ligíbugiñe Búngiu, ába labúseerún yebe ladǘgün ában témpulu lun laganoún Lubúngiute Jacób ñi,
46 Este encontrou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar uma morada para o Deus de Jacó.
47 Salomón adǘgübarun témpulu tugúya,
47 Salomão foi quem lhe edificou a casa.
48 láu sun, maganoún lan Búngiu le weírigutimaabei tídan buri ligílisi to jadǘga gürígia, queí meja laríñaguni proféta.
48 O Altíssimo, porém, não habita em casas construídas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 Siélu nálabei le ñí lubei nañúura lun narúeijan,
49 O céu é o meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis vós?, diz o Senhor. Qual é o lugar do meu repouso?
50 ¿Ma funági nadǘga sun cátei le láu nújabu?
50 Acaso não foi minha mão que fez tudo isto {Is 66,1s.}?
51 Ába lasígirun Estéban aríñaga joun.
51 Homens de dura cerviz, e de corações e ouvidos incircuncisos! Vós sempre resistis ao Espírito Santo. Como procederam os vossos pais, assim procedeis vós também!
52 ¿Ca jádaangiñe profétagu moúserun jabáña binádu jagǘbürigu wuríba? Ni ában, áfaragua jamútiña já meja adímurejabaña luágu liábin Crístu le richáguabei, guetóti dan liábin, ába jalúguruni joun láganiñu, ába jáfaruni jilágubei.
52 A qual dos profetas não perseguiram os vossos pais? Mataram os que prediziam a vinda do Justo, do qual vós agora tendes sido traidores e homicidas.
53 Jugúya le erésibirubálin lilúrudun Búngiu jámagiñe ánjeligu, mídintün láu.
53 Vós que recebestes a lei pelo ministério dos anjos e não a guardastes...
54 Dan jagáambunbalin cátei le, ába jagáñidun buídu, ába lacǘnrinjan jári luágu Estéban, le jagáñi lun.
54 Ao ouvir tais palavras, esbravejaram de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Ánjein Estéban, buin líña láu lubáfu Sífiri Sándu, ába laríjin siélun, ába laríjini luweírigun Búngiu, lúma Jesúsu rára lueígiñe loúnwenren Búngiu.
55 Mas, cheio do Espírito Santo, Estêvão fitou o céu e viu a glória de Deus e Jesus de pé à direita de Deus:
56 Ába laríñagun joun.
56 Eis que vejo, disse ele, os céus abertos e o Filho do Homem, de pé, à direita de Deus.
57 Ába jadáuruni jarígei láu jájabu lueí jagáambuni, ába jayábin sun jagía luágun, agúarajeina.
57 Levantaram então um grande clamor, taparam os ouvidos e todos juntos se atiraram furiosos contra ele.
58 Ába jaságaruni ubúrugugiñe, ába jígirunun geféentiña janáangun lábugiñe laríaajan ában wügǘri gíriti Sáulo, ába jachámuragun dǘbü luágun Estéban.
58 Lançaram-no fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. As testemunhas depuseram os seus mantos aos pés de um moço chamado Saulo.
59 Súnti añája lan achámuragua dǘbü luágun, ába layúmuragun Estéban lun Jesúsu, ába laríñagun.
59 E apedrejavam Estêvão, que orava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Lárigiñe, ába lájuduragun, ába lagúaragun.
60 Posto de joelhos, exclamou em alta voz: Senhor, não lhes leves em conta este pecado... A estas palavras, expirou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.