Atos 7
Lerérun Búngiu To Lánina Iséri Darádu (CABNT) vs NAA
1 Ábati laríñagun fádiri le íñutimaabei lun Estéban.
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: — Isso de fato é assim?
2 Ába loúnabun.
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando este estava na Mesopotâmia, antes de morar em Harã,
3 Ába laríñagun lun. “Ígirabeí bageíra jáma bidújeñu, beíba lídoun fulásu le lúnbei narúfuduni bun.”
3 e lhe disse: “Saia da sua terra e do meio da sua parentela e vá para a terra que eu lhe mostrarei.”
4 Ábati láfuridun Abrahám Caldéagiñe, ába lídin agánawa Harán. Lárigiñe, ába loúnwen lúguchi, ába lanǘgüni Búngiu Abrahám lídoun fulásu le ñí lubei wagánawa guetó.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e foi morar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vocês agora estão morando.
5 Míchuti ni murúsun múa lun lídan fulásu le, aríñagarügüti lun luágu lachǘlürüba lan dan lun lánibei lan ageíraü le jáu sun ladǘgüwagun, láu sún meja marájüñügili lan Abrahám lídan dan ligía.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, embora Abraão ainda não tivesse filhos.
6 Aríñagati Búngiu lun luágu jaganoúba lan ladǘgawagun quei teréncha lídan jageíra ámu, luágu idámunibaña lan ñi, amúdirúa jagíame luágu gádürü-san irúmu.
6 E Deus falou que a descendência dele seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados durante quatrocentos anos.
7 Aríñagati gíñe Búngiu lun. “Nagúseragüdübaña lílana fulásu le anǘgübaliña idámunime, lárigiñeme lásügürün gádürü-san irúmu, ábame jáfuridun ñígiñe, ábame jesériwidun nun lídan fulásu le.”
7 — Deus disse ainda: “Castigarei a nação da qual forem escravos; e, depois disso, sairão daí e me servirão neste lugar.”
8 Adǘgati Búngiu ában darádu lúma Abrahám, ába lerésibiruni Abrahám circuncisión, liseínime darádu ligía. Ligía, dan lubeí lagǘriajoúnbei liraǘ Abrahám le Isáac, ába lerésibiruni circuncisión luágu wídü wéyu láu, ítara gíñe ladǘga Isáac lun Jacób le liraǘ, adǘgaleí Jacób, le méme gíribei Israél, joun dúusu lirájüñü, ja jagǘbürigubaña dúusu türíbu ja gíribaña Israelítagu guetó.
8 Então lhe deu a aliança da circuncisão. Assim, Abraão gerou Isaque e o circuncidou no oitavo dia; e Isaque gerou Jacó, e Jacó gerou os doze patriarcas.
9 ‘Lirájüñü Jacób ja, ja binádubaña wagǘbürigu, ába jagímugajan lun José le jamúlen, ába jalúguruni lun lanügǘn Ejíptoun quei idámuni. Ñíñein Búngiu lúma José,
9 — Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para ser levado para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 ába leséfuruni lídaangiñe sun lidíjeri láu líchugun gunfaráandaü lun. Ába lagáñeiragǘdüni lufúleisein Faraón, le lurúeite Ejípto lun, ába líchuguni José ábutime ñi Ejípto lúma tídan lúban Faraón.
10 e o livrou de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria diante de Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 ‘Ábati ladágarun ában ilámaü lídan fulásu le Ejípto lúma Canaán, deréti meja dan ligía, madáritiñati binádu wagǘbürigu cába lan jeíga.
11 Depois houve fome e grande sofrimento em todo o Egito e em Canaã, e nossos pais não achavam o que comer.
12 Ába lagáambun Jacób luágu níjein lan eígini Ejípto, ába loúnajaniña lirájüñü, ja binádu wagǘbürigu, ñi. Ligía furúmiñetibei jaweíyasun.
12 Mas, quando Jacó ouviu que no Egito havia trigo, mandou, pela primeira vez, os nossos pais até lá.
13 Le libíaman joúdin, ába larúfudagun José lúngua joun líbugañanu lúma lamúlen, ítara líña lasúbudirúniña urúei lidújeñu José.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer pelos seus irmãos, e o Faraó veio a conhecer a família de José.
14 Ábati loúnajan José anǘgei Jacób le lúguchi jáu sun lufámilian, Ejíptoun, ǘrüwañanu-wein-queínsi gürígia jagía.
14 Então José mandou chamar Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Ítara líña lídinbei Jacób agánawa Ejípto, le ñí lubei loúwe, ñí lubei giñe joúwegua binádu wagǘbürigu.
15 Jacó foi para o Egito, e ali morreu ele e também os nossos pais.
16 Átiri irúmu lárigiñe, ába lanügǘniwa jábu ñígiñe lídoun fulásu le gíribei Síquem, ába jabunún lídan umúajaü lé meja lagáñijabei Abrahám jámagiñe lirájüñü Hamor ñi Síquem.
16 Depois eles foram transportados para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos filhos de Hamor, em Siquém, pagando um certo preço.
17 ‘Dan le layárafadúnbei dan lun lagúnfulirun dimúrei le líchugubei Búngiu lun Abrahám, gíbeeña ladǘgawagun Israél Ejípto.
17 — E, quando já estava próximo o tempo em que Deus cumpriria a promessa feita a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Ábati lagúmeserun ában urúei agúmadija Ejípto le ibídiñejabubei lun José.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia José.
19 Ába layéeraguniña urúei ligía warásan juríu, amúdiragua láña binádu wagǘbürigu, águragüdáña jasáanigu ja figígiña joun lun joúwegun, gumúgua lámuga warásan.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa gente e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a abandonar seus meninos recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 Lídan dan ligía, ligía lagǘriajoún Moisés, ában irájü buídumeraüti, ába jagǘriajani lagǘbürigu jábiñe luágu ǘrüwa játi.
20 Por esse tempo nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Durante três meses ele foi mantido na casa de seu pai.
21 Dan lachǘlürünbei dan lun jáguruni, ába jáguruni, ába tabúduni liraǘ urúei Ejíptona, ába tagǘriajani quei tiraǘ.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Ligía lafúnrendeirubalin Moisés lichú jáu Ejíptona, áni gabáfutiti lídan le laríñagubei lúma le ladǘgübei.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 ‘Dan le bián-weínjali irúmu láu Moisés, ába lálugun lídin aríjaña lirásan ja ladǘgawagun Israél, ja ñíbaña Ejípto.
23 — Quando completou quarenta anos, Moisés teve a ideia de visitar os seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Ába laríjin ában Ejíptona amúdiragua ában jádaangiñe, ába lídin Moisés íderaguei lidúje, ába leséfuruni láu láfaruni Ejíptona ligía jilágubei.
24 Vendo um homem ser maltratado, saiu em defesa dele e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Moisés, jarítaguati luágu jasúbudirúbei lan Israelítagu luágu ligíaba lan layúsura Búngiu lun jésefurún lídaangiñe le gádaanbaliña, jagía, masúbudirun jamúti.
25 Ora, Moisés pensava que seus irmãos entenderiam que Deus queria salvá-los por meio dele; eles, porém, não entenderam.
26 Larúgan, ába ladúnragun Moisés jáma biáma Israelítagu ageíndagua jámagua, ába yebe labúseerun laráandaragüdüniña jámagua. Ítara líña laríñagunbei joun. “Ában mémetia mútu jugúya, ¿ca uágu jageíndagua júmagua?”
26 No dia seguinte, Moisés aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: “Homens, vocês são irmãos; por que estão maltratando um ao outro?”
27 Ábati ládaruni wügǘri le áluajabei wuríbu lúma le ában, ába laríñagun lun. “¿Ca íchubalibu ábutime lúma agúseragüdütime wádan?
27 Mas o que agredia o seu próximo repeliu Moisés, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz sobre nós?
28 ¿Buséntibu gíñe báfarunina quei báfaruni Ejíptona ligíra gúñaarü?”
28 Será que quer me matar, assim como ontem matou o egípcio?”
29 Dan lagáambuni Moisés cátei le, ába lanúrajan, ába lídin Madiáoun. Ába leréderun agánawa ñi quei teréncha, ába jáguchi lan bián irájüñü ñi.
29 Ao ouvir isto, Moisés fugiu e se tornou peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 ‘Bián-wein irúmu lárigiñe, ába lasáliragun ában ánjeli lun lídan fulásu mageírawati, yaráfa lun wǘbü le gíribei Sinaí, liábin lun quei wátu geméti lídan ában búbugati.
30 — Passados quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que estava queimando.
31 Ába laweíridun lanígi Moisés láu cátei le laríjubei, dánti layárafadun lúntima laríjini buídu, ába lagáambun laríñagun lumálali Wabúreme Búngiu.
31 Moisés ficou maravilhado diante daquela visão e, aproximando-se para contemplá-la, ouviu-se a voz do Senhor, que disse:
32 “Áu Jabúngiute binádu bagǘbürigu, Lubúngiute Abrahám, Lubúngiute Isáac lúma Jacób.” Ábati lagúmeserun Moisés adádagara láu anúfudei, májaali ni lun laríjin ñíjin.
32 “Eu sou o Deus dos seus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplar a sarça.
33 Ába laríñagun Búngiu lun. “Gidáboun bigeídin lueígiñe bugúdi, ladǘga fulásu le ñí bubei rára, fulásu sánduti.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 Aríja náali jasúfurirun numútuniña Ejípto, agáamba náali jagúajan láu igárigu, neséfuraaña lubeíti. Jigábu lubeíti, noúnajadibu Ejípto.”
34 Certamente vi o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Venha, agora; vou mandar você para o Egito.”
35 ‘Láu sun mebéresen jamá láu Moisés, álügüda jameí ca lan íchubalin ábutime lúma agúseragüdütime, oúnaja lumúti Búngiu quei ábuti lúma quei eséfujati, adímurejeina Búngiu lídaangiñe ánjeli le asáliragubei lun lídan búbugati.
35 — A este Moisés, a quem tinham rejeitado, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz?”, Deus enviou como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Moisés aságarubaliña binádu wagǘbürigu Ejíptogiñe, adǘga ligía miláguru buri lúma buri cátei weíriguti lídan fulásu ligía, lídan Barána Funáti, lúma lídan fulásu mageírawati, luágu bián-wein irúmu.
36 Foi Moisés quem os tirou de lá, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Moisés meme le, ligía aríñagubei joun Israelítagu. “Loúnajaba Búngiu ában proféta jun jádaangiñe guánarügü jibíriña, quei loúnajanina. Adǘga jumá gásu láu.”
37 Foi ainda Moisés quem disse aos filhos de Israel: “Deus fará com que, do meio dos irmãos de vocês, se levante um profeta semelhante a mim.”
38 Lídan le añája lubeí Israelítagu adámurigu lídan fulásu mageírawati, Moisés méme le, ába ladímurejan lúma ánjeli luágu wǘbü le Sinaí, ába lásügüragüdüni lerérun ánjeli ligía joun binádu wagǘbürigu. Ligía le erésibirubalin ugánu le adúrarubei lun sun dan lúmagiñe Búngiu lun lásügüragüdüni woun.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais. Foi ele quem recebeu palavras vivas para nos transmitir.
39 ‘Májatiña meja binádu wagǘbürigu jagáambuni Moisés, mebéreseruntiña láu, busénrügü jagía jagíribudun Ejíptoun.
39 — Nossos pais não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Ábati jaríñagun lun Aarón. “Buséntiwa lun badǘgün búngiugu woun lun joúdin wabá wabá, ladǘga ibídiñeti woun ca lan susérebei lun Moisés, le aságarubaliwa Ejíptogiñe.”
40 dizendo a Arão: “Faça para nós deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.”
41 Ábati jadǘgün ában tiyáwa bágasu lun jasándunme, ába jáfarun anímaalugu lun jadágaragüdün tun jasándun, ába jadǘgün fédu lun jagúndaarun láu cátei le jadǘgübei láu jájabu.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Ábati ladíreirun Búngiu jaweí, ába lígiruniña lun jájuduragun joun warúguma ja siélubaña. Ítara líña labǘrüdǘn tídan jalíburun profétagu.
42 Mas Deus se afastou e os entregou à adoração das estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas: “Ó casa de Israel, será que foi para mim que vocês ofereceram vítimas e sacrifícios no deserto, durante quarenta anos?
43 Madǘgün jumúti líra, lubáragiñe lira, barǘ jumuti jisándun Molóc tídan lágei to jadǘgüboun lun,
43 Não é verdade que vocês levantaram o tabernáculo de Moloque e a estrela de Renfã, o deus de vocês, imagens que vocês fizeram para as adorar? Por isso, vou mandar vocês ao exílio para além da Babilônia.”
44 ‘Lídan fulásu mageírawati, ñíñoun méja lúban Búngiu to gadíñurúwadiboun jáma binádu wagǘbürigu, ñí lubei lerédera Búngiu jáma. Adǘga lumútu Moisés lúban Búngiu tugúya queísi larúfuduni Búngiu lun lun ladǘgünun.
44 — O tabernáculo do testemunho estava entre nossos pais no deserto, como havia ordenado aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Nújeingua méja múna tugúya jáma jadǘgawagun binádu wagǘbürigu, ába janǘgünun jámawagua lídoun fulásu le ñí lubei wagánawa guetó, dán meja le lagáñeirubalin Josué wuríbu jawágu mútu ja mámabaña juríu já meja aganoúbaña ya. Ítara liña, nújeingua lubeí lúban Búngiu tugúya lídan fulásu le darí lidáani Davíd.
45 Também nossos pais, com Josué, tendo recebido o tabernáculo, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles. Foi assim até os dias de Davi,
46 Daríti urúei Davíd fuleísei ligíbugiñe Búngiu, ába labúseerún yebe ladǘgün ában témpulu lun laganoún Lubúngiute Jacób ñi,
46 que obteve o favor de Deus e pediu autorização para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Salomón adǘgübarun témpulu tugúya,
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 láu sun, maganoún lan Búngiu le weírigutimaabei tídan buri ligílisi to jadǘga gürígia, queí meja laríñaguni proféta.
48 Entretanto, o Altíssimo não habita em casas feitas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 Siélu nálabei le ñí lubei nañúura lun narúeijan,
49 “O céu é o meu trono, e a terra é o estrado dos meus pés. Que casa vocês edificarão para mim, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 ¿Ma funági nadǘga sun cátei le láu nújabu?
50 Não é fato que a minha mão fez todas estas coisas?”
51 Ába lasígirun Estéban aríñaga joun.
51 — Homens teimosos e incircuncisos de coração e de ouvidos, vocês sempre resistem ao Espírito Santo. Vocês fazem exatamente o mesmo que fizeram os seus pais.
52 ¿Ca jádaangiñe profétagu moúserun jabáña binádu jagǘbürigu wuríba? Ni ában, áfaragua jamútiña já meja adímurejabaña luágu liábin Crístu le richáguabei, guetóti dan liábin, ába jalúguruni joun láganiñu, ába jáfaruni jilágubei.
52 Qual dos profetas os pais de vocês não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vocês agora se tornaram traidores e assassinos,
53 Jugúya le erésibirubálin lilúrudun Búngiu jámagiñe ánjeligu, mídintün láu.
53 vocês que receberam a lei por ministério de anjos e não a guardaram.
54 Dan jagáambunbalin cátei le, ába jagáñidun buídu, ába lacǘnrinjan jári luágu Estéban, le jagáñi lun.
54 Ao ouvirem isto, ficaram com o coração cheio de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Ánjein Estéban, buin líña láu lubáfu Sífiri Sándu, ába laríjin siélun, ába laríjini luweírigun Búngiu, lúma Jesúsu rára lueígiñe loúnwenren Búngiu.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus.
56 Ába laríñagun joun.
56 Então disse: — Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à direita de Deus.
57 Ába jadáuruni jarígei láu jájabu lueí jagáambuni, ába jayábin sun jagía luágun, agúarajeina.
57 Eles, porém, gritando bem alto, taparam os ouvidos e, unânimes, avançaram contra ele.
58 Ába jaságaruni ubúrugugiñe, ába jígirunun geféentiña janáangun lábugiñe laríaajan ában wügǘri gíriti Sáulo, ába jachámuragun dǘbü luágun Estéban.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram as capas deles aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Súnti añája lan achámuragua dǘbü luágun, ába layúmuragun Estéban lun Jesúsu, ába laríñagun.
59 E enquanto o apedrejavam, Estêvão orava, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Lárigiñe, ába lájuduragun, ába lagúaragun.
60 Então, ajoelhando-se, gritou bem alto: — Senhor, não os condenes por causa deste pecado! E, depois que ele disse isso, morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.