Gênesis 44
Uyojroner e Dios xeꞌ Tzꞌijbꞌabꞌir Tama e Onian Tiempo (CAA) vs NTLH
1 Entonces conda cꞌanix alocꞌoyobꞌ e José uyare uyajcojc y che:
1 Depois disso José deu ao administrador da sua casa a seguinte ordem: — Encha de mantimento os sacos que esses homens trouxeram, o quanto puderem carregar, e ponha na boca dos sacos o dinheiro de cada um.
2 Y turbꞌan ubꞌan nichꞌeu xeꞌ chembꞌir taca e plata tama utiꞌ ucostal e cumix sitz taca e tumin xeꞌ utoyi tama e trigo, che e José.
2 E, na boca do saco de mantimentos que pertence ao irmão mais moço, ponha o meu copo de prata, junto com o dinheiro que ele pagou pelo seu mantimento. O administrador fez tudo como José havia mandado.
3 Entonces conda sacojpa tama otronteꞌ día, locꞌoyobꞌ usacunobꞌ e José taca uchijobꞌ.
3 De manhã bem cedo os irmãos de José saíram de viagem, com os seus jumentos.
4 Entonces conda mato jax innajt war axiobꞌ jaxirobꞌ, e José uyare uyajcojc y che:
4 Quando eles já tinham saído da cidade, mas ainda não estavam longe, José disse ao seu administrador: — Vá depressa atrás daqueles homens e, quando os alcançar, diga o seguinte: “Por que vocês pagaram o bem com o mal?
5 lo que ucꞌampes nipatron tuaꞌ uyuchꞌi e vino tamar y xeꞌ aqꞌuini tacar ubꞌan? Pues mabꞌambꞌan lo que ixiox iche,’ bꞌan tuaꞌ aware, che e José uyare e ajcojc.
5 Por que roubaram o copo de prata do meu patrão? Ele usa esse copo para beber e para adivinhar as coisas. Vocês cometeram um crime.”
6 Entonces e ajcojc ixin tupatobꞌ e winicobꞌ, y conda utajwiobꞌ cay uyare bꞌan taca cocha arobꞌna.
6 Quando o administrador os alcançou e disse o que José havia ordenado,
7 Entonces ojron inteꞌ tujamobꞌ y che:
7 eles responderam: — Por que o senhor está falando desse jeito? Nós não seríamos capazes de fazer uma coisa dessas!
8 Pues non catares e tumin lo que catajwi tama utiꞌ cacostal tuaꞌ casuti tacaret otronyajr desde tama e lugar Canaán. Entonces ¿cocha tuaꞌ caxujchꞌi e plata y e oro lo que ayan tama uyotot apatron?
8 Nós lhe trouxemos de volta do país de Canaã o dinheiro que encontramos na boca dos sacos de mantimentos de cada um de nós. Então por que iríamos roubar prata ou ouro da casa do seu patrão?
9 Pues jay axin atajwina ticajam chi xeꞌ war uqꞌueche axin e chꞌeu tama ucostal, ucꞌani tuaꞌ achamesna, y non tuaꞌ caxin caquetpa cora man xeꞌ mambꞌir inyajrer tibꞌa, che usacunobꞌ e José.
9 Se o senhor encontrar o copo com algum de nós, ele será morto, e nós ficaremos seus escravos.
10 Entonces ojron e ajcojc y che:
10 O administrador disse: — Concordo com vocês, mas só aquele com quem estiver o copo é que será meu escravo; os outros poderão ir embora.
11 Entonces inteꞌ intiobꞌ cay uyemsiobꞌ ucostalobꞌ wacchetaca y uturbꞌobꞌ tut e rum, y cay ubꞌaniobꞌ utiꞌ.
11 Então eles puseram depressa os sacos de mantimentos no chão, e cada um abriu o seu.
12 Y de allí e ajcojc cay upojro e chꞌeu tama inteꞌ inteꞌ costal. Cay tama ucostal e sacumbꞌir y cꞌapa upojro esto tama ucostal e ijtzꞌimbꞌir, y conda upasi ucostal e Benjamín utajwi que yaꞌ chꞌar e chꞌeu.
12 O administrador de José procurou em cada saco de mantimentos, começando pelo do mais velho até o do mais moço; e o copo foi encontrado na boca do saco de mantimentos de Benjamim.
13 Entonces jaxirobꞌ uwejru ubꞌujcobꞌ cocha inteꞌ chequerir que war acꞌuxun uyalmobꞌ. Y de allí inteꞌ intiobꞌ cay utacbꞌuobꞌ e tercio tupat uchijobꞌ, y sutpa ixiobꞌ esto tama e lugar Egipto otronyajr.
13 Então os irmãos rasgaram as suas roupas em sinal de tristeza, colocaram de novo as cargas em cima dos jumentos e voltaram para a cidade.
14 Y conda e Judá y upiarobꞌ cꞌotoyobꞌ tama uyotot e José, jaxir yato turu. Entonces conda e ajcojc cꞌapa uchecsu tunor lo que numuy tama e chꞌeu tut e José, usacunobꞌ cotuanobꞌ tut jaxir esto que utacbꞌu ut ujorobꞌ tut e rum.
14 Quando Judá e os seus irmãos chegaram à casa de José, ele ainda estava ali. Eles se ajoelharam na frente dele e encostaram o rosto no chão.
15 Entonces ojron e José y che:
15 Aí José perguntou: — Por que foi que vocês fizeram isso? Vocês não sabiam que um homem como eu é capaz de adivinhar as coisas?
16 Entonces ojron e Judá y che:
16 Judá respondeu: — Senhor, o que podemos falar ou responder? Como podemos provar que somos inocentes? Deus descobriu o nosso pecado. Aqui estamos e somos todos seus escravos, nós e aquele com quem estava o copo.
17 Entonces ojron e José y che:
17 José disse: — De jeito nenhum! Eu nunca faria uma coisa dessas! Só aquele que estava com o meu copo é que será meu escravo. Os outros podem voltar em paz para a casa do pai.
18 Entonces e Judá ixin tuyejtzꞌer e José tuaꞌ oꞌjron tacar y che:
18 Então Judá chegou perto de José e disse: — Senhor, me dê licença para lhe falar com franqueza. Não fique aborrecido comigo, pois o senhor é como se fosse o próprio rei.
19 Pues net cay oybꞌi tacaron jay turuto catata o jay ayan otronteꞌ cawijtzꞌin,
19 O senhor perguntou: “Vocês têm pai ou outro irmão?”
20 y non cawaret que turuto catata xeꞌ onian winiquix y que ayanto incojt cawijtzꞌin xeꞌ jax e cumix xeꞌ cuxpa conda catata onian winiquix. Y non cachecsu toit ubꞌan que jaxir cꞌajna meyra umen catata, porque jax taquix jaxir xeꞌ unembꞌir xeꞌ aquetpa tama e tubꞌir. Porque ayan incojt usacun xeꞌ chamay.
20 Nós respondemos assim: “Temos pai, já velho, e um irmão mais moço, que nasceu quando o nosso pai já estava velho. O irmão do rapazinho morreu. Agora ele é o único filho da sua mãe que está vivo, e o seu pai o ama muito.”
21 Entonces net awareon tuaꞌ catares e sitz conda casutpa waton otronyajr porque net cꞌani ani awira.
21 Aí o senhor nos disse para trazer o rapazinho porque desejava vê-lo.
22 Y non cawaret ubꞌan que e sitz machi uyubꞌi uyacta utata, porque jay axin uyacta utata, jaxir axin achamay umen e tzꞌintzꞌar.
22 Nós respondemos que ele não podia deixar o seu pai, pois, se deixasse, o seu pai morreria.
23 Pero cocha net awareon que jay jaxir machi watar tacaron, net machix tuaꞌ awacton cawira oit otronyajr.
23 Mas o senhor disse que, se ele não viesse, o senhor não nos receberia.
24 “Pues conda cꞌotoyon tuyejtzꞌer catata, cachecsu tut tunor lo que net awareon.
24 — Quando chegamos à nossa casa, contamos ao nosso pai tudo o que o senhor tinha dito.
25 Y de allí conda cꞌanix acꞌapa e trigo otronyajr catata cay uyareon cocha era y che: ‘Quiquic otronyajr esto tama e lugar Egipto tuaꞌ imani e trigo.’
25 Depois ele nos mandou voltar para comprarmos mais mantimentos.
26 Pero non casutpa caware: ‘Pues ma cocha erer caxin, porque net machi cꞌani awacta tuaꞌ axin cawijtzꞌin tacaron. Porque jay jaxir machi axin tacaron, ma erer cawira ut e ajcꞌotorer yajaꞌ otronyajr.’ Bꞌan caware catata.
26 Nós respondemos: “Não podemos ir; não seremos recebidos por aquele homem se o nosso irmão mais moço não for com a gente. Nós só vamos se o nosso irmão mais moço for junto.”
27 Y nitata uyareon cocha era y che: ‘Pues nox inata que e Raquel uchꞌijrse chateꞌ nimaxtac,
27 Então o nosso pai disse: “Vocês sabem que a minha mulher Raquel me deu dois filhos.
28 y incojt locꞌoy tama niwejtzꞌer, y desde que locꞌoy ixin merato inwira ut otronyajr. Pues nen imbꞌijnu que cꞌujxa umen inteꞌ animal.
28 Um deles já me deixou; eu nunca mais o vi. Deve ter sido despedaçado por animais selvagens.
29 Y jay nox iqꞌueche axin niunen era xeꞌ turuto tacaren, y jay ayan lo que axin unumse ubꞌa tama e xambꞌar, entonces imener taca tuaꞌ inxin inchamay umen e tzꞌintzꞌar nen xeꞌ onian winiquen,’ xeꞌ che uyaren nitata.
29 E, se agora vocês me tirarem este também, e alguma desgraça acontecer com ele, vocês matarão de tristeza este velho.”
30 “Pues cocha nitata atacbꞌajri meyra taca e sitz era, y jay e sitz machi axin acꞌotoy tacaron,
30 — ausente —
31 entonces catata axin achamay. Y cꞌani acꞌaxi tama cajor non que axin achamay catata umen e tzꞌintzꞌar lo que cꞌani acꞌaxi tamar conda acꞌotoy unata que machi tari e sitz. Porque jax non xeꞌ catares e sitz tacaron.
31 — ausente —
32 Y nen inware nitata que jax nen xeꞌ tuaꞌ incojco e sitz tuaꞌ machi unumse ubꞌa, y inware ubꞌan que: ‘Jay machi asutpa watar tacaron, axin aquetpa que nen xeꞌ tuaꞌ inchꞌami e jatzꞌuar tama tunor nicuxtar tamar lo que axin unumse ubꞌa e sitz’. Bꞌan inware nitata.
32 E tem mais: eu garanti ao meu pai que seria responsável pelo rapaz. Eu disse assim: “Se eu não lhe trouxer o rapaz de volta, serei culpado diante do senhor pelo resto da minha vida.”
33 Y tamar era cꞌani incꞌajti tacaret tuaꞌ awacten inquetpa man tabꞌa uyeror ut e chꞌom sitz, y que awacta axin jaxir taca usacunobꞌ esto tut utata otronyajr.
33 Por isso agora eu peço ao senhor que me deixe ficar aqui como seu escravo em lugar do rapaz. E permita que ele volte com os seus irmãos.
34 Porque ¿cocha tuaꞌ incꞌotoy tuyejtzꞌer nitata jay machi axin e sitz tacaren? Porque nen machi cꞌani inwira cobꞌa tuaꞌ axin unumse ubꞌa nitata jay machi acꞌotoy e sitz”, che e Judá.
34 Como posso voltar para casa se o rapaz não for comigo? Eu não quero ver essa desgraça cair sobre o meu pai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.