Gênesis 29
Uyojroner e Dios xeꞌ Tzꞌijbꞌabꞌir Tama e Onian Tiempo (CAA) vs NVT
1 Pues entonces e Jacob cayto xana ixin y cꞌotoy esto tama e lugar xeꞌ aquetpa tama e lado tiaꞌ atobꞌoy watar e qꞌuin.
1 Jacó seguiu viagem e, por fim, chegou à terra do leste.
2 Y conda cꞌotoy tuyejtzꞌer e chinam Harán, uwira que ayan inteꞌ chꞌen xeꞌ bꞌutꞌur taca e jaꞌ tama inteꞌ uyoc chor, y que tuyejtzꞌer e chꞌen era ayan uxteꞌ grupo oveja war ajiriobꞌ. Pues jax e lugar era tiaꞌ cꞌotesnobꞌ e sian aracꞌobꞌ tuaꞌ uyuchꞌiobꞌ e jaꞌ lo que ayan tama e chꞌen. Pero tama utiꞌ e chꞌen ayan ingojr nuxi tun xeꞌ cꞌatar tamar.
2 Viu um poço ao longe e, junto ao poço, no campo, três rebanhos de ovelhas, à espera de que lhes dessem água. Uma pedra pesada cobria a boca do poço.
3 Y tama inteꞌ inteꞌ día conda tunor e sian oveja acꞌapa umorojse ubꞌobꞌ tut e chꞌen, tin e ajcojcobꞌ oveja ulocsiobꞌ e nuxi tun lo que ayan tutiꞌ e chꞌen tuaꞌ uyubꞌi ulocsiobꞌ e jaꞌ tuaꞌ uyajcꞌobꞌ e sian oveja. Y conda acꞌapa uyuchꞌiobꞌ e jaꞌ, e ajcojcobꞌ asutpa umaquiobꞌ e chꞌen otronyajr.
3 Era costume naquele lugar esperar que todos os rebanhos chegassem para, então, remover a pedra e dar água aos animais. Depois, a pedra era recolocada na boca do poço.
4 Entonces tama e día era e Jacob uyubꞌi tuaꞌ e ajcojcobꞌ oveja y che:
4 Jacó se aproximou dos pastores e perguntou: “De onde vocês são, amigos?”. “Somos de Harã”, disseram eles.
5 Entonces ojron e Jacob y che:
5 “Conhecem um homem chamado Labão, neto de Naor?”, perguntou Jacó. “Sim, conhecemos”, responderam eles.
6 —¿Bueno ca turu? che e Jacob.
6 “Ele vai bem?”, perguntou Jacó. “Sim, vai bem”, disseram. “Olhe, ali vem Raquel, filha dele, com o rebanho.”
7 Entonces ojron e Jacob y che:
7 Jacó disse: “Ainda é dia claro, cedo demais para recolher os animais. Por que vocês não dão de beber às ovelhas, para que elas possam voltar a pastar?”.
8 Pero jaxirobꞌ ojronobꞌ y chenobꞌ:
8 “Não podemos dar de beber aos animais enquanto não chegarem todos os rebanhos”, responderam. “Só então os pastores removem a pedra da boca do poço e damos de beber a todas as ovelhas.”
9 Y warto ojron e Jacob taca e ajcojcobꞌ era conda e Raquel cꞌotoy taca e sian oveja xeꞌ tuaꞌ utata, cocha jax jaxir xeꞌ aquetpa tuaꞌ ucojco.
9 Jacó ainda conversava com eles quando Raquel chegou com o rebanho de seu pai, pois era pastora.
10 Y conda e Jacob uwira que jax e Raquel xeꞌ war acꞌotoy taca e sian oveja tuaꞌ umamaꞌ Labán, tzay meyra y ixin ulocse e tun wacchetaca lo que cꞌatar tutiꞌ e chꞌen, y cay uyajcꞌu e jaꞌ e sian oveja.
10 Uma vez que Raquel era sua prima, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas pertenciam a seu tio Labão, Jacó foi até o poço, removeu a pedra que o cobria e deu de beber ao rebanho de seu tio.
11 Y de allí e Jacob ixin tut e Raquel y utzꞌujtzꞌi ucajram y cay uqꞌui umen e tzayer.
11 Então Jacó beijou Raquel e chorou em alta voz.
12 Y de allí e Jacob cay uchecsu que jaxir jax uyar e Rebeca y que e Labán jax umamaꞌ. Y entonces e Raquel ajni ixin wacchetaca tuaꞌ uchecsu tunor era tut utata.
12 Explicou para Raquel que era seu primo por parte do pai dela e filho de Rebeca, tia dela. Raquel foi correndo contar a seu pai, Labão.
13 Y conda e Labán cꞌapa uyubꞌi tunor era y que yaꞌ turu e Jacob xeꞌ jax uyar usacun, locꞌoy ajner tuaꞌ axin utajwi, y umori umeqꞌue y utzꞌujtzꞌi ucajram, y de allí uqꞌueche ixin esto tuyotot. Y entonces e Jacob cay uchecsu tunor lo que numuy tacar tut tin e turobꞌ tama e otot.
13 Assim que Labão soube que seu sobrinho Jacó havia chegado, correu ao seu encontro. Ele o abraçou, o beijou e o levou para casa. Depois que Jacó lhe contou sua história,
14 Entonces ojron e Labán y che: “Pues erach ixto que net familiet tacaren”, che e Labán.
14 Labão exclamou: “Você é, de fato, sangue do meu sangue!”. Quando Jacó estava na casa de Labão havia cerca de um mês,
15 Y conda cꞌapa e mes era ojron e Labán taca e Jacob y che:
15 Labão lhe disse: “Você não deve trabalhar de graça para mim só porque somos parentes. Diga-me qual deve ser o seu salário”.
16 Pues e Labán ayan chateꞌ uwijchꞌoctac. E yaxar ijchꞌoc ucꞌabꞌa Lea y e ijtzꞌimbꞌir ucꞌabꞌa Raquel.
16 Labão tinha duas filhas. A mais velha se chamava Lia, e a mais nova, Raquel.
17 Pues e Lea galan unacꞌut, pero e Raquel más galan ustabꞌir tunor uwirnar.
17 Os olhos de Lia eram sem brilho, mas Raquel tinha bela aparência e rosto atraente.
18 Y cocha e Jacob chꞌabꞌna uyalma umen e Raquel, ojron cocha era y che:
18 Visto que Jacó estava apaixonado por Raquel, disse a Labão: “Trabalharei para o senhor por sete anos se me der Raquel, sua filha mais nova, para ser minha esposa”.
19 Entonces ojron e Labán y che:
19 “Melhor entregá-la a você do que a qualquer outro”, respondeu Labão. “Fique aqui e trabalhe comigo.”
20 Y bꞌan cocha era e Jacob patna siete año tuaꞌ uyubꞌi anujbꞌi taca e Raquel, pero tut jaxir majax meyra tiempo cocha war uyajta ut meyra e Raquel.
20 Então Jacó trabalhou sete anos por Raquel. Ele a amava tanto que lhe pareceram apenas alguns dias.
21 Y conda tzꞌacta e siete año e Jacob ixin uyare e Labán cocha era y che:
21 Chegada a hora, Jacó disse a Labão. “Cumpri minha parte do acordo. Agora, dê-me minha esposa, para que eu me deite com ela.”
22 Entonces e Labán upejca tunor e gente xeꞌ turobꞌ tama e lugar era tuaꞌ aturuanobꞌ tama e nuxi nojqꞌuin lo que cꞌani uche tama e nujbꞌiar.
22 Labão convidou toda a vizinhança e preparou uma grande festa de casamento.
23 Pero conda acbꞌare y cꞌapix e nojqꞌuin e Labán uqꞌueche ixin e Lea y majax e Raquel tuaꞌ uyajcꞌu e Jacob. Y cocha incsibꞌan e Jacob machi unata jay majax e Raquel era, y ixin wayan taca e Lea.
23 À noite, porém, quando estava escuro, Labão tomou Lia e a entregou a Jacó, e Jacó se deitou com ela.
24 Y e Lea ayix inteꞌ uman ubꞌan xeꞌ ajcꞌuna umen utata xeꞌ ucꞌabꞌa Zilpa.
24 (Labão deu sua serva Zilpa a Lia para servi-la.)
25 Entonces conda sacojpa e Jacob sutpa uwira ut uwixcar y uwira que jax e Lea xeꞌ wayan tacar y majax e Raquel. Entonces qꞌuijna y achpa wacchetaca tuaꞌ axin oꞌjron taca upixam y che:
25 Na manhã seguinte, quando Jacó acordou, viu que era Lia. Então Jacó perguntou a Labão: “O que o senhor fez comigo? Trabalhei sete anos por Raquel! Por que o senhor me enganou?”.
26 Entonces ojron e Labán y che:
26 Labão respondeu: “Aqui não é costume casar a filha mais nova antes da mais velha.
27 Pero jay net turetix tuaꞌ ipatna otro siete año tanibꞌa tuaꞌ itojma tama e Raquel, bueno. Pero ucꞌani tuaꞌ atzayres e Lea tama tunor e semana era tama e nujbꞌiar, y de allí erer cawajqꞌuet e Raquel ubꞌan tuaꞌ inujbꞌi tacar, che e Labán uyare e Jacob.
27 Espere, contudo, até terminar a semana de núpcias, e eu também lhe entregarei Raquel, desde que você prometa trabalhar mais sete anos para mim”.
28 Entonces e Jacob quetpa de acuerdo taca upixam tuaꞌ apatna otro siete año tacar tuaꞌ uyubꞌi anujbꞌi taca e Raquel. Entonces conda tzꞌacta e semana era tama e nojqꞌuin tama e nujbꞌiar taca e Lea, e Labán uyajcꞌu e Raquel tuaꞌ aquetpa uwixcar e Jacob.
28 Jacó concordou em trabalhar mais sete anos. Uma semana depois de Jacó ter se casado com Lia, Labão lhe entregou Raquel.
29 Y e Raquel ajcꞌuna ubꞌan inteꞌ uman xeꞌ ucꞌabꞌa Bilhá umen utata.
29 (Labão deu sua serva Bila a Raquel para servi-la.)
30 Y e Jacob ixin wayan taca e Raquel, y cay uchojres ut más meyra que e Lea, motor que quetpato tuaꞌ apatna otro siete año taca e Labán tuaꞌ atojma.
30 Jacó se deitou também com Raquel, a quem ele amava muito mais que a Lia. Então permaneceu ali e trabalhou mais sete anos para Labão.
31 Pues entonces conda Cawinquirar Dios uwira que e Jacob war uyajta ut más e Raquel que e Lea, uche tuaꞌ achꞌijrtesian e Lea. Pero machi actana tuaꞌ achꞌijrtesian e Raquel.
31 Quando o S enhor viu que Lia não era amada, permitiu que ela tivesse filhos; Raquel, porém, era estéril.
32 Y e Lea quetpa wawan taca uyar y qꞌuechuan incojt usitz, y uturbꞌa ucꞌabꞌa Rubén. Pues uyubꞌnar e ojroner Rubén lar tacar e ojroner hebreo xeꞌ war che: “Chꞌujcun awira que ayan nisitz.” Y de allí ojron e Lea y che: “Niwinquirar Dios uwira que tzajtaca niut. Y coner que ayan niwar, niviejo axin ixto uyajta niut yaꞌ”, che e Lea.
32 Lia engravidou e deu à luz um filho. Chamou-o de Rúben, pois disse: “O S enhor viu minha infelicidade, e agora meu marido me amará”.
33 Y de allí e Lea sutpa qꞌuechuan otronteꞌ uyar, y uturbꞌa ucꞌabꞌa Simeón xeꞌ war che “Ayan tin e uyubꞌi ninuc.” Entonces ojron y che: “Niwinquirar Dios uyubꞌi que war axejbꞌna niut, y tamar era uyajqꞌuen otronteꞌ niwar”, che e Lea.
33 Pouco tempo depois, Lia engravidou novamente e deu à luz outro filho. Chamou-o de Simeão, pois disse: “O S enhor ouviu que eu não era amada e me deu outro filho”.
34 Y sutpa qꞌuechuan otronteꞌ uyar y uturbꞌa ucꞌabꞌa Leví xeꞌ war che “Inmejcꞌa”, y tamar era ojron cocha era y che: “Coner más axin umeqꞌuen niviejo umen que ayix uxteꞌ umaxtac tacaren”, che e Lea.
34 Lia engravidou pela terceira vez e deu à luz outro filho. Chamou-o de Levi, pois disse: “Certamente, desta vez meu marido terá afeição por mim, pois lhe dei três filhos!”.
35 Entonces e Lea qꞌuechuan otronteꞌ uyar, y uturbꞌa ucꞌabꞌa Judá xeꞌ war che “Tattzꞌarsiaj”. Y ojron y che: “Pues coner cꞌani intattzꞌi ucꞌabꞌa Niwinquirar Dios”, che e Lea. Y nacpat era machix chꞌijrtesian más.
35 Lia engravidou mais uma vez e deu à luz outro filho. Chamou-o de Judá, pois disse: “Agora louvarei ao S enhor !”. Então, parou de ter filhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.