Mateus 25

Di Nyoo Testiment eena Bileez Kriol (BZJ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 “Eena dehn taim deh di kingdom a hevn wahn stan jos laik ten braidzmayd weh kehr dehn lamp dehn ahn gaahn fi meet di groom.
1 Então, o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Wel, faiv a di braidzmayd dehn mi schupid, ahn di neks faiv mi ga sens.
2 Cinco dentre elas eram néscias, e cinco, prudentes.
3 Di faiv schupid wan dehn neva kehr no ail fi dehn lamp,
3 As néscias, ao tomarem as suas lâmpadas, não levaram azeite consigo;
4 bot di neks wan dehn mi ga nof sens fi kehr ekschra ail wid dehn.
4 no entanto, as prudentes, além das lâmpadas, levaram azeite nas vasilhas.
5 Wel, di groom mi-di tek lang fi kohn, ahn di braidzmayd dehn mi-di geh sleepi, soh dehn lidong fi tek wahn lee sleep.
5 E, tardando o noivo, foram todas tomadas de sono e adormeceram.
6 “Twelv aklak da nait sohnbadi hala seh, ‘Unu luk! Di groom di kohn! Unu kom owt, kohn meet ahn.’
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: Eis o noivo! Saí ao seu encontro!
7 “Aal di braidzmayd dehn get op fi geh dehn lamp redi.
7 Então, se levantaram todas aquelas virgens e prepararam as suas lâmpadas.
8 Den di schupid wan dehn aks di ada wan dehn seh, ‘Gi wi som a unu ail noh? Fi wee lamp dehn di owt.’ Di ten braidzmayd dehn|src="08_LB00318B.TIF" size="col" loc="2 columns" ref="25:1-13"
8 E as néscias disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão-se apagando.
9 “Bot di sensabl wan dehn ansa dehn seh, ‘Wee noh ga nof ail fi aala wi. Unu beta goh da shap goh bai fi unuself.’
9 Mas as prudentes responderam: Não, para que não nos falte a nós e a vós outras! Ide, antes, aos que o vendem e comprai-o.
10 “Bot wail dehn gaahn bai ail, di groom kohn, ahn dehn wan weh mi redi gaan eena di wedn bankwit wid ahn, ahn dehn lak di doa.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam apercebidas entraram com ele para as bodas; e fechou-se a porta.
11 Aftawodz wen di faiv schupid braidzmayd dehn kohn bak, dehn stan op owtsaid di hala, ‘Sa! Oapm di doa fi wi noh?’
11 Mais tarde, chegaram as virgens néscias, clamando: Senhor, senhor, abre-nos a porta!
12 “Bot di groom hala bak seh, ‘Fi tel unu di chroot, mee noh noa da hoo unu!’
12 Mas ele respondeu: Em verdade vos digo que não vos conheço.
13 “Soh unu hafu aalwayz bee redi kaa unu noh noa di day ner di owa wen di Son a Man wahn kohn bak.
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o dia nem a hora.
14 “Ahn den tu, di kingdom a hevn da laik wahn man weh mi gwehn pahn wahn lang chrip. Ih kaal ih servant dehn ahn lef dehn in chaaj a aala weh ih mi ga.
14 Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 Ih lef moni wid dehn akaadn tu weh dehn kuda mi handl. Ih gi wan a dehn faiv towzn dalaz, wahn neks wan too towzn, ahn wahn nada wan, wan towzn. Den di man gaan.
15 A um deu cinco talentos, a outro, dois e a outro, um, a cada um segundo a sua própria capacidade; e, então, partiu.
16 Di servant weh mi geh di faiv towzn dalaz gaahn schrayt gaahn inves di moni, ahn ih mek faiv towzn moa dalaz.
16 O que recebera cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Rait soh, di wan weh mi geh too towzn dalaz gaan ahn mek too moa towzn pahn tap a it.
17 Do mesmo modo, o que recebera dois ganhou outros dois.
18 Bot di wan weh mi geh wan towzn dalaz gaan ahn dig wahn hoal eena di grong ahn haid di moni weh ih baas mi gi ahn.
18 Mas o que recebera um, saindo, abriu uma cova e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 “Wel, afta wahn lang taim di servant dehn baas kohn bak fi si weh dehn mi du wid ih moni.
19 Depois de muito tempo, voltou o senhor daqueles servos e ajustou contas com eles.
20 Di fos servant weh mi geh di faiv towzn dalaz kom op ahn seh, ‘Si Sa, yu gi mi faiv towzn dalaz an Ah mek faiv towzn moa pahn tap a it.’
20 Então, aproximando-se o que recebera cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: Senhor, confiaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco talentos que ganhei.
21 “Di baas tel ahn seh, ‘Yu du gud! Yu da wahn gud servant weh Ah ku chros. Yu shoa mi seh yu ku handl lee bit a ting, soh Ah wahn put yu in chaaj a lat moa ting. Kohn kohn selibrayt wid mi.’
21 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 “Di servant weh mi geh too towzn dalaz kom op ahn seh, ‘Si Sa, Ah mek too moa towzn dalaz.’
22 E, aproximando-se também o que recebera dois talentos, disse: Senhor, dois talentos me confiaste; aqui tens outros dois que ganhei.
23 “Ih baas seh, ‘Yoo du gud tu, ahn yoo da wahn gud servant weh Ah ku chros. Yu shoa mi seh yu ku handl lee bit a moni, soh Ah wahn put yu in chaaj a lat moa ting. Kohn kohn selibrayt wid mi.’
23 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 — ausente —
24 Chegando, por fim, o que recebera um talento, disse: Senhor, sabendo que és homem severo, que ceifas onde não semeaste e ajuntas onde não espalhaste,
25 — ausente —
25 receoso, escondi na terra o teu talento; aqui tens o que é teu.
26 — ausente —
26 Respondeu-lhe, porém, o senhor: Servo mau e negligente, sabias que ceifo onde não semeei e ajunto onde não espalhei?
27 — ausente —
27 Cumpria, portanto, que entregasses o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.
28 — ausente —
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai-o ao que tem dez.
29 — ausente —
29 Porque a todo o que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Az fi dis wotlis servant hihn, pich hihn way owtsaid eena daak weh peepl wahn loan di baal ahn grain op dehn teet.’
30 E o servo inútil, lançai-o para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.
31 “Wen di Son a Man kohn az king eena aala ih gloari, lang wid aala di aynjel dehn, ih wahn sidong pahn ih raiyal chroan.
31 Quando vier o Filho do Homem na sua majestade e todos os anjos com ele, então, se assentará no trono da sua glória;
32 Den di peepl dehn fahn aala di nayshan dehn wahn gyada fronta ahn, ahn hihn wahn separayt di peepl dehn fahn wan anada sayhn laik how wahn shepad separayt di sheep dehn fahn di goat dehn.
32 e todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa dos cabritos as ovelhas;
33 Ahn ih wahn put dehn peepl weh da laik sheep pahn ih rait han said, ahn dehn wan weh da laik goat pahn ih lef.
33 e porá as ovelhas à sua direita, mas os cabritos, à esquerda;
34 “Den di king wahn tel dehn wan weh deh pahn ih rait han said seh, ‘Unu weh mi Faada bles, unu kohn kohn get unu legisi weh da di kingdom weh mi Faada geh redi fi unu fahn wen di werl mi fos mek;
34 então, dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai! Entrai na posse do reino que vos está preparado desde a fundação do mundo.
35 kaa Ah mi hongri ahn unu feed mi; Ah mi tersti ahn unu gi mi ting fi jrink; Ah da-mi wahn schraynja ahn unu welkom mi eena unu hows.
35 Porque tive fome, e me destes de comer; tive sede, e me destes de beber; era forasteiro, e me hospedastes;
36 Ah mi naykid ahn unu gi mi kloaz; Ah mi sik ahn unu tek kayr a mi; Ah mi deh eena jayl ahn unu kohn kohn luk fi mi.’
36 estava nu, e me vestistes; enfermo, e me visitastes; preso, e fostes ver-me.
37 “Den dehn peepl weh rait wid Gaad wahn seh, ‘Laad, da wen wee mi si yoo hongri ahn feed yu, er si yu tersti ahn gi yu ting fi jrink?
37 Então, perguntarão os justos: Senhor, quando foi que te vimos com fome e te demos de comer? Ou com sede e te demos de beber?
38 Ahn da wen wee mi si yu laik wahn schraynja ahn tek yu een, er si yu naykid ahn gi yu kloaz?
38 E quando te vimos forasteiro e te hospedamos? Ou nu e te vestimos?
39 Ahn da wen wi mi si yu sik er eena jayl ahn gaahn luk fi yu?’
39 E quando te vimos enfermo ou preso e te fomos visitar?
40 “Den di king wahn ansa dehn seh, ‘Ah di tel unu di chroot, wateva unu du fi eevn di lees a dehn wan weh bilangz tu mee, unu di du it fi mee tu.’
40 O Rei, respondendo, lhes dirá: Em verdade vos afirmo que, sempre que o fizestes a um destes meus pequeninos irmãos, a mim o fizestes.
41 “Den ih tel dehn wan weh deh pahn ih lef han said seh, ‘Unu weh deh anda Gaad kers, unu get away fahn mi! Unu gwehn eena di faiya weh wahn neva owt—da faiya weh mek fi di devl ahn fi hihn aynjel dehn.
41 Então, o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Kaa Ah mi hongri ahn unu neva gi mi notn fi eet; Ah mi tersti ahn unu neva gi mi notn fi jrink;
42 Porque tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber;
43 Ah da-mi wahn schraynja ahn unu neva tek mi een; an Ah mi naykid ahn unu neva gi mi no kloaz; Ah mi sik, an Ah mi eena jayl, ahn unu neva eevn kohn luk fi mi.’
43 sendo forasteiro, não me hospedastes; estando nu, não me vestistes; achando-me enfermo e preso, não fostes ver-me.
44 “Dehn anaal wahn aks ahn seh, ‘Laad, da wen wi mi si yoo hongri er tersti er wahn schraynja er naykid er sik er eena jayl ahn wi neva tek kayr a yu?’
44 E eles lhe perguntarão: Senhor, quando foi que te vimos com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não te assistimos?
45 “Den di king wahn ansa dehn seh, ‘Ah di tel unu di chroot, jos laik how unu neva du it fi nat eevn di lees wan a dehn wan weh bilangz tu mee, unu neva du it fi mee needa.’
45 Então, lhes responderá: Em verdade vos digo que, sempre que o deixastes de fazer a um destes mais pequeninos, a mim o deixastes de fazer.
46 “Ahn den dehn wan deh wahn goh tu fi dehn ponishment weh wahn laas fareva, bot dehn wan weh rait wid Gaad wahn goh goh liv wid hihn fareva.”
46 E irão estes para o castigo eterno, porém os justos, para a vida eterna.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.