Lucas 22
Di Nyoo Testiment eena Bileez Kriol (BZJ) vs VC
1 Now da mi nayli taim fi di Jooish peepl dehn kip op di Paasoava, weh da wahn speshal fees day wen dehn eet bred weh mek widowt ees.
1 Aproximava-se a festa dos pães sem fermento, chamada Páscoa.
2 Now di cheef prees dehn ahn dehn wan weh teech di Jooish Laa mi-di chrai fain sohn kaina way fi kil Jeezas kaa dehn mi frayd fi di peepl dehn.
2 Os príncipes dos sacerdotes e os escribas buscavam um meio de matar Jesus, mas temiam o povo.
3 Den Saytan get eena Joodas Iskariyat, weh da-mi wan a di twelv disaipl dehn.
3 Entretanto, Satanás entrou em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, um dos Doze.
4 Soh Joodas gaahn da di cheef prees dehn ahn di hed aafisa fi dehn soalja weh gyaad di templ fi taak bowt how ih ku sel owt Jeezas tu dehn.
4 Judas foi procurar os príncipes dos sacerdotes e os oficiais para se entender com eles sobre o modo de lho entregar.
5 Dehn mi kwait hapi bowt dat, soh dehn mek baagin fi gi ahn moni.
5 Eles se alegraram com isso, e concordaram em lhe dar dinheiro.
6 Joodas agree, ahn ih staat tu luk fi di karek taim wen ih kuda mi sel owt Jeezas tu dehn wen no krowd neva deh rong.
6 Também ele se obrigou. E buscava ocasião oportuna para o trair, sem que a multidão o soubesse.
7 Den di day kohn wen di Jooish peepl dehn eet bred weh mek widowt ees ahn sakrifais wahn lee lam fi selibrayt di Paasoava, weh dehn eet lang wid bred weh mek widowt ees.
7 Raiou o dia dos pães sem fermento, em que se devia imolar a Páscoa.
8 Soh Jeezas sen Peeta ahn Jan hed, ahn ih tel dehn seh, “Goh hed ahn set op fi mek wi eet di Paasoava dina.”
8 Jesus enviou Pedro e João, dizendo: Ide e preparai-nos a ceia da Páscoa.
9 Dehn aks ahn seh, “Da wehpaa yu waahn wi fiks it?”
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 Jeezas tel dehn seh, “Az soon az unu get eena Jeroosalem, wahn man weh di bak wahn jog a waata wahn meet unu. Fala ahn da di hows weh ih goh eena,
10 Ele respondeu: Ao entrardes na cidade, encontrareis um homem carregando uma bilha de água; segui-o até a casa em que ele entrar,
11 ahn tel di oana seh, ‘Di teecha sen wi fi aks yu wehpaa di ges room deh weh ih fi eet di Paasoava dina wid ih disaipl dehn.’
11 e direis ao dono da casa: O Mestre pergunta-te: Onde está a sala em que comerei a Páscoa com os meus discípulos?
12 Den ih wahn kehr unu da wahn big opstayz room weh gat een evriting weh unu wahn need. Da rait deh unu fi geh di dina redi.”
12 Ele vos mostrará no andar superior uma grande sala mobiliada, e ali fazei os preparativos.
13 Peeta ahn Jan lef ahn dehn fain evriting jos laik how Jeezas mi tel dehn. Soh dehn geh di Paasoava dina redi.
13 Foram, pois, e acharam tudo como Jesus lhes dissera; e prepararam a Páscoa.
14 Wen di taim kohn, Jeezas ahn ih apasl dehn mi deh rong di taybl.Jeezas eet di laas sopa wid ih disaipl dehn|src="20_LB00320B.TIF" size="col" loc="2 columns" ref="22:14-23"
14 Chegada que foi a hora, Jesus pôs-se à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Ih tel dehn seh, “Ah mi oanli waahn eet dis Paasoava dina wid unu bad, bifoa di taim kohn fi mek Ah sofa.
15 Disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta Páscoa, antes de sofrer.
16 Kaa Ah di tel unu dis, Ah noh wahn eet it agen til di hoal meenin a di Paasoava dina kohn chroo joorin di taim wen Gaad di rool di werl.”
16 Pois vos digo: não tornarei a comê-la, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Den Jeezas pik op wahn kop a wain, ahn ih gi Gaad tanks far it, ahn den ih seh, “Tek dis ahn shayr it monks unuself.
17 Pegando o cálice, deu graças e disse: Tomai este cálice e distribuí-o entre vós.
18 Ah di tel unu, Ah noh wahn jrink nohmoh wain til wen Gaad kingdom kohn.”
18 Pois vos digo: já não tornarei a beber do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 Ih pik op di bred ahn tank Gaad far it, ahn den ih brok it ahn gi dehn. Den ih seh, “Dis da mai badi weh Ah di gi fi unu; eet dis bred soh dat unu ku memba mi.”
19 Tomou em seguida o pão e depois de ter dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Sayhn way, Jeezas tek di kop afta dehn don eet ahn seh, “Dis kop a wain da mai blod, weh da di nyoo agreement weh Gaad mek wid ih peepl dehn. Dis blod wahn poar owt fi unu.
20 Do mesmo modo tomou também o cálice, depois de cear, dizendo: Este cálice é a Nova Aliança em meu sangue, que é derramado por vós...
21 “Bot di sayhn wan weh wahn sel mi owt deh rait ya di sidong rong dis sayhn taybl.
21 Entretanto, eis que a mão de quem me trai está à mesa comigo.
22 Di Son a Man wahn ded jos laik weh Gaad mi seh. Bot loan bad wahn fala di wan weh sel mi owt.”
22 O Filho do Homem vai, segundo o que está determinado, mas ai daquele homem por quem ele é traído!
23 Den di disaipl dehn staat tu aks wan anada, “Da hoo kuda bee di wan weh wuda du sohnting laik dat?”
23 Perguntavam então os discípulos entre si quem deles seria o que tal haveria de fazer.
24 Den dehn staat tu aagyu monks dehnself az tu wich wan a dehn da-mi di moas impoatant wan monks dehn.
24 Surgiu também entre eles uma discussão: qual deles seria o maior.
25 Jeezas tel dehn seh, “Dehn king weh da noh Joo laik rool fi dehn peepl stif-wan, ahn dehn wan weh baas dehn op wid wahn hevi han stil ton rong ahn kaal dehnself di peepl dehn ‘fren.’
25 E Jesus disse-lhes: Os reis dos pagãos dominam como senhores, e os que exercem sobre eles autoridade chamam-se benfeitores.
26 Bot unu noh fi stan laik dat. Insted, mek di wan weh da di moas impoatant monks unu bee laik di wan weh deh way dong da batam, ahn mek di wan weh da di leeda bee laik di wan weh da servant.
26 Que não seja assim entre vós; mas o que entre vós é o maior, torne-se como o último; e o que governa seja como o servo.
27 Hoo moa impoatant, di wan weh sidong rong di taybl, er di wan weh di serv? Unu noh tink dat da di wan weh di sidong rong di taybl? Bot Ai deh monks unu az di Wan weh di serv.
27 Pois qual é o maior: o que está sentado à mesa ou o que serve? Não é aquele que está sentado à mesa? Todavia, eu estou no meio de vós, como aquele que serve.
28 — ausente —
28 E vós tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 — ausente —
29 eu, pois, disponho do Reino a vosso favor, assim como meu Pai o dispôs a meu favor,
30 Unu wahn eet ahn jrink rong di taybl wid mi wen Ai di rool, ahn unu wahn sidong pahn chroan ahn joj di twelv chraib a Izrel.
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu Reino e vos senteis em tronos, para julgar as doze tribos de Israel.
31 “Aiy, Saiman, Saiman, Saytan aks Gaad fi mek ih siv unu jos laik how dehn siv weet fi separayt di gud fahn di bad.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos reclamou para vos peneirar como o trigo;
32 Bot Ai don pray fi yoo, Saiman, soh dat yu fayt noh wahn fayl yu. Ahn wen yu kohn bak tu mi agen, yu mos schrentn yu felo disaipl dehn.”
32 mas eu roguei por ti, para que a tua confiança não desfaleça; e tu, por tua vez, confirma os teus irmãos.
33 Bot Saiman Peeta ansa ahn seh, “Laad, Ai redi fi goh da jayl wid yoo, eevn fi ded wid yu.”
33 Pedro disse-lhe: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 Bot Jeezas ansa ahn seh, “Ah tel yu, Peeta, bifoa di roosta kroa tudeh, yoo wahn disoan mee chree taim.”
34 Jesus respondeu-lhe: Digo-te, Pedro, não cantará hoje o galo, até que três vezes hajas negado que me conheces.
35 Den Jeezas aks di disaipl dehn, “Wen Ah sen unu owt fi preech widowt moni er kitbag er ekschra shooz, unu mi eva need eniting?”
35 Depois ajuntou: Quando vos mandei sem bolsa, sem mochila e sem calçado, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Jeezas tel dehn seh, “Bot now, if unu ga moni, kehr it, ahn kehr wahn kitbag tu. Ahn if unu noh ga wahn soad, sel unu jakit ahn bai wan.
36 Mas agora, disse-lhes ele, aquele que tem uma bolsa, tome-a; aquele que tem uma mochila, tome-a igualmente; e aquele que não tiver uma espada, venda sua capa para comprar uma.
37 Ih rait dong eena di Skripcha seh, ‘Dehn mi konk ahn az wahn kriminal.’ Yes, Ah di tel unu dis, weh rait dong bowt mee wahn kohn chroo soon.”
37 Pois vos digo: é necessário que se cumpra em mim ainda este oráculo: E foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}. Com efeito, aquilo que me diz respeito está próximo de se cumprir.
38 Di disaipl dehn seh, “Si Laad, wi ga too soad ya.”
38 Eles replicaram: Senhor, eis aqui duas espadas. Basta, respondeu ele.
39 Den Jeezas gaan op pahn di hil weh nayhn di Mongt a Alivz laik weh ih doz aalwayz du, ahn ih disaipl dehn gaahn lang wid ahn.
39 Conforme o seu costume, Jesus saiu dali e dirigiu-se para o monte das Oliveiras, seguido dos seus discípulos.
40 Wen dehn reech wehpaa dehn mi gwehn, ih tel dehn seh, “Unu pray soh dat unu noh giv een tu temtayshan.”
40 Ao chegar àquele lugar, disse-lhes: Orai para que não caiais em tentação.
41 Afta dat ih gaahn wahn lee wayz fahn dehn, bowt az faar az weh yu kuda chroa wahn stoan. Ih neel dong fi pray, ahn ih seh,
41 Depois se afastou deles à distância de um tiro de pedra e, ajoelhando-se, orava:
42 “Faada, if yu waahn, pleez noh mek Ah jrink owta dis kop a sofarin. Bot Ai wahn du wateva yoo waahn, noh weh Ai waahn.”
42 Pai, se é de teu agrado, afasta de mim este cálice! Não se faça, todavia, a minha vontade, mas sim a tua.
43 [Den wahn aynjel fahn hevn apyaa tu ahn fi gi ahn schrent.
43 Apareceu-lhe então um anjo do céu para confortá-lo.
44 Ih haat mi sad sad, soh ih pray haada fahn di batam a ih haat til ih swet mi-di jrip pahn di grong, laik sohn big jrap a blod.]
44 Ele entrou em agonia e orava ainda com mais instância, e seu suor tornou-se como gotas de sangue a escorrer pela terra.
45 Wen Jeezas get op fahn wichpaa ih mi-di pray, ih gaahn bak da ih disaipl dehn ahn ih fain dehn di sleep—di sadnis weh dehn mi-di feel mi taiyad dehn owt.
45 Depois de ter rezado, levantou-se, foi ter com os discípulos e achou-os adormecidos de tristeza.
46 Ih aks dehn seh, “Wai unu di sleep? Get op ahn pray soh dat unu noh giv een tu temtayshan.”
46 Disse-lhes: Por que dormis? Levantai-vos, orai, para não cairdes em tentação.
47 Wail Jeezas stil mi-di taak, wahn krowd a peepl kom op tu ahn, ahn di man weh mi nayhn Joodas, weh da-mi wan a di twelv disaipl dehn, mi deh rait da front. Ih waak rait op tu Jeezas ahn kis ahn.
47 Ele ainda falava, quando apareceu uma multidão de gente; e à testa deles vinha um dos Doze, que se chamava Judas. Achegou-se de Jesus para o beijar.
48 Jeezas aks ahn seh, “Joodas, da wahn kis yu wahn sel owt di Son a Man wid?”
48 Jesus perguntou-lhe: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem!
49 Wen Jeezas disaipl dehn si weh mi wahn hapm, dehn aks ahn seh, “Laad, yu waahn wi fait dehn aaf wid wi soad fi yu?”
49 Os que estavam ao redor dele, vendo o que ia acontecer, perguntaram: Senhor, devemos atacá-los à espada?
50 Ahn wan a di disaipl dehn chap aaf di hai prees servant rait ayz!
50 E um deles feriu o servo do príncipe dos sacerdotes, decepando-lhe a orelha direita.
51 “Inof a dat!” Jeezas seh. Den ih toch di man ayz ahn heel ahn.
51 Mas Jesus interveio: Deixai, basta. E, tocando na orelha daquele homem, curou-o.
52 Den Jeezas tel di cheef prees ahn di templ gyaad dehn, ahn di Jooish leeda dehn weh mi kohn fi ares ahn, “Da weh hapm now? Unu kom owt ya wid soad ahn klob fi ares mi laik Ai da sohn kaina kriminal.
52 Voltando-se para os príncipes dos sacerdotes, para os oficiais do templo e para os anciãos que tinham vindo contra ele, disse-lhes: Saístes armados de espadas e cacetes, como se viésseis contra um ladrão.
53 Ah mi deh wid unu da di templ evri day ahn unu neva eevn put wan han pahn mi. Bot dis da fi unu taim now, wen aala di powaz a daaknis wahn tek oava.”
53 Entretanto, eu estava todos os dias convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e do poder das trevas.
54 Dehn grab Jeezas ahn kehr ahn da di hai prees hows. Peeta mi-di fala dehn fahn faar.
54 Prenderam-no então e conduziram-no à casa do príncipe dos sacerdotes. Pedro seguia-o de longe.
55 Sohn peepl lait wahn faiya midl a di yaad ahn dehn mi-di sidong rong it, ahn Peeta gaahn sidong lang wid dehn tu.
55 Acenderam um fogo no meio do pátio, e sentaram-se em redor. Pedro veio sentar-se com eles.
56 Wan a di mayd dehn si ahn di sidong rong di faiya, ahn ih tek wahn gud luk pan ahn, ahn seh, “Dis man mi deh wid Jeezas tu!”
56 Uma criada percebeu-o sentado junto ao fogo, encarou-o de perto e disse: Também este homem estava com ele.
57 Bot Peeta wudn oan op tu it. Ih seh, “Gyal, mee noh eevn noa hihn.”
57 Mas ele negou-o: Mulher, não o conheço.
58 Lee layta, sohnbadi els si ahn, ahn seh, “Yoo da wan a Jeezas disaipl dehn tu.”
58 Pouco depois, viu-o outro e disse-lhe: Também tu és um deles. Pedro respondeu: Não, eu não o sou.
59 Bowt wan owa afta dat, wahn nada man insis, “Ai noa dis lee bali ya. Hihn mi deh wid Jeezas kaa hihn kohn fahn Gyalilee.”
59 Passada quase uma hora, afirmava um outro: Certamente também este homem estava com ele, pois também é galileu.
60 Peeta ansa ahn seh, “Man, Ai noh noa weh yoo di taak bowt!” Az ih don seh dat, di roosta kroa.
60 Mas Pedro disse: Meu amigo, não sei o que queres dizer. E no mesmo instante, quando ainda falava, cantou o galo.
61 Di Laad Jeezas ton rong ahn luk schrayt pahn Peeta. Den Peeta memba weh di Laad mi tel ahn: “Bifoa di roosta kroa tudeh, yu wahn seh dat yu noh noa mi chree taim.”
61 Voltando-se o Senhor, olhou para Pedro. Então Pedro se lembrou da palavra do Senhor: Hoje, antes que o galo cante, negar-me-ás três vezes.
62 Ahn ih gaan owtsaid gaahn baal ahn baal til ih kudn baal nohmoh.
62 Saiu dali e chorou amargamente.
63 Di man dehn weh mi-di gyaad Jeezas staat tu beet ahn, ahn tek ahn mek papishoh.
63 Entretanto, os homens que guardavam Jesus escarneciam dele e davam-lhe bofetadas.
64 Dehn blainfoal ahn, ahn tel ahn seh, “Laik how yoo da prafit, tel wi da hoo nak yu.”
64 Cobriam-lhe o rosto e diziam: Adivinha quem te bateu!
65 Ahn dehn tel ahn wahn lata ada shaymin ting.
65 E injuriavam-no ainda de outros modos.
66 Wen day mi-di brok, aala di Jooish leeda dehn lang wid di cheef prees dehn, ahn dehn wan weh teech di Jooish Laa meet op tugeda, ahn dehn bring Jeezas fronta dehn kongsl.
66 Ao amanhecer, reuniram-se os anciãos do povo, os príncipes dos sacerdotes e os escribas, e mandaram trazer Jesus ao seu conselho.
67 Dehn seh, “If yoo da di Krais, tel wi.”
67 Perguntaram-lhe: Dize-nos se és o Cristo! Respondeu-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não me acreditareis;
68 Ahn if Ah aks unu wahn kweschan, unu noh wahn ansa mi eniway.
68 e se vos fizer qualquer pergunta, não me respondereis.
69 Bot fahn ya goh bak, di Son a Man wahn di sidong da di plays a aana, weh deh pahn di rait han said a Gaad Almaiti.”
69 Mas, doravante, o Filho do Homem estará sentado à direita do poder de Deus.
70 Den aala dehn aks ahn seh, “Soh yoo da Gaad Son den?”
70 Então perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu: Sim, eu sou.
71 Dehn seh, “Wi noh need nohmoh witnis. Wi yehr it owta ih oan mowt.”
71 Eles então exclamaram: Temos nós ainda necessidade de testemunho? Nós mesmos o ouvimos da sua boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.