Lucas 1
Di Nyoo Testiment eena Bileez Kriol (BZJ) vs ARA
1 Dyaa Misa Tiyofilos,
1 Visto que muitos houve que empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 Dehn rait dong egzakli weh wi mi yehr fahn dehn wan weh mi dehdeh fahn di fos staat—dehn wan weh mi si weh aal mi hapm wid dehn oan aiy, ahn hoo doz preech aal weh Jeezas mi teech.
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 — ausente —
3 igualmente a mim me pareceu bem, depois de acurada investigação de tudo desde sua origem, dar-te por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 — ausente —
4 para que tenhas plena certeza das verdades em que foste instruído.
5 Now, eena dehn taim wen Herod da-mi king a Judeeya, dehn mi ga wahn prees weh nayhn Zakaraiya. Hihn mi bilangz tu wahn set a prees weh mi nayhn Abija, ahn ih waif mi nayhn Ilizabet. Di too a dehn mi kohn fahn Ayron famili lain.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. Sua mulher era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Wel, dehn da-mi gud peepl. Dehn neva du notn weh wuda mi mek Gaad beks wid dehn. Dehn fala aala ih laa dehn tu a tee.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo irrepreensivelmente em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Bot dehn neva ga no pikni kaa Ilizabet kudn ga non, ahn bisaidz dat, di too a dehn mi don oal aredi.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, sendo eles avançados em dias.
8 Wahn day Zakaraiya groop a prees dehn mi deh pahn jooti, ahn da mi fi hihn tern fi serv eena di templ a Gaad.
8 Ora, aconteceu que, exercendo ele diante de Deus o sacerdócio na ordem do seu turno, coube-lhe por sorte,
9 Akaadn tu how dehn yoostu du it, fi hihn naym geh pik fi goh bon insens pahn di alta eena di templ.
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso;
10 Wen di taim kohn fi hihn goh een fi bon di insens, aala di peepl dehn weh mi kohn fi wership stay owtsaid ahn pray.
10 e, durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia da parte de fora, orando.
11 Sodn-wan, wahn aynjel fahn di Laad apyaa tu Zakaraiya pahn di rait han said a di alta weh dehn di bon di insens.
11 E eis que lhe apareceu um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Wen Zakaraiya si ahn, ih jomp weh ih mi soh fraitn.
12 Vendo-o, Zacarias turbou-se, e apoderou-se dele o temor.
13 Di aynjel seh tu ahn, “Zakaraiya, noh frayd, man! Gaad ansa yu pryaaz. Yu waif Ilizabet wahn ga wahn son, ahn yu mos naym ahn Jan.
13 Disse-lhe, porém, o anjo: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida; e Isabel, tua mulher, te dará à luz um filho, a quem darás o nome de João.
14 Ih oanli wahn mek unu hapi ahn unu haat wahn glad, ahn lata peepl wahn glad tu wen di baybi baan,
14 Em ti haverá prazer e alegria, e muitos se regozijarão com o seu nascimento.
15 kaa ih wahn bee wahn impoatant man eena di sait a Gaad. Ih noh fi jrink no kaina wain er lika. Eevn fahn bifoa ih kom owta ih ma beli, ih wahn ful op a di Hoali Spirit.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte e será cheio do Espírito Santo, já do ventre materno.
16 Sayka hihn, wahn lata di peepl a Izrel wahn ton bak tu di Laad dehn Gaad.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 Jan wahn dehdeh bifoa di Laad kohn, ahn ih wahn ga di sayhn spirit ahn powa weh di prafit Ilaija mi ga, ahn ih wahn mek di pa dehn haat geh saaf tuwaadz dehn pikni agen. Ahn dehn wan weh mi haad-ayz ahn weh mi ton weh fahn Gaad wahn si sens ahn chaynj dehn wayz ahn liv laik how gud peepl sopoas tu liv. Aala dis mi fi hapm fi geh di peepl dehn redi fi wen di Laad kohn.”
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Zakaraiya aks di aynjel, “How Ai wahn noa dat weh yoo di tel mi da chroo? Ai don oal, ahn mi waif da noh no yong gyal needa.”
18 Então, perguntou Zacarias ao anjo: Como saberei isto? Pois eu sou velho, e minha mulher, avançada em dias.
19 Di aynjel ansa ahn seh, “Ai da Gaybral! Ai aalwayz deh rong Gaad, ahn da hihn sen mee tu yoo fi gi yu dis Gud Nyooz.
19 Respondeu-lhe o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para falar-te e trazer-te estas boas-novas.
20 Bot sayka weh yu neva bileev weh Ah tel yu, yu wahn dom til wen di rait taim kohn fi mek aal weh Ah tel yu kohn chroo.”
20 Todavia, ficarás mudo e não poderás falar até ao dia em que estas coisas venham a realizar-se; porquanto não acreditaste nas minhas palavras, as quais, a seu tempo, se cumprirão.
21 Wail dis mi-di goh aan, di peepl dehn weh mi-di wayt owtsaid staat tu wanda weh mek Zakaraiya tek soh lang eena di templ.
21 O povo estava esperando a Zacarias e admirava-se de que tanto se demorasse no santuário.
22 Wen ih kom owt, ih fain owt fi chroo dat ih kudn taak. Fahn di taim dehn si ahn di mek sain aata dehn ahn no werd di kom owta ih mowt, dehn figa dat ih mosi mi si wahn vizhan eena di templ.
22 Mas, saindo ele, não lhes podia falar; então, entenderam que tivera uma visão no santuário. E expressava-se por acenos e permanecia mudo.
23 Wen ih fainali don aala ih jooti da di templ, ih gaahn hoahn bak.
23 Sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para casa.
24 Soon afta aala dis hapm, Zakaraiya waif Ilizabet geh pregnant, ahn ih stay lak op hoahn fi faiv monts.
24 Passados esses dias, Isabel, sua mulher, concebeu e ocultou-se por cinco meses, dizendo:
25 Ih seh tu ihself, “Ah noa dat di Laad du dis fi mi. At laas ih smail pahn mi ahn dig shaym owta mi fays.”
25 Assim me fez o Senhor, contemplando-me, para anular o meu opróbrio perante os homens.
26 Siks monts afta Ilizabet geh pregnant, Gaad sen di aynjel Gaybral da Nazaret, weh da wahn lee tong eena Gyalilee.
26 No sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado, da parte de Deus, para uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Ih sen ahn tu wahn lee yong laydi weh nayhn Mayri weh da-mi wahn verjin. Shee mi ingayj tu wahn man weh mi nayhn Joazef. Hihn mi kohn fahn King Dayvid famili lain.
27 a uma virgem desposada com certo homem da casa de Davi, cujo nome era José; a virgem chamava-se Maria.
28 Wen Gaybral apyaa tu Mayri, ih seh, “Heloa! Di Laad deh wid yu, ahn ih oanli di smail pahn yu.”
28 E, entrando o anjo aonde ela estava, disse: Alegra-te, muito favorecida! O Senhor é contigo.
29 Mayri mi wel kanfyooz wen ih yehr dat, ahn seh tu ihself, “Ah wanda weh hihn meen bai dat?”
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que significaria esta saudação.
30 Bot Gaybral seh, “Noh frayd, Mayri. Gaad pleez wid yu.
30 Mas o anjo lhe disse: Maria, não temas; porque achaste graça diante de Deus.
31 Yu wahn ga wahn lee baybi bwai, ahn wen ih baan, yu fi naym ahn Jeezas.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, a quem chamarás pelo nome de Jesus.
32 Hihn wahn bee grayt, ahn dehn wahn kaal ahn di Son a di moas hai Gaad. Di Laad Gaad wahn gi ahn ih grayt-grayt-grayt-granfaada Dayvid chroan.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo; Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 Ih wahn rool oava di peepl a Izrel dehn fareva, ahn fi hihn kingdom wahn neva kohn tu wahn en.”
33 ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Mayri aks di aynjel, “Bot da how dis wahn hapm? Ai da stil wahn verjin.”
34 Então, disse Maria ao anjo: Como será isto, pois não tenho relação com homem algum?
35 Di aynjel seh, “Di Hoali Spirit wahn kohn pahn yu, ahn di powa a di moas hai Gaad wahn kova yu. Dats wai dehn wahn kaal dis hoali baybi Gaad Son.
35 Respondeu-lhe o anjo: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 Az a mata a fak, eevn yu faamli Ilizabet, weh don oal ahn kudn ga no baybi, siks monts pregnant rait now!
36 E Isabel, tua parenta, igualmente concebeu um filho na sua velhice, sendo este já o sexto mês para aquela que diziam ser estéril.
37 Yu si, notn noh deh weh Gaad kyaahn du.”
37 Porque para Deus não haverá impossíveis em todas as suas promessas.
38 Mayri seh, “Ai da di Laad servant. Mek evriting hapm tu mi jos laik how yu seh.” Den di aynjel lef ahn.
38 Então, disse Maria: Aqui está a serva do Senhor; que se cumpra em mim conforme a tua palavra. E o anjo se ausentou dela.
39 Wahn lee wail afta dat, Mayri geh redi ahn ih mikays gaahn da wahn tong weh mi deh monks di hil dehn da Judeeya,
39 Naqueles dias, dispondo-se Maria, foi apressadamente à região montanhosa, a uma cidade de Judá,
40 weh Zakaraiya ahn Ilizabet mi liv. Wen ih reech dehn hows, ih gaan eensaid ahn hayl Ilizabet.
40 entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Az soon az Ilizabet yehr Mayri vais, di baybi jomp eena ih beli ahn Ilizabet geh ful op a di Hoali Spirit.
41 Ouvindo esta a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre; então, Isabel ficou possuída do Espírito Santo.
42 Ih bos owt ahn seh, “Gyal, owta aala di laydi dehn, yoo da di wan weh Gaad bles di moas, ahn ih bles di baybi weh yu wahn baan tu.
42 E exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito o fruto do teu ventre!
43 Bot da hoo mee soh fi mek mi Laad ma kohn luk fi mee?
43 E de onde me provém que me venha visitar a mãe do meu Senhor?
44 Fahn di taim Ah yehr yu vais, di baybi jomp eena mi beli weh ih mi soh glad.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Gaad bles yu kaa yu bileev dat weh ih tel yu wahn kohn chroo!”
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 Den Mayri seh,
46 Então, disse Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 ahn mi spirit oanli di rijais
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 kaa ih memba mee,
48 porque contemplou na humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 Kaa Gaad Almaiti du wandaful tingz fi mi,
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 Ih shoa mersi tu evribadi weh rispek ahn,
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Wid ih oan han ih du wahn lata powaful ting.
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 Ih eevn tek dong king fahn aafa dehn chroan,
52 Derribou do seu trono os poderosos e exaltou os humildes.
53 Dehn hongri beli wan,
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 Ih mi help ih servant Izrel;
54 Amparou a Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 Kaa ih mi pramis fi help Aybraham
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como prometera aos nossos pais.
56 Mayri stay deh wid Ilizabet fi bowt chree monts, den ih gaahn hoahn bak.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Now di taim kohn fi Ilizabet baan di baybi, ahn ih ga wahn son.
57 A Isabel cumpriu-se o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Wen ih nayba ahn ih faamli dehn yehr dat Gaad mi soh kain tu shee, dehn mi oanli rijais lang wid ahn.
58 Ouviram os seus vizinhos e parentes que o Senhor usara de grande misericórdia para com ela e participaram do seu regozijo.
59 Wen di baybi mi ayt dayz oal, dehn kohn fi serkomsaiz ahn, ahn dehn mi waahn naym ahn Zakaraiya, afta ih pa,
59 Sucedeu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 bot ih ma seh, “No! Ih wahn nayhn Jan.”
60 De modo nenhum! Respondeu sua mãe. Pelo contrário, ele deve ser chamado João.
61 Di peepl dehn seh, “Jan! Bot nobadi eena fi yu faamli nayhn soh.”
61 Disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que tenha este nome.
62 Soh dehn mek sain tu Zakaraiya fi aks ahn weh hihn waahn naym di baybi.
62 E perguntaram, por acenos, ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Ih aks fi sohnting fi rait pan, ahn dehn mowt jrap oapm wen ih rait, “Di baybi naym da Jan.”
63 Então, pedindo ele uma tabuinha, escreveu: João é o seu nome. E todos se admiraram.
64 Az soon az Zakaraiya rait dong di baybi naym, ih tong geh loos ahn ih kuda mi taak agen, ahn ih staat tu prayz Gaad.
64 Imediatamente, a boca se lhe abriu, e, desimpedida a língua, falava louvando a Deus.
65 Aal di nayba dehn mi fraitn no miks sayka weh mi hapm, ahn peepl mi-di taak bowt it aal oava di hil dehn da Judeeya.
65 Sucedeu que todos os seus vizinhos ficaram possuídos de temor, e por toda a região montanhosa da Judeia foram divulgadas estas coisas.
66 Evribadi weh yehr bowt it mi-di wanda ahn seh, “Da weh kaina pikni dis wan wahn bee?” Kaa Gaad han mi deh pan ahn fi chroo.
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: Que virá a ser, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Den di Hoali Spirit tek kanchroal a Zakaraiya, di baybi pa, ahn ih staat tu seh weh Gaad mi tel ahn mi wahn hapm. Ih seh,
67 Zacarias, seu pai, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 “Prayz di Laad Gaad a Izrel,
68 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 Ih rayz op wahn maiti Sayvya
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 jos laik weh ih mi seh chroo ih hoali prafit dehn fahn way bak.
70 como prometera, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 Ih pramis fi sayv wi fahn aala wi enimi dehn,
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 Dat da how ih mi shoa mersi tu wi ansesta dehn,
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 Ih mek wahn oat tu wi grayt-grayt-grayt-granfaada Aybraham,
73 e do juramento que fez a Abraão, o nosso pai,
74 fi sayv wi fahn wi enimi
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 Ahn wi haat ku bee hoali ahn rait eena
75 em santidade e justiça perante ele, todos os nossos dias.
76 Mi lee son, dehn wahn kaal yu wahn prafit a di moas hai Gaad,
76 Tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque precederás o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 Ahn yu wahn tel ih peepl dehn dat
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, no redimi-lo dos seus pecados,
78 Sayka weh Gaad haat saaf ahn weh ih ga lata mersi,
78 graças à entranhável misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 Hihn wahn shain brait-wan pahn dehn wan weh di liv eena daaknis,
79 para alumiar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 Soh di lee bwai Jan geh big ahn ih spirit geh schrang. Ih liv owt eena di dezert til wen di taim kohn fi mek ih kom owt ahn preech tu di peepl a Izrel dehn eena poblik.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até ao dia em que havia de manifestar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.