Lucas 14
Di Nyoo Testiment eena Bileez Kriol (BZJ) vs NVT
1 Wahn day, pahn di Sabat, Jeezas mi gaahn da wan a di leeda a di Farisee dehn hows fi eet. Evribadi mi-di wach Jeezas haad fi si weh ih mi wahn du.
1 Certo sábado, Jesus foi comer na casa de um líder fariseu, onde o observavam atentamente.
2 Sayhn taim wahn man kohn fronta ahn wid ih too han ahn ih too fut swel op.
2 Estava ali um homem com o corpo muito inchado.
3 Jeezas aks di Farisee ahn dehn wan weh teech di Laa dehn, “Da weh unu tink? Akaadn tu di Laa, ih rait fi heel peepl pahn di Sabat er nat?”
3 Jesus perguntou aos fariseus e aos especialistas da lei: “A lei permite ou não curar no sábado?”.
4 Dehn neva ansa ahn, soh Jeezas toch di sik man ahn heel ahn, ahn sen ahn pahn ih way.
4 Eles nada responderam, e Jesus tocou no homem enfermo, o curou e o mandou embora.
5 Den ih ton tu dehn ahn aks, “If unu pikni er unu kow jrap eena wahn wel, unu noh wahn hori tek ahn owt, eevn if da di Sabat?”
5 Depois, perguntou a eles: “Qual de vocês, se seu filho ou seu boi cair num buraco, não se apressará em tirá-lo de lá, mesmo que seja sábado?”.
6 Agen, dehn kudn ansa.
6 Mais uma vez, não puderam responder.
7 Wen Jeezas noatis seh aala dehn weh mi kohn da di dina mi-di fait fi sidong da di hed a di taybl, ih gi dehn dis lee advais:
7 Quando Jesus observou que os convidados para o jantar procuravam ocupar os lugares de honra à mesa, deu-lhes este conselho:
8 “If dehn invait unu da wahn wedn, noh ron goh sidong da di bes seet. Sopoaz sohnbadi weh moa impoatant dan yoo mi geh invaitid tu,
8 “Quando você for convidado para um banquete de casamento, não ocupe o lugar de honra. E se chegar algum convidado mais importante que você?
9 ahn di persn weh invait unu kohn seh tu yu, ‘Mek hihn sidong ya insteda yoo.’ Den yu wahn feel shaym, ahn yu wahn hafu tek di seet weh deh way da di en a di taybl!
9 O anfitrião virá e dirá: ‘Dê o seu lugar a esta pessoa’, e você, envergonhado, terá de sentar-se no último lugar da mesa.
10 Insteda goh chroo aala dat, wen dehn invait yu, sidong da di en a di taybl. Ahn den di wan weh invait yu wahn tel yu, ‘Mi fren, wahn beta seet deh op ya fi yu!’ Den yu wahn feel gud kaa aala di ada ges dehn wahn aana yu.
10 “Em vez disso, ocupe o lugar menos importante à mesa. Assim, quando o anfitrião o vir, dirá: ‘Amigo, temos um lugar melhor para você!’. Então você será honrado diante de todos os convidados.
11 Soh den, aala dehn wan weh tink dehn hai ahn maiti wahn geh bring dong, bot Gaad wahn rayz op dehn wan weh hombl dehnself.”
11 Pois os que se exaltam serão humilhados, e os que se humilham serão exaltados”.
12 Den Jeezas ton tu di man weh invait ahn, ahn ih seh, “Wen yu ga wahn speshal lonch er bankwit, noh invait yu fren ahn yu breda ahn yu faamli, er yu rich nayba dehn; kaa dehn ku invait yu bak da fi dehn hows, ahn dat da how yu wahn geh pay bak fi weh yu du.
12 Então Jesus se voltou para o anfitrião e disse: “Quando oferecer um banquete ou jantar, não convide amigos, irmãos, parentes e vizinhos ricos. Eles poderão retribuir o convite, e essa será sua única recompensa.
13 Bot wen yu ga wahn bankwit, invait dehn wan weh poa, ahn weh kripl, ahn dehn wan weh haafa, ahn weh blain.
13 Em vez disso, convide os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos.
14 Den Gaad wahn bles yu kaa yu invait dehn wan weh kudn pay yu bak. Hihn wahn riwaad yu pahn da day wen dehn wan weh raichos wahn rayz op bak fahn di ded.”
14 Assim, na ressurreição dos justos, você será recompensado por ter convidado aqueles que não podiam lhe retribuir”.
15 Wen wan a di man dehn weh mi-di sidong rong di taybl yehr dis, ih geh eksaitid ahn seh, “Hmm! Di peepl weh wahn eet da di bankwit weh Gaad wahn ga eena ih kingdom wahn hapi!”
15 Ao ouvir isso, um homem que estava à mesa com Jesus exclamou: “Feliz será aquele que participar do banquete no reino de Deus!”.
16 Jeezas ansa seh, “Wahn taim wahn man fiks wahn bankwit ahn sen owt werd fi invait wahn lata peepl.
16 Jesus respondeu com a seguinte parábola: “Certo homem preparou um grande banquete e enviou muitos convites.
17 Wen evriting mi don redi, ih sen ih servant fi tel dehn wan weh mi invaitid tu di bankwit seh, ‘Unu ku kohn now; evriting don redi.’
17 Quando estava tudo pronto, mandou seu servo dizer aos convidados: ‘Venham, o banquete está pronto’.
18 “Bot den wan afta di ada, peepl staat mek aal kaina ekskyooz. Di fos wan seh, ‘Ai jos bai sohn lan, an Ah hafu goh luk pan it. Soh Ah bayg ekskyooz.’
18 Mas todos eles deram desculpas. Um disse: ‘Acabei de comprar um campo e preciso inspecioná-lo. Peço que me desculpe’.
19 “Wahn nada wan seh, ‘Ai jos bai faiv set a kow fi plow mi feel, an Ah waahn chrai dehn owt. Pleez ekskyooz mi.’
19 Outro disse: ‘Acabei de comprar cinco juntas de bois e quero experimentá-las. Sinto muito’.
20 “Stil wahn neks wan seh, ‘Wel, mee jos geh marid, an Ai kyaahn kohn.’
20 Ainda outro disse: ‘Acabei de me casar e não posso ir’.
21 “Di servant kohn bak ahn tel ih maasta weh di peepl dehn seh. Ih maasta geh soh beks dat ih seh, ‘Mikays ahn goh owt pahn aala di schreet dehn ahn di aali dehn eena di siti, ahn invait aala di poa peepl dehn, ahn peepl weh kripl, ahn weh haafa, ahn dehn wan weh blain.’
21 “O servo voltou e informou a seu senhor o que tinham dito. Ele ficou furioso e ordenou: ‘Vá depressa pelas ruas e becos da cidade e convide os pobres, os aleijados, os cegos e os mancos’.
22 “Wen di servant kohn bak, ih seh, ‘Sa, Ah don du aal weh yu tel mi fi du, ahn wi stil ga spays fi moa peepl.’
22 Depois de cumprir essa ordem, o servo informou: ‘Ainda há lugar para mais gente’.
23 “Soh ih maasta seh, ‘Goh owt pahn di haiway dehn ahn eena aala dehn lee pikaado road, ahn enibadi weh yu ku fain, mek shoar dehn kohn. Ah waahn si mi hows ful ful.
23 Então o senhor disse: ‘Vá pelas estradas do campo e junto às cercas entre as videiras e insista com todos que encontrar para que venham, de modo que minha casa fique cheia.
24 Ah di tel unu, non a dehn wan weh Ah mi invait fos noh eevn wahn geh wahn lee tays a weh Ah mi fiks fi dehn.’”
24 Pois nenhum dos que antes foram convidados provará do meu banquete’”.
25 Wahn big krowd mi-di fala Jeezas. Ih ton rong ahn tel dehn seh,
25 Uma grande multidão seguia Jesus, que se voltou para ela e disse:
26 “If eni a unu waahn bee wan a fi mee disaipl, unu wahn hafu lov mee moa dan how unu lov unu ma ahn pa, unu waif ahn pikni, er unu breda ahn sista. Unu wahn eevn hafu lov mi moa dan unu oan laif! Adawaiz, unu kyaahn bee mi disaipl.
26 “Se alguém que me segue amar pai e mãe, esposa e filhos, irmãos e irmãs, e até mesmo a própria vida, mais que a mim, não pode ser meu discípulo.
27 Ahn nobadi kyaahn bee mi disaipl if dehn noh wilin fi bak dehn oan kraas ahn fala mee.
27 E, se não tomar sua cruz e me seguir, não pode ser meu discípulo.
28 “Sopoaz eni wan a unu waahn put op wahn bildin. Yu noh wahn sidong fos ahn figa owt humoch ih wahn kaas, fi si if yu ga nof moni fi finish it?
28 “Quem começa a construir uma torre sem antes calcular o custo e ver se possui dinheiro suficiente para terminá-la?
29 If yu noh du dat, yu mait oanli ku don di fongdayshan bifoa yu ron owta moni. Den evribadi weh si wahn laaf aata yu.
29 Pois, se completar apenas os alicerces e ficar sem dinheiro, todos rirão dele,
30 Dehn wuda seh, ‘Luk pahn da wan hihn weh staat da bildin ahn kudn finish it!’
30 dizendo: ‘Esse aí começou a construir, mas não conseguiu terminar!’.
31 “Er wich king wuda eva jreem bowt goh da waar widowt sidong fos ahn kansida weda fi hihn aami, weh ga ten towzn man, schrang nof fi beet di enimi weh di kohn gens ahn wid tweni towzn?
31 “Ou que rei iria à guerra sem antes avaliar se seu exército de dez mil poderia derrotar os vinte mil que vêm contra ele?
32 If ih disaid seh ih kyaahn beet dehn, den ih wahn sen som a ih man dehn fi goh taak pees wail di enimi stil deh faar.
32 E, se concluir que não, o rei enviará uma delegação para negociar um acordo de paz enquanto o inimigo está longe.
33 Soh, nobadi kyaahn bee wan a mi disaipl widowt giv op evriting fi mee.
33 Da mesma forma, ninguém pode se tornar meu discípulo sem abrir mão de tudo que possui.
34 “Saalt da wahn gud ting, bot if ih noh tays saalti nohmoh, da how yu wahn mek it saalti agen?
34 “O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez?
35 Kaa laik dat ih noh gud fi notn, noh eevn fi mek fertilaiza. Dehn jos chroa dat weh. Eni a unu weh ga ayz fi yehr, unu lisn gud!”
35 O sal sem sabor não serve nem para o solo nem para adubo; é jogado fora. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.