Atos 7
Di Nyoo Testiment eena Bileez Kriol (BZJ) vs VC
1 Di hai prees aks Steeven, “Aala dehn ting weh dehn di seh gens yu da chroo?”
1 Perguntou-lhe então o sumo sacerdote: É realmente assim?
2 Steeven ansa ahn seh, “Aala unu faadaz ahn bradaz, lisn tu mi. Bifoa wi grayt-grayt-grayt-granfaada Aybraham gaahn gaahn liv da Haran, Gaad apyaa fronta ahn eena aala ih gloari da Mesopotaymya ahn seh,
2 Respondeu ele: Irmãos e pais, escutai. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, quando estava na Mesopotâmia, antes de ir morar em Harã.
3 ‘Lef yu faamli ahn yu konchri ahn goh da di lan weh Ai wahn shoa yu.’
3 E disse-lhe: Sai de teu país e de tua parentela, e vai para a terra que eu te mostrar {Gn 12,1}.
4 “Ahn da soh Aybraham pik op, lef weh ih mi-di liv da Kaldeeya ahn gaahn liv way da Haran. Afta Aybraham pa ded, Gaad mek ih moov tu dis lan ya weh unu liv now.
4 Ele saiu da terra dos caldeus, e foi habitar em Harã. Dali, depois que lhe faleceu o pai, Deus o fez passar para esta terra, em que vós agora habitais.
5 Gaad neva gi Aybraham rait deh ahn den notn fi ihself, nat eevn wahn fut a lan, bot Gaad did pramis fi gi ahn di lan eena di fyoocha weh wahn bee fi hihn ahn ih pikni, ahn ih pikni pikni dehn dong di lain. Wen Gaad mek da pramis, Aybraham neva ga no pikni.
5 Não lhe deu nela propriedade alguma, nem sequer um palmo de terra, mas prometeu dar-lha em posse, e depois dele à sua posteridade, quando ainda não tinha filho algum.
6 Dis da weh Gaad tel ahn: ‘Yu disendant dehn wahn ton schraynja eena wahn konchri weh da noh fi dehn. Ahn fi foa honjrid yaaz dehn wahn bee slayv, ahn di peepl eena da konchri wahn oanli chreet dehn bad.
6 Eis como falou Deus: Tua descendência habitará em terra estranha e será reduzida à escravidão e maltratada pelo espaço de quatrocentos anos.
7 Bot Ah wahn ponish di nayshan weh tek dehn fi slayv, ahn den aftawodz dehn wahn lef da konchri ahn wership mi rait ya da Jeroosalem.’
7 Mas eu julgarei a nação que os dominar - diz o Senhor -, e eles sairão e me prestarão culto neste lugar {Gn 15,13s.; Ex 3,12}.
8 Den Gaad gi Aybraham di serimoni weh nayhn serkomsizhan fi wahn sain seh ih mek wahn agreement wid ahn. Soh Aybraham serkomsaiz Aizak ayt dayz afta ih baan. Aizak serkomsaiz fi hihn son, Jaykop, ahn Jaykop serkomsaiz fi hihn twelv son dehn, weh da-mi fi wee faymos grayt-grayt-grayt-granfaada dehn weh staat fi wee Jooish rays.
8 E deu-lhe a aliança da circuncisão. Assim, Abraão teve um filho, Isaac, e, passados oito dias, o circuncidou; e Isaac, a Jacó; e Jacó, os doze patriarcas.
9 “Jaykop son dehn mi jelos dehn yonga breda Joazef, ahn dehn sel ahn fi slayv da Eejip. Bot Gaad mi deh wid ahn,
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito. Mas Deus estava com ele.
10 ahn bring ahn sayf chroo aala ih chroblz. Soh wen Joazef kohn fronta Fayro, weh da-mi di king a Eejip, di king mi laik ahn fi ih wayz ahn di wizdom weh Gaad gi ahn. Soh di king mek Joazef ton govna oava di hoal konchri ahn oava ih hoal hows.
10 Livrou-o de todas as suas tribulações e deu-lhe graça e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, que o fez governador do Egito e chefe de sua casa.
11 “Den wahn famin kohn pahn Eejip ahn Kaynan. No food neva deh. Wi ansesta dehn mi-di sofa bikaa dehn kudn fain no food.
11 Sobreveio depois uma fome a todo o Egito e Canaã. Grande era a tribulação, e os nossos pais não achavam o que comer.
12 Wen Jaykop yehr seh dat Eejip mi ga food, ih sen ih son dehn, weh da fi wee ansesta dehn, pahn dehn fos vizit deh.
12 Mas quando Jacó soube que havia trigo no Egito, enviou pela primeira vez os nossos pais para lá.
13 Da pahn dehn sekant vizit, Joazef mek dehn noa seh dat hihn da-mi dehn breda, ahn soh Fayro kohn fi noa seh dat Joazef mi ga faamli.
13 Na segunda, foi José reconhecido por seus irmãos, e foi descoberta ao faraó a sua origem.
14 Soh Joazef sen wahn mesij tu ih pa, Jaykop, fi tel hihn ahn aal ih faamli, semti-faiv a dehn in aal, fi kohn da Eejip.
14 Enviando mensageiros, José mandou vir seu pai Jacó com toda a sua família, que constava de setenta e cinco pessoas.
15 Soh Jaykop gaahn da Eejip gaahn liv, ahn hihn ahn ih son dehn ded rait deh.
15 Jacó desceu ao Egito e morreu ali, como também nossos pais.
16 Dehn kehr dehn badi bak da Shekem, ahn dehn beri dehn deh eena wahn grayv weh Aybraham mi bai fahn Hamor famili fi wahn sertn amonk a moni.
16 Seus corpos foram trasladados para Siquém, e foram postos no sepulcro que Abraão tinha comprado, a peso de dinheiro, dos filhos de Hemor, de Siquém.
17 “Wen di taim mi-di kohn kloas fi Gaad kip ih pramis weh ih mi mek tu Aybraham, di nomba a fi wi peepl da Eejip mi don groa big.
17 Aproximava-se o tempo em que devia realizar-se a promessa que Deus havia jurado a Abraão. O povo cresceu e se multiplicou no Egito
18 Lang laas wahn king weh neva noa Joazef ataal mi-di rool da Eejip.
18 até que se levantou outro rei no Egito, o qual nada sabia de José.
19 Hihn chrik fi wee peepl dehn ahn mi kruwil tu dehn. Ih foas dehn fi put dehn baybi owta doa, ahn lef dehn deh fi ded.
19 Este rei, usando de astúcia contra a nossa raça, maltratou nossos pais e obrigou-os a enjeitar seus filhos para privá-los da vida.
20 “Da rong dis sayhn taim Moaziz mi baan. Hihn da-mi wahn priti baybi eena Gaad sait. Ih ma ahn pa tek kayr a ahn hoam fi chree monts,
20 Por este mesmo tempo, nasceu Moisés. Era belo aos olhos de Deus e por três meses foi criado na casa paterna.
21 ahn den wen dehn mi hafu put ahn owta di hows, Fayro daata adap ahn, ahn bring ahn op laik da fi shee oan pikni.
21 Depois, quando foi exposto, a filha do faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Di Eejipshan dehn teech Moaziz evriting weh dehn mi noa, ahn ih mi powaful eena weh ih seh ahn weh ih du.
22 Moisés foi instruído em todas as ciências dos egípcios e tornou-se forte em palavras e obras.
23 “Wen Moaziz mi faati yaaz oal, ih disaid fi fain owt da weh kaina chreetment ih Izrelait peepl dehn mi-di get.
23 Quando completou 40 anos, veio-lhe à mente visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Ih si how wahn Eejipshan mi-di chreet wan a dehn bad, soh ih jomp een fi tek paat far ahn, ahn ih kil di Eejipshan.
24 Viu que um deles era maltratado; tomou-lhe a defesa e vingou o que padecia a injúria, matando o egípcio.
25 Hihn mi tink seh fi hihn oan peepl mi wahn riyalaiz bai dis dat hihn da-mi di man weh Gaad sen fi set dehn free fahn slayvri. Bot ih neva luk laik dehn mi andastan.
25 Ele esperava que os seus irmãos compreendessem que Deus se servia de sua mão para livrá-los. Mas não o entenderam.
26 Di neks day ih si too Izrelait di fait, ahn ih chrai fi mek pees bitween dehn. Ih seh, ‘Lisn man, di too a unu da Izrelait. Da wai unu di fait laik dis?’
26 No dia seguinte, dois dentre eles brigavam, e ele procurou reconciliá-los: Amigos, disse ele, sois irmãos, por que vos maltratais um ao outro?
27 “Bot di wan weh mi-di beet op di neks wan shub Moaziz wan said ahn aks, ‘Da hoo mek yoo roola ahn joj oava wee?
27 Mas o que maltratava seu compatriota o repeliu: Quem te constituiu chefe ou juiz sobre nós?
28 Yu waahn kil mee tu, jos laik how yu kil di Eejipshan yestudeh?’
28 Porventura queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Wen Moaziz yehr dis, ih ron fahn Eejip ahn gaahn gaahn liv az wahn aylyan da Midiyan. Dehsoh ih mi ga too bwai pikni.
29 A estas palavras, Moisés fugiu. E esteve como estrangeiro na terra de Madiã, onde teve dois filhos.
30 “Afta faati yaaz paas, wahn aynjel kohn tu Moaziz eena di faiya a wahn bush weh mi-di bon eena di dezert kloas tu di mongtin weh nayhn Sainai.
30 Passados quarenta anos, apareceu-lhe no deserto do monte Sinai um anjo, na chama duma sarça ardente.
31 Wen Moaziz si aala dis, ih mi-di wanda weh mi-di goh aan. Soh ih gaahn kloasa tu di bush fi si lee beta ahn ih yehr di Laad Gaad vais seh,
31 Moisés, admirado de uma tal visão, aproximou-se para a examinar. E a voz do Senhor lhe falou:
32 ‘Mee da di Gaad a yu grayt-grayt-grayt-granfaada dehn, di Gaad a Aybraham ahn Aizak ahn Jaykop.’ Moaziz chrimbl weh ih soh fraitn ahn ih neva eevn waahn luk.
32 Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaac, de Jacó. Moisés, atemorizado, não ousava levantar os olhos.
33 “Di Laad Gaad seh tu ahn, ‘Tek aaf yu sandalz bikaa dis plays weh yu di stan op pan da hoali grong.
33 O Senhor lhe disse: Tira o teu calçado, porque o lugar onde estás é uma terra santa.
34 Ah si di kruwilnis ahn di sofarin weh mi peepl gaahn chroo da Eejip. Ah yehr dehn groanin an Ah kohn dong fi set dehn free. Kohn now, Ah wahn sen yu da Eejip.’
34 Considerei a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos e desci para livrá-los. Vem, pois, agora e eu te enviarei ao Egito.
35 “Wel, dis Moaziz da di sayhn wan weh di peepl a Izrel rijek. Dehn mi aks ahn seh, ‘Da hoo mek yoo roola ahn joj oava wee?’ Hihn da di wan weh Gaad sen fi rool di peepl dehn ahn set dehn free wid di help a di aynjel weh mi kohn tu ahn eena di bush weh mi-di bon.
35 Este Moisés que desprezaram, dizendo: Quem te constituiu chefe ou juiz?, a este Deus enviou como chefe e libertador pela mão do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Da hihn leed di peepl dehn owta Eejip az ih du miraklz ahn wandaz da Eejip, ahn da di Red See, ahn fi faati yaaz eena di dezert.
36 Ele os fez sair do Egito, operando prodígios e milagres na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por espaço de quarenta anos.
37 “Dis da di sayhn Moaziz weh seh tu di peepl a Izrel, ‘Gaad wahn sen unu wahn prafit, jos laik how ih sen mee, ahn dis prafit wahn kohn rait fahn monks unu.’
37 Foi este Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre os vossos irmãos um profeta como eu.
38 Moaziz da di sayhn wan weh mi deh wid di peepl a Izrel eena di dezert. Hihn mi deh rait deh wid di aynjel weh mi taak tu ahn pahn Mongt Sainai. Moaziz mi deh wid wi ansesta dehn wen Gaad gi ahn di komanment dehn weh gi laif fi paas aan tu wi.
38 Este é o que esteve entre o povo congregado no deserto, e com o anjo que lhe falara no monte Sinai, e com os nossos pais; que recebeu palavras de vida para no-las transmitir.
39 “Bot wi ansesta dehn mi rifyooz fi obay Moaziz, ahn dehn shub ahn wan said ahn mi waahn goh bak da Eejip.
39 Nossos pais não lhe quiseram obedecer, mas o repeliram. Em seus corações voltaram-se para o Egito,
40 Soh dehn seh tu Ayron, ‘Mek sohn gaad fi wi weh ku leed wi bikaa wee noh noa weh hapm tu da Moaziz hihn, weh bring wi owta Eejip.’
40 dizendo a Aarão: Faze-nos deuses, que vão diante de nós, porque quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que foi feito dele.
41 Da den dehn mek wahn aidal wid dehn oan han eena di shayp a wahn yong bul ahn aafa sakrifais tu ahn, ahn den dehn ga wahn big paati fi wership ahn.
41 Fizeram, naqueles dias, um bezerro de ouro e ofereceram um sacrifício ao ídolo, e se alegravam diante da obra das suas mãos.
42 Soh Gaad ton ih bak pahn dehn ahn ih lef dehn loan fi mek dehn wership weh dehn waahn. Soh dehn staat tu wership di staarz eena di skai. Dis da weh di prafit dehn di taak bowt wen dehn seh:
42 Mas Deus afastou-se e os abandonou ao culto dos astros do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, casa de Israel, vós me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto?
43 Insteda kehr fi mee tent, unu kehr di tent fi di gaad Molok,
43 Aceitastes a tenda de Moloc e a estrela do vosso deus Renfão, figuras que vós fizestes para adorá-las! Assim eu vos deportarei para além da Babilônia {Am 5,25ss.}.
44 Steeven gaan aan fi seh, “Wen fi wee ansesta dehn mi deh eena di dezert, dehn mi ga di tent lang wid dehn weh Gaad mi deh eena. Dehn mi mek it jos laik how Gaad shoa Moaziz, wid di sayhn patan weh Gaad mi shoa ahn. Tent weh di peepl wership Gaad|src="28_LB00259B.TIF" size="col" ref="7:44"
44 A Arca da Aliança esteve com os nossos pais no deserto, como Deus ordenou a Moisés que a fizesse conforme o modelo que tinha visto.
45 Laytaraan, Jashwa mi leed fi wi ansesta dehn fi kyapcha di lan fahn di ada nayshan dehn. Fi wee peepl dehn tek oava di lan afta Gaad jraiv owt di peepl dehn weh liv deh. Dehn kehr dis sayhn tent wid dehn da di nyoo lan, ahn dat stay deh til King Dayvid taim.
45 Recebendo-a nossos pais, levaram-na sob a direção de Josué às terras dos pagãos, que Deus expulsou da presença de nossos pais. E ali ficou até o tempo de Davi.
46 Dayvid mi pleez Gaad, soh ih aks Gaad fi mek hihn bil wahn hows fi Gaad. Da mi di sayhn Gaad weh Jaykop wership.
46 Este encontrou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar uma morada para o Deus de Jacó.
47 Bot da mi Salaman weh en op di bil di hows fi wership Gaad eena.
47 Salomão foi quem lhe edificou a casa.
48 “Bot di moas hai Gaad noh liv eena hows weh bil wid hyooman han. Az di prafit seh,
48 O Altíssimo, porém, não habita em casas construídas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 ‘Hevn da fi mee chroan,’ di Laad Gaad seh,
49 O céu é o meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis vós?, diz o Senhor. Qual é o lugar do meu repouso?
50 Da noh mee mek aala dehnya ting?’”
50 Acaso não foi minha mão que fez tudo isto {Is 66,1s.}?
51 Steeven gaan aan fi seh, “Unu stobant laik myool, ahn unu haat stil wikid. Stik brok eena unu ayz wen ih kohn tu obay weh Gaad seh. Unu aalwayz fait gens di Hoali Spirit jos laik unu grayt-grayt-grayt-granfaada dehn.
51 Homens de dura cerviz, e de corações e ouvidos incircuncisos! Vós sempre resistis ao Espírito Santo. Como procederam os vossos pais, assim procedeis vós também!
52 Dehn mi ga eni prafit weh dehn neva chreet laik daag? Dehn kil aala di mesinja dehn weh Gaad sen, weh fahn lang taim mi anonks dat fi hihn Raichos Servant mi-di kohn. Ahn now unu sel ahn owt ahn merda ahn.
52 A qual dos profetas não perseguiram os vossos pais? Mataram os que prediziam a vinda do Justo, do qual vós agora tendes sido traidores e homicidas.
53 Unu da di wan dehn weh geh Gaad Laa dehn weh kohn dong tu unu chroo aynjel dehn, ahn stilyet unu noh fala it!”
53 Vós que recebestes a lei pelo ministério dos anjos e não a guardastes...
54 Wen di memba dehn a di Jooish Kongsl yehr weh Steeven mi ga fi seh, dehn geh beks, beks, beks til dehn grain dehn teet weh dehn mi soh beks.
54 Ao ouvir tais palavras, esbravejaram de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Bot Steeven mi ful op a di Hoali Spirit. Ih luk op da hevn ahn ih si di braitnis a Gaad ahn ih si Jeezas di stan op pahn di rait han said a Gaad.
55 Mas, cheio do Espírito Santo, Estêvão fitou o céu e viu a glória de Deus e Jesus de pé à direita de Deus:
56 Ih seh, “Luk deh! Ah si hevn oapm op an Ah si Jeezas, di Son a Man, di stan op pahn di rait han said a Gaad.”
56 Eis que vejo, disse ele, os céus abertos e o Filho do Homem, de pé, à direita de Deus.
57 Di memba dehn a di Kongsl kudn tek it, soh dehn staat tu mek naiz ahn kova op dehn ayz wid dehn han. Den aala dehn rosh aata Steeven sayhn taim.
57 Levantaram então um grande clamor, taparam os ouvidos e todos juntos se atiraram furiosos contra ele.
58 Dehn chroa ahn owta di siti ahn stoan ahn. Aal di witnis dehn weh mi deh rong gi wahn yong man weh nayhn Saal dehn koat fi hoal.
58 Lançaram-no fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. As testemunhas depuseram os seus mantos aos pés de um moço chamado Saulo.
59 Dehn kantinyu fi stoan Steeven wail ih krai owt tu di Laad seh, “Laad Jeezas, tek mi spirit!”
59 E apedrejavam Estêvão, que orava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Ih neel dong ahn baal owt haad haad seh, “Laad! Noh mek dis sin kohn gens dehn!” Ih seh dat ahn jrap dong ded.
60 Posto de joelhos, exclamou em alta voz: Senhor, não lhes leves em conta este pecado... A estas palavras, expirou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.