Atos 5
Di Nyoo Testiment eena Bileez Kriol (BZJ) vs ACF
1 Now wahn neks man weh nayhn Ananaiyas, ahn ih waif Safaira, mi sel wahn pees a lan tu.
1 Mas um certo homem chamado Ananias, com Safira, sua mulher, vendeu uma propriedade,
2 Bot hihn kip bak paat a di moni fi ihself, ahn bring di res, laik if dat da di hoal a it, ahn gi di apasl dehn. Ih waif mi wel ahn noa weh ih mi-di du tu.
2 E reteve parte do preço, sabendo-o também sua mulher; e, levando uma parte, a depositou aos pés dos apóstolos.
3 Den Peeta tel ahn seh, “Ananaiyas, luk how yu mek di devl rab yu soal! Yu tel di Hoali Spirit wahn lai afta yu kip bak som a di moni fi yuself weh yu sel di lan fa.
3 Disse então Pedro: Ananias, por que encheu Satanás o teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo, e retivesses parte do preço da herdade?
4 Di lan neva bilangz tu yoo fahn di fos staat? Ahn wen yu don sel it, di moni da neva stil fi yoo wan? Da wai yu disaid fi du wahn ting laik dis? Yu noh oanli di lai tu man bot yu di lai tu Gaad tu!”
4 Guardando-a não ficava para ti? E, vendida, não estava em teu poder? Por que formaste este desígnio em teu coração? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Wen Ananaiyas yehr dis, ih jrap dong ded! Aala di peepl dehn mi fraitn no miks wen dehn yehr weh hapm.
5 E Ananias, ouvindo estas palavras, caiu e expirou. E um grande temor veio sobre todos os que isto ouviram.
6 Den sohn yong man dehn kohn ahn rap op di badi ahn kehr ahn gaahn beri ahn.
6 E, levantando-se os moços, cobriram o morto e, transportando-o para fora, o sepultaram.
7 Bowt chree owaz layta, Ananaiyas waif kom een. Shee neva noa weh mi hapm ataal.
7 E, passando um espaço quase de três horas, entrou também sua mulher, não sabendo o que havia acontecido.
8 Peeta aks ahn seh, “Tel mi sohnting, dat da aala di moni weh yoo ahn yu hozban geh fi di lan?”
8 E disse-lhe Pedro: Dize-me, vendestes por tanto aquela herdade? E ela disse: Sim, por tanto.
9 Peeta seh tu ahn, “How di too a unu ku agree fi lai tu di Spirit a Gaad ahn tink seh unu ku get weh wid it? Luk ya! Di man dehn weh beri yu hozban deh rait ya da di doa, ahn dehn wahn kehr yoo owt tu!”
9 Então Pedro lhe disse: Por que é que entre vós vos concertastes para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e também te levarão a ti.
10 Sayhn taim Safaira jrap dong ded da Peeta fut! Den di yong man dehn kom een ahn fain ahn ded. Dehn kehr ahn owt ahn beri ahn saida ih hozban.
10 E logo caiu aos seus pés, e expirou. E, entrando os moços, acharam-na morta, e a sepultaram junto de seu marido.
11 Evribadi eena di cherch, ahn evribadi els weh yehr bowt weh mi hapm, mi frayd fi weh Gaad ku du.
11 E houve um grande temor em toda a igreja, e em todos os que ouviram estas coisas.
12 Di apasl dehn mi-di du wahn lata mirakl ahn wandaz fahn Gaad monks di peepl dehn. Aal di bileeva dehn mi-di meet tugeda laik wan famili da wahn plays weh dehn kaal Salaman Varanda.
12 E muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E estavam todos unanimemente no alpendre de Salomão.
13 Ada peepl mi frayd fi meet op wid dehn deh, eevn doa dehn rispek dehn.
13 Dos outros, porém, ninguém ousava ajuntar-se a eles; mas o povo tinha-os em grande estima.
14 In spait a dat, moa ahn moa man ahn uman bileev eena di Laad ahn jain dehn.
14 E a multidão dos que criam no Senhor, tanto homens como mulheres, crescia cada vez mais.
15 Sayka weh di apasl dehn mi-di du, di peepl dehn mi-di kip aan di bring dehn sik owt pahn schreet. Dehn bring dehn pahn bed ahn mat soh dat at lees Peeta shado kuda paas oava som a dehn.
15 De sorte que transportavam os enfermos para as ruas, e os punham em leitos e em camilhas para que ao menos a sombra de Pedro, quando este passasse, cobrisse alguns deles.
16 Wahn lata peepl mi-di flak deh fahn di tong dehn rong Jeroosalem. Ahn dehn mi-di bring dehn sik, ahn aala dehn wan weh ga eevl spirit, ahn aala dehn mi geh heel.
16 E até das cidades circunvizinhas concorria muita gente a Jerusalém, conduzindo enfermos e atormentados de espíritos imundos; os quais eram todos curados.
17 Den di hai prees ahn aal ih kompni dehn, weh da paat a di Sadyusee groop, mi oanli jelos bad.
17 E, levantando-se o sumo sacerdote, e todos os que estavam com ele (e eram eles da seita dos saduceus), encheram-se de inveja,
18 Dehn ares di apasl dehn ahn hib dehn eena di siti jayl.
18 E lançaram mão dos apóstolos, e os puseram na prisão pública.
19 Bot joorin di nait wahn aynjel fahn Gaad kohn oapm di doa a di jayl ahn bring dehn owt. Afta ih bring dehn owt, ih tel dehn seh,
19 Mas de noite um anjo do Senhor abriu as portas da prisão e, tirando-os para fora, disse:
20 “Unu goh, stan op eena di templ ahn tel di peepl dehn evriting bowt dis nyoo way a livin.”
20 Ide e apresentai-vos no templo, e dizei ao povo todas as palavras desta vida.
21 Wen day mi-di brok, dehn gaahn da di templ laik weh di aynjel tel dehn, ahn staat tu teech di peepl deh.
21 E, ouvindo eles isto, entraram de manhã cedo no templo, e ensinavam. Chegando, porém, o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o conselho, e a todos os anciãos dos filhos de Israel, e enviaram ao cárcere, para que de lá os trouxessem.
22 Bot wen di aafisa dehn reech da di jayl, di apasl dehn neva dehdeh! Dehn gaahn bak
22 Mas, tendo lá ido os servidores, não os acharam na prisão e, voltando, lho anunciaram,
23 ahn seh, “Wi fain di jayl lak op gud gud, wid di gyaad dehn di stan op da di doa, bot wen wi oapm di doa, nobadi neva deh eensaid!”
23 Dizendo: Achamos realmente o cárcere fechado, com toda a segurança, e os guardas, que estavam fora, diante das portas; mas, quando abrimos, ninguém achamos dentro.
24 Wen dehn yehr dis, di hed a di templ polees ahn di cheef prees dehn mi-di wanda weh aal wahn kom owta dis!
24 Então o sumo sacerdote, o capitão do templo e os chefes dos sacerdotes, ouvindo estas palavras, estavam perplexos acerca deles e do que viria a ser aquilo.
25 Den sohnbadi kohn ahn seh, “Wach ya! Di man dehn weh unu put eena jayl, dehn deh eena di templ di teech di peepl dehn.”
25 E, chegando um, anunciou-lhes, dizendo: Eis que os homens que encerrastes na prisão estão no templo e ensinam ao povo.
26 Di hed a di templ polees, wid ih gyaad dehn, gaahn fi di apasl dehn, ares dehn agen, ahn kehr dehn bak. Dehn mek shoar seh dat dehn neva yooz no foas bikaa dehn frayd di peepl dehn wuda stoan dehn.
26 Então foi o capitão com os servidores, e os trouxe, não com violência (porque temiam ser apedrejados pelo povo).
27 Dehn bring di apasl dehn fronta di Jooish Kongsl fi mek di hai prees kweschan dehn. Dehn seh,
27 E, trazendo-os, os apresentaram ao conselho. E o sumo sacerdote os interrogou,
28 “Wi neva gi unu schrik aadaz noh fi teech eena di naym a Jeezas? Stilyet, unu gaahn hed ahn preech eena da naym, ahn aala Jeroosalem yehr weh unu ga fi seh, ahn unu mek ih luk laik da wee kil Jeezas. Soh now da wee gilti den?”
28 Dizendo: Não vos admoestamos nós expressamente que não ensinásseis nesse nome? E eis que enchestes Jerusalém dessa vossa doutrina, e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Peeta ahn di ada apasl dehn seh, “Wee hafu obay Gaad, noh man.
29 Porém, respondendo Pedro e os apóstolos, disseram: Mais importa obedecer a Deus do que aos homens.
30 Unu mek dehn kil Jeezas wen unu heng ahn pahn da chree, bot di sayhn Gaad weh fi wee grayt-grayt-grayt-granfaada dehn doz wership rayz ahn op fahn di ded.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, ao qual vós matastes, suspendendo-o no madeiro.
31 Gaad rayz ahn rait op ahn put ahn pahn ih rait han said fi bee Prins ahn Sayvya, soh dat hihn ku gi di Jooish peepl dehn di chaans fi chaynj dehn wayz soh dat hihn ku fagiv dehn sin.
31 Deus com a sua destra o elevou a Príncipe e Salvador, para dar a Israel o arrependimento e a remissão dos pecados.
32 Wee ahn di Hoali Spirit, weh Gaad gi tu evribadi weh obay ahn, da witnis tu dehndeh ting dehn.”
32 E nós somos testemunhas acerca destas palavras, nós e também o Espírito Santo, que Deus deu àqueles que lhe obedecem.
33 Wen di membaz a di Kongsl yehr dis, dehn mi soh beks dat dehn mi waahn kil di apasl dehn rait dehsoh.
33 E, ouvindo eles isto, se enfureciam, e deliberaram matá-los.
34 Bot wahn Farisee nayhn Gamalyel weh teech di Laa, ahn weh evribadi rispek, stan op fi taak. Ih tel dehn fi mek di apasl dehn goh owtsaid fi wahn lee wail.
34 Mas, levantando-se no conselho um certo fariseu, chamado Gamaliel, doutor da lei, venerado por todo o povo, mandou que por um pouco levassem para fora os apóstolos;
35 Ih tel di Kongsl, “Unu man a Izrel, unu shuda kyaaful how unu handl dehndeh man.
35 E disse-lhes: Homens israelitas, acautelai-vos a respeito do que haveis de fazer a estes homens,
36 Unu memba da man Toodas weh mi kohn pahn di seen? Hihn mi tink hihn soh big, ahn bowt foa honjrid man fala ahn. Bot hihn mi geh kil, aala ih man dehn mi skyata, ahn ih hoal moovment gaahn tu notn.
36 Porque antes destes dias levantou-se Teudas, dizendo ser alguém; a este se ajuntou o número de uns quatrocentos homens; o qual foi morto, e todos os que lhe deram ouvidos foram dispersos e reduzidos a nada.
37 Afta dat, joorin di taim a di sensos, Joodas fahn Gyalilee kohn pahn di seen. Hihn mi leed wahn krowd fi chrai fi oavachroa di govament. Bot hihn anaal geh kil, ahn fi hihn falowaz skyata tu.
37 Depois deste levantou-se Judas, o galileu, nos dias do alistamento, e levou muito povo após si; mas também este pereceu, e todos os que lhe deram ouvidos foram dispersos.
38 Soh eena dis kays ya, fi mee advais tu unu da fi unu noh tek no akshan ataal. Lef dehn loan, ahn mek dehn goh bowt dehn bizniz. If weh dehn di plan er weh dehn di du kohn fahn man, ih noh wahn kohn tu notn.
38 E agora digo-vos: Dai de mão a estes homens, e deixai-os, porque, se este conselho ou esta obra é de homens, se desfará,
39 Bot if ih kohn fahn Gaad, unu wahn kyaahn stap dehn ahn unu wahn fain unuself di fait gens Gaad.”
39 Mas, se é de Deus, não podereis desfazê-la; para que não aconteça serdes também achados combatendo contra Deus.
40 Di Kongsl disaid fi fala di advais weh Gamalyel gi dehn. Dehn kaal een di apasl dehn, beet dehn, ahn aada dehn noh fi taak bowt Jeezas nohmoh. Den dehn let dehn goh.
40 E concordaram com ele. E, chamando os apóstolos, e tendo-os açoitado, mandaram que não falassem no nome de Jesus, e os deixaram ir.
41 Afta di apasl dehn lef di Jooish Kongsl, dehn mi hapi bikaa dehn sofa shaym fi sayka Jeezas. Dehn mi feel gud dat Gaad pik dehn fi sofa fi hihn.
41 Retiraram-se, pois, da presença do conselho, regozijando-se de terem sido julgados dignos de padecer afronta pelo nome de Jesus.
42 Ahn evri day dehn goh da di templ, ahn fahn hows tu hows, ahn dehn kantinyu fi teech di peepl dehn ahn preech dis mesij: “Jeezas da di Krais weh unu di luk fa!”
42 E todos os dias, no templo e nas casas, não cessavam de ensinar, e de anunciar a Jesus Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.