Atos 20
Di Nyoo Testiment eena Bileez Kriol (BZJ) vs NVT
1 Afta di raiyat don ahn tingz get bak kyaam, Paal sen fi di bileeva dehn. Ih tel dehn ting fi inkorij dehn ahn tel dehn gudbai, ahn den ih lef ahn gaahn da Masidoanya.
1 Passado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e os encorajou. Então se despediu e partiu para a Macedônia.
2 Az ih paas chroo di difrent siti dehn, ih wuda stap ahn gi di peepl dehn lata inkorijment. Den ih stap aaf da Grees
2 Enquanto estava lá, encorajou os discípulos em todas as cidades por onde passou. Em seguida, desceu à Grécia,
3 fi chree monts ahn ih mi-di geh redi fi sayl da Siriya wen ih fain owt seh di Jooz dehn mi-di plan fi kil ahn; soh Paal disaid fi goh bak chroo Masidoanya.
3 onde ficou por três meses. Quando se preparava para navegar de volta à Síria, descobriu que alguns judeus conspiravam contra sua vida e decidiu voltar pela Macedônia.
4 Dehnya da di man dehn weh mi-di chravl wid Paal: Sopata, weh da-mi Piros fahn Bereeya son, ahn Aristaakos ahn Sekundos fahn Tesalonaika. Den yu mi ga Gaiyos fahn Derbi, ahn Tichikos ahn Chrofimos fahn Aysha, ahn den Timoti.
4 Alguns homens viajavam com ele: Sópatro, filho de Pirro, de Bereia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Dehn gaahn hed ahn wayt fi wee da Chroawaz.
5 Eles foram adiante e esperaram por nós em Trôade.
6 Den wi sayl fahn Filipai afta di Paasoava selibrayshan, ahn faiv dayz layta wi meet op wid di ada wan dehn da Chroawaz, wehpaa wi spen wahn week.
6 Terminada a Festa dos Pães sem Fermento, embarcamos num navio em Filipos e, cinco dias depois, nos reencontramos em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Di Satideh eevnin wi mi get tugeda fi eet ahn fi selibrayt kamyoonyan. Paal mi-di preech, ahn bikaa ih mi-di plan fi lef di neks day, ih preech lang til afta midnait.
7 No primeiro dia da semana, nos reunimos com os irmãos de lá para o partir do pão. Paulo começou a falar ao povo e, como pretendia embarcar no dia seguinte, continuou até a meia-noite.
8 Di opstayz room wehpaa wi mi-di meet mi lait op wid lata lamp.
8 A sala no andar superior onde estávamos reunidos era iluminada por muitas lamparinas.
9 Wahn yong man weh nayhn Yootikos mi-di sidong pahn di winda sil. Paal mi-di taak ahn taak, ahn Yootikos mi-di geh sleepiya ahn sleepiya til ih faal song asleep ahn jrap chroo di winda fahn di terd stoari tu di grong. Wen dehn pik ahn op, ih mi don ded.
9 O discurso de Paulo se estendeu por horas, e um jovem chamado Êutico, que estava sentado no parapeito da janela, ficou muito sonolento. Por fim, adormeceu profundamente, caiu de uma altura de três andares e morreu.
10 Bot Paal kohn dong ahn chroa ihself pan ahn, ahn hog ahn op. Ih tel dehn seh, “Noh wori, di bwai alaiv.”
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o jovem e o abraçou. “Não se desesperem”, disse ele. “O rapaz está vivo!”
11 Den ih gaahn bak opstayz gaahn eet ahn selibrayt kamyoonyan wid dehn. Afta dat Paal taak tu dehn til maanin, wen di son rayz, ahn den ih lef.
11 Então todos subiram novamente, partiram o pão e comeram juntos. Paulo continuou a lhes falar até o amanhecer e depois partiu.
12 Az fi di bwai, dehn kuda mi kehr ahn hoahn alaiv, soh dehn mi reeli feel gud bowt dat.
12 Enquanto isso, o jovem foi levado para casa vivo, e todos sentiram grande alívio.
13 Paal mi araynj seh dat wee wuda goh bai ship tu Asos wail hihn goh bai road ahn jain op wid wi deh.
13 Paulo foi por terra até Assôs, onde havia definido que devíamos esperar por ele, enquanto nós fomos de navio.
14 Soh wen wi meet ahn da Asos, ih kohn pahn boad di ship wid wi ahn wi sayl fi Mitileen.
14 Encontrou-se conosco em Assôs e navegamos juntos até Mitilene.
15 Di neks day wi set sayl ahn wi reech kraas fahn Kyos. Di day afta dat wi reech Samos, ahn wan day layta wi reech Maileetos.
15 No dia seguinte, passamos em frente à ilha de Quios. No outro dia, atravessamos para a ilha de Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Paal mi disaid seh dat ih noh wahn stap da Efisos bikaa ih neva waahn spen no taim da Aysha. Ih mi-di hori fi geh da Jeroosalem, if pasabl, in taim fi di selibrayshan a Pentikaas.
16 Paulo havia decidido não aportar em Éfeso, pois não queria passar mais tempo na província da Ásia. Tinha pressa de chegar a Jerusalém, se possível, para a Festa de Pentecostes.
17 Bot wen ih lan da Maileetos, ih disaid seh fi sen wahn mesij tu di cherch elda dehn da Efisos fi kohn dong da di boat, kohn meet wid ahn wen ih lan deh.
17 Por isso, em Mileto, mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Wen dehn reech, ih tel dehn seh, “Unu noa seh dat fahn di fos day Ah set fut eena Aysha, how Ai mi stan.
18 Quando chegaram, ele lhes disse: “Vocês sabem que, desde o dia em que pisei na província da Ásia até agora,
19 Ah mi du di Laad werk hombl-wan ahn wid tyaaz, eevn doa Ah gaahn chroo lata chraiyalz ahn testin wid dehn Jooz weh mi-di nak hed tugeda gens mi aal di taim.
19 fiz o trabalho do Senhor humildemente e com muitas lágrimas. Suportei as provações decorrentes das intrigas dos judeus
20 Unu noa seh dat Ai neva frayd fi preech eniting weh wuda mi help unu. Ah neva frayd fi teech unu eena poblik ner goh fahn hows tu hows.
20 e jamais deixei de dizer a vocês o que precisavam ouvir, seja publicamente, seja em seus lares.
21 Ah mi ga wan mesij fi di Jooz dehn ahn fi di Greek dehn—dat dehn mos ton fahn dehn sin dehn ahn ton tu Gaad, ahn put dehn fayt eena di Laad Jeezas.
21 Anunciei uma única mensagem tanto para judeus como para gregos: é necessário que se arrependam, se voltem para Deus e tenham fé em nosso Senhor Jesus.
22 “Ahn now di Hoali Spirit tel mi seh dat Ah fi goh da Jeroosalem, eevn doa Ah noh noa weh wahn hapm tu mi deh.
22 “Agora, impelido pelo Espírito, vou a Jerusalém. Não sei o que me espera ali,
23 Di Hoali Spirit oanli tel mi seh dat jayl ahn sofarin wahn fala mi da evri siti.
23 senão que o Espírito Santo me diz, em todas as cidades, que tenho pela frente prisão e sofrimento.
24 Bot fi mee laif noh wot notn if Ah noh yooz it fi du di werk weh di Laad Jeezas gi mi fi du—dat da fi tel evribadi di Gud Nyooz bowt di grays a Gaad.
24 Mas minha vida não vale coisa alguma para mim, a menos que eu a use para completar minha carreira e a missão que me foi confiada pelo Senhor Jesus: dar testemunho das boas-novas da graça de Deus.
25 “Ahn now Ah noa seh dat non a unu weh Ah gaahn bowt di preech tu bowt Gaad kingdom wahn si mi fays agen.
25 “Agora sei que nenhum de vocês, a quem anunciei o reino, me verá outra vez.
26 Mek Ah mek it playn seh dat if eni a unu en op da hel, da noh sayka mee,
26 Por isso, declaro hoje que, se alguém se perder, não será por minha culpa,
27 bikaaz Ah mi mek shoar dat Ah preech di mesij weh Gaad gi mi tu unu.
27 pois não deixei de anunciar tudo que Deus quer que vocês saibam.
28 Now unu hafu deh pahn unu gyaad, ahn mek shoar dat unu tek kayr a unuself ahn di flak weh di Hoali Spirit put unu az shepad oava. Dis flak da di cherch weh Gaad bai wid fi hihn oan blod.
28 “Portanto, cuidem de si mesmos e do rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, a fim de pastorearem sua igreja, comprada com seu próprio sangue.
29 Ah noa seh dat az soon az Ah ton mi bak, faals teechaz wahn kom een fi di kil laik wail wulf.
29 Sei que depois de minha partida surgirão em seu meio falsos mestres, lobos ferozes que não pouparão o rebanho.
30 Ih wahn kohn tu di paint weh yu wahn ga dehn wan rait fahn monks unu weh wahn chaynj op di chroot fi chrai win di bileeva dehn pahn fi dehn said.
30 Até mesmo entre vocês se levantarão homens que distorcerão a verdade a fim de conquistar seguidores.
31 Soh deh pahn unu gyaad, az unu memba how nait ahn day fi chree yaaz Ah teech unu ahn shed tyaaz oava evri wan a unu.
31 Portanto, vigiem! Lembrem-se dos três anos que estive com vocês, de como dia e noite nunca deixei de aconselhar com lágrimas cada um de vocês.
32 “Now Ah di put unu eena Gaad han. Unu noh faget di mesij bowt fi hihn grays! Dis mesij wahn bil op unu fayt ahn gi unu aala weh bilangz tu unu sayka weh unu da Gaad peepl dehn.
32 “E, agora, eu os entrego a Deus e à mensagem de sua graça que pode edificá-los e dar-lhes uma herança junto com todos que ele separou para si.
33 Ah waahn rimain unu seh dat Ai mi neva red aiy wen ih kohn tu moni ahn kloaz.
33 “Jamais cobicei a prata, o ouro ou as roupas de alguém.
34 Unu unuself noa seh dat dehnya han yoostu werk haad fi tek kayr a mi needz ahn fi tek kayr a dehn wan weh mi deh wid mi tu.
34 Vocês sabem que estas minhas mãos trabalharam para prover as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Eena evriting weh Ah mi du, Ah lef wahn egzampl fi unu fala dat unu fi tek kayr a dehn wan weh week, bikaa memba seh dat da di Laad Jeezas ihself mi seh, ‘Gaad bles yu moa wen yu gi dahn wen yu get.’”
35 Fui exemplo constante de como podemos, com trabalho árduo, ajudar os necessitados, lembrando as palavras do Senhor Jesus: ‘Há bênção maior em dar que em receber’”.
36 Wen Paal finish seh dis, ih neel dong ahn pray wid aala dehn.
36 Quando Paulo terminou de falar, ajoelhou-se e orou com eles.
37 Aala dehn staat tu krai az dehn hog ahn op ahn kis ahn gudbai.
37 Todos choraram muito enquanto se despediam dele com abraços e beijos.
38 Weh mek dehn feel moa sad da wen Paal tel dehn dat dehn noh wahn si ih fays agen. Den dehn tek dehn laas waak wid Paal dong tu di ship.
38 O que mais os entristeceu foi ele ter dito que nunca mais o veriam. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.